Brak wiary w siebie, lęk przed kobietami i samotnością – jak zaakceptować życie w pojedynkę?

Dzień dobry.

To, co Pan opisuje, to nie jest obiektywny opis rzeczywistości, lecz obraz świata przefiltrowany przez głęboką depresję i traumę z lat szkolnych. Treści, które czyta Pan w Internecie, podają proste, radykalne odpowiedzi na skomplikowane problemy, ale w rzeczywistości działają jak toksyna – pogłębiają Pana izolację i niszczą resztki poczucia własnej wartości. Teorie o „statusie” i „naturze kobiet” to mechanizm obronny: łatwiej jest uwierzyć, że cały system jest przeciwko Panu, niż zmierzyć się z lękiem przed odrzuceniem.

Wiek 23 lat to czas, w którym ma Pan pełne prawo nie mieć jeszcze stabilizacji, samochodu czy doświadczenia. Prawdziwa dojrzałość polega na zrozumieniu, że Pana wartość jako człowieka jest niezależna od stanu posiadania czy opinii innych osób. Proszę przestać karmić swój umysł postami, które utwierdzają Pana w nienawiści do samego siebie. Prawdziwym problemem nie jest brak „topowego wyglądu”, ale to, że postrzega Pan siebie jako osobę nieużyteczną– i to nad tym przekonaniem, najlepiej z pomocą terapeuty, trzeba pracować, aby odzyskać sprawstwo nad swoim życiem.

Powodzenia

Bożena Nagórska

Dzień dobry,

czytając Pana wiadomość pomyślałam, że słychać w niej duże cierpienie, spowodowane nie tylko obecną sytuacją życiową ale i obrazem kobiet i ich oczekiwań oraz przyjęciem określonych standardów na temat mężczyzn. Wiele treści, które są dostępne w internecie mogą potwierdzać i nasilać taki schemat myślenia co będzie zwrotnie powodować cierpienie i poczucie beznadziejności. Myślę, że psychoterapia mogłaby Panu pomóc przyjrzeć się sobie w akceptującej i autentycznej relacji, zrozumieć lęk przed kobietami oraz pomóc w zbudowaniu świadomych relacji. 

Pozdrawiam!

Dzień dobry,

czytam w tym dużo bólu i samotności. Chciałbym Ci powiedzieć bardzo ważną rzecz - to, co czytasz w internecie o „naturze kobiet” i wartości mężczyzny, nie jest obiektywną prawdą o relacjach, tylko często bardzo krzywdzącą narracją, która wzmacnia lęk i poczucie bycia gorszym.

Twoja wartość nie zależy od statusu, pieniędzy, doświadczenia seksualnego ani tego, czy mieszkasz z rodzicami. To, że byłeś zraniony i wyśmiany, może sprawiać, że dziś widzisz siebie przez pryzmat odrzucenia - ale to nie jest cała prawda o Tobie.

Zamiast uczyć się akceptować życie w samotności jako wyrok, może warto zacząć od odzyskiwania bardziej życzliwego spojrzenia na siebie. 

Naprawdę nie jesteś skazany na taki scenariusz, jaki dziś widzisz. Jeśli chcesz, to jest coś, co bardzo warto omówić szerzej z psychologiem - nie po to, by Ci zaprzeczać, tylko żeby pomóc Ci wyjść z tego ciężaru.

Pozdrawiam, 

Składanowska Daria 

Witaj

Jestem porażona wręcz takim przeświadczeniem. Pewnie to domena obecnych czasów. To jak siebie przekreślasz mając przed sobą życie, jest bardzo smutne. Kobiety są różne, naprawdę. Spróbuj poszukać wsparcia w kontekście poczucia wartości. Te gadżety o których piszesz, auta itd to nie są atrybuty wartościowego mezczyzny. I są dziewczyny dla których inne wartości są bazowe. 

Serdecznie Cie pozdrawiam

Dorota