Robert Kołowski

Nazywam się Robert Kołowski i jestem z wykształcenia psychologiem, psychoseksuologiem, mediatorem, doradcą zawodowym i pracownikiem socjalnym. W ramach prowadzonej przeze mnie działalności oferuję pomoc w zakresie wsparcia psychologicznego i psychoseksualnego oraz szkolenia tematyczne z obszaru psychologii, seksuologii i socjologii. W dziedzinie nauk społecznych zdobywam wiedzę od ponad 23 lat. Moje kwalifikacje zawodowe potwierdzają stosowne dyplomy i certyfikaty. Dotychczas odbyłem staże zawodowe niezbędne do osiągnięcia specjalistycznego wykształcenia. Pracowałem z osobami wykluczonymi społecznie, seniorami, osobami z zaburzeniami psychicznymi, osobami z niepełnosprawnością intelektualną etc. Prowadziłem prelekcje edukacyjne dotyczące problematyki społecznej. Zainteresowany jestem również pisaniem książek dotyczących w/w obszarów tematycznych. Stosuję także wiedzę z zakresu socjologii, która w moim przekonaniu jest bardzo pomocna, praktyczna i użyteczna w poradnictwie psychologicznym. Pragnę podkreślić, że w swojej pracy zawodowej szczególnie koncentruję się zarówno na przeżyciach wewnętrznych danej osoby jak i nieodłącznie z tym związanym wpływie czynników zewnętrznych, tzn. czynników społecznych. Relacja wsparcia powinna być optymalnie dopasowana do życiowych problemów pacjenta tak, aby dała mu ona potencjalne możliwości lepszego i głębszego zrozumienia zarówno siebie samego jak i środowiska społecznego w którym żyje. W mojej ocenie problemy są rezultatem indywidualnych i zbiorowych losów spowodowanych dysfunkcjonalnością rodzin, otoczenia oraz skomplikowanych uwarunkowań społeczno-kulturalnych. Jedną z kluczowych kwestii w tej mierze jest uświadomienie i zrozumienie funkcjonowania na pograniczu wzajemnego oddziaływania świata wewnętrznego i świata zewnętrznego. Istotne jest samopoznanie, wgląd w siebie (introspekcja) jak i ekstraspekcja (wgląd w otoczenie, obserwacja otoczenia). Właściwy proces pomagania uwzględnia indywidualność drugiego człowieka, jego wartości, potrzeby, emocje oraz dążenie do samorealizacji. Powinna towarzyszyć mu empatia, zrozumienie i zaufanie. Dla mnie niezwykle ważna jest pomoc ludziom w potrzebie, gdyż uważam, że nikt ze swoimi problemami nie powinien pozostawać sam, zupełnie osamotniony.

Pozostawienie kogokolwiek wyłącznie samemu sobie stanowi rezygnację z najbardziej wartościowej części nas samych. A człowiek nie powinien konformistycznie rezygnować z najważniejszych części siebie na rzecz wymagań narzuconych ze strony społeczności.