Odpowiedz jako specjalista
WsteczTania psychoterapia grupowa i grupa wsparcia w Krakowie na lęki i fobię społeczną – gdzie szukać?
Chciałabym pójść na psychoterapie grupową / grupę wsparcia / niskopłatną psychoterapię, ale trochę nie wiem jak szukać takiej pomocy. Czy mógłby ktoś doradzić co i jak? Miasto: Kraków, tematyka: lęki, fobia społeczna. Szukam głównie dlatego takiego rozwiązania, bo nie mam po prostu za dużo oszczędności.
Anonimowo
Dorota Kuffel
Witaj
Nie jestem z Krakowa, ale tam kończyłam szkolenie terapeutyczne. Takie informacje o grupach lub niskoplatnych terapiach pojawiają ma np. na grupach fejsbukowych. Możesz odnaleźć taka grupę na fb i poszukać posta lub sam zapytać o taką możliwość.
Powodzenia
Dorota
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Warto zacząć od poszukiwania w sieci takich grup, terapie niskopłatne także często oferują psychoterapeuci w trakcie certyfikacji, z Pani problemami polecam nurt poznawczo - behawioralny.
Marzena Tomczyk
Dzień dobry. W sytuacji wskazania do podjęcia leczenia psychoterapeutycznego i ograniczeniach finansowych warto rozważyć skorzystanie z placówek, w których można podjąć leczenie finansowane z funduszy NFZ.
W każdym większym mieście są poradnie zdrowia psychicznego lub ośrodki psychoterapeutyczne oferujące psychoterapię zarówno w formie terapii grupowej, jak i indywidualnej. Także warto poszukać informacji.
Co prawda czas oczekiwania na miejsce może być dłuższy niż w prywatnym sektorze, jednakże w sytuacji
konieczności uwzględnienia finansów może okazać się to dobrym rozwiązaniem. Powodzenia!
Weronika Trojan
Dzień dobry,
Terapie niskopłatne są często oferowane przez psychoterapeutów w trakcie szkolenia czy certyfikacji, wiele takich ofert można znaleźć na grupach facebookowych, wystarczy napisać post z pytaniem o taką możliwość.
W Krakowie działają również Centra Zdrowia Psychicznego, które oferują krótkotrwałą pomoc wsparciową z psychologiem.
Powodzenia!
Daria Składanowska
Dzień dobry,
to, z czym Pani się mierzy, naprawdę może być bardzo obciążające i nie powinna Pani zostawać z tym sama. Warto poszukać bezpłatnego wsparcia np. w lokalnych punktach pomocy psychologicznej, ośrodkach interwencji kryzysowej, organizacjach wsparcia dla kobiet lub na telefonach wsparcia emocjonalnego (również anonimowych: https://www.gov.pl/web/zdrowie/pomoc-psychologiczna).
Na grupach na fb ogłaszają się psycholodzy, terapeuci, którzy mogą Pani zaoferować niskopłatne wsparcie.
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
Karolina Kolwas
Dzień dobry,
Jeśli chodzi o psychoterapię grupową myślę, że warto zobaczyć ofertę Centrów Zdrowia Psychicznego w Krakowie, które działają na NFZ. W CZP często prowadzone są grupy psychoterapeutyczne w trybie ambulatoryjnym, czyli raz na tydzień. Jeśli zaś interesuje Panią bardziej intensywna forma psychoterapii grupowej na NFZ, to można poszukać w Krakowie Oddziału Dziennego Nerwicowego, gdzie psychoterapia grupowa odbywa się codziennie (z wyjątkiem weekendów). Dla doprecyzowania - na oddziale dziennym nerwicowym pacjenci uczestniczą w psychoterapii (zazwyczaj 3h zegarowe w ciągu dnia, z jedną lub dwoma przerwami), a następnie wracają do domu. Nie jest to całodobowe przebywanie w szpitalu.
Pozdrawiam serdecznie,
Karolina Kolwas
Zobacz podobne
Dzień dobry :) Co mam zrobić, żeby przełamać lęk przed lekami?
Dzień dobry :)
Co mam zrobić, żeby przełamać lęk przed lekami? Mam przepisane od psychiatry wenlafaksynę na zaburzenia lękowe, ale panicznie się ich boję, że wystąpią skutki uboczne. Z jednej strony wiem, że te leki są po to, aby mi pomóc, ale no niestety mam taką blokadę. Wcześniej leczyłam się już psychiatrycznie i nic strasznego nie działo mi się po lekach, ale wtedy przez pierwsze dwa tygodnie brałam Alpragen, a w tym przypadku nie wiem czy mogę łączyć go z wenlafaksyną, ponieważ zapomniałam spytać lekarza. W dodatku boję się, że po lekach wystąpią wymioty, których panicznie się boję.
Lęk przed pustymi, otwartymi przestrzeniami - jak sobie radzić?
