Odpowiedz jako specjalista
WsteczProblemy z bratem i wyzywanie w szkole - jak sobie radzić?
Treść wrażliwaMam brata który mnie wyzywa , nie szanuje mojego zdania i zawsze jak coś powiem to robi ze mnie idiotkę . Jak przez przypadek wylała mi się woda to mnie krytykował i obwiniał jakby niewiadomo co się działo . Próbowałam to komuś powiedzieć ale mówią że nie mam dystansu Mam też problem w szkole gdzie jestem wyzywana . Mówiłam to wychowawcy od powiedział że porozmawia z nimi i tak to się skończyło Mój brat ma problemy psychiczne i nawet próbę samobójczą więc ja nie mogę mu nic powiedzieć bo będzie że się na nim znęcam Nie wiem co mam z tym robić . Pomocy
Bożena Nagórska
Witaj.
To, przez co przechodzisz, jest trudne i masz pełne prawo czuć się osamotniona oraz przytłoczona. Pamiętaj, że problemy psychiczne Twojego brata lub jego trudna przeszłość nie dają mu prawa do znęcania się nad Tobą. Twoje bezpieczeństwo emocjonalne i spokój są równie ważne, a fakt, że on cierpi, nie oznacza, że Ty musisz stać się jego workiem treningowym.
Jeśli chodzi o sytuację w szkole, postawa wychowawcy, która kończy się na jednej, nieskutecznej rozmowie, jest niewystarczająca. Masz prawo oczekiwać realnej ochrony i wsparcia. Nie jesteś „nieudacznikiem” ani osobą bez dystansu – jesteś młodą osobą, która znajduje się w bardzo trudnym położeniu i nie otrzymuje należnego wsparcia od dorosłych. To, że czujesz ból, jest zdrową reakcją na niezdrowe sytuacje.
W tej chwili najważniejsze jest, abyś poszukała kogoś, kto naprawdę Cię wysłucha, nie oceniając Twojej wrażliwości. Może to być inny nauczyciel, pedagog szkolny lub psycholog. Jeśli czujesz, że w Twoim otoczeniu nie ma takiej osoby, warto zadzwonić na Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży (116 111) – tam pracują specjaliści, którzy pomogą Ci zaplanować kroki w celu zapewnienia sobie bezpieczeństwa zarówno w domu, jak i w szkole. Pamiętaj, że jesteś wystarczająca i Twoje uczucia są ważne – nie musisz dźwigać problemów brata kosztem własnego zdrowia. Masz prawo do życia bez wyzwisk i poniżania.
Powodzenia
Bożena Nagórska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Nie musisz znosić wyzwisk i krytyki, nawet jeśli brat ma problemy psychiczne to jego zachowanie nie usprawiedliwia traktowania Cię jak idiotkę. Kiedy zaczyna Cię obrażać (np. po wylanej wodzie), spokojnie powiedz: „Nie pozwalam sobie na takie traktowanie, kończę rozmowę” i wyjdź z pokoju lub załóż słuchawki gdyż to pokazuje granice bez eskalacji. Unikaj konfrontacji na temat jego zdrowia, bo to nie Twoja rola; zamiast tego porozmawiaj z rodzicami lub innym dorosłym o Twoim samopoczuciu.
Joanna Cichosz
Dzień dobry,
To nie wygląda na „brak dystansu”, tylko na doświadczenie ciągłego podważania, krytyki i braku szacunku zarówno w domu, jak i w szkole. Nic dziwnego, że jest Pani tym zmęczona i czuje się bezradna. To nie tak, że Pani „za bardzo się przejmuje”, tylko przez dłuższy czas słyszy Pani przykre komunikaty i nie czuje realnego wsparcia ze strony otoczenia. To, że brat ma problemy psychiczne czy próbę samobójczą za sobą, nie oznacza, że Pani uczucia przestają być ważne albo że musi Pani wszystko znosić w milczeniu. Można współczuć komuś trudności i jednocześnie stawiać granice wobec krzywdzącego zachowania. Pani również ma prawo czuć się bezpiecznie i być traktowana z szacunkiem. Warto spróbować poszukać wsparcia u osoby dorosłej, która potraktuje sprawę poważniej: pedagoga szkolnego, psychologa szkolnego albo innego zaufanego dorosłego. Czasem jedna rozmowa z wychowawcą nie wystarcza i trzeba wrócić do tematu bardziej stanowczo. Gdyby Pani samopoczucie raptownie się pogorszyło proszę skorzystać z telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży (116 111). Najważniejsze, żeby nie zostawała Pani z tym sama.
