Chcąc spojrzeć na Pani sytuację możliwie najbardziej obiektywnie, spróbuję przedstawić ją z różnych perspektyw.
W pierwszej kolejności – w procesie psychoterapii ważne jest dzielenie się wątpliwościami ze specjalistą. Pacjent może wnieść do procesu ważne informację o tym, że potrzebuje wyjaśnienia aktualnego celu psychoterapii, sposobu jego realizacji, a specjalista może lepiej zrozumieć, co jest obecnie najważniejsze dla pacjenta.
Dodatkowo, w relacji terapeutycznej znaczące jest Pani poczucie bezpieczeństwa i zaufanie, że jest Pani w miejscu, w którym może Pani pozwolić sobie na szczerość i komunikowanie swoich odczuć, przemyśleń, wątpliwości.
W trakcie psychoterapii pacjenci często poruszają wiele trudności jednocześnie. Nie każdy nurt psychoterapeutyczny zakłada wspólne ustalanie hierarchii problemów lub wybór bieżącego celu terapii. Rozmowa o Pani oczekiwaniach i wątpliwościach może pomóc psychoterapeucie lepiej odpowiedzieć na Pani potrzeby i dostosować do nich sposób udzielania wsparcia.
Warto również wziąć pod uwagę sam przebieg procesu psychoterapeutycznego. W każdym procesie mogą pojawiać się momenty konfrontacji z trudnymi emocjami i bolesnymi doświadczeniami. Może to rodzić różne wątpliwości, które nie zawsze wynikają z pracy konkretnego specjalisty, czy przebiegu terapii. Zdarza się, że w obliczu trudnych emocji pojawia się chęć wycofania z procesu psychoterapeutycznego, a umysł poszukuje wyjaśnień, które uzasadniałyby taką decyzję.
Nie oznacza to jednak, że każda wątpliwość jest jedynie przejawem trudności związanych z terapią. Czasami rzeczywiście może się okazać, że dany nurt psychoterapeutyczny lub sposób pracy konkretnego psychoterapeuty nie odpowiada potrzebom danego pacjenta.
W przypadku, gdy po rozmowie ze specjalistą nadal nie będzie się Pani czuła w pełni zaopiekowania – warto mieć na uwadze, że terapia jest dla Pani: ma służyć Pani i realizować Pani cele terapeutyczne.