Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Wysoka wrażliwość - często płaczę, zwłaszcza, gdy z czymś sobie nie radzę.

Jestem WWO i często płaczę, zwłaszcza w szkole. Co mam robić, żeby przestać, bo to bardzo mi przeszkadza, szczególnie po usłyszeniu, np. że mam dwa sprawdziany w przyszłym tygodniu, z czegoś, z czym sobie nie radzę.
dzieci i młodzieżzaburzenia lękowe
User Forum

Anonimowo

2 lata temu
Witold Bomba

Witold Bomba

Dzień dobry,

WWO nie funkcjonuje w żadnej klasyfikacji zaburzeń psychicznych (ani w ICD10, ICD11 ani DSM5).

Najczęstszą przyczyną tego typu trudności, które Pani opisuje mogą być zaburzenia nastroju (depresje), różnego rodzaju nerwice czy też neuroróżnorodność. Czasem takie uczucie pojawiają się również jako objaw wypalenia.

Żeby znaleźć odpowiedni sposób radzenia sobie z takimi wahaniami jest najpierw poprawna diagnoza z jakich przyczyn te trudności się pojawiły, ponieważ podejmowanie prób radzenia sobie niedostosowane do przyczyny najprawdopodobniej nie będą skuteczne na dłuższą metę w rozwiązaniu problemu.

Czasem warto zacząć od zapewnienia sobie odpowiedniej regeneracji - różnego rodzaju odpoczynku - fizycznego, emocjonalnego, sensorycznego, społecznego, intelektualnego… oraz rozpoznania swoich potrzeb, by móc trafniej zapewniać sobie to czego tak właściwie potrzebujemy.

Powodzenia,

Witold Bomba

2 lata temu

Witold Bomba

Psycholog
Zobacz profilArrowRight

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Justyna Czerniawska (Karkus)

Justyna Czerniawska (Karkus)

Dzień dobry,

na początek warto się zastanowić, czemu na opisane sytuacje pojawia się tak silna reakcja emocjonalna. Myślę, że nie ma jednego złotego środka na zaprzestanie płaczu - w pierwszej kolejności trzeba odkryć jego przyczynę oraz przyczynę takiej reakcji emocjonalnych, które jak wynika z wypowiedzi utrudniają codzienne funkcjonowanie.
Wydaje mi się również, że bardzo wartościowa może być rozmowa z rodzicami/opiekunami oraz ewentualna konsultacja z psychologiem. 

Trzymam kciuki!

Pozdrawiam serdecznie,

Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta 

2 lata temu

Justyna Czerniawska (Karkus)

Psycholożka, Psychoterapeutka w trakcie szkolenia
Zobacz profilArrowRight
Agnieszka Wloka

Agnieszka Wloka

Przede wszystkim nie warto się szufladkować w definicje pod którymi wszystko można znaleźć. Osoby wysoko wrażliwe to dosyć modne dziś określenie, a może lepiej być konkretnie świadomym swoich cech i z nimi się zaprzyjaźniać… Dobrze mieć przy sobie kogoś, z kim będzie Ci dobrze rozmawiać o tym, co sprawia Ci trudność, po gdzieś ten poziom stresu, który jesteś w stanie znieść jest obniżony. Stąd rozmowa z drugą rozumiejącą osobą nie daje rozwiązań, ale daje poczucie współodczuwania - szczególnie jeśli nauczysz tego kogoś co ma robić  -czasem wystarczy razem posiedzieć. A druga sprawa to podnoszenie cały czas tego progu stresu - bo wymagania w życiu rosną i teraz troska o swoja samoocenę, poczucie satysfakcji, oddanie swojej pasji, robienie rzeczy, które napawają radością i dumą, są takim paliwem na radzenie sobie z tym, co wydaje się nam zbyt trudne.

