Odpowiedz jako specjalista
WsteczProblemy z pamięcią: stres, nadmiar obowiązków czy coś innego? Jak sobie radzić?
Dzień dobry, chciałam poprosić o opinię i wskazówki, bo od pewnego czasu zauważam u siebie coraz częstsze problemy z pamięcią i zaczyna mnie to niepokoić. Zdarza się, że zapominam, co miałam przekazać w pracy szefowi, mimo że dosłownie chwilę wcześniej rozmawiałam przez telefon i dostałam konkretne informacje. Muszę dopytywać kolejny raz albo prosić o przypomnienie. Często też zastanawiam się, czy zamknęłam drzwi, wracam sprawdzić albo mam wrażenie, że tego nie zrobiłam. Podobnie bywa z innymi drobnymi czynnościami, jak odłożenie czegoś na miejsce czy zgaszenie światła. Inna sytuacja, która powtarza się coraz częściej: chcę coś wyszukać w internecie, otwieram Google i nagle nie pamiętam, czego miałam szukać. Muszę się dłużej zastanawiać albo próbować odtworzyć myślenie krok po kroku. Będę wdzięczna za każdą wskazówkę czy takie objawy mogą być związane ze stresem i nadmiarem obowiązków, czy powinnam wykonać jakieś badania, a może są jakieś ćwiczenia lub techniki, które mogłyby mi pomóc.
Marta Lotysh
Dzień dobry
Jak najbardziej warto skonsultować te problemy z lekarzem neurologiem, ale również warto przyjrzeć sie temu, czy to nie jest ADHD (jesli podobne trudności były w dzieciństwie).
Często równiez podobne problemy pojawiają się w obrazie wpływu chronicznego stresu, zabużeń lękowych lub depresyjnych
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Monika Figat
Dzień dobry,
problemy z pamięcią mogą mieć różne przyczyny. Stres i przeciążenie obowiązkami zdecydowanie mogą powodować takie objawy, ale warto skonsultować się z lekarzem lub psychologiem, aby wykluczyć inne czynniki. Gdy mamy w życiu bardzo dużo stresu, układ nerwowy zaczyna działać w trybie przetrwania. Wówczas pamięć, umiejętność skupienia się czy regulacja emocjonalna i inne obszary mogą być osłabione.
Warto rozważyć objawy dwutorowo:
- badania (lekarz pierwszej pomocy) - czy nie ma podłoża np. neurologicznego
- wizyta u psychologa
Zachęcam do łagodności wobec siebie i obserwowania, w jakich sytuacjach trudności się nasilają. Może Pani np. prowadzić dziennik z zapisami, np. sytuacja, w której czegoś zapomniałam + jakie miałam wtedy emocje, ile stresu w skali od 1 do 5. Być może po jakimś czasie wyłoni się powtarzalność, jakaś reguła.
Serdeczności i powodzenia
Monika Figat, Psycholog [Warszawa i on-line] | monikafigat.pl
Inspect
Daria Składanowska
Dzień dobry, Pani Anno,
Dziękuję za zaufanie i podzielenie się tymi obserwacjami – problemy z koncentracją i pamięcią, które Pani opisuje, są częstym sygnałem w okresach zwiększonego obciążenia, ale zasługują na profesjonalną ocenę, by wykluczyć medyczne przyczyny. Na podstawie Pani opisu, objawy mogą wiązać się ( ale nie muszą) ze stresem, zmęczeniem poznawczym lub czynnikami medycznymi.
Może Pani na początek wykonać:
-Podstawową diagnostykę: wizytę u lekarza rodzinnego w celu wykonania badań krwi (morfologia, TSH, witamina B12, D3) oraz ewentualnie EEG lub konsultacji neurologicznej, jeśli objawy nasilą się.
-Zaawansowana ocena psychologiczna: arkusz MMPI-2 (Minnesota Multiphasic Personality Inventory-2) – to standaryzowane narzędzie pozwalający na ocenę stanu psychicznego i wykluczenie lub potwierdzenie zaburzeń np. depresji.
-konsultację z psychiatrą w przypadku utrzymywania się problemów z pamięcią.
