
- Strona główna
- Forum
- zaburzenia neurologiczne
- Problemy z...
Problemy z pamięcią: stres, nadmiar obowiązków czy coś innego? Jak sobie radzić?
Ania
Marta Lotysh
Dzień dobry
Jak najbardziej warto skonsultować te problemy z lekarzem neurologiem, ale również warto przyjrzeć sie temu, czy to nie jest ADHD (jesli podobne trudności były w dzieciństwie).
Często równiez podobne problemy pojawiają się w obrazie wpływu chronicznego stresu, zabużeń lękowych lub depresyjnych
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Monika Figat
Dzień dobry,
problemy z pamięcią mogą mieć różne przyczyny. Stres i przeciążenie obowiązkami zdecydowanie mogą powodować takie objawy, ale warto skonsultować się z lekarzem lub psychologiem, aby wykluczyć inne czynniki. Gdy mamy w życiu bardzo dużo stresu, układ nerwowy zaczyna działać w trybie przetrwania. Wówczas pamięć, umiejętność skupienia się czy regulacja emocjonalna i inne obszary mogą być osłabione.
Warto rozważyć objawy dwutorowo:
- badania (lekarz pierwszej pomocy) - czy nie ma podłoża np. neurologicznego
- wizyta u psychologa
Zachęcam do łagodności wobec siebie i obserwowania, w jakich sytuacjach trudności się nasilają. Może Pani np. prowadzić dziennik z zapisami, np. sytuacja, w której czegoś zapomniałam + jakie miałam wtedy emocje, ile stresu w skali od 1 do 5. Być może po jakimś czasie wyłoni się powtarzalność, jakaś reguła.
Serdeczności i powodzenia
Monika Figat, Psycholog [Warszawa i on-line] | monikafigat.pl
Inspect
Daria Składanowska
Dzień dobry, Pani Anno,
Dziękuję za zaufanie i podzielenie się tymi obserwacjami – problemy z koncentracją i pamięcią, które Pani opisuje, są częstym sygnałem w okresach zwiększonego obciążenia, ale zasługują na profesjonalną ocenę, by wykluczyć medyczne przyczyny. Na podstawie Pani opisu, objawy mogą wiązać się ( ale nie muszą) ze stresem, zmęczeniem poznawczym lub czynnikami medycznymi.
Może Pani na początek wykonać:
-Podstawową diagnostykę: wizytę u lekarza rodzinnego w celu wykonania badań krwi (morfologia, TSH, witamina B12, D3) oraz ewentualnie EEG lub konsultacji neurologicznej, jeśli objawy nasilą się.
-Zaawansowana ocena psychologiczna: arkusz MMPI-2 (Minnesota Multiphasic Personality Inventory-2) – to standaryzowane narzędzie pozwalający na ocenę stanu psychicznego i wykluczenie lub potwierdzenie zaburzeń np. depresji.
-konsultację z psychiatrą w przypadku utrzymywania się problemów z pamięcią.
Praktyczne strategie:
Ćwiczenia poznawcze na pamięć :https://jaksierozwijac.pl/darmowe-cwiczenia-na-pamiec-i-koncentracje/
(15-20 minut dziennie warto poświęcić na ćwiczenie pamięci)
Techniki zarządzania stresem: Ćwiczenia oddechowe (4-7-8) i prowadzenie dziennika refleksyjnego, dziennik wdzięczności (3 kluczowe punkty za które jest Pani wdzięczna).
Higiena umysłowa: Zapewnienie 7-8 godzin snu, ograniczenie multitasking i przerwy na relaks (np. medytacja mindfulness).
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
Psycholog, Doradca Kariery
Justyna Bejmert
Cześć Aniu. Jeśli ostatnio masz dużo na głowie, mało odpoczywasz, doświadczasz stresu, to problemy z pamięcią mogą być właśnie tego skutkiem. Gdy mózg jest w trybie przetrwania to trudniej jest mu kodować i przetwarzać wszystkie informacje. Jeśli te objawy są bardzo obciążające lub się nasilają to myślę, że warto udać sie do lekarza, by wykonać podstawowe badania. Przesyłam dużo ciepła,
Justyna Bejmert
psycholog
Bogumiła Burekowska
Takie problemy mogą być związane zarówno ze stresem, jak i silnymi emocjami. Stany depresyjne również wpływają na pamięć i koncentrację. Oczywiście trudności te mogą mieć także podłoże neurologiczne. Najlepiej udać się na konsultację do psychiatry lub psychologa. Specjaliści ci przeprowadzą wywiad i mogą zaproponować wykonanie testów w celu ustalenia podłoża problemów. Psychiatra może również zaproponować leczenie farmakologiczne. W razie wątpliwości skierują pacjenta do lekarza neurologa.
Kamila Kubicka
Dzień dobry,
w sytuacji, którą Pani opisuje to zupełnie naturalne, że pojawia się niepokój, gdy pamięć i koncentracja zaczynają zawodzić w codziennych sytuacjach. Przyczyn może byc wiele i wymagałoby to dokładniejszego zbadania, np. wiek, częstotliwość objawów, od kiedy te objawy się pojawiły oraz omówienie innych czynnikow, ktore mogą na to wpływać.
Jeśli objawy będą się nasilały, utrudniały codzienne funkcjonowanie lub pojawią się nowe, warto umówić się na wizytę u neuropsychologa, w sprawie szczegółowego wywiadu oraz aby wykonać testy neuropsychologiczne oceniające pamięć, uwagę i funkcje wykonawcze. Dzięki temu łatwiej będzie określić, czy zmiany mieszczą się w normie, czy wymagają dalszej diagnostyki.
