Odpowiedz jako specjalista
WsteczMam wrażenie, że jestem wyobcowany społecznie - co zrobić?
Czuję, że stoję z boku wszystkiego, jakbym był jakimś obserwatorem, a nie uczestnikiem życia. Nawet kiedy jestem wśród ludzi, czuję się samotny i oderwany. Mam wrażenie, że nic naprawdę do mnie nie trafia. Zaczynam się zastanawiać, czy to nie jest przypadkiem coś w rodzaju społecznego wyobcowania, jakbym nie pasował do tego, co się dzieje wokół.
Tomasz
1 rok temu
Usunięty Specjalista
Dzień dobry,
przyczyny Pana samopoczucia i odbioru otoczenia mogą być różne.
Być może spotkało Pana coś tak trudnego, że takie odczuwanie ma Pana uchronić przed kolejny cierpieniem?
Być może środowisko, w którym Pan obecnie przebywa, jest dla Pana trudne i w ten sposób radzi Pan sobie z sytuacją?
Bez poznania kontekstu i Pana historii trudno wyciągnąć jakiś wniosek.
Warto się temu przyjrzeć. Proszę poszukać dobrego psychoterapeuty/-ki - z pewnością pomoże.
Pozdrawiam serdecznie,
Grzegorz Firek
Psychoterapeuta
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Dorota Bubiak
To, co Pan opisuje, brzmi jak bardzo trudne i przytłaczające doświadczenie. Bycie obserwatorem zamiast uczestnikiem życia oraz odczuwanie samotności nawet wśród ludzi to sygnały, które warto potraktować poważnie. Przyczyny poczucia wyobcowania lub bycia „nie na miejscu” mogą być różne-zarówno emocjonalne, jak i sytuacyjne.
Jeśli to uczucie utrzymuje się i utrudnia Panu codzienne funkcjonowanie, warto rozważyć rozmowę z kimś, kto może pomóc- na przykład z psychologiem lub terapeutą. Sama możliwość podzielenia się swoimi przeżyciami może przynieść ulgę i pomóc lepiej zrozumieć własne emocje.
Proszę pamiętać, że dostępne jest wsparcie, które może Panu pomóc znaleźć drogę do większego poczucia przynależności i satysfakcji z życia.
8 miesięcy temu
Zobacz podobne
W relacjach nie jestem słuchana, mimo że ja się angażuję. Z czego to wynika?
Wydaje mi się, że trwam w schemacie.
W każdej mojej relacji nikt nie przejmuje się mną, tym co mam do powiedzenia, jaka jestem.
Cały czas mierzę się z tym, że słucham innych ludzi z zaangażowaniem, próbuję wczuć się w ich słowa, zadaję pytania i… nie otrzymuję tego w zamian. Czuję się jak w roli dziennikarza, który prowadzi wywiad i jest mniej ważny.
Kiedy próbuję mówić o sobie to widzę brak zainteresowania albo zmianę tematu i zamykam się w sobie, bo nie będę przecież kogoś zmuszać, skoro nie chce.
Zastanawiam się czy to jest kwestia ogólnie dzisiejszego narcystycznego społeczeństwa, czy to ja w jakiś sposób działam tak w moich relacjach na innych.
Jestem naprawdę zmęczona tym, sfrustrowana i samotna.
Co mogłabym zrobić w tej sytuacji?
(Oczywiście można o tym porozmawiać, ale chodzi mi o to czy jest jakiś sposób, żeby bez rozmowy wpłynąć swoim zachowaniem, postawą, aby się tak nie działo.)
Jak radzić sobie z podejrzliwością i nieufnością?
Mam wrażenie, jakbym żył w świecie pełnym podejrzliwości, która zaczyna mnie przytłaczać. Myślę, że ludzie wokół mnie skrywają jakieś ukryte intencje, nawet jeśli nie ma na to dowodów. Ta nieufność psuje moje relacje z innymi, przez co staję się zamknięty i odizolowany. Czuję się jakbym był w ciągłym stanie alarmowym, analizując każde słowo i gest innych... to naprawdę męczące. Chciałbym dowiedzieć się, jak mogę podjąć pracę nad tymi trudnościami i jakie kroki powinienem podjąć, by odzyskać spokój umysłu. Wiem, że samotne radzenie sobie z tym może być trudne, dlatego szukam profesjonalnej pomocy.
Jak radzić sobie z poczuciem, że jest się obserwowanym?
Mam wrażenie, że ludzie wokół mnie mają ukryte intencje, nawet jeśli ich w ogóle nie znam, typu na spacerze/ w sklepie. Kiedyś to olewałem, teraz mam wrażenie, że to ja robię z siebie idiotę publicznie. Natomiast czuję, jakby mnie obserwowali i życzyli źle. Nie wiem skąd to się bierze. Nie wiem do kogo się z tym udać?
Czuję się osamotniona i nierozumiana, co robić gdy nie znajduję wsparcia?
Witam. Czuję się osamotniona i nierozumiana. Mam wrażenie,że nikt mnie nie rozumie zatem czuję się też osamotniona w sprawach,w których mnie nie rozumieją przez co niektóre kończą się kłótnią. A nawet nie chcą mi w tym pomóc. Co robić?
Czuję, że mam fobię społeczną. Dokąd powinnam się z tym udać i co powiedzieć na początku?
Czuję, że mam fobię społeczną. Dokąd powinnam się z tym udać i co powiedzieć na początku?
