
Jesteśmy małżeństwem od 4 lat, poza strefą intymną wszystko jest bardzo dobrze
Anonimowo
Izabela Czak-Kunert
Dzień dobry.
W takiej sytuacji w związku warto postawić na szczerą rozmowę - przedstawić swoje potrzeby i oczekiwania, ale równocześnie wysłuchać i być otwartym na oczekiwania (i ewentualne obawy) ze strony drugiej strony. Może skutecznym rozwiązaniem będzie dla Państwa terapia par, na której prowadzeni przez doświadczonego terapeutę będziecie mieli okazję i przestrzeń do pracy w tym obszarze.
Pozdrawiam, Izabela Czak
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Paweł Franczak
Drogi Anonimowy,
jeśli seks jest "na odczepnego" i nie macie dzieci, to nie ma sensu namawianie na większą otwartość, bo to nie jest kwestia racjonalnej decyzji i chęci czy niechęci małżonki. To poza jej możliwościami na poziomie świadomym. Prawdopodobnie na głębszym poziomie wasza relacja ma jakieś drugie dno, którego sami nie widzicie. Pary często mają problemy z namiętnością, kiedy w partnerze/partnerce widzą kogoś innego, np. ojca, matkę czy rodzeństwo, bywa też tak po utracie ciąży, mimo że na poziomie świadomym wszystko wydaje się jasne i "przepracowane". Warto byłoby pójść do terapeuty, który pomoże Wam odkryć, jaka jest prawdziwa natura waszego związku i co de facto odpowiada za to, że tworzycie dobrą, ale nie namiętną parę, niczym rodzeństwo. Żadne tricki z książek o sztuce przekonywania, szantaże czy błagania tu nie pomogą.
Życzę powodzenia,
Paweł Franczak
Monika Kujawińska
Relacje romantyczne między partnerami z czasem ulegają zmianie i jest to całkowicie normalne. Zachęcam Pana do przeczytania książki “Psychologia miłości” Bogdana Wojciszke. Książka w przejrzysty sposób opisuje dynamikę relacji romantycznych między ludźmi, pokazując ich poszczególne etapy i natężenie trzech składowych miłości : Intymności, Namiętności oraz Zobowiązania. Jeśli chodzi o aspekt namiętności, polecam Panu szczerze porozmawiać z żoną o emocjach i o tym, co Pan czuje w związku z obecną sytuacją i zapytać ją o to samo. Może obecna sytuacja ma zupełnie inne podłoże niż wydaje się na pierwszy rzut oka. Mogą się Państwo również wybrać do seksuologa i przedstawić mu obecny problem. Spojrzenie obiektywnego specjalisty może rzucić nowe światło na przedstawione problemy i pomóc w znalezieniu rozwiązania.
Pozdrawiam,
Monika Kujawińska
Karolina Białajczuk
W relacji intymnej ważne jest zrozumienie, że każda osoba ma swoje własne potrzeby, komfort i granice. Ważne jest, abyście oboje mogli otwarcie i szczerze rozmawiać o swoich pragnieniach, oczekiwaniach i obawach w kwestii intymności. Pamiętajcie, że komunikacja jest kluczowa, ale równie ważne jest respektowanie nawzajem granic i uczuć.
Jeśli chodzi o zachęcanie żony do większej aktywności intymnej, istotne jest, abyście rozmawiali o tym w sposób otwarty i empatyczny. Zamiast naciskania lub narzucania oczekiwań, spróbujcie zrozumieć wzajemne potrzeby i pragnienia. Zachęcanie do eksperymentów powinno być oparte na wzajemnym zaufaniu i komforcie. Jeśli żona nie jest gotowa na pewne zmiany, ważne jest, aby to uszanować i nie wywierać presji.
Jeśli temat pozostaje trudny do rozmowy i nie ma widocznej poprawy, a sytuacja wpływa negatywnie na waszą relację, warto rozważyć wsparcie terapeutyczne. Terapeuta może pomóc w otwartej komunikacji, zrozumieniu nawzajem i poszukaniu rozwiązań, które będą zgodne z oboma waszymi potrzebami i pragnieniami.
Pozdrawiam Karolina Białajczuk

Zobacz podobne
Facet przestał na mnie patrzeć jak na atrakcyjną kobietę po wizycie u Mężczyzny ginekologa. Spotykam się z pewnym chłopakiem od pół roku i było super. Dzieliśmy wspólne pasje, spędzaliśmy czas i zbliżaliśmy się do siebie. Czuję się przy nim dobrze i nie myślałam, że można spotkać takiego mężczyznę, który tak świetnie potrafi działać na samopoczucie i nastrój, a jednocześnie jest atrakcyjny, męski i inteligentny. Niestety, wszystko się zmieniło. Spóźniłam się na świętowanie jego sukcesu w pracy z powodu wizyty u ginekologa. Zapytał mnie, jak nazywa się doktor, do którego chodzę. Odpowiedziałam, że to mężczyzna i cyk, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, jego uczucia do mnie wyparowały. Niby wszystko jest ok, ale unika bliskości, nie angażuje uczuć, nawet patrzy na mnie inaczej. Jestem jak koleżanka. Spędza czas, dzieli pasje, ale nic więcej. Myślałam, że mu przejdzie, nie przeszło. Ja chciałam się angażować, zbliżyć; skończyło się paniczną ucieczką pod pozorem powrotu do pracy. Rozmawiałam na ten temat z psychologiem. Powiedział, że tak się może zdarzyć i zdarza, że to problem na styku świadomych uczuć i emocji. Wiem, że muszę dać czas i nie naciskać. Ale boję się, że po prostu zacznie widzieć tę atrakcyjność w innej kobiecie. Czy jest na to jakiś sposób?
Chłopak w przeszłości wziął kredyt na rodzinę swojej ex. Pożyczył im pieniądze, których mu nie zwrócili. Problem w tym, że jesteśmy razem rok i nie chce powiedzieć, na co przeznaczył kasę. Mówi, że był głupi i że nie muszę wiedzieć na co. Nie wiem czy powinno mnie to interesować, czy nie, ale uważam, że powinnam znać info o kredycie, ponieważ ta sytuacja może wplywać na teraźniejszość. Chłopak nie chce jeździć na wycieczki, jest sknerą, wylicza pieniądze. Co mogę zrobić w obecnej sytuacji? Drążyć dalej z nim ten temat?
Czuję, że coraz częściej dopada mnie smutek przez to, że kogoś lubię, ale to nie działa w dwie strony. Mam wrażenie, że przez to czuję się gorsza, mniej pewna siebie i ciężej mi się skupić, czy to w pracy, czy w relacjach z ludźmi. Jak mogę sobie z tym poradzić? Jak zmienić te negatywne myśli na coś bardziej pozytywnego i zacząć lepiej dogadywać się ze sobą i z innymi? Czy macie jakieś pomysły albo techniki, które mogłyby mi pomóc? I co zrobić, żeby zaakceptować, że nie wszystko musi być odwzajemnione, a jednocześnie nie pozwolić, żeby to mnie ciągle ściągało w dół?
