Jak odszyfrować niektóre zachowania kolegi z pracy?

Jestem osobą, która za bardzo patrzy co będzie kiedyś, ale myślę, że trochę to wina tego, co dzieje się teraz. 

Mianowicie chodzi o to, że chciałabym w końcu zacząć układać życie, wejść w związek, iść naprzód. Tylko, że jest problem. Martwi mnie jedna rzecz w tym wszystkim ciągle- czasy mamy, jakie mamy i ciągle gdzieś z tyłu głowy mam myśl, że boje się tego związku z partnerem. 

Paraliżuje mnie ten strach, że gdy znajdę już miłość, zamieszkamy razem, np. będą już dzieci, związek nagle się rozpadnie/dojdzie do rozwodu lub zdrady. Mam myśli, że taki związek nie przetrwa "do końca życia", że on i tak mnie zostawi, już nie daj Bóg z dziećmi. Nawet po 10 latach, ale i tak to się stanie. 

Dużo jest przypadków od kobiet, które się rozstały w ciąży czy po 8 latach, które były w szczęśliwych małżeństwach itd. Nie potrafię sobie z tym poradzić, chciałabym wejść w związek, być kochana, ale gdy myślę o tym, co mnie może spotkać, że zostanę zraniona lub samotną matką na zawsze i on zniszczy mi życie-boję się. Co robić?

Witam. Mam pytanie, dlaczego jak człowiek jest miły, uprzejmy, grzeczny, uczciwy, to ludzie próbują człowieka wykorzystać i nie szanują, pomiatają. Czy w tych czasach trzeba być chamem i prostakiem, żeby mieć szacunek i respekt u ludzi ?

Gdy po 9 latach związku zerwaliśmy potem był słabszy kontakt a teraz jest znów lepiej. Czy można jeszcze uratować związek?

Mam 20 lat i od około 14. roku życia fantazjuję o bliskości ze starszym, dojrzałym mężczyzną – głównie o przytulaniu się do niego i wspólnym zasypianiu. Dopiero niedawno pojawiło się u mnie zainteresowanie łaskotkami. Podczas masażu od kolegi delikatnie połaskotało mnie po bokach i to doświadczenie zostało mi w pamięci. Z czasem zacząłem wyobrażać sobie spotkanie z mężczyzną, które obejmowałoby przytulanie, delikatny dotyk i łaskotki. Nie szukam usług erotycznych ani BDSM. Nie wiem jednak, czy moje zainteresowanie łaskotkami ma charakter fetyszystyczny. Nie miałem bliskich relacji z mężczyznami w rodzinie. Rodzice rozwiedli się, gdy miałem 7 lat, a po trudnej wyprowadzce mocno zamknąłem się w sobie. Zastanawiam się, czy dzisiejsza potrzeba męskiej czułości i opiekuńczości może mieć z tym związek. Nie sądzę, że chodzi o pociąg do mężczyzn, jak już to o jakąś... symulację dzieciństwa? Ostatnio napisałem maila do mężczyzny zajmującego się pracą z dotykiem. Odpisał, że mogę zadzwonić i porozmawiać o szczegółach. Byłem już bliski wykonania telefonu, ale ostatecznie się wycofałem. Z jednej strony chciałbym spróbować, z drugiej boję się żalu, skrępowania i nadmiernego zaangażowania emocjonalnego. Chciałbym zrozumieć, czy powinienem zaakceptować te fantazje, czy raczej przestać je rozwijać. Czy mogę bezpiecznie realizować takie potrzeby? Mam również wątpliwości religijne – czy zapłacenie za nieseksualne spotkanie obejmujące łaskotki i dotyk może być grzechem? Nie oczekuję diagnozy, zależy mi na szczerej, spokojnej opinii psychologicznej i pomocy w zrozumieniu samego siebie.

Moja starsza siostra robi wszystko aby zniszczyć mi życie najpierw starała się mnie przekonać że powinnam z chłopakiem zerwac jak widziała że nie zamierzam zaczęła robić wszystko abym wyglądała gorzej a jak jej nie wychodziło to się darła na cały dom i wyzywała robi wszystko abym wyszła na tą złą mam już tego dość ciągle coś wymyśla ciągle coś jeszcze te jej wybuchy złości jak wychodzę z chłopakiem boje się że skłamie albo zrobi coś przez co stracę chłopaka mojego tak jak robi to z każdym przesadzam ?

Nie wiem nawet, jak o tym pisać, bo czuję się naprawdę pogubiona po rozstaniu z moim partnerem, z którym byłam 8 lat, planowaliśmy ślub, a on mnie zostawił na młodszej. Ból nie chce mnie opuścić, a samotność, która mnie prześladuje, jest po prostu przytłaczająca. 

Moje poczucie własnej wartości spadło na samo dno i czuję, że nie wiem, jak dalej żyć. Czy w ogóle zdołam zacząć na nowo budować swoje życie i odnaleźć siebie? 

Chce sobie pomóc, ale nie wiem jak. Chcę znowu być szczęśliwa i pełna życia, nie to, co teraz... Może są jakieś techniki, które mogą pomóc mi przestać czuć się tak cholernie samotnie i zacząć budować swoją pewność siebie? Czasem czuję się jak uwięziona w swoich emocjach, co totalnie przeszkadza mi skupić się na codziennych sprawach. 

Czy coś innego może mi pomóc?

W wolnych chwilach lubię czytać, więc może to też byłoby rozwiązanie?

Próbowałam coś znaleźć, ale jest tego za dużo i nie wiem, które są sensowne. Proszę pomóżcie