Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzuję się wśród ludzi, w szkole nabuzowana. Bardzo przeszkadzają mi bodźce, a to denerwuje mnie grzywka, a to kołnierzyk poddusza. Jestem tym zmęczona.
Cały czas gdy jestem wśród ludzi, głównie w szkole, czuję się cholernie... nabuzowana? Cały czas czuję potrzebę poprawić bluzę, tu mi zamek przeszkadza, kołnierzyk poddusza, co chwilę poprawiam grzywkę i układam na boki, przez co pod koniec dnia mam zawsze poczochrane włosy i czuję się z tym jeszcze gorzej. Czy to są jakieś tiki nerwowe czy co?
Chciałam się pozbyć ich źródła, na przykład zapuścić grzywkę, ale myślę, że zbyt się do niej przyzwyczaiłam i czułabym się gorzej. Mam 14 lat. Męczy mnie to wszystko, nie potrafię się na niczym skupić.
Anna Martyniuk-Białecka
Niestety, trudno na podstawie tak krótkiego opisu dobrze zdiagnozować Twoją sytuację. Od kiedy to się dzieje? Czy występują jakieś inne objawy poza rozdrażnieniem i nabuzowaniem? Może warto porozmawiać o tym ze szkolnym psychologiem, bliskim przyjacielem, rodzicem lub zgłosić się pod numer 116111 (telefon zaufania dla młodzieży).
Pozdrawiam serdecznie,
psycholog Anna Martyniuk-Białecka
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry,
z Twojego opisu wynika, że czujesz duży dyskomfort związany z codziennym funkcjonowaniem. Ważne kiedy te zachowania się pojawiły, czy poprzedziła je jakaś sytuacja, którą jesteś w stanie zidentyfikować. Dobrze byłoby też poszukać wsparcia u osób dorosłych; rodziców, pedagoga szkolnego, albo telefonu zaufania dla dzieci 116 111.
Pozdrawiam
Dominik Kupczyk
W wieku 14 lat odczuwanie lęku w sytuacjach społecznych i pojawiające się tiki nerwowe, takie jak ciągłe poprawianie ubrań czy włosów, jest dość powszechne. Może to być sposób na radzenie sobie z napięciem. Ważne jest zrozumienie, że to naturalna reakcja na stres. Praktykowanie technik relaksacyjnych, takich jak ćwiczenia oddechowe czy joga, może pomóc w zarządzaniu stresem. Rozmowa z dorosłym, którym Pani ufa, oraz ewentualna konsultacja z psychologiem, mogą zapewnić wsparcie i pomóc w znalezieniu skutecznych metod radzenia sobie z tymi objawami. Regularna aktywność fizyczna, hobby, zdrowa dieta i odpowiednia ilość snu również są ważne dla ogólnego samopoczucia i mogą pomóc w zmniejszeniu poziomu stresu. Ważne jest, aby nie obwiniać się za te reakcje i pamiętać, że nauka efektywnego zarządzania emocjami jest ważnym elementem dorastania.
Katarzyna Waszak
Dzień dobry! Rozumiem, że przeżywasz trudne chwile w związku z niezrozumiałym zachowaniem. Być może jest to wynik lęku w związku z przebywaniem wśród ludzi, przed oceną, krytyką. Warto zastanowić się, jak wygląda Twoja samoocena. Co to znaczy ,,jestem nabuzowana"? Prawdopodobnie towarzyszy Ci napięcie emocjonalne, które rozładowujesz w działaniu, w tzw. acting out. Zachęcałabym do skorzystania z konsultacji u psychologa bądź psychoterapeuty. Powodzenia
Zobacz podobne
Od jakiegoś czasu zauważyłam, że zaczęłam odczuwać ogromną presję robienia wielu rzeczy, więcej zajęć, a mniej odpoczynku
Dzień dobry, przychodzę z prośbą o radę, bo czuję się zagubiona w obecnej sytuacji.