Wszystkiego dobrego
Joanna Cichosz
Karolina Grabka
Dzień dobry :)
Problemy psychiczne brata i jego wcześniejsza próba samobójcza nie oznaczają, że Pani uczucia i granice przestają mieć znaczenie. Może Pani spokojnie komunikować swoje emocje - to nie jest znęcanie się nad kimś, tylko mówienie o sobie. W szkole warto wrócić do tematu i poszukać bardziej konkretnego wsparcia. Jeśli sama rozmowa wychowawcy nic nie zmieniła, dobrze byłoby zgłosić się także do pedagoga szkolnego, psychologa szkolnego albo innego zaufanego dorosłego. Nie powinna Pani zostawać z tym sama. Jeśli czuje Pani, że sytuacja zaczyna Panią psychicznie przerastać, warto też poszukać wsparcia dla siebie, na przykład u psychologa lub poprzez telefon zaufania dla młodzieży. Pani bezpieczeństwo i samopoczucie są równie ważne jak problemy innych osób.
Pozdrawiam i życzę powodzenia,
Karolina Grabka
Zobacz podobne
Mąż odszedł do innej kobiety, teraz po rozwodzie chce wrócić – co robić dla dobra dzieci i siebie?
Ciężki czas mąż zostawił mnie i dwójkę dzieci (2 i 4 lata) dla innej kobiety. Złożyłam papiery rozwodowe, sąd długo czekał i po 9 miesiącach ustalił rozprawę i wysłał informację dla męża i on sie teraz po tym czasie obudził że chce walczyć o nas ze sie zmieni... nie wiem co robić. Tyle czasu sie nie odzywał miał gdzieś...
Brak bliskości w małżeństwie - jakie kroki podjąć, gdy rozmowa z partnerem nie pomaga?
Wcześniej opisywałem brak bliskości z strony żony .porozmawiałem z nią jak radzili specjaliści. Nic to nie przyniosło a nawet może pogorszyło. Proponowałem rozmowę z specjalista i zostałem wyśmiany. Zastanawiam sie jakie kroki można podjąć?
Mój chłopak związal się ze mną po 9 letnim związku z inną
Witam, od kilku miesięcy jestem w związku. Mój chłopak związał się ze mną po 9 letnim związku z inną. Miałam pewne sygnały, że ona do niego pisze w jakiś sprawach itd. Okazało się jednak ostatnio, do czego się przyznał, że nadal
ma do niej sentyment więź itp. Niestety jak się dowiedziałam mentalnie chyba tego związku nie zakończył, pomimo że związał się ze mną ponad rok po rozstaniu. Co mam w takiej sytuacji zrobić ?
Brak pociągu seksualnego do kobiet - odkrywanie swojej tożsamości płciowej
Nie czuję juz oddawna pociągu seksualnego do kobiet gdyż sam się nią czuję.
Problemy w związku - żona ma sympatię do innego mężczyzny, jak sobie z tym poradzić?
Witam jestem w małżeństwie od 7 lat wydaje mi się że jestem szczęśliwy z żoną mam dwójkę dzieci jest czasem z nimi ciężko ale wiadomo jak jest ostatnio dużo pracowaliśmy ale teraz ja skończyłem pracę i jestem w trakcie zmiany więc mam więcej czasu jednak żona rzadko mówiła mi o sobie i o swoich emocjach myślałem że jest wszystko dobrze. W tygodniu zauważyłem w niej dziwne objawy zaczęła wyszukiwać w internecie dziwne rzeczy na temat związków kiedy pytałem o co chodzi denerwowała się że nie mam jej sprawdzać a było to ogólnodostępne w naszym komputerze podczas ostatniej nasze rozmowy zszedłem na temat czy podobają się jej inni mężczyźni starała się zaprzeczać i tak było przez lata aż do dziś kiedy sam przyznałem że kiedyś ktoś tam podobał mi się w pracy a ona odparła że jej ktoś podoba się teraz już od 1,5 roku i nie chciała mi o tym powiedzieć bo się bała jak zareaguje. Zrobiło mi się przykro że jednak myśli o kimś innym i to przez tak długi czas powiedziała że jakoś sobie z tym radzi jak go widzi to że się denerwuje ale nic więcej że ma pewną granicę po prostu jest dla niej atrakcyjny że musi trochę walczyć ze swoimi emocjami jak go widzi. Ostatnio też dodała go do znajomych żeby zobaczyć jego zdjęcia o tym też mi nie powiedziała dopiero teraz się przyznała ale ona nie widzi w tym problemu. Ja problem widzę czy mam się czegoś obawiać dla niej to drażliwy temat powiedziała że wszystko sobie już wyjaśniliśmy i to nic takiego i żebym nie drążył tematu. Już od kilku dni mam problemy ze snem jedzeniem
