Odpowiedz jako specjalista
WsteczSamookaleczenia - jak sobie pomóc?
Jak wyjść i poradzić sobie z samookaleczaniem? Mam 14 lat i tkwię w tym już od 3 lat, nie wiem jak z tego wyjść.
Klara786
Oliwia Mazurowska
Dzień dobry,
Możesz skorzystać z bezpłatnej pomocy psychologicznej w Ośrodku Interwencji Kryzysowej. Wchodząc na stronę http://www.oik.org.pl/ znajdziesz taki ośrodek najbliżej swojego miejsca zamieszkania.
Pozdrawiam, Oliwia Mazurowska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Michał Kłak
Klaro!
Samookaleczenia to raczej objaw szerszych trudności niż pojedynczy problem. W sytuacji, gdy trwają one 3 lata wskazana jest konsultacja psychologiczna, np. w Ośrodku Środowiskowej Opieki Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla Dzieci i Młodzieży. Tam specjaliści mogą pomóc w określeniu źródła samookaleczeń, które zazwyczaj związane jest z różnego rodzaju cierpieniem psychicznym. Niemniej ważna jest diagnoza całego systemu rodzinnego z uwagi na Twój wiek oraz rodzaj zgłaszanego przez Ciebie problemu.
Trzymam za Ciebie kciuki!
Magdalena Wiśniewska
Klaro,
Bardzo mi przykro, że zmagasz się z tym problemem. Samouszkodzenia to metoda regulowania własnych emocji - kiedy jesteśmy w skrajnym pobudzeniu to one krótkotrwale je obniżają, niestety jednocześnie prowadzą do szeregu negatywnych konsekwencji. Na szczęście mamy lepsze i bezpieczne sposoby regulowania stanów emocjonalnych - możesz wyszukać sobie informacje np. o technice TIPP zaczerpniętej z terapii dialektyczno- behawioralnej. Ważne jednak abyś nie zmagała się z tym sama i zaczerpnęła pomocy specjalisty. W sytuacji kryzysowej możesz udać się do Ośrodka Interwencji Kryzysowej albo skorzystać z jednego z telefonów zaufania: telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży -116 111 (działa codziennie od 12:00 do 2:00) albo całodobowego telefonu zaufania - 815 346 060.
Wszystkiego dobrego,
Magda
Justyna Czerniawska (Karkus)
Samookaleczanie jest trudnym i poważnym problemem, który wymaga profesjonalnej pomocy i wsparcia. Najlepszym pomysłem będzie kontakt z psychologiem, bądź psychoterapeutą, który pomoże Ci znaleźć przyczynę samookaleczeń oraz pomoże w rozwijaniu odpowiednich strategii radzenia sobie z nimi.
Zobacz podobne
Często zmagam się z przebodźcowaniem, które przekłada się na bóle ciała.
Dzień dobry. Mam 16 lat i bardzo często zmagam się z uczuciem przebodźcowania, przytłoczenia po całym dniu. Chodzę do liceum, spędzam w szkole długie godziny, a potem wracam komunikacją miejską i zazwyczaj już wtedy doświadczam bólu głowy w skroniach czy senności. Po powrocie marzę jedynie o zamknięciu się w pokoju nawet na parę minut i odpoczęciu. Jeśli dochodzi do tego nauka, to już w ogóle staję się wrażliwa na jakiekolwiek bodźce i każdy hałas, rozmowy czy nawet zbyt jasne światło mnie drażnią. Robię się płaczliwa i trudno mi kontrolować emocje, szczególnie gdy jednocześnie boli mnie głowa. W szkole przebywanie w głośnych miejscach przez połowę dnia to katastrofa, dlatego nawet rozmowy z koleżanką z ławki stają się dla mnie problemem i łatwo męczę się kontaktem z ludźmi. Z rodziną jest inaczej. Kiedy odpocznę , potrafię rozmawiać godzinami. Z jednej strony to zrozumiałe, bo przebodźcowanie po całym dniu bodźców jest normalne, ale z drugiej niepokoi mnie to. Jestem introwertykiem i domatorem, większość czasu spędzam w domu z książką czy serialem i tak właśnie się relaksuję. Jak mogę sobie pomóc z takimi symptomami i czy może to wiązać się z czymś poważniejszym? Potrzebowałam wyrzucić to z siebie.
Witam. Mam 17 lat. Chcę iść do psychologa, bo wiem, że moje traktowanie samej siebie i myślenie o sobie jest destrukcyjne, nie radzę sobie z huśtawką emocjonalną i możliwe, że mam też ADHD
Witam. Mam 17 lat. Chcę iść do psychologa, bo wiem, że moje traktowanie samej siebie i myślenie o sobie jest destrukcyjne, nie radzę sobie z huśtawką emocjonalną i możliwe, że mam też ADHD. Moja mama tego nie rozumie i mówi, że mam nie przesadzać .
Moje starania i rozmowy z nią na ten temat, nie pomogły. Nie pozwala mi iść na terapię, mówi, że mam poczekać do skończenia lat 18, co nadejdzie w październiku. Co mam robić?
Dziecko nie spełnia norm rozwojowych - co zrobić, co się dzieje?
Witam. Chłopiec ma 10 lat. Od września zaczął naukę w klasie drugiej szkoły podstawowej. Przez te lata nauczyciele zostawiają ją na powtarzanie nauki w tej samej klasie. Po dwa lata w jednej klasie . Dziecko nie umie czytać. Myli się przy dodawaniu i odejmowaniu czy mnożeniu. Jego mowa jest niewyraźna. Nie można w ogóle go zrozumieć. Nie umie podstawowych czynności domowych, typu nakryć do stołu czy posprzątać albo zrobić kanapki. Nie umie jeździć na rowerze. Nie utrzymuje równowagi. Do wszystkiego podchodzi na Nie. Posiłki je łapczywie, nie zamykając ust. Jego jedyną zabawą są klocki LEGO i oglądanie bajek. Może to robić całymi dniami. Najgorsze jest to, że jak się zapytać o coś to płacze od razu. Zostanie sam to płacze. Nadmierna płaczliwość jest u dziecka. Czy to może być objaw jakiejś choroby? Czy trzeba iść do jakiegoś specjalisty? Pozdrawiam
Obawy o stan psychiczny syna - lęki, kompulsje i problemy z rówieśnikami
Witam, proszę o wsparcie. Syn 16 lat dobrze się uczy ma ambitne plany ale psychicznie mam duże obawy o jego stan. Dziecko ma myśli lękowe tzn. myśli o tym że kogoś zabił, i za to poniesie konsekwencje i rozbije naszą rodzinę- Myśli te są przerażające - nie wiem jak reagować - jak na razie słucham i staram się dementować te opowieści w spokojnym tonie. Widzę że bardzo się męczy traci kontakt z rówieśnikami. Od jakiegoś czasu nagminnie myje dłonie wg. jakiegoś schematu, podobnie z prysznicem-twietdzi że to go uspokaja w tych myślach, a jak się to przerwie reaguje agresywnie. Był też czas kiedy dbał o dietę dokładnie licząc kalorie. Jesteśmy z prowincji gdzie pomoc psychologiczna/psychiatryczna jest ograniczona. Jako rodzic obawiam się o przyszłość dziecka - proszę o wsparcie. Pozdrawiam
Dziecko po samookaleczeniach znów trafia do szpitala psychiatrycznego
Dziecko trafiło do szpitala psychiatrycznego z powodu samookaleczenia. Po powrocie sytuacja się powtarza
