Odpowiedz jako specjalista
WsteczWitam. Mam 36 lat od długiego czasu nie odczuwam radości z życia. Jestem w większości czasu przygnębiona do tego w ostatnich miesiącach doszło poronienie spragnionego dziecka. Boję się podejmować decyzje, łapać dana chwilę itd. ogarnia mnie paniczny lęk i myśli które zmieniają moje decyzję. Co mogę zrobić?
Luna
mniej niż godzinę temu
Aleksandra Pawlak
To, co pani opisuje, sugeruje jakieś zaburzenia depresyjne. Może samą depresję. Strata, jaką Pani poniosła, z pewnością jest bardzo trudna i jeszcze dołożyła się do tego stanu. Oczywiście może Pani coś z tym zrobić, ale nie zachęcam, by próbowała Pani radzić sobie na własną rękę. Depresja nieleczona pogłębia się, obniża jakość życia i może być niebezpieczna. Zalecam konsultację w celu głębszego poznania tego tematu i wskazania dalszego kierunku działań.
3 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Brożyna
Dzień dobry,
emocje, które odczuwamy, są dla nas pewną informacją -warto jest spojrzeć na siebie życzliwie i przyjrzeć się temu, co w danej chwili potrzebuje nasze ciało i umysł. Co w takiej sytuacji powiedziałaby Pani swojej bliskiej osobie/przyjaciółce? Proszę o tym pomyśleć. Jeśli stan przygnębienia będzie się utrzymywał dłużej, warto skorzystać z konsultacji psychologicznej. Obecnie istnieje możliwość uzyskania darmowej konsultacji, która może pozwolić na znalezienie odpowiedniego terapeuty.
Pozdrawiam serdecznie
3 lata temu
Usunięty Specjalista
Anhedonia, czyli brak odczuwania radości z życia, często jest pierwszym z objawów depresji. Warto by było udać się do psychologa diagnosty/psychiatry, gdyż depresja to choroba, którą można i należy leczyć. W ostatnim czasie doznała Pani również ogromnej straty, co na pewno było bolesnym przeżyciem. Ważne jest, aby przepracować tę trudną sytuację i spróbować odbudować poczucie sprawczości, które mogłoby Pani ułatwić podejmowanie decyzji w przyszłości bez odczuwania panicznego lęku. Terapia poznawczo-behawioralna, byłaby pomocna.
3 lata temu
Aneta Ceglińska
Dzień dobry, bardzo współczuję utraty upragnionego dziecka. Przygnębienie jest zupełnie normalne w takiej sytuacji. Niepokoi mnie jednak pozostały opis tego co Pani przeżywa. Myślę, że w Pani sytuacji rozmowa z empatycznym specjalistą i psychoterapia, pomogłaby poradzić sobie z trudnymi emocjami i wrócić do lepszej formy psychicznej. Zapraszam
3 lata temu
Adrianna Stawarz
Dzień dobry. W tak trudnej sytuacji, ważne jest wsparcie bliskich osób. Ważne jest zachowanie równowagi w czterech obszarach życia. Te obszary to ciało, praca, relacje i duchowość/fantazje. Niewątpliwie może być trudno samej jednak przy wsparciu bliskich osób, wsparciu psychiatrycznemu i psychoterapeutycznemu będzie dużo łatwiej. Z poważaniem Adrianna Stawarz
3 lata temu
Zobacz podobne
Jak się podnieść po serii życiowych porażek - utrata pracy i problemy rodzinne
3 lata temu żona z dzieckiem zostawiła mnie, przeżyłem załamanie po którym podnosilem sie poł roku, pozniej stracilem prace, zyskalem kolejna i stracilem, nastepnie ttafiłem wymażoną, ktora tez stracilem. Dzisiaj moj syn juz wyraznie mowi, staram sie byc dla niego kims ale żona nie akceptuje mnie, sad zasadzila na podstawie jej pomowien jak maja wygladac widzenia, wiec jetem tata na telefon, do czego bylem przygotowywany, czasami trace swoja wartosc, nie wiem co mam robic bo pracy nie moge znalesc a nie mam sil zeby cwiczyc, podniesc sie z dolka bo nie mam do kogo sie odezwac. Jak sie z tego podniesc?
