Odpowiedz jako specjalista
WsteczStresuję się podczas spotkań u psychologa, psychiatry. Teraz mam iść na psychoterapię i boję się, że będzie tak samo...
Mam tak że jak mam iść do psycholożki to się boję, stresuję i najchętniej bym nie szła, a podczas wizyty chcę żeby jak najszybciej dobiegła końca. I mam tak też z psychiatrką. Jest tak przez moją fobię społeczną. I teraz obawiam się że będzie tak też z psychoterapeutką z którą zacznę się spotykać od marca, martwię się że przez to nie zdołam zbudować z nią relacji terapeutycznej... Czy moje lęki są uzasadnione?
Petysana
2 lata temu
Magdalena Mnichowska
Jeśli powie Pani o tym swojej psychoterapeutce, psychiatrze i psycholog, to myślę, że właśnie nad tym mogłaby Pani pracować. Trzeba im tylko o tym szczerze powiedzieć, nikt Pani za to z gabinetu nie wyrzuci ;) Bardzo wielu pacjentów odczuwa lęk przed spotkaniami ze specjalistami, warto przyjrzeć się temu skąd ten lęk się bierze i co można z nim zrobić, potraktować go jako objaw. Pani nie jest tym lękiem ani swoją fobią społeczną. Jeśli Pani i psychoterapeutka zjednoczycie siły przeciwko tym objawowi, to jest duża szansa, że uda się go zmniejszyć, a przy okazji zbudować silną relację terapeutyczną. Psychoterapia polega właśnie na tym, żeby uczyć się budować zdrowe, bezpieczne relacje, warto w tym procesie być szczerym, mówić o swoich lękach i powoli uczyć się je przekraczać, wtedy ma on dużą szansę powodzenia. Życzę powodzenia na psychoterapii!
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
TwójPsycholog
Dzień dobry,
fobia społeczna może sprawiać, że trudno nam jest otwierać się przed innymi, znaleźć odpowiedzi na pytania czy nawet wyjść z domu. Najważniejsze, żeby powiedziała Pani o swojej niechęci, stresie, lęku już na początku spotkania z psychoterapeutką. Tak samo powiedzieć to również psycholożce i psychiatrce. Ważne, by specjalistki, które mają Panią wspierać, mogły to robić w tym, w czym Pani potrzebuje. Z kolei psychiatrka będzie mogła dobrać odpowiednią farmakoterapię.
Powodzenia!
2 lata temu
Zobacz podobne
Witam
Wydaje mi się że powinienem iść na terapię, ale jest jedną prxeszkoda... Finansowa, niestac mnie wydać lekko miesięcznie min 400 zł. Gdzie szukać pomocy (nie przez te linie zaufania, bo jakoś przez telefon nie potrafię).
Czy terapia narcyza powinna polegać na wybaczeniu sobie?
Witam. Czy terapeuta osoby zaburzonej (narcyz ukryty) może mówić, żeby nie czuła się winna za to, co zrobiła swojemu partnerowi i wcześniejszym partnerom, jak i swojemu synowi?
Że stan psychiczny, w jakim on się znajduje, nie może być przyczyną jej zachowań, bo jako osoba dorosła sam decyduje o swoim życiu i zawsze mógł odejść z tej relacji jak czuł, że coś złego zaczyna się z nim dziać?
Czyli wina za przemoc psychiczna, najgorsze manipulacje, próbę doprowadzenia do samobójstwa jest po stronie ofiary? Bo jako osoba dorosła jest za siebie odpowiedzialna? Ktoś kto całe życie siebie samego okłamywał, żeby nie czuć się winnym w końcu doznaje skruchy, szuka pomocy specjalisty, żeby pomógł w uleczeniu siebie by nie krzywdzić więcej innych ludzi, słyszy coś takiego! Jaki może być te go finał? Według mnie to tylko w ulepszeniu się bycia złym.
Czy psychoterapia systemowa jest skuteczna w fobii społecznej i depresji lękowej?
Czy psychoterapia systemowa może zadziałać na fobię społeczną, depresję i nerwicę lękową? Są jakieś badania na ten temat? Co mówi na ten temat nauka, czy leczenie tych zaburzeń tym nurtem jest skuteczne? Ja będę miała psychoterapię w tej modalności i cierpię na te zaburzenia
Po spotkaniach z psychoterapeutką mam wyrzuty sumienia, odczuwam lęk i rozdrażnienie. Czuję, że zawodzę siebie, dlatego bo jestem chora. Odczuwam niepokój i złość w stosunku do siebie. Czuję, że psychoterapeutka oczekując odemnie jakiejkolwiek aktywności, żąda zby wiele. Czuję jakbym mogła albo nie robić nic w ciągu dnia, albo robić tak wiele, by siebie wykończyć. Czuję jakby istniały tylko te dwie skrajności, a psychoterapeutka namawiając mnie do aktywności, namawiała mnie również do robienia sobie krzywdy. Czasami sobie myślę, że wolałabym popełnić samobójstwo niż zmusić się do jakiejś aktywności w ciągu dnia. Czuję się niezrozumiana i jakby psychoterapeutka była przeciwko mnie, mimo że tak nie jest. Przez to wszystko odechciewa mi się chodzić na psychoterapie. Co powinnam zrobić ?
Czy psychoterapeuci przywiązują się do swoich pacjentów po wielu latach pracy z danym pacjentem, w zdrowej relacji terapeutycznej. Czy towarzyszą im jakieś emocje ale tylko ich nie wyrażają bo nie mogą.