Wiele osób zgłasza problemy z pamięcią, a w rzeczywistości trudność dotyczy koncentracji lub przeciążenia uwagi. Informacje po prostu nie są dobrze zapisywane, dlatego trudno je potem odtworzyć. Czyli jeśli coś jest ważne, proszę zatrzymać się na chwilę i zrobić tylko tę jedną rzecz. Można też “świadomie zakodować” daną informację. Np. zamykam drzwi - zatrzymuję się i mówię w myślach „zamykam drzwi”.
Proponuję także zadbać o regularny sen, regularną aktywność fizyczną, krótkie przerwy w pracy i techniki relaksacyjne - to często przynosi widoczną poprawę koncentracji i pamięci.
Proszę pamiętać, że takie trudności pojawiają się u wielu osób w sytuacjach dużego obciążenia psychicznego i zawodowego. Zdecydowanie warto je obserwować, ale nie należy od razu zakładać najgorszego scenariusza.
Pozdrawiam,
Kamila Kubicka
Psycholog, Neuropsycholog
Weronika Wardzińska
Dzień dobry,
opisane trudności bardzo często mają związek ze stresem przemęczeniem i przeciążeniem psychicznym a nie z rzeczywistymi zaburzeniami pamięci. Kiedy umysł jest w napięciu działa w trybie automatycznym i wiele rzeczy nie zapisuje się w pamięci bo uwaga jest rozproszona.
Zapominanie rozmów sprzed chwili wracanie do drzwi czy gubienie wątku po otwarciu przeglądarki to typowe objawy spadku koncentracji a nie uszkodzenia pamięci. Im bardziej zaczyna Pani to kontrolować i niepokoić się tym tym częściej takie sytuacje się pojawiają.
W pierwszej kolejności warto zadbać o sen odpoczynek ograniczenie multitaskingu i robienie krótkich notatek zamiast polegania na pamięci. Pomocne są też ćwiczenia uważności które uczą bycia tu i teraz.
Jeśli objawy będą się nasilać lub pojawią się inne niepokojące sygnały wtedy warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym i ewentualnie wykonać podstawowe badania. Na ten moment wszystko wskazuje raczej na przeciążenie niż na chorobę.
Pozdrawiam
Weronika Wardzińska

Zobacz podobne
Dzień dobry, Jestem studentką pierwszego roku medycyny, mam 19 lat i ADHD (zdiagnozowane od niedawna). Jestem też kinestetykiem i w dużo mniejszym stopniu wzrokowcem.
1. Czy uczelnie medyczne mają jakieś dostosowania dla takich ludzi jak ja? Jak tak, to jakie konkretnie i w czym mogą mi one pomóc, patrząc na to, jak działa ADHD?
2. Jak powinnam się uczyć teorii (której ze względu na specyfikę studiów jest niesamowicie dużo) biorąc pod uwagę moje zaburzenie i styl nauki?
3. Jak powinnam planować naukę? I jak przygotowywać się do egzaminów?
4. Co robić, aby moje predyspozycje niepasujące do typowego akademickiego środowiska nie zaburzały mojej samooceny i motywacji do pracy?
5. Jak radzić sobie z ludźmi, którzy po zdaniu dobrze paru egzaminów na krzyż uważają, że są już profesorami? Czuję, że każda normalna rozmowa, którą zaczynam przeradza się w rywalizację - np. mówię "Masakra, uczyłam się tego mega długo, a i tak niewiele pamiętam" —> odpowiedź: " a ja to się zaczęłam uczyć dzisiaj i wszystko pamiętam hahah" (widać, że to nie było dzisiaj, ta osoba ma tabun notatek i pamięta najmniejsze szczegóły) Mogłabym ich olać, ale problemem jest to, że automatycznie się wtedy denerwuję i zniechęcam, a wtedy uczy mi się dużo gorzej (i to jest DUŻO większe nasilenie niż u neurotypowej osoby, bo znacznie utrudnia mi, a czasem nawet uniemożliwia wejście w hiperfokus).
6. Jeżeli to nie jest odpowiednie miejsce do zadawania części tych pytań- gdzie je zadać?
7. Jak określić, że leki (Medikinet 15mg brane na 2 razy- 5 mg rano i 10 mg po południu) działają już w pełni dobrze?
Widzę dużą poprawę, ale wciąż jestem pełna energii, zapominam, co przed chwilą chciałam zrobić, nie koncentruję się wciąż tak mocno, jakbym chciała. Chociaż jest lepiej odnośnie do tego, co było. Otoczenie tzn. rodzina też widzi ogromną poprawę mojego zachowania.
8. Czy są może jakieś zabierające mało czasu hobby, które pomagają osobom z ADHD docenić siebie, uspokoić silne emocje, które takowe osoby odczuwają i wyciszyć się? Może też zdobyć uznanie ze strony otoczenia i rówieśników?
Dziękuję z góry za odpowiedź na moją niemałą (hah) liczbę pytań. Zależy mi mocno na medycynie, bo pasjonują mnie nauki z zakresu neurologii, neurochirurgii, psychiatrii i endokrynologii i obszar badań, który się nazywa psychoneuroendokrynologia. Niezbyt widzę siebie gdziekolwiek indziej.
