Odpowiedz jako specjalista
WsteczDrżenie mięśni po odstawieniu Brintellix i pytanie o skuteczność Lamotrix
Witam, jestem po serii przyjmowania paru leków antydepresyjnych przez okres 2 lat ostatnim byl brintellix odstawiony miesiac temu. Od temtej pory i zreszta przez rownież okres stosowania tego leku drży mi skroń czuje przelatujące tam prądy drzenie oka do tego stopnia ze nie da sie funkcjonować. Mam drżenie i pospinane mięsnie w miejscach publicznych przez to czuje lęk. Neurolog podejrzewał problem ze stawem żuchwowym tabletki przeciwzapalne nie pomagają. Mam też przepisany lamotrix jako alternatywe czy może on pomóc na takie rzeczy ?? dziekuje i pozdrawiam
Anonimowo
Joanna Michałek
Dzień dobry,
proszę poczytać o fizjoterapii stomatologicznej. Może tam coś się znajdzie żeby pomóc.
Nasza szczęka, miednica ma dużo napięć, choć wydaje się, że to kości i to nie ma znaczenia.
Powodzenia!
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Wydaje mi się, ze tego typu pytanie najlepiej kierować do lekarza, gdyż psycholodzy nie są medykami, nie wystawiamy recept itd. Warto także skonsultować ten stan z różnymi specjalistami, którzy wydadzą ostateczną diagnozę. Życzę szybkiego powrotu do zdrowia.
Bożena Nagórska
Dzień dobry.
Doświadcza Pani/Pan uciążliwych objawów fizycznych, które w pełni usprawiedliwiają odczuwany lęk.
Opisane objawy, takie jak drżenia, uczucie „prądów” oraz silne pospinanie mięśni, bardzo często towarzyszą procesowi odstawiania leków przeciwdepresyjnych, zwłaszcza po dwuletniej historii farmakoterapii i mogą utrzymywać się przez wiele tygodni po zażyciu ostatniej tabletki. Dodatkowo, silne napięcie mięśniowe i drżenia w miejscach publicznych mogą mieć podłoże lękowe – ciało podświadomie reaguje napięciem na stres, co wtórnie nasila lęk i tworzy błędne koło.
W odniesieniu do leku Lamotrix - jest on lekiem stabilizującym nastrój, który hamuje nadmierne uwalnianie neuroprzekaźników pobudzających w mózgu. Mówiąc prościej: lek ten wykazuje silne działanie przeciwdrgawkowe, stabilizujące i „wyciszające” nadreaktywny układ nerwowy. Może on skutecznie pomóc w wygaszeniu neurologicznych reakcji, takich jak prądy w skroni, drżenia mięśniowe czy tiki oka, a jednocześnie działać ochronnie na poziom lęku.
Ponieważ neurolog wykluczył podłoże typowo zapalne, warto dać szansę tej alternatywie, pamiętając, że Lamotrix wprowadza się bardzo powoli, stopniowo zwiększając dawkę zgodnie z zaleceniem lekarza. Równolegle, przy tak silnej somatyzacji lęku, jakim jest napinanie mięśni w miejscach publicznych, kluczowym wsparciem byłaby psychoterapia w nurcie poznawczo-behawioralnym połączona z treningami relaksacyjnymi np. relaksacja Jacobsona, która uczy ciało puszczać napięcie w sytuacjach stresowych. Wszelkie kroki dotyczące dawkowania należy ściśle konsultować z lekarzem prowadzącym.
Z pozdrowieniami
Bożena Nagórska
Wiktoria Woldan
Rozumiem, że opisane objawy są dla Pana bardzo uciążliwe. Nie można jednoznacznie stwierdzić, czy są one związane z odstawieniem leku, ani przewidzieć, czy Lamotrygina przyniesie poprawę, ponieważ decyzję o leczeniu powinien podejmować lekarz prowadzący. Warto omówić z psychiatrą oraz neurologiem utrzymujące się dolegliwości i nie wprowadzać zmian w farmakoterapii na własną rękę.
Pozdrawiam,
psycholog Wiktoria ❤️
Zobacz podobne
Razem z mężem i córką mieszkamy z teściami i szwagrem. Od dłuższego czasu (mniej więcej ponad rok) denerwują mnie domownicy
Dzień dobry.
Razem z mężem i córką mieszkamy z teściami i szwagrem. Od dłuższego czasu (mniej więcej ponad rok) denerwują mnie domownicy. Łatwo wyprowadzają mnie z równowagi. Dzisiaj szwagier mnie wkurzył, na tyle, że ręce mi się trzęsły. W zeszłym roku pojawiły się problemy duszność, ucisk w okolicy serca, niskie ciśnienie. Byłam u rodzinnego, wykonałam badania krwi, wszystko pod kontrolą. Lekarz stwierdził, że może to być nerwica i na tym się skończyło. Zmieniłam się odkąd tu mieszkam. Zawsze mnie coś irytuje, szybko się denerwuje. Na dodatek nie mam znajomych, nie wychodzę nigdzie i każde wyjście męża na spotkanie pracownicze mnie dołuje. Czuję, że zajadę się psychicznie, dlatego proszę Państwa o pomoc.
