Czy moje trudności społeczne i wrażliwość na dźwięki mogą wskazywać na spektrum autyzmu?

Dzień dobry

 Wiele wskazuje na to, ze jest to spektrum autyzmu, jednak bez jednoznacznej diagnozy nie można nic powiedzieć w tej kwestii. Nawet gdyby diagnoza okazała się być pozytywna to nie jest koniec świata. Objawy mogą wskazywać na spektrum, ale tak naprawdę może to być coś zupełnie innego. Warto udać się do psychologa i wykonać badanie ADOS-2. Proszę być gotowym na wiele pytań.  Nadwrażliwość na dźwięki i szybkie przebodźcowanie są częste u osób w spektrum. Trudność z oceną społecznych niuansów, obawa przed „niezręcznością” i potrzeba wcześniejszego planowania wypowiedzi również mogą występować w ASD. Mówienie ciszej pod wpływem stresu nie jest samo w sobie specyficzne dla autyzmu, ale może pasować do trudności z regulacją w sytuacjach społecznych. Mówienie do siebie na głos może być sposobem porządkowania myśli i samo w sobie nie przesądza o żadnej diagnozie. Rozpoznanie ASD u dorosłych opiera się na dwóch głównych obszarach trwałych trudnościach w komunikacji i interakcjach społecznych oraz ograniczonych/powtarzalnych wzorcach zachowań lub zainteresowań. U kobiet i osób maskujących trudności objawy bywają mniej oczywiste, więc diagnoza bywa stawiana później. To oznacza, że nawet jeśli od lat „radzisz sobie” na zewnątrz, nadal warto to profesjonalnie ocenić i otrzymać diagnozę i wsparcie, które będą bezcenne w dalszym funkcjonowaniu i dobrostanie. 

Myślę, że nikt na podstawie tych kilku zdań nie poda Pani diagnozy. Niekoniecznie musi być to spektrum autyzmu ale innego rodzaju zaburzenia wynikające np z doświadczania silnego lęku. Proszę też samemu nie szukać tylko zgłosić się do Poradni Zdrowia Psychicznego (psychiatry lub psychoterapeuty) i bardzo dokładnie omówić niepokojące Panią objawy.  Jako psychoterapeuci zbieramy bardzo dokładny wywiad (czasami jest to kilka spotkań) nim postawimy diagnozę. 

Pozdrawiam serdecznie Agata Radecka

Dzień dobry,

Część cech, które opisujesz m.in. wrażliwość na dźwięki, łatwe przebodźcowanie, analizowanie sytuacji społecznych, przygotowywanie wypowiedzi w myślach czy trudności w spontanicznych interakcjach, rzeczywiście bywa spotykana u osób w spektrum autyzmu. Jednocześnie pojedyncze cechy nie wystarczą, aby stwierdzić, czy ktoś jest w spektrum.

Zwróciłam uwagę, że opisujesz te trudności jako obecne od dzieciństwa. To ważna informacja, ponieważ przy diagnozie bierze się pod uwagę właśnie długotrwały sposób funkcjonowania a nie tylko aktualne trudności. Warto pamiętać, że podobne objawy mogą występować także przy wysokiej wrażliwości, lęku społecznym czy innych cechach temperamentu. Dlatego jeśli te kwestie budzą Twoją ciekawość lub utrudniają Ci życie, dobrym krokiem byłaby konsultacja ze specjalistą zajmującym się diagnozą spektrum autyzmu. Mam do Ciebie dwa pytania: czy od dzieciństwa miałaś poczucie, że „funkcjonujesz trochę inaczej” niż rówieśnicy? I które z opisanych trudności są dla Ciebie najbardziej obciążające na co dzień? 

Z pozdrowieniami,

Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry,

Opisane przez Panią cechy – takie jak silna nadwrażliwość na głośne dźwięki, trudności w intuicyjnym odnajdywaniu się w sytuacjach społecznych, potrzeba wcześniejszego układania i powtarzania zdań w głowie oraz mówienie do siebie na głos w celu uporządkowania myśli – są bardzo charakterystyczne dla spektrum autyzmu.

Wiele z tych zachowań, jak ciche mówienie w stresie czy trudność z subiektywną oceną wyglądu ubrań, to typowe sposoby radzenia sobie z przebodźcowaniem oraz przejaw dosłownego, analitycznego sposobu przetwarzania informacji. U kobiet spektrum autyzmu często objawia się właśnie w taki subtelny sposób, ponieważ od dziecka uczą się one maskować swoje trudności, co kosztuje mnóstwo energii i wywołuje lęk przed byciem niezręczną.

