Odpowiedz jako specjalista
WsteczBrak radości z życia, przygnębienie i lęk po utracie dziecka – co robić?
Treść wrażliwaWitam. Mam 36 lat od długiego czasu nie odczuwam radości z życia. Jestem w większości czasu przygnębiona do tego w ostatnich miesiącach doszło poronienie spragnionego dziecka. Boję się podejmować decyzje, łapać dana chwilę itd. ogarnia mnie paniczny lęk i myśli które zmieniają moje decyzję. Co mogę zrobić?
Aleksandra Pawlak
To, co pani opisuje, sugeruje jakieś zaburzenia depresyjne. Może samą depresję. Strata, jaką Pani poniosła, z pewnością jest bardzo trudna i jeszcze dołożyła się do tego stanu. Oczywiście może Pani coś z tym zrobić, ale nie zachęcam, by próbowała Pani radzić sobie na własną rękę. Depresja nieleczona pogłębia się, obniża jakość życia i może być niebezpieczna. Zalecam konsultację w celu głębszego poznania tego tematu i wskazania dalszego kierunku działań.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Brożyna
Dzień dobry,
emocje, które odczuwamy, są dla nas pewną informacją -warto jest spojrzeć na siebie życzliwie i przyjrzeć się temu, co w danej chwili potrzebuje nasze ciało i umysł. Co w takiej sytuacji powiedziałaby Pani swojej bliskiej osobie/przyjaciółce? Proszę o tym pomyśleć. Jeśli stan przygnębienia będzie się utrzymywał dłużej, warto skorzystać z konsultacji psychologicznej. Obecnie istnieje możliwość uzyskania darmowej konsultacji, która może pozwolić na znalezienie odpowiedniego terapeuty.
Pozdrawiam serdecznie
Usunięty Specjalista_tka
Anhedonia, czyli brak odczuwania radości z życia, często jest pierwszym z objawów depresji. Warto by było udać się do psychologa diagnosty/psychiatry, gdyż depresja to choroba, którą można i należy leczyć. W ostatnim czasie doznała Pani również ogromnej straty, co na pewno było bolesnym przeżyciem. Ważne jest, aby przepracować tę trudną sytuację i spróbować odbudować poczucie sprawczości, które mogłoby Pani ułatwić podejmowanie decyzji w przyszłości bez odczuwania panicznego lęku. Terapia poznawczo-behawioralna, byłaby pomocna.
Usunięty Specjalista_tka
Aneta Ceglińska
Dzień dobry, bardzo współczuję utraty upragnionego dziecka. Przygnębienie jest zupełnie normalne w takiej sytuacji. Niepokoi mnie jednak pozostały opis tego co Pani przeżywa. Myślę, że w Pani sytuacji rozmowa z empatycznym specjalistą i psychoterapia, pomogłaby poradzić sobie z trudnymi emocjami i wrócić do lepszej formy psychicznej. Zapraszam
Adrianna Stawarz
Dzień dobry. W tak trudnej sytuacji, ważne jest wsparcie bliskich osób. Ważne jest zachowanie równowagi w czterech obszarach życia. Te obszary to ciało, praca, relacje i duchowość/fantazje. Niewątpliwie może być trudno samej jednak przy wsparciu bliskich osób, wsparciu psychiatrycznemu i psychoterapeutycznemu będzie dużo łatwiej. Z poważaniem Adrianna Stawarz
Zobacz podobne
Jak radzić sobie z zazdrością i brakiem kontaktu fizycznego w związku na odległość
witam mam pytanie jak poradzic sobie z potrzebą kontaktu fizycznego z partnerem z którym mam zwiazek na odległość oraz jak poradzic sobie z mocną zazdroscia oraz natrętnymi myslami ze mnie nie kocha
Jak przekonać internetową znajomą zagrożoną samobójstwem do szukania pomocy?
Jak pomóc osobie która ma zamiar popełnić samobójstwo, nawet jej tak naprawdę nie znając? Mam koleżankę internetową, codziennie z nią piszę, nawet nigdy nie słyszałyśmy swojego głosu, ale ona wspomniała, że zostawi swojej rodzinie list pożegnalny. Sama mam problemy psychiczne i choć nigdy nie miałam myśli samobójczych to doskonale rozumiem, co czują takie osoby, życie tak boli, że jedyną ulgą jaką widzą, to śmierć, a osoba w depresji jest przekonana że jest beznadziejna i że wszystkim by by było lepiej gdyby zniknęła. Wiem że to jest tylko jej perspektywa, ale nie wiem jak jej pokazać, że można myśleć inaczej. Gdy jej zaproponowałam, by skorzystała z pomocy psychologa, ona powiedziała, że tego nie potrzebuje, że jest przekonana, że nic jej nie pomoże, a ja nie wiem jak kogoś przekonać do takiego ruchu, bo sama kilka lat temu długo zwlekałam. Nie chcę zmuszać. Jak namówić taką osobę do sięgnięcia po pomoc, jak pokazać, że warto, że jednak coś jej może pomóc?
Jak mam myśleć, jak nie mam myśli ani emocji, a parę miesięcy czułam swoje myśli a teraz nie?
Jak mam myśleć, jak nie mam myśli ani emocji, a parę miesięcy czułam swoje myśli a teraz nie?
Mam podejrzenia, że moja partnerka ma chorobę dwubiegunową
Witam.
Mam podejrzenia, że moja partnerka ma chorobę dwubiegunową (jej ojciec ma stwierdzoną przez psychiatrę).
W jaki sposób mogę przekonać ją na wizytę u psychiatry? Jej zachowania są lekko mówiąc dziwne, proszę o jakąkolwiek poradę.
Czy główną przyczyną skrajnej niedojrzałości emocjonalnej są zbyt pobłażliwi rodzice?
Czy główną przyczyną skrajnej niedojrzałości emocjonalnej są zbyt pobłażliwi rodzice? Jestem osobą niedojrzałą emocjonalnie, słyszę od specjalistów, że mam emocjonalność pięciolatki. Słyszę często, że główną przyczyną takiej sytuacji są rodzice, którzy nie stawiają dziecku żadnych wymagań , chronią dziecko przed światem i chcą uchronić go od wszelkich nieszczęść. Moi rodzice nie byli tacy, oni stawiali mi wymagania. Czy zatem główną przyczyną niedojrzałości są zbyt pobłażliwi rodzice?