2 lata temu

Agnieszka Wloka

Psycholog
Zobacz profilArrowRight
Left ArrowOdpowiedz jako specjalista

Zobacz podobne

Jak przestać myśleć o błędach z przeszłości i jak poprosić rodziców o wizytę u psychologa?
Mam 14 lat i wrażenie, że za dużo myślę. Bez przerwy po głowie chodzą mi moje błędy sprzed paru dni, miesięcy, lat. Myślę, że nie otrzymuję wsparcia od nikogo bliskiego, oprócz mojego chłopaka. Co mam z tym zrobić? Chciałabym pójść do psychologa, ale boję się zapytać rodziców, nie wiem jak do nich zagadać.
Samookaleczenia - jak sobie pomóc?
Jak wyjść i poradzić sobie z samookaleczaniem? Mam 14 lat i tkwię w tym już od 3 lat, nie wiem jak z tego wyjść.
Kryzys w rodzicielstwie i związku z narzeczonym. Pomocy!
Witam, mam pewien problem.. Od 6 lat jestem w związku z narzeczonym. Posiadam dziecko z poprzedniego związku (córkę - 10 lat) oraz syna z teraźniejszego związku(5lat), obecnie jestem w 3 ciąży. Na samym początku partner i moja córka dogadywali się, lubili, po czasie relacje ich się oddalały, narodził się syn, bardzo wymagający, często płakał w nocy, nie dawał się wysypiać, non stop na cycku. Teraz jest bardzo źle w domu, między córką a partnerem jest tragicznie, już nawet się nie lubią (mówi do niego tato, ale wie, że nie jest jej prawdziwym ojcem - biologicznego nie poznała), on jest dosyć surowy, daje kary za złe zachowania, wyzywa, przez co się ciągle kłócimy. Wiem, że ona robi źle i też krzyczę... Ja potrafię się nawet drzeć na dzieci, a one jakby miały mnie gdzieś, jego słuchają od razu... Chcę dobrze, a później jest jak jest... Moje relacje z partnerem są też ciężkie, kłócimy się. Rozważałam odejść, po czym okazało się, że jestem w ciąży i nie jest tragicznie, bo potrafimy się jakoś dogadywać. Jestem rozdarta, bo kocham narzeczonego, ale jak widzę jak moje dziecko cierpi to aż mnie ściska. Nie jest aniołkiem, mi pyskuje i czasem wyzwie mnie jak nie pozwolę jej na coś... Próbowałam dostać się do psychologa, ale nie ma terminów.. Córka jest pod kontrolą pedagoga w szkole, bo nie radziła sobie z emocjami, p. pedagog tak nagadała, że nam chciała założyć niebieska kartę... dużo wyolbrzymiła, ale prawda jest taka, że przez relacje jego z nią, to ja się z partnerem ciągle kłócę, ona też czuje się niekochana, nieakceptowana... chciałam iść na terapię, ale on nie chce na nią iść... mam dość. Proszę o pomoc, bo jestem już na skraju załamania nerwowego.
Jak przestać się bać pytać mamy?
Jak przestać bać się przed zapytaniem o coś swojej mamy? (moja mama jest miła i ogólnie wyrozumiała, tylko boję się spytać)
Biologiczny ojciec chce kontaktu z dzieckiem po 5 latach. Jak wprowadzić dziecko w sytuację?
Syn obecnie ma prawie 8 lat. Jego biologiczny ojciec nie miał z nim kontaktu od jakiś 5 lat. Syn go nie pamięta. Mojego obecnego partnera traktuje jako tatę, aczkolwiek wie, że nie jest on jego "prawdziwym" tatą. Biologiczny ojciec zaczął się interesować synem, wyraża chęci nawiązania kontaktu z dzieckiem. Jak najlepiej wprowadzić taką osobę do życia dziecka, jak mu wytłumaczyć, czemu ojca nie było przez prawie całe jego życie, a teraz się pojawił. Jak najlepiej podejść do tego tematu, żeby dziecko jak najlepiej zaklimatyzowało się w tej sytuacji?
Depression Hero

Depresja – przyczyny, objawy i skuteczne leczenie

Depresja to poważne zaburzenie psychiczne, które może dotknąć każdego. Wczesna diagnoza i leczenie są kluczowe – poznaj objawy, metody leczenia i sposoby wsparcia chorych. Pamiętaj, depresję można skutecznie leczyć!