Praktyczne strategie:
Ćwiczenia poznawcze na pamięć :https://jaksierozwijac.pl/darmowe-cwiczenia-na-pamiec-i-koncentracje/
(15-20 minut dziennie warto poświęcić na ćwiczenie pamięci)
Techniki zarządzania stresem: Ćwiczenia oddechowe (4-7-8) i prowadzenie dziennika refleksyjnego, dziennik wdzięczności (3 kluczowe punkty za które jest Pani wdzięczna).
Higiena umysłowa: Zapewnienie 7-8 godzin snu, ograniczenie multitasking i przerwy na relaks (np. medytacja mindfulness).
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
Psycholog, Doradca Kariery
Justyna Bejmert
Cześć Aniu. Jeśli ostatnio masz dużo na głowie, mało odpoczywasz, doświadczasz stresu, to problemy z pamięcią mogą być właśnie tego skutkiem. Gdy mózg jest w trybie przetrwania to trudniej jest mu kodować i przetwarzać wszystkie informacje. Jeśli te objawy są bardzo obciążające lub się nasilają to myślę, że warto udać sie do lekarza, by wykonać podstawowe badania. Przesyłam dużo ciepła,
Justyna Bejmert
psycholog
Bogumiła Burekowska
Takie problemy mogą być związane zarówno ze stresem, jak i silnymi emocjami. Stany depresyjne również wpływają na pamięć i koncentrację. Oczywiście trudności te mogą mieć także podłoże neurologiczne. Najlepiej udać się na konsultację do psychiatry lub psychologa. Specjaliści ci przeprowadzą wywiad i mogą zaproponować wykonanie testów w celu ustalenia podłoża problemów. Psychiatra może również zaproponować leczenie farmakologiczne. W razie wątpliwości skierują pacjenta do lekarza neurologa.
Kamila Kubicka
Dzień dobry,
w sytuacji, którą Pani opisuje to zupełnie naturalne, że pojawia się niepokój, gdy pamięć i koncentracja zaczynają zawodzić w codziennych sytuacjach. Przyczyn może byc wiele i wymagałoby to dokładniejszego zbadania, np. wiek, częstotliwość objawów, od kiedy te objawy się pojawiły oraz omówienie innych czynnikow, ktore mogą na to wpływać.
Jeśli objawy będą się nasilały, utrudniały codzienne funkcjonowanie lub pojawią się nowe, warto umówić się na wizytę u neuropsychologa, w sprawie szczegółowego wywiadu oraz aby wykonać testy neuropsychologiczne oceniające pamięć, uwagę i funkcje wykonawcze. Dzięki temu łatwiej będzie określić, czy zmiany mieszczą się w normie, czy wymagają dalszej diagnostyki.
Wiele osób zgłasza problemy z pamięcią, a w rzeczywistości trudność dotyczy koncentracji lub przeciążenia uwagi. Informacje po prostu nie są dobrze zapisywane, dlatego trudno je potem odtworzyć. Czyli jeśli coś jest ważne, proszę zatrzymać się na chwilę i zrobić tylko tę jedną rzecz. Można też “świadomie zakodować” daną informację. Np. zamykam drzwi - zatrzymuję się i mówię w myślach „zamykam drzwi”.
Proponuję także zadbać o regularny sen, regularną aktywność fizyczną, krótkie przerwy w pracy i techniki relaksacyjne - to często przynosi widoczną poprawę koncentracji i pamięci.
Proszę pamiętać, że takie trudności pojawiają się u wielu osób w sytuacjach dużego obciążenia psychicznego i zawodowego. Zdecydowanie warto je obserwować, ale nie należy od razu zakładać najgorszego scenariusza.
Pozdrawiam,
Kamila Kubicka
Psycholog, Neuropsycholog
Weronika Wardzińska
Dzień dobry,
opisane trudności bardzo często mają związek ze stresem przemęczeniem i przeciążeniem psychicznym a nie z rzeczywistymi zaburzeniami pamięci. Kiedy umysł jest w napięciu działa w trybie automatycznym i wiele rzeczy nie zapisuje się w pamięci bo uwaga jest rozproszona.
Zapominanie rozmów sprzed chwili wracanie do drzwi czy gubienie wątku po otwarciu przeglądarki to typowe objawy spadku koncentracji a nie uszkodzenia pamięci. Im bardziej zaczyna Pani to kontrolować i niepokoić się tym tym częściej takie sytuacje się pojawiają.
