Odpowiedz jako specjalista
WsteczDziwne zachowania 9-letniego dziecka: dotykanie rogów łóżka i odginanie paznokci
Dziecko lat 9 ma dziwne zachowanie musi za każdym razem dotknąć rogow łóżka oraz stołu rogi łóżka nie mogą być przykryte kołdra ponieważ ona je odkrywa do tego za każdym razem jak postukam paznokciami czy to w stol lub dotknę książkę córka chwyta mnie za paznokcie i musi je odgiąć obecnie robimy testy w kierunku ADHD bardzo proszę o informację czemu tak ma .
Mamacorki
1 miesiąc temu
Gizela Maria Rutkowska
Witam.
Pani córka prezentuje początki zachowań obsesyjno-kompulsywnych, co ozacza, że pilnie należy zasięgnąć porady specjalisty i podjąć terapię. Najlepiej u doświadczonego w tej problematyce psychologa, pracującego z dziećmi i nastolatkami.
Pozdrawiam
Dr Gizela Maria Rutkowska
Psycholog
Terapeuta
1 miesiąc temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Anna Kapelska
Dzień dobry,
Rozumiem, że jako Mama może Pani niepokoić się o zachowanie córki. Wskazana przez Panią zachowania układają się w pewien schemat: potrzeba powtarzania czynności jak dotykanie rogów mebli czy przymus odgięcia paznokci. Pani córka być może po zrobieniu tego odczuwa pewną ulgę - z całą pewnością nie robi tego celowo, po prostu czuje wewnętrzny przymus.
W trakcie diagnozowania pod kątem ADHD psycholog zapewne weźmie pod uwagę te zachowania, które Panią martwią, aby móc rozważyć ewentualne inne zaburzenia, takie jak zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne czy nadwrażliwość sensoryczną. To także może, choć nie musi, współwystępować z ADHD. W sytuacji, gdy córka tak robi, być może odczuwa napięcie, która znika dopiero po wykonaniu danej czynności/rytuału.
Życzę prawidłowej diagnozy i proszę pamiętać, że takie zachowania / potencjalne zaburzenia skutecznie da się leczyć.
Wszystkiego dobrego,
Psycholog Anna Kapelska
1 miesiąc temu
Justyna Bejmert
Dzień dobry, trudno jednoznacznie stwierdzić dlaczego córka reaguje w opisany sposób. Dobrze, że jesteście w trakcie diagnostyki. Warto również wspomnieć o tych objawach. Na razie najlepiej nie zawstydzać córki, nie karać za te zachowania i obserwować, kiedy objawy się nasilają. Serdeczności,
Justyna Bejmert
psycholog
1 miesiąc temu
Weronika Wardzińska
Dzień dobry,
takie zachowania mogą być wczesnymi objawami zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Dziecko może odczuwać silne napięcie, które zmniejsza się dopiero po wykonaniu określonych czynności (dotykanie rogów, poprawianie paznokci). Nie robi tego celowo ani „na złość”, tylko żeby poczuć ulgę. Podobne objawy mogą też występować przy ADHD lub zaburzeniach lękowych, dlatego ważna jest dokładna diagnoza. Zdecydowanie zalecam konsultację z psychologiem, a w razie potrzeby także z psychiatrą.
Pozdrawiam serdecznie,
Weronika Wardzińska
psycholog
1 miesiąc temu
Zobacz podobne
Córka martwi się tematem aborcji - jak mogę jej pomóc?
Mam trochę nietypową sprawę. Zauważyłam, że moja córka, choć jest jeszcze młoda, zaczyna martwić się tematem aborcji i praw kobiet. Nie wiem, skąd dokładnie wzięły się te obawy, ale widzę, że wpływa to na jej nastrój. Unika rozmów o ciąży, a jak tylko w mediach pojawiają się te tematy, robi się niespokojna albo szybko zmienia temat.
Nie chcę jej zbytnio naciskać, ale jednocześnie czuję, że powinnam jakoś zareagować, żeby jej pomóc. Zastanawiam się, czy rozmawiać z nią wprost o tych sprawach, czy może lepiej unikać tego tematu, żeby nie dokładać stresu. Może ktoś miał podobną sytuację? Czy to dobry moment, żeby wprowadzić takie tematy do naszych rozmów w rodzinie, czy raczej powinnam poczekać, aż sama będzie gotowa?
Myślałam też, czy nie porozmawiać o tym z psychologiem dziecięcym, żeby dowiedzieć się, jak to ugryźć i skąd mogą się brać takie lęki. Ale z drugiej strony boję się, że to może sprawić, że jeszcze bardziej zacznie się tym martwić. Co Państwo myślą? Jak mogę najlepiej wspierać córkę w takim momencie?
Mam 13 lat i mam zdiagnozowany zespół Aspergera i nie wiem, jak sobie radzić ?
Mam 13 lat i mam zdiagnozowany zespół Aspergera i nie wiem, jak sobie radzić ?
TW! Córka okalecza się. Nic nie pomaga.
TW!
Moja córