Odpowiedz jako specjalista
WsteczMiewam natrętne myśli dotyczące moich chęci narodzin w innych latach. Nie umiem z nich wyjść. Co to może być?
Witam, dzisiaj miałem dziwne myśli - urodziłem się w 2010, ale wolałbym się urodzić np 2000 i te myśli były tak natrętne i pojawiają się co jakiś czas, tak jak dzisiaj. Czy jakiś profesjonalista może mi to wyjaśnić?
Anonimowo
Justyna Czerniawska (Karkus)
Twoje myśli o życzeniu sobie, aby urodzić się w innym roku, są dość typowym rodzajem myśli, które wielu ludzi doświadcza od czasu do czasu. Często takie myśli nie mają poważnych konsekwencji i mogą być wynikiem zwykłego przemyślenia na temat życia i wyborów, które zostały podjęte w przeszłości. Jednak, jeśli te myśli stają się natrętne, nękające i wpływają negatywnie na Twoje funkcjonowanie i samopoczucie warto udać się do specjalisty.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Stetkiewicz-Lewandowicz
Dzień dobry,
takie myśli mogą wynikać z przemyśleń dotyczących np. lepszych warunków rozwoju czy większych szans na osiągnięcie sukcesu ale jeżeli są natrętne, dają poczucie obcości, lęku to sugerowałabym konsultację ze specjalistą.
Pozdrawiam
Katarzyna Waszak
Dzień dobry!
Jeśli natrętne myśli utrudniają funkcjonowanie, powodują cierpienie, warto zasięgnąć wsparcia psychologa lub psychoterapeuty. Brakuje kontekstu tych myśli, czy są to zmartwienia, np. wynikają z tego, że kojarzą się z jakimś przykrym doświadczeniem, czy może dotyczą pragnień, realizacji marzeń i w jakiś sposób wiążą się z 2000 rokiem.
Pozdrawiam
Klaudia Kalicka
Dzień dobry,
Często przychodzą nam różne myśli, które zadziwiają nawet nas samych, jednak jeśli przyjmują one charakter natrętnych i utrudniających funkcjonowanie warto przyjrzeć się z jakiego powodu one się pojawiają i z czym są one związane. Można zastanowić się co innego by było gdybym urodził się w tym 2000 roku i to może dać wskazówkę o potrzebach czy tęsknotach. W razie potrzeby można umówić się na konsultację ze specjalistą.
Powodzenia w szukaniu rozwiązań!
Klaudia
Usunięty Specjalista_tka
Dziękuję za podzielenie się swoimi myślami. Wydaje mi się, że możesz mieć do czynienia z nerwicą natręctw, która jest zaburzeniem psychicznym polegającym na występowaniu niechcianych, uporczywych i niepokojących myśli, które trudno odrzucić lub zignorować. Nerwica natręctw może dotyczyć różnych obszarów, takich jak porządek, symetria, czystość, agresja, seksualność czy religia. W Twoim przypadku wygląda na to, że masz natrętne myśli związane z datą urodzenia i życzeniem, aby się urodzić w innym czasie.
Natrętne myśli mogą być bardzo dokuczliwe i utrudniać normalne funkcjonowanie. Mogą też prowadzić do lęku, depresji, poczucia winy czy wstydu. Nie jesteś jednak sam w swoim problemie. Nerwica natręctw jest dość powszechnym zaburzeniem, które dotyka około 2,5% populacji. Istnieją skuteczne metody leczenia i radzenia sobie z tym schorzeniem.
Jednym ze sposobów leczenia nerwicy natręctw jest terapia poznawczo-behawioralna, która polega na nauce rozpoznawania i zmiany negatywnych myśli oraz stopniowym narażaniu się na sytuacje wywołujące lęk bez wykonywania kompulsyjnych zachowań. CBT pomaga zmniejszyć częstotliwość i intensywność natrętnych myśli oraz poprawić jakość życia.