W pierwszej kolejności warto zadbać o sen odpoczynek ograniczenie multitaskingu i robienie krótkich notatek zamiast polegania na pamięci. Pomocne są też ćwiczenia uważności które uczą bycia tu i teraz.
Jeśli objawy będą się nasilać lub pojawią się inne niepokojące sygnały wtedy warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym i ewentualnie wykonać podstawowe badania. Na ten moment wszystko wskazuje raczej na przeciążenie niż na chorobę.
Pozdrawiam
Weronika Wardzińska
Zobacz podobne
Ciągłe zmęczenie pomimo zdrowego trybu życia - czy to problem psychiczny?
Dzień dobry. Mam 18 lat i mam problem, który bardzo utrudnia mi codzienne funkcjonowanie i nie pozwala mi się cieszyć z życia. Otóż od kiedy pamiętam cały czas, niezależnie od ilości snu jestem bardzo zmęczona i wiele razy przez to słyszałam, że jestem odklejona. Staram się chodzić spać i wstawać o tych samych godzinach nawet w wakacje, mimo zmęczenia chodzę dużo na spacery, moja dieta jest raczej w porządku tzn. staram się jeść zdrowo nie licząc odstępstw, które czasami zdarzają się każdemu, piję około 3 litry wody dziennie, unikam kawy i energetyków, bo ani jedno ani drugie nie działa na mnie pobudzająco, moja waga jest prawidłowa do mojego wzrostu i wieku, wszystkie badania w tym hormony,tarczyca i ciśnienie wyszły w porządku. Jakość mojego snu nie jest chyba jakaś zła, czasami uda mi się zasnąć nawet 10 minut po położeniu się, często mam różne sny, które raczej nie wpływają na moje wysypianie się, bo nie są one jakieś straszne. Zazwyczaj mam tak, że wstanę o jakiejś godzinie dajmy na to o 9:00, niby czuję się wyspana i pełna energii, zaczynam mój dzień i po jakimś czasie czuję się taka bez energii, ledwo stoję na nogach, co chwilę ziewam, odczuwam ból głowy i najchętniej położyłabym się jeszcze spać, mimo przespania np. 8 godzin. Oczywiście moje objawy nie mijają w trakcie roku szkolnego i już jadąc do szkoły tramwajem czuję się okropnie, często muszę na lekcji położyć się na ławce i gdyby nie to, że mam na uwadze to, że jestem w szkole na pewno bym tak trochę czasu przespała, nie mam ochoty nawet na rozmowę ze znajomymi przez moje samopoczucie, bo wszystko wokół mnie denerwuje i myślę tylko o powrocie do domu i położeniu się. Moje myśli wyglądają tak jak przez zaśnięciem tzn. losowe zdania/ wspomnienia, które nie mają ładu i składu, ciężko jest mi się przez to skupić na czym kolwiek i nie chcę wtedy, żeby ktokolwiek do mnie zagadywał, bo i tak nic sensownego nie umiem odpowiedzieć i mam wrażenie, że strasznie plącze mi się język. Dużo razy przez to słyszałam, tak jak już wcześniej pisałam, że jestem odklejona, znajomi się ze mnie podśmiechiwali, że chyba za dużo wypiłam. Oczywiście przez mój problem spotykanie się z kim kolwiek również jest katorgą, nie dlatego, że nie lubię ludzi, tylko nie widzę sensu w tym, że ledwo wyjdę i będę ciągle ziewać, wiem przecież, że dla drugiej osoby to też nie jest przyjemne spotykać się z kimś, kto wygląda na znudzonego wszystkim, a to nie o to chodzi, bo ja naprawdę zawsze się na te spotkania bardzo cieszyłam, ale już w autobusie myślałam, że usnę. Czy może to być związane z psychiką ? 10 sierpnia mam pierwszą w życiu wizytę u psychologa i na pewno mu o tym powiem. Pozdrawiam i liczę na jakieś porady, bo niedługo mnie to wykończy.
Schizofrenia rezydualna - jak się objawia?
Po ostatniej diagnozie cierpię na schizofrenię rezydualną, jak ona się objawia, jakie są jej objawy?
Czy jako pełnoletnia uczennica mogę uzyskać darmową diagnozę ADHD i konsultacje psychologiczne?
