Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy terapeuta powinien regularnie odwoływać sesje i zmieniać grafik?
Dzień dobry. Od ponad dwóch lat uczęszczam na terapię psychodynamiczną. W czasie tego okresu był czas, że moja terapeutka w ciągu dwóch może trzech miesięcy zapomniała o dwóch sesjach ze mną, nie pojawiła się. Przed dwoma miesiącami oznajmiła, że musimy zrezygnować z jednej sesji w miesiącu bo... no właśnie nie powiedziała dokładnie dla czego po prostu bo nie będzie jej w jeden piątek miesiąca. Ostatnio powiedziała, że musimy na okres dwóch miesięcy zrezygnować z jednej z dotychczasowych dwóch sesji w tygodniu bo chyba grafik ale tak na prawdę nie wiem dokładnie czemu, jakieś sprawy. Nigdy się nie tłumaczy. W ostatnim może półtora miesiąca dwukrotnie odwołała sesje, jeden raz dwie godziny przed rozpoczęciem. Czy to normalne, czy zdarza się tak, czy to profesjonalne? Czuję, że nie mogę jej ufać, cały czas jestem w napięciu, że sesja będzie odwołana tym bardziej, że naprawdę bardzo przeżywam odrzucenie, poczucie że jestem nie ważny i odchorowuję to. Po każdym takim incydencie mówię co czuję, jak bardzo to przeżywam ale muszę kolejny raz przez to przechodzić tym bardziej że i tak ostatnio nasza relacja jest napięta. Czuję się lekceważony, nieważny, zostawiany sam sobie w momentach kiedy potrzebuję profesjonalnej pomocy, wsparcia.
Anonimowo
3 miesiące temu
Justyna Bejmert
Dzień dobry. To bardzo ważne, że o tym piszesz i zupełnie rozumiem, że możesz czuć się lekceważony i osamotniony w trudnych dla siebie momentach. Częste odwoływanie sesji bez wyjaśnień, zapominanie o spotkaniach nie jest profesjonalne i narusza zasady etyki, a przede wszystkim zaburza poczucie bezpieczeństwa. Masz prawo oczekiwać stałych terminów i jasnych zasad. Jeśli mimo rozmów nic się nie zmienia, rozważ zmianę psychoterapeuty. Serdecznie pozdrawiam,
Justyna Bejmert
psycholog
mniej niż godzinę temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Marcin Kuszyński
Dzień dobry,
Podstawą psychoterapii jest relacja, w której osoba zgłaszająca się po pomoc czuje się bezpiecznie. Nie mam pewności, natomiast wydaje mi się, że w opisywanej sprawie warto zaznajomić się z Kodeksem etycznym psychologa lub psychoterapeuty, czy kodeksem stowarzyszenia do którego należy dany psychoterapeuta. Niezależnie, zachęcam aby sprawdzić ze sobą - bo tutaj słyszę bogactwo emocjonalne i kontakt ze sobą, na ile spotkania odpowiadają Pana/Pani potrzebom.
Pozdrawiam serdecznie,
Marcin Kuszyński
Psycholog,. certyfikowany terapeuta TSR, psychoterapeuta w procesie certyfikacji
3 miesiące temu
Klaudia Dynur
Dzień dobry,
to ważne, że się tym Pan podzielił. W terapii bardzo istotna jest bezpieczna relacja oraz pewna jej przewidywalność. Ma Pan prawo oczekiwać stałych terminów i jasnych zasad, dlatego zachęcałabym do otwartego wyrażenia swoich odczuć w kontakcie z terapeutką. Jeśli nic się nie zmieni, być może warto rozważyć zmianę specjalisty na takiego, który będzie bardziej odpowiadał Pana potrzebom.
Pozdrawiam serdecznie
Klaudia Dynur
Psycholog, seksuolog w trakcie szkolenia
3 miesiące temu
Daria Składanowska
Dzień dobry,
dziękuję za opisanie tej sytuacji. Zmiany w częstotliwości i odwoływanie sesji, zwłaszcza bez jasnego wyjaśnienia, mogą budzić niepokój i naruszać poczucie bezpieczeństwa w relacji terapeutycznej. Opisywane przez Pana/Panią emocje, napięcie, brak zaufania, poczucie odrzucenia i nieważności są zrozumiałe w tym kontekście i istotne klinicznie. Relacja terapeutyczna powinna być przestrzenią przewidywalną i opartą na zaufaniu. Warto poszukać innych rozwiązać tj. otwarcie komunikować terapeutce swoje obawy, a w razie dalszych trudności spróbować umówić się do innego specjalisty. Życzę wszyskiego dobrego :)
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
3 miesiące temu
Anna Kapelska
Dzień dobry,
W terapii psychodynamicznej ważna jest stałość spotkań; ważne jest również, żeby czuł się Pan bezpiecznie w relacji. Każdemu może się zdarzyć odwołanie spotkania / wypadek losowy , jednak jeśli te sytuacje powtarzają się, tak jak to Pan opisuje, to rzeczywiście mogą wpływać na to, jak odbiera Pan proces terapeutyczny i zaangażowanie ze strony psychoterapeutki.
Świetnie, że Pan o tym mówi i to nazywa - myślę, że warto wnieść to jako istotny dla Pana temat na kolejnej sesji i omówić te emocje, które to w Panu wzbudza, jak i podkreślić potrzebę stabilności w procesie terapeutycznym.
