Odpowiedz jako specjalista
WsteczWysoka wrażliwość - często płaczę, zwłaszcza, gdy z czymś sobie nie radzę.
Jestem WWO i często płaczę, zwłaszcza w szkole. Co mam robić, żeby przestać, bo to bardzo mi przeszkadza, szczególnie po usłyszeniu, np. że mam dwa sprawdziany w przyszłym tygodniu, z czegoś, z czym sobie nie radzę.
Anonimowo
2 lata temu
Witold Bomba
Dzień dobry,
WWO nie funkcjonuje w żadnej klasyfikacji zaburzeń psychicznych (ani w ICD10, ICD11 ani DSM5).
Najczęstszą przyczyną tego typu trudności, które Pani opisuje mogą być zaburzenia nastroju (depresje), różnego rodzaju nerwice czy też neuroróżnorodność. Czasem takie uczucie pojawiają się również jako objaw wypalenia.
Żeby znaleźć odpowiedni sposób radzenia sobie z takimi wahaniami jest najpierw poprawna diagnoza z jakich przyczyn te trudności się pojawiły, ponieważ podejmowanie prób radzenia sobie niedostosowane do przyczyny najprawdopodobniej nie będą skuteczne na dłuższą metę w rozwiązaniu problemu.
Czasem warto zacząć od zapewnienia sobie odpowiedniej regeneracji - różnego rodzaju odpoczynku - fizycznego, emocjonalnego, sensorycznego, społecznego, intelektualnego… oraz rozpoznania swoich potrzeb, by móc trafniej zapewniać sobie to czego tak właściwie potrzebujemy.
Powodzenia,
Witold Bomba
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
na początek warto się zastanowić, czemu na opisane sytuacje pojawia się tak silna reakcja emocjonalna. Myślę, że nie ma jednego złotego środka na zaprzestanie płaczu - w pierwszej kolejności trzeba odkryć jego przyczynę oraz przyczynę takiej reakcji emocjonalnych, które jak wynika z wypowiedzi utrudniają codzienne funkcjonowanie.
Wydaje mi się również, że bardzo wartościowa może być rozmowa z rodzicami/opiekunami oraz ewentualna konsultacja z psychologiem.
Trzymam kciuki!
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
2 lata temu
Agnieszka Wloka
Przede wszystkim nie warto się szufladkować w definicje pod którymi wszystko można znaleźć. Osoby wysoko wrażliwe to dosyć modne dziś określenie, a może lepiej być konkretnie świadomym swoich cech i z nimi się zaprzyjaźniać… Dobrze mieć przy sobie kogoś, z kim będzie Ci dobrze rozmawiać o tym, co sprawia Ci trudność, po gdzieś ten poziom stresu, który jesteś w stanie znieść jest obniżony. Stąd rozmowa z drugą rozumiejącą osobą nie daje rozwiązań, ale daje poczucie współodczuwania - szczególnie jeśli nauczysz tego kogoś co ma robić -czasem wystarczy razem posiedzieć. A druga sprawa to podnoszenie cały czas tego progu stresu - bo wymagania w życiu rosną i teraz troska o swoja samoocenę, poczucie satysfakcji, oddanie swojej pasji, robienie rzeczy, które napawają radością i dumą, są takim paliwem na radzenie sobie z tym, co wydaje się nam zbyt trudne.
2 lata temu
Zobacz podobne
Mam poczucie, że większość osób mnie obgaduje, wyśmiewa lub myśli o mnie źle. Co to może znaczyć? Proszę o wsparcie.
Dzień dobry, mam pytanie odnośnie obgadywania, wyśmiewania. Już od kilkunastu lat wydaje mi się lub tak jest, że każdy śmieje się na mój widok, obgaduje, wyśmiewa, komentuje mój wygląd. Czy to może być choroba?
Piszę, ponieważ czuję, że coś jest nie tak. Mam 16 lat, od 3 choruje na anoreksje, mam zaburzenia lękowe, depresję i leczę się.
Dzień dobry!
Piszę, ponieważ czuję, że coś jest nie tak. Mam 16 lat, od 3 choruje na anoreksje, mam zaburzenia lękowe, depresję i leczę się. Terapia trwa, chodzę do dietetyka, psychologa, psychiatry. Jest dużo lepiej, ale cały czas nie jest dobrze. Mam oboje rodziców, dwie siostry - starszą i młodszą. I tu pojawia się problem. Odnoszę wrażenie, że rodzice, przeciążeni moimi problemami, zwracają większą uwagę na mnie, traktują mnie delikatniej, pomijając młodszą siostrę. Wydaje mi się, że traktują mnie mniej surowo, chcąc zapobiec "wybuchowi", ale tym samym krzywdzą nieświadomie moje rodzeństwo. Mama krzyczy na mnie rzadziej niż na moje siostry i w ogóle. Oczywiście - kochają nas po równo, jednakże z powodu mojej choroby, młodsza siostra nie zaspokaja swojej potrzeby, żeby ktoś poświęcił jej należytą uwagę i po prostu cierpi, gdyż jej nie otrzymuje i jest inaczej, możliwe, że gorzej traktowana niż ja.
Jest mi źle z tym, że jestem traktowana inaczej, uprzywilejowana z powodu choroby psychicznej. Nie chcę patrzeć, jak siostra cierpi, bo wiem, że to później może rzutować na rozwój chorób u niej...
Co zrobić? Jak pomóc siostrze i uświadomić rodzicom, że nie potrzebuję więcej uwagi, niż inni?
Zmagam się z samotnością, szczególnie w szkole.
Jak poradzić sobie z samotnością? Nie tylko taką ogólną, ale na codzień, np. w szkole. Co prawda mam cudownych rodziców i młodszego o 3 lata brata, ale chodzi mi tu głównie o znajomych.
TW: samookaleczenie. Dlaczego mój mózg planuje blizny samookaleczania z wyprzedzeniem? Czy to normalne?
TW: samookaleczenie
Czemu mój mózg musi mieć zaplanowane wcześniej, gdzie będą blizny po samookaleczaniu na rękach. Planuje, gdzie dokładnie mają być, na ileś ran do przodu. Nie mam pojęcia czemu i czy to jest chore i o co mi chodzi, ale chorobliwie na to patrze
Jak wspierać osobę z zaburzeniami odżywiania w procesie zdrowienia?
Jak pomoc osobie za zaburzeniami odżywiania/wychodzącej z tego