Mam 18 lat, ale jeszcze uczęszczam do liceum. Idę właśnie do ostatniej klasy. Czy mimo mojej pełnoletności - jako uczennica - mogę skorzystać z darmowych konsultacji? Nie pracuję i nie mam pieniędzy, a nie chcę zobowiązywać do dodatkowych kosztów moich rodziców, oraz po prostu nie mam ochoty się im tłumaczyć z tego, że potrzebuję wrócić terapię. Wolę się gdzieś zapisać jeśli jest taka opcja i po prostu im powiedzieć że już się umówiłam. I moje pytanie tyczy również diagnozy na ADHD. Wiem że w żyjemy w czasach przepełnionych nadmiarem informacji, a na wyciągnięcie ręki mamy dość uzależniający rozpraszacz w formie telefonu. Jednak prośba żebym zapisanła się na diagnozę jest ze strony mojej terapeutki. Mama wyraźnie się nie zgodziła z jej opinią i nawet nie wróciła do tematu. Dlatego jak już mogę sama się umówić to póki nie zaczął się rok szkolny, chciałabym się podjąć diagnozy. Czy jest możliwość żebym nie płaciła tyle? Albo wcale?
Jak technologia wspiera osoby z chorobą Alzheimera? Aplikacje i urządzenia pomocne w codziennym życiu
Często myślę o tym, jak technologia może pomóc osobom z chorobą Alzheimera, szczególnie jeśli chodzi o ich codzienne życie. Widzę, że jest coraz więcej aplikacji i urządzeń skierowanych do osób z demencją, co naprawdę mnie intryguje. CIEKAWI mnie, czy mogą one rzeczywiście przynieść konkretne korzyści? Na przykład, aplikacje przypominające o lekach czy planujące codzienne zadania wydają się świetnym rozwiązaniem, pomagającym w organizacji. Ale jak to jest z wygodą użytkowania tych technologii dla starszych osób, które mogą mieć problem z nowymi gadżetami? Czy istnieją jakieś rozwiązania, które naprawdę pomagają w zachowaniu pamięci czy orientacji w terenie? Jakie macie doświadczenia w kwestii ich efektywności? Czy technologia faktycznie może odciążyć opiekunów, czy raczej generuje nowe WYZWANIA? Jestem ciekaw, jakie są Wasze doświadczenia i czy znacie jakieś metody terapeutyczne, które mogłyby się uzupełniać z takimi technologicznymi narzędziami, by wspierać osoby z chorobą Alzheimera. Dzięki z góry za wszelkie rady i wskazówki!
Poszukiwanie wsparcia dla osoby z zespołem Aspergera: przemoc, terapia i prawnicza pomoc
Witam, jestem Kuba. Mam 29 lat choruje na autyzm. Mam pytanie takie, rodzice szukają ośrodka jakiegoś dla mnie dla osób też z Zespołem Aspergera, ale żaden ośrodek nie chce się zgłosić, by mi pomóc. Obecnie uczęszczam do jednego z Warsztatów Terapii Zajęciowej na terenie województwa Łódzkiego, ale nalegają tam, żebym zmienił placówkę też dla osób z Zespołem Aspergera lub żebym z ojcem swoim porozmawiał w tej sprawie bo widać że im bardzo zależy żebym był w innym miejscu niż ta placówka a w placówce tej dwa razy naruszona została moja nietykalność cielesna przez instruktora, a także przez panią psycholog, która boi się teraz tak jak ten instruktor, że wylecą z pracy dyscyplinarnie a też dochodzi tam do tego też, że też doznaje przemocy rówieśniczej tam. Nie wiem, co robić nie wiem. Mama bardzo boi się o moją przyszłość, co będzie jak jej zabraknie i co wtedy ze mną będzie, a obecny partner matki mojej nie chce mi w żaden sposób pomóc, bo uważa, że mam ojca od tego, a jeśli chodzi o ojca mojego to jestem zazdrosny o to, że ojciec mój kogoś poznał znowu, a ja nikogo nie mam, bo bardzo chciałbym poznać jakąś dziewczynę też z zespołem Aspergera, która by pokochała mój charakter, a w placówce, do której uczęszczam bardzo mi przykro jest, że mówią mi, że żadna dziewczyna nie będzie mnie chciała. Jeśli chodzi o inne sprawy to też zazdroszczę swojej kuzynce, że się żeni w sierpniu tego roku jak mój kuzyn, bo pewnie tak będzie, że zostanę sam do końca życia, na co już się godzę, z tym że nie każdemu pisane jest szczęście w miłości niektórym jest powołanie do życia w samotności a nie wiem czy takie coś istnieje bo jeśli ktoś nie podjął się celibatu kościelnego ani się nie ożenił to nie wiem czy coś takiego istnieje choć nie tracę nadziei że jeszcze przyjdzie czas że zakocham się w kimś na zabój i że gdzieś tam czeka na mnie moja przyszła żona a bardzo chciałbym się mimo autyzmu kiedyś ożenić. Proszę o pomoc i szukam prawnika jakiegoś wykwalifikowanego który by mi nieodpłatnie pomógł w sprawie pewnego gościa który mnie nagabuje i nachodzi i zastrasza a dwa razy już stanąłem w swojej obronie przed napastnikiem a są świadkowie tego zdarzenia i mogą to potwierdzić a boje się że pójdę do miejsca w którym nigdy bym się nie chciał znaleźć i boję że też zostanę ukarany za to. Proszę o pomoc w tej sprawie i gdyby się zgłosił jakiś prawnik który by mi pomógł bardziej niż moja kuzynka która studiuje prawo i która też mnie dziwnie traktuje to bym się bardzo cieszył a mieszkam w otoczeniu w którym nikt mi nie chce pomóc i zostałem sam a bardzo chciałbym oprócz dziewczyny poznać też jakiegoś kolegę też z Aspergerem bo jak mieszkałem do 2017 roku na Opolszczyźnie to miałem też kolegę takiego o imieniu Arek a bardzo chciałbym się z nim kiedyś spotkać i nawet do niego pojechać na Wakacje jak i fajnie byłoby gdyby zgłosiła się dziewczyna która by się zgodziła iść ze mną na wesele kuzyna mojego które będzie 30 sierpnia 2025 roku bo już chciałem taką jedną koleżankę zaprosić na nie ale nie wiem czy to wyjdzie a bardzo mi przykro że moja kuzynka Monika nie chciała mnie zaprosić na wesele swoje przez co ją jeszcze bardziej znienawidziłem tak jak pewną dziewczynę z placówki terapeutycznej do której uczęszczam ponieważ mi dokucza tak jak trzej uczestnicy z tej samej placówki przez co zacząłem mieć zaburzenia odżywiania i prawdopodobnie zacząłem chorować na anoreksję a wciąż się bronię przed pobytem w Szpitalu Psychiatrycznym w którym byłem w 2021 roku w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie a przez pewien incydent który wydarzył się w moim życiu w wigilię i przez to że depresja coraz bardziej się pogłębia mogę też tam wylądować bo nie wiem co robić a bardzo chciałbym pójść do innej placówki niż ta terapia zajęciowa w którą wszyscy z mojej miejscowości w której mieszkam od 2017 są wpatrzeni jak w obrazek a wiele razy rozmawiałem z ojcem żeby nad czymś pomyślał innym bo tylko w nim mam teraz oparcie wielkie i go bardzo potrzebuję a chciałbym kiedyś by serce mamy mojej i ojca mojego znów się połączyły i żeby ponownie złożyli przysięgę małżeńską a jeśli by to było niemożliwe to chciałbym by pojawił się ktoś kto rzeczywiście mnie pomoże i mamie mojej ktoś kto nie będzie wyzywał ojca mojego od najgorszych określeń tak jak to zrobił partner matki mojej bo wpadł w szał że pewien kandydat na prezydenta 2025 wygrał wybory przez co przelewał w pijackim szale wyzwał mojego ojca od najgorszych określeń a też chciałem wtedy stanąć w swojej obronie i rzuciłem się wtedy na niego przez co bardzo przepraszam a też z nim nie wytrzymuję nie raz psychicznie i boję się że też kiedyś dojdzie do tragedii bo także do tragedii nie raz mogło dojść z udziałem dziadka mojego który jest też niezrównoważonym człowiekiem i też jest bardzo agresywny nie raz w stosunku do mnie a kiedyś w dzieciństwie zrobił mi coś co powinna wiedzieć tylko zaufana osoba a marzę też o tym kiedy pojawi się ktoś kto będzie dla mnie trzecim dziadkiem . Pozdrawiam.