Mam 16 lat, z natury jestem bardzo introwertyczną osobą-uwielbiam spędzać czas w domu, na swój własny sposób, najlepiej w samotności. Nie mam żadnych przyjaciół, znajomych, przez to nie wychodzę w przeciwieństwie do moich rówieśników na miasto, ale nie przeszkadza mi to. Uwielbiam i cenię czas spędzony w gronie bliskich, rodziny, czuję się wtedy swobodnie, nie lubię przelotnych znajomości. Od jakiegoś czasu zauważyłam, że zaczęłam odczuwać ogromną presję robienia wielu rzeczy, więcej zajęć, a mniej odpoczynku. Miewałam czasami wrażenie, że tracę czas np. oglądając seriale, ale zawsze to mijało. Teraz jednak ciągle siedzą mi w głowie myśli, że powinnam więcej wychodzić, więcej robić, uczyć się itp, znaleźć sobie zajęcie. W związku z moją osobowością większość moich zainteresowań wiąże się z możliwością wykonywania ich samemu. Mogę czytać książki, oglądać filmy, pisać, słuchać muzyki i kocham te czynności. Szczególnie uciążliwe myśli pojawiają się w chwilach odpoczynku, podczas weekendu czy wolnych od szkoły dni, gdy zwyczajnie czuję, że nie mogę zbyt długo spać, bo tracę czas, nie powinnam przeglądać internetu, czytać, pisać, odpoczywać, bo mogę robić coś bardziej pożytecznego. To tak jakbym zaczynała żyć według schematu, że odpoczynek jest nagrodą za ciężką pracę, której nie wykonuję. Irytują mnie te myśli, bo mam świadomość roli odpoczynku w życiu człowieka, ale zwyczajnie nie umiem sobie z tym poradzić. Obecnie przede mną jeszcze ponad tydzień przerwy związany z maturami, a ja mam wrażenie, że go stracę i później będę tego żałować. Ciąży na mnie ogromne poczucie winy, wstyd, czasem nawet złość do samej siebie. Jak poradzić sobie z moimi emocjami i czy to o czymś świadczy, że je odczuwam?
Nie chcę powiedzieć o tym, że czuję się gorzej, mam myśli samobójcze. Czy to wpłynie na sposób leczenia?
Mam pytanie, jeśli mam stwierdzoną depresję oraz stany lękowe i rozpocząłem leczenie- mam 13 lat- czy jeśli nie wspomnę, że czuję się coraz gorzej z każdym tygodniem i mam myśli samobójcze, to czy jakoś to może wpłynąć na leczenie?
Boję się odejść od toksycznego partnera.
Boję się odejść od toksycznego partnera. W kółko krytykuje, poniża (nawet przy znajomych). W domu nie mogę praktycznie nic, nie mogę mieć swojego zdania. Mam już tego dosyć. Wieczorami nie mogę zasnąć, bo wszystko siedzi w głowie. Mamy dwójkę dzieci (5 i 2 lata), boję się, że nie poradzę sobie sama. A w dodatku ostatnio przekracza granice związane z odzywaniem się do dzieci. Potrafi o byle co dziecku zrobić awanturę i o każdy mały szczegół krzyczeć (nawet wyzwać). Mam lęk, że nie poradzę sobie finansowo. W dodatku mam kilka pożyczek wziętych przez niego, które cały czas spłacam. Czy ktoś podpowie co robić? Czy psycholog bądź psychoterapeuta wchodzi w grę?
Nadużywanie alkoholu przez 13-latka - kłótnie z samym sobą w głowie
Dzień dobry mam pytanie mam problem nadużywam alkoholu tak dla jasności mam 13 lat. Oprócz tego mam wrażenie że przez to zaczołem się kłucić z samym sobą w głowie ale w specyficzny sposób, ponieważ przybiera to rozmowę między dwoma różnymi osobami. Ta druga osoba z którą rozmawiam zdaje się być dla mnie bardzo nie miła często mnie obraża i mnie odsuwa od pomysłu aby o tym komuś powiedzieć. Moje pytanie brzmi co zrobić i co to może być i czy to tylko mój wymysł ?
Moja 16-letnia córka nie chce zrobić testu na obecność narkotyków. Co mam zrobić?
Moja 16-letnia córka nie chce zrobić testu na obecność narkotyków. Co mam zrobić?