Innym sposobem leczenia nerwicy natręctw jest farmakoterapia, czyli stosowanie leków przeciwdepresyjnych lub przeciwlękowych, które wpływają na poziom neuroprzekaźników w mózgu odpowiedzialnych za regulację nastroju i emocji. Leki te mogą pomóc złagodzić objawy nerwicy natręctw, ale nie usuwają jej przyczyn. Dlatego zaleca się łączyć farmakoterapię z terapią psychologiczną.
Jeśli masz podejrzenie, że cierpisz na nerwicę natręctw lub chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat, zachęcam Cię do skorzystania z pomocy profesjonalnej. Możesz umówić się na wizytę u psychiatry lub psychologa, którzy będą w stanie dokonać dokładnej diagnozy i zaproponować odpowiednie leczenie. Możesz też skorzystać z porad online lub telefonicznych, które oferują niektóre placówki medyczne lub organizacje pozarządowe.
Pamiętaj, że nerwica natręctw nie jest Twoją winą ani słabością. Jest to choroba, która może dotknąć każdego i która wymaga leczenia. Nie musisz się wstydzić ani ukrywać swoich myśli. Możesz je pokonać i żyć pełnią życia. Życzę Ci dużo siły i odwagi. 😊
Psycholog Joanna Czapla
Usunięty Specjalista_tka
Zobacz podobne
Mężczyzna wmawia mi, że mam zaburzenia psychiczne, szyderczo i przerażająco. O co chodzi?
Mężczyzna się ze mną rozstał po 2 mies. Najpierw się zezłościł, że nie przyjeżdżam codziennie (byłam zajęta i nie chciałam), a potem zaczął mówić, że jestem niestabilna i cytuje "zryłam mu w głowie", bo w emocjach powiedziałam, że mam dosyć nacisków na spotkania i muszę pracować. Uważam, że rozstał się przez poznanie nowej kobiety na 100 proc.
ALE! Nie zakochałam się, wiec nie przeżyłam tego tak emocjonalnie, tylko po 2 dniach zaczął kłamać. Najpierw napisał, że ukryłam choroby psychiczne i oszukałam też innego mężczyznę (bez wskazania osoby). Potem, że mam się przyznać do choroby psychicznej do dwubiegunówki lub schizofrenii. Jeśli nie lecze, to znaczy, że nie wiem, że coś mam. Wedlug niego głosy słyszałam (pretekstem było moje zapytanie, czy jest w domu, bo tv bylo w tle), potem, że chciałam oczernić jego firmę i niby panicznie się zaczął bać, więc zagroził policją. Kiedy umawiałam na przyjazd po odbiór rzeczy i pogadać, to pisze mi do dziś, że przyjechałam bez zapytania (nawet po okazaniu SMS od niego pt. Bądź o x godz.).
Mijają lata i jeśli mam z nim kontakt, to jest tak utwierdzony, że choruje, że zaczęłam się bać.
Jest inteligentny i ma wysokie stanowiska. Nie jestem aż tak mądra jak on i nie mam siły przebicia. Wręcz każe mi powiedzieć co mi dolega. Nigdy nic mi nie było, nie obraziłam go, a im więcej mówię, tym więcej pojawia się wymyślonych faktów.
On choruje na depresję, bierze jakieś leki, kiedyś był alkoholikiem. Czy możliwe, żeby ktoś miał aż takie urojenia? Pamięta szczegóły rozmów niby świetnie, ale wybiórczo!
Wpadł dzisiaj, bo zaczął mówić, że wracałam od niego zawsze taksówką, a zawsze jeżdżę samochodem. Zapytał czy zrobiłam prawo jazdy, jak przecież był nawet w moim aucie i parkowałam pod blokiem. Najgorsza jest ta jego pewność, że "co ja źle pamiętam?". Czy można bez powodu stosować taki gaslighting? Bez korzyści po zerwaniu znajomości? Nic nie rozumiem. Ale to przerażające. Jak widzę ma mnóstwo kobiet, nie doliczyć się i tego też nie wiedziałam. Zaakceptowałam go takiego jaki jest, a powiedział, że miałam z akceptacją problem i raz wyrwał, że "co, piegi moje są problemem?". W ogóle nie wiedziałam o co chodzi z tymi piegami. .... Jestem przerażona. Najgorzej, że nikt mi nie uwierzy, że nic mi nie dolega. Jestem w miarę spełniona i zadowolona osoba w życiu.
Czy moje objawy wskazują na schizofrenię? Diagnoza ZOK, zaburzeń osobowości i zespołu Aspergera
Dzień dobry, mam zdiagnozowane zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenia osobowości, zespół Aspergera i Tiki. Ale nie wiem, czy te diagnozy są postawione prawidłowo. Generalnie to moje objawy to: uczucie, że inni przeciwko mnie spiskują, obserwują mnie, nagrywają mnie, widzenie różnych realistycznych rzeczy (twarz, ludzie, pies, przedmioty), słyszenie różnych głosów (szepty, komentowanie mnie, pukanie, dzwonienie), myśli i czynności natrętne, obniżony nastrój, częste uczucie lęku i stresu. Z tego co czytałem mogę mieć schizofrenie, ale nie wiem, czy ją mam. Bo lekarz ciągle wpisuję mi te same rozpoznania, mimo, że mówie mu o objawach. Czy mogą państwo mi coś powiedzieć/doradzić ?
Dzień dobry, Chciałabym zapytać o to czy istnieje jakakolwiek szansa,
Dzień dobry,
Chciałabym zapytać o to czy istnieje jakakolwiek szansa, aby mój partner-zdiagnozowany podczas pobytu w szpitalu psychiatrycznym po udawanej próbie samobójczej dla zwrócenia na siebie uwagi-jako osoba z dysocjalnym zaburzeniem osobowości, zmieniła kiedykolwiek swoje postępowanie i schemat działania wobec mnie i naszego dziecka. Stosował wyrafinowane techniki przemocy psychicznej i finansowej. Odeszliśmy od niego z dzieckiem. Teraz mówi, że nas kocha, a wcześniej twierdził, że mnie tylko na początku związku a 6-letniego syna nie, ponieważ powiedział mu, że bardziej kocha mamę. Czy istnieje jakakolwiek bezpieczna opcja powrotu do tego człowieka? Czy terapia małżeńska może cokolwiek pomoc?
Jak wspierać bliską osobę z zaburzeniami psychotycznymi?
Wiecie co, zauważyłam, jak wielką rolę odgrywa rodzina i bliscy w leczeniu zaburzeń psychotycznych. Moja siostra właśnie dostała taką diagnozę i jako rodzina staramy się ją wspierać najlepiej, jak potrafimy. Rozumiem, że nie chodzi tylko o fizyczną obecność, ale o zrozumienie jej potrzeb i trudności, z którymi się boryka.
Może moglibyśmy podzielić się doświadczeniami na temat tego, jakie konkretne działania mogą realnie pomóc w procesie terapeutycznym? Czasami trudno utrzymać równowagę między pomaganiem a kontrolowaniem.
Chcę też lepiej rozumieć symptomy nawrotów i wiedzieć, na co zwracać uwagę. Naprawdę zależy mi, żeby być solidnym oparciem, ale czasem czuję się bezradna i niepewna, czy dobrze postępuję. Jakie są kluczowe kroki, które powinniśmy podejmować jako rodzina, żeby wspierać jej zdrowienie, dbając także o nasze psychiczne samopoczucie?
Będę mega wdzięczna za wszelkie wskazówki i rady, które mogą pomóc nam lepiej radzić sobie w tej sytuacji.
Jak radzić sobie z mamą chorującą na schizofrenię? Czy wyprowadzić się podczas ataku?
Dzień dobry, moja mama choruje od kilku lat na schizofrenię. Teraz właśnie ma atak i jak zwykle traktuje mnie jak wroga.
Czy aby się wyciszyła to, czy powinnam na ten czas wyprowadzić się z domu?