Wszystkiego dobrego,
Psycholog Anna Kapelska
3 miesiące temu
Joanna Pelczarska
Dzień dobry,
na początku procesu terapeutycznego ustalane są jasne zasady dotyczące częstotliwości i formy spotkań oraz możliwości odwoływania. Ich konsekwentne nieprzestrzeganie może prowadzić do pojawienia się poczucia niepewności, braku szacunku czy obniżenia poczucia bezpieczeństwa w relacji terapeutycznej. Jeżeli pomimo wielokrotnego omawiania tej kwestii podczas sesji terapeutka nie wprowadza zmian w swoim postępowaniu, może warto rozważyć skorzystanie z pomocy innego specjalisty, który w większym stopniu będzie odpowiadał Pana oczekiwaniom i potrzebom.
Pozdrawiam serdecznie,
Joanna Pelczarska
psycholog
3 miesiące temu
Weronika Wardzińska
Dzień dobry,
W terapii stałość ram czasowych i przewidywalność są kluczowe, zwłaszcza gdy pacjent ma silną wrażliwość na odrzucenie. Częste odwoływanie sesji, zapominanie o nich i brak jasnych wyjaśnień podważa poczucie bezpieczeństwa i może realnie szkodzić procesowi.
Takie sytuacje mogą się zdarzyć sporadycznie każdemu terapeucie, ale ich powtarzalność oraz brak transparentnej komunikacji nie są profesjonalne. Fakt, że Pan jasno mówi o tym jak bardzo to Pana rani, a sytuacja się nie zmienia, jest szczególnie niepokojący. Terapia nie powinna być źródłem ciągłego napięcia i lęku, że zostanie Pan „porzucony”.
Ma Pan prawo czuć się lekceważony i ma Pan pełne prawo oczekiwać stabilności oraz szacunku dla ustaleń.
Terapeuta powinien wziąć odpowiedzialność za ramy terapii, a nie pozostawiać Pana w niepewności. Jeśli relacja terapeutyczna przestała być bezpieczna, to jest bardzo ważny sygnał do poważnej rozmowy o zasadach albo do rozważenia zmiany terapeuty.
Pozdrawiam serdecznie,
Weronika Wardzińska
3 miesiące temu
Zobacz podobne
Czy Brainspotting jest skuteczny? Na czym polega?
Czy Brainspotting jest skuteczny? Na czym to polega? Bo to chyba taka nowa metoda
Jak znaleźć dobrego specjalistę, który pomoże na problemy związanymi z przeszłością?
Szukam specjalisty zajmującego się osobami dorosłymi z problemami związanymi z przeszłości, która ciągnie się kilkadziesiąt lat i uniemożliwia ułożenie sobie życia osobistego, dobrych relacji z bliskimi, zaczyna wpływać na zdrowie psychiczne. Nie wiem jak określić zakres tematyczny dla specjalisty?
TW: Samookaleczenia, myśli samobójcze. 19-latka poszukuje skutecznej pomocy: depresja, lęki, nerwica, terapie i leki nie działają
TW: Samookaleczenia, myśli samobójcze
Utknęłam w poszukiwaniu pomocy. (Mam 19 lat) od ponad 5 lat uczęszczam na psychoterapię i jestem na dość mocnych lekach psychotropowych około 2.5 roku. Problemy zaczęły się w 2017 i tylko się pogarszały. Stwierdzono u mnie stany depresyjne, stany lękowe, nerwice natręctw, obsesje, kompulsje, ataki paniki, fobie, problemy ze snem, miałam myśli samobójcze i występują zachowania samookaleczające, bóle psychosomatyczne (tyle pamiętam). Nic się nie zmienia pomimo terapii i leków (próbowałam różnych leków i terapii). Jest to dla mnie męczące i może ktoś ma nowy pomysł, jak można by mi pomóc.
Dzień dobry, mam pytanie w jakim nurcie najlepiej podjąć terapię jeżeli problemem jest nieprzystosowanie społeczne u dorosłego przez posiadanie nadopiekuńczych rodziców? Z tego wynika brak samodzielności i lęk z nią związany, jak również lęk społeczny.
Poczucie winy i lęk przed odejściem od partnera uzależnionego. Dlaczego czuję wyrzuty sumienia? Jak sobie poradzić?
Co mam zrobić, by przestać czuć się winna tego, że chcę odejść od partnera, który jest uzależniony od alkoholu, hazardu i narkotyków? Chce ratować siebie i dzieci. Nie chce dłużej tak żyć, bo dzieci są małe jest ich 2 i za chwilę rodzi się 3. On nie pracuje. Nie dba o dzieci, nie dba o mnie nawet podczas mego pobytu w szpitalu. Mimo to ciągle mam poczucie winy, że chcę wychodząc ze szpitala odejść i niego wraz z dziećmi. Czuję jakbym go zostawiła ma pastwę losu, bo wiem, że zostanie bez dachu nad głową. Jak wyleczyć te poczucie winy, dlaczego czuję strach i boję się, że popełniam błąd. Wiem, że nie, ale tak bardzo boję się samotności, boje się, że pęknie mi serce jeśli okaże się, że szybko znalazł inną kobietę. Dlaczego się wgl tym przejmuję? Jak mam z tym walczyć?