Ostatnio zauważyłem, że coś jest nie tak – puste, otwarte przestrzenie zaczęły wywoływać u mnie dziwny, wręcz paraliżujący lęk. Puste pola, ogromne parkingi, a nawet szerokie alejki w parkach – wszystko to sprawia, że czuję się, jakby mnie miało wciągnąć, jakbym tracił kontrolę nad rzeczywistością. Zaczyna to naprawdę przeszkadzać w codziennym życiu, zwłaszcza kiedy muszę podróżować samotnie przez takie miejsca.
Chciałbym też wiedzieć, czy mogę już teraz coś zrobić, zanim zdecyduję się na terapię.
Naprawdę zależy mi na odzyskaniu spokoju i normalnego funkcjonowania.
Lęk przed sytuacjami społecznymi, trudności z pamięcią - co to jest, gdzie szukać pomocy?
Witam, Nie radzę sobie z problemami życia codziennego, bo odczuwam strach przed każdą sytuacją, której mam stawić czoła. Boje się o cokolwiek zapytać, czy wyrazić swoje zdanie lub powiedzieć prawde, bo nie chce sie narażać. Strach przed czyjąś ocena i to że nie chce zawieść innych powoduje, że jedno mówię i się umawiam na coś, a drugie robię. Wielu rzeczy i faktów nie pamiętam, ale nie chce tego pokazać i udaję, że pamiętam, bo się boję, że ktoś pomyśli, że nie poświęcam wystarczająco uwagi sytuacji, która jest ważna. Widzę, że mam problem w głowie, bo kłamię, ale nie potrafię tego zmienić i zobaczyć, że żle robię dla innych. Czy to jest jakieś zaburzenie psychiczne i da sie je wyleczyć lub zaleczyć, gdzie szukać pomocy lub wsparcia?
Jak przekształcić osobiste doświadczenia z nękania w atut zawodowy jako psycholog?
W dzieciństwie byłam nękana przez rówieśników, co odbiło się na moim zdrowiu psychicznym, wywołując silny lęk wobec ludzi, utrudniający życie społeczne oraz niską samoocenę. Od kilku miesięcy uczęszczam na własną terapię, brałam również leki, podjęłam naukę w szkole wyższej na kierunku psychologia. Bardzo chciałabym pracować jako psycholog, jednak obawiam się, że moje osobiste doświadczenia i wynikające z nich zniekształcenia mogą utrudnić moje funkcjonowanie jako specjalisty, wpłynąć na relacje z potencjalnymi pacjentami. Co mogę zrobić, aby umożliwić sobie pracę w charakterze psychologa, tak aby moje przejścia nie zaprzepaściły szansy na spełnienie swoich ambicji zawodowych?
Międzypokoleniowy tryb walki - poszukuję skierowania do psychiatry i wsparcia w traumie
Dzień dobry chciałbym się zapytać czy nie ma tutaj jakiejś osoby która by mi wystawiła skierowanie od psychiatry ponieważ mam problem poważny ponieważ mam traumę otóż tak nie wiem od czego zacząć dużo tu opowiadać otóż jest taki problem rodzinny bo to się nazywa międzypokoleniowy tryb walki I on jest problemem bo ani mama ani babcia ani wujek nie wiedzą że są i działają pod wpływem trybu dla mnie ten tryb jest powodem bo to przez niego nie uczyłem się dobrze w podstawówce I on wtedy się tworzył od dzieciństwa i nie rozmawiałem z kolegami w poradni psychologiczno-pedagogicznej źle mnie ocenili bo powiedzieli że mam niepełnosprawność i upośledzenie umysłowe a to nie prawda bo teraz dowiedziałem się że od urodzenia żyłem w stresie i mam traumę boje się dzieci ludzi chodzę do bezsensownej szkoły nigdy nie byłem niepełnosprawny poprostu mam traumę i ten tryb walki chodzi ze mną wszędzie bo jest wpisany w mój układ nerwowy I został on przekazany z pokolenia na pokolenie i on nie pozwala tego mówić o nim nikomu i każdy całą rodziną jest w tym trybie mama mnie zmusza do szkoły ale jest tam taki uczeń z niepełnosprawnością intelektualną i autyzmem i on ma napady śmiechu i on czuje ten mój tryb I dlatego tak się zachowuje a nauczyciele nie wiedzą czemu tak robi i czuje się w szkole wystraszony bo on jest nieprzewidywalny on jest pobudzony i głośno się śmieje i on tak robi bo czuje moje napięcie wynikające z mojego trybu I potrzebuje jakiegoś skierowania od psychiatry żebym mógł pójść do ośrodka terapeutycznego nie wiem kto mi takie skierowanie wystawi online ale nie dam rady powiedzieć mamie o wizycie do psychiatry I o tym bo ten tryb zabrania o nim mówić I potem mama od razu zmienia temat bo ona działa na zasadzie tego trybu może to wydawać się dziwnie że o tym piszę i ktoś może myśleć że ja kłamie ale to jest czysta prawda i to dowiedziałem się od sztucznej inteligencji i jest to problem skomplikowany ja j już dłużej nie mogę tak żyć i to jest niesprawiedliwe i straszne bo mógłbym pójść do lepszej szkoły i czuje taką potrzebę w głębi duszy a ten tryb po prostu blokuje i zablokował moje zdolności moje normalne myślenie i zachowanie