TW: myśli samobójcze. Jestem w klatce: Depresja, praca z narcyzem, brak wsparcia
TW: myśli samobójcze
Dzień dobry, Piszę tu, ponieważ nie mam nawet siły szukać pomocy wśród psychologów. Czuję się jakbym była w klatce Myślę, że od lat zmagam się z depresją. Nie wiem nawet, od czego zacząć. Moje poczucie wartości wynosi 0. Ponadto pracuje z moim byłym partnerem (jest moim szefem) i bardzo źle mnie traktuje. Gdy robi coś, co godzi w moją osobę i mnie boli i mu to mówię, to odwraca kota ogonem, że zapewnią mi bardzo dobre warunki do życia (chodzi o zarobki), i że ja niszczę firmę. To jest jego odpowiedź, kiedy mowie, ze coś mnie zabolało. Jestem świadoma, że jest narcyzem i mną manipuluje, ale jestem tak słaba psychicznie i na tyle boję się zmian, że wciąż tkwię w tej firmie. Po pracy chodzimy np.zjeść, a w pracy traktuje mnie czasami jak śmiecia. Ponadto mam wrażenie, że ludzie mnie nie szanują. Pomagam wszystkim i choćbym nie wiem co zrobiła - nie czuję, że jestem szanowana. Potrzebuję pomocy, ponieważ mam myśli samobójcze. Myślę o tym, że jakbym to zrobiła, to całe to uczucie więzienia mnie w końcu opuści. Jestem jak związana. Nie umiem zrobić żadnego kroku, bo nie mam na to siły. Wszystko wydaje mi się nie mieć sensu. Pomocy, ponieważ nie wiem, ile jeszcze tak wytrzymam. Jestem z Warszawy, jeżeli ktoś mnie rozumie, proszę niech napisze tu odpowiedź.
Jak pozbyć się złych myśli? Sama wychowuję syna, wynajmuję mieszkanie, mam myśli, że nie dam rady za parę lat, że wyląduje na ulicy.
Jak pozbyć się złych myśli? Sama wychowuję syna, wynajmuję mieszkanie, mam myśli, że nie dam rady za parę lat, że wyląduje na ulicy. Nie chce mi się żyć. Czuję czasem, że syn przeze mnie też jest nieszczęśliwy, bo np nie mogę mu kupować markowych ciuchów, nie wyjeżdżamy na wakacje, nie mogę mu dać tego co by chciał, źle się z tym czuję.
Boję się samotności, że będę sama do końca życia. Nie chce mi się ostatnio nic, przestałam przywiązywać uwagę do tego jak wyglądam, chodzę ciągle w dresach nie maluje się.
TW: Samobójstwo - Pomoc w kryzysie - próby samobójcze, pobyt w szpitalu psychiatrycznym, jak znaleźć wsparcie?
TW: Samobójstwo
Proszę o pomoc, bo nie chce już żyć.
Wiele razy próbowałem popełnić samobójstwo, lecz niestety za każdym razem wracam. Czy przez cięcie żył, czy przez tabletki, nie mogę odejść. Byłem 2 psychiatryku, nic mi nie pomogło.
Brak uczuć i emocji po Covid-19 i śpiączce, jak sobie pomóc mając 42 lata?
Witam, od paru lat nic nie czuje, nie mam uczuć I emocji. I jak się ktoś pyta, jak się czuje to mówię, ze nie wiem. Biorę leki egzyste I alvente 75 mg, jestem po covidzie I 4 tygodniowej śpiączce, nie czuje się sobą, tak jak przed covidem.
Co zrobić? Mam 42 lata, nie chce się poddać. Mam też chyba uszkodzony mózg po śpiączce. prosze o pomoc
Depresja poporodowa - objawy, leczenie i wsparcie dla młodych rodziców
Depresja poporodowa to stan, który może pojawić się w okresie po narodzinach dziecka. Gdy trudności emocjonalne utrzymują się dłużej lub są intensywne, odpowiednia pomoc specjalisty i wsparcie bliskich mogą być niezwykle cenne i potrzebne.