Samo wycofanie w głąb własnego świata od dzieciństwa również pasuje do tego profilu. Nie da się postawić diagnozy przez internet, ale Pani przypuszczenia są w pełni uzasadnione. Jeśli te cechy utrudniają Pani codzienne funkcjonowanie lub po prostu chce Pani lepiej zrozumieć siebie, warto udać się do specjalisty  specjalizującego się w diagnozie spektrum autyzmu u dorosłych kobiet. Taka wiedza przynosi ogromną ulgę. Życzę Pani dużo spokoju.

Pozdrawiam

Agnieszka Sokal

Dzień dobry,

To, co Pani opisuje, może być związane ze spektrum autyzmu, ale na podstawie samego opisu nie da się tego stwierdzić z pewnością. 

Zwracają uwagę takie obszary jak: nadwrażliwość na dźwięki, przebodźcowanie, trudności w sytuacjach społecznych, analizowanie rozmów i zachowań przed ich wykonaniem, mówienie ciszej pod wpływem stresu oraz skłonność do porządkowania myśli poprzez mówienie do siebie. Są to cechy, które część osób w spektrum rzeczywiście opisuje. Jednocześnie podobne doświadczenia mogą występować także przy silnym lęku społecznym, wysokiej wrażliwości czy innych indywidualnych cechach funkcjonowania. Dlatego warto traktować to jako wskazówkę do dalszego poznawania siebie, a nie gotową diagnozę.

Jeżeli te trudności towarzyszą Pani od dzieciństwa i wpływają na codzienne życie, dobrym krokiem byłaby konsultacja z psychologiem specjalizującym się w diagnozie autyzmu u osób dorosłych. Niezależnie od wyniku, może to pomóc lepiej zrozumieć własny sposób funkcjonowania.

Pozdrawiam,

Katarzyna Świdzińska, Psycholog

Opisane przez Ciebie trudności mogą wskazywać na cechy charakterystyczne dla spektrum autyzmu, szczególnie w obszarze wrażliwości sensorycznej, funkcjonowania społecznego oraz sposobu komunikacji. Nie są one jednak wystarczające do postawienia diagnozy.

Jeśli objawy występują od dzieciństwa i wpływają na codzienne funkcjonowanie, warto rozważyć konsultację diagnostyczną u specjalisty zajmującego się diagnozą spektrum autyzmu u osób dorosłych. Dzięki temu będzie można dokładniej określić ich przyczynę i lepiej zrozumieć własne potrzeby.

Dzień dobry, masz sporo obserwacji na swój temat i rzeczywiście mogą one wskazywać na spektrum autyzmu. 

Aby jednak to podejrzenie zweryfikować zachęcam Cię, abyś udała się do psychologa diagnosty lub/oraz do lekarza psychiatry, który specjalizuje się w diagnozie spektrum oraz ADHD, ale który także potrafi zróżnicować objawy neuroatypowości względem innych zjawisk psychicznych.  W diagnozie neuroróżnorodności istotne jest też potwierdzenie różnych objawów występujących w dzieciństwie i mogą one być inne niż te, które występują w dorosłości. Dlatego osoba dokonująca diagnozy będzie zadawać odpowiednie pytania zarówno o terażniejszość, jak i przeszłość. Po spotkaniach z psychologiem powinnaś otrzymać opinię, z którą będziesz mogła udać się do lekarza psychiatry,  który ostatecznie stawia diagnozę. 

Dzień dobry,

odpowiadając na pytanie: może tak, może nie. A może podejdziemy do tego z innej strony...

Rozumiem twoje rozmyślanie nad tym tematem, ale wymieniasz coś co dotyczy wielu ludzi a nie mają spektrum autyzmu.

Jesteśmy różni, pięknie się różnimy, świat jest ciekawy, różny 😉

Teraz jest jakieś szaleństwo z diagnozowaniem siebie - absolutnie nie mówię, że diagnoza jest zła.  Po prostu uważam, że aktualnie jej nadużywamy.

Spójrzmy na ciebie - co jest złego w porządkowaniu myśli na głos, poprzez mówienie do siebie? Dlaczego wchodzimy w myślenie coś jest ze mną nie tak... To pewnie jakieś zaburzenie.

Ja bym się tylko zastanowiła nad aspektami które mi przeszkadzają. Czego nie chciałabym już robić, bo zauważyłam, że mnie to męczy. I na tym bym się skupiła.

Bo jak mówi TSR- jeśli coś działa, rób tego więcej. Jeśli nie działa - zmień.

Powodzenia!

To, co opisujesz, obejmuje m.in. wrażliwość sensoryczną, potrzebę przewidywalności, analizowanie wypowiedzi przed ich wypowiedzeniem oraz trudności w intuicyjnym odnajdywaniu się w sytuacjach społecznych. Takie cechy mogą występować u osób w spektrum autyzmu, ale same w sobie nie są podstawą do diagnozy.

Podobne trudności mogą wynikać też z innych czynników, np. wysokiej wrażliwości, lęku społecznego, stylu funkcjonowania poznawczego czy doświadczeń z życia, dlatego ważne jest, żeby nie stawiać sobie etykiety na podstawie pojedynczego opisu.

Diagnoza ASD u dorosłych opiera się na szerszym wywiadzie rozwojowym i analizie funkcjonowania w różnych obszarach życia, dlatego jeśli te trudności są dla Ciebie ważne lub wpływają na codzienne funkcjonowanie, warto rozważyć konsultację z psychologiem lub psychiatrą zajmującym się diagnostyką spektrum autyzmu u dorosłych.

Odpowiadając krótko i treściwie: tak, możesz. Ale to nie znaczy, że Pani ma. Cechy, które Pani opisuje mogą występować u osób w spektrum, ale równie dobrze mogą występować u osób wysoko wrażliwych, z lękiem społecznym, nieśmiałością czy przewlekłym stresem. Jeśli chciałaby Pani uzyskać konkretną odpowiedź, warto rozważyć konsultację ze specjalistą zajmującym się diagnozą spektrum autyzmu u osób dorosłych. 

Dzień dobry. To, co Pani opisuje, może być dla Pani ważną wskazówką do lepszego zrozumienia siebie. Niektóre z wymienionych rzeczy, na przykład duża wrażliwość na dźwięki, poczucie przeciążenia bodźcami, potrzeba układania wypowiedzi w głowie przed powiedzeniem czegoś czy trudności w niektórych sytuacjach społecznych, mogą pojawiać się u osób w spektrum autyzmu.

Jednocześnie takie doświadczenia mogą mieć różne przyczyny i same w sobie nie oznaczają od razu, że jest Pani w spektrum. Wiele zależy od tego, jak te cechy wyglądały na przestrzeni życia, szczególnie w dzieciństwie, oraz jak wpływają obecnie na codzienne funkcjonowanie. Zwróciłam uwagę na to, że opisuje Pani siebie jako osobę, która dużo analizuje, potrzebuje przygotowania i większego poczucia bezpieczeństwa, żeby swobodnie wyrażać siebie. To może być ważna część Pani sposobu funkcjonowania.

Jeśli od dawna ma Pani poczucie, że niektóre sytuacje są dla Pani trudniejsze niż dla innych albo że inaczej odbiera Pani świat, rozmowa ze specjalistą zajmującym się diagnozą osób dorosłych może pomóc lepiej zrozumieć te doświadczenia.

Niezależnie od tego, jaka byłaby odpowiedź, samo zadawanie sobie takich pytań jest czymś wartościowym, czasem pomaga spojrzeć na siebie z większą wyrozumiałością i znaleźć sposoby, które lepiej odpowiadają własnym potrzebom.

Dzień dobry,

Na podstawie samego opisu nie da się stwierdzić, czy ma Pani spektrum autyzmu. Warto jednak skonsultować się ze specjalistą, który zajmuje się diagnozą neuroróżnorodności, szczególnie u dziewczynek i kobiet. U kobiet obraz spektrum autyzmu często wygląda inaczej niż u chłopców i mężczyzn, dlatego wiele objawów nie jest tak jednoznacznych.

Warto przyjrzeć się wszystkim wymienionym przez Panią trudnościom – zarówno wrażliwości sensorycznej, funkcjonowaniu społecznemu, sposobowi komunikacji, jak i potrzebie porządkowania myśli czy mówienia do siebie. Każda z tych rzeczy może występować w spektrum autyzmu, ale może również wynikać z innych przyczyn, dlatego tak ważna jest całościowa ocena, a nie analizowanie pojedynczych objawów.