Piotr Ziomber
Dzień dobry
Opisuje Pan poczucie odrzucenia, które prawdopodobnie wynika z połączenia braku jasnego miejsca w tej relacji kiesy ona wprost mówi: nie jesteś mężem, nie jesteś narzeczonym, nie jesteś częścią codzienności. To zostawia Pana „pomiędzy”, a niespójnych sygnałów raz trzyma Pana rękę, bliskość, ciepło, za chwilę znika, nie przedstawia innym, funkcjonuje jakbyś Pana tam nie było. To bardzo mocno rozregulowuje emocje oraz sytuacji społecznej (komunia) gdy takie wydarzenia wzmacniają temat „kto jest kim”. Widzi Pan pary, rodziny, role są jasne. U Was niestety jest inaczej. Pana potrzeby bycia uznanym i „widocznym” partnerem to jest normalna potrzeba, nie coś nadmiernego.
Dlatego nie chodzi tylko o to jedno zdarzenie z ławką. Ono było zapalnikiem dla czegoś większego:, poczucia, że nie jest pan w pełni „jej” w przestrzeni publicznej. Ta „huśtawka” bardzo wzmacnia emocje. To działa trochę jak mechanizm kiedy dostaje Pan bliskość w skutek czego odczuwa ulgę, ale kiedy ją traci to następuje spadek jest dużo mocniejszy niż gdyby jej w ogóle nie było. Jest to klasyczny efekt niestabilnej dostępności emocjonalnej partnera.
Gdzie jest granica „czy to normalne”? Normalne jest, że ona chce porozmawiać z gośćmi, być z rodziną dziecka, ale jest i druga strona medalu kiedy normalne NIE jest, że nie przedstawia Pana nikomu, ignoruje w takich momentach społecznych, reaguje irytacją gdy mówi Pan o swoich uczuciach zostawiając Pana z poczuciem „jestem nikim” w tej sytuacji. Pana reakcja jest sygnałem, że oczekiwania i potrzeby nie są spełnione.
Problemem jest odpowiedź na pytanie czy ta relacja daje Ci stabilność i poczucie bycia ważnym człowiekiem, czy tylko momenty ulgi między poczuciem odrzucenia? Proszę o tym porozmawiać otwarcie, a kiedy partnerka będzie wtedy wykazywała irytację lub będzie pana zbywała,. może warto się zastanowić czy warto w to brnąć? Jeśli nie ma przestrzeni na Pana emocje, to nie chodzi już o jedną komunię tylko o to, że jesteście w relacji, w której Pana miejsce nie jest uznane.To, co Pana boli, nie jest przesadą a wygląda raczej jak zdrowa reakcja na bycie „obok” zamiast „razem”.