Jak radzić sobie z depresją i brakiem sensu życia?
Witam. Mam problem z depresją, nic mi się nie chce, odczuwam smutek, nie widzę sensu życia, mam cały czas w głowie że jestem do niczego, że nic w życiu nie osiągnąłem. Pomóżcie jak mogę sobie z tym poradzić.
Uzależnienie od hazardu, utrata zaufania rodziny i silne myśli samobójcze – jak żyć z poczuciem winy i wstydu?
Hej. Po roku walki z uzależnieniem przegrałem tak naprawdę wszystko, cała rodzinę.Praca została , lecz nie mam siły na to żeby iść tam irato3ac ludzkie zycie. Od 2018 zmagam się z grami hazardowymi. Dostałem wiele szans byłem na dnie ale wstawałem i podnosiłem sie. Rodzina dała mi wiele szans i pomagała we wszystkim. Od roku byłem czysty i myślałem że mam już wszystko za sobą. Niestety dwa miesiące temu 14 lutego złamałem noge, przeszedłem operacje i l4. Po świętach wielkanocnych cos mi w głowie przeskoczyło i poszło. Najpierw skromnie lecz chcąc ratować sytuację szło dalej i tak skończyło na ciągu 14 dniowym. Mam wspaniałą żonę i córkę. Wiem że zostałem sam ponieważnie cofne rzeczy któree tym czasie zrobilem . Nie mam już odwrotu od swoich decyzji . Tak naprawdę bym skończył ze soba, było by najprościej i najłatwiej oczywiście dla mnie. Boje sie o corke ma 10 lat kocha Nas i nasze życie ( nie wie o moich wybrykach) w jej oczach jestem najlepszym tata na świecie) i nie poradzi sobie z tym. Jest bardzo wrazliwa. Chciałbym zniknąć już z tego świata, szczerze nie chce mi się żyć w tej rzeczywistości ale uczucie że moja córeczka doświadczy złego przez mój egoizm cały czas mnie powstrzymuje. Nie moge jej tego zrobic i tak wiele zrobilem zlego . Jak mam poradzić sobie ze wstydem który sprawiłem wszystkim ? Mówię tu o teściu i teściowej i szwagrach, którzy dali mi dwie duże szanse a ja ich po roku zawiodłem? Nie wiem jak przez to przebrnąć. Znam już te uczucia beznadziejnosci. To jest gorsze niż przegranie 100 tysięcy w kasynie. Pieniądze mogę zdobyć i pracować ale szacunku już nie odzyskam i poczucie że skrzywdziłem wszystkich nlajbliższych mnie dobija. Najbardziej przytłacza mnie fakt że zawidolem pobraz kolejny . Zawod w ich oczach i myślenie o tym doprowadza mnie do szaleństwa dosłownie.
Choruję na depresję, zobaczyłem jak zdradliwa jest ta choroba. Czy brak wypełnienia jakiejś decyzji jest spowodowane chorobą czy charakterem osoby?
Choruję na depresję. Biorę leki już siódmy tydzień. Wydaję mi się, że leczenie, na które sam się zdecydowałem zaczyna przynosić w jakimś stopniu poprawę. Patrząc długo terminowo na jego efekty w ciągu dnia ciężko odczuć zmianę. Podszedłem do brania leków tylko i wyłącznie dlatego, ponieważ wiem, że nic nie tracę. Przesypianie całego dnia mi się zbytnio się nie podobało, ale na to już w ogóle nie miałem wpływu. Jak patrzy się na życie długo terminowo to widzi się jak ta choroba jest zdradliwa, do jakiej nieświadomości doprawdza człowieka. Tyle lat żyłem w nieświadomości, że choruje. Czy zaburzenia nastroju mogą prowadzić do innych zaburzeń psychicznych? Nieumiejętność wypełnienia decyzji, której się podjęło, jest spowodowane chorobą czy bardziej charakterem danej osoby?
Jak poradzić sobie z ghostingiem po nawiązaniu internetowej przyjaźni?
W jaki sposób mogę spróbować porozmawiać ze znajomym, którego poznałam przez internet, z powodu osoby, która nas obojga zraniła swoim zachowaniem, połączyła nas wtedy wspólna rana, i z którym bardzo dobrze mi się rozmawiało, zaproponował mi sam, że cokolwiek to jest tutaj dla mnie, obiecał mi że zawsze mi odpisze, znaliśmy się 1,5 miesiąca, ale on nagle, bez kłótni, bez słowa mnie zablokował i zniknął. Chwilę wcześniej pytałam go jak się czuje i czy wszystko u niego w porządku, bo wstawiał publicznie takie niepokojące słowa i wyglądał na smutnego. Czuję, że ma jakiś problem, chce mu pomóc mimo to, że doświadczyłam ghostingu z jego strony, bo zależy mi na kontakcie z nim. Bardzo mi pomógł i pocieszał. Napisałam do jego mamy nawet, bo byłam zdezorientowana co się stało i nie miałam mu jak przekazać, że mnie tym zranił, a ja zawsze miałam dobre intencje wobec niego.
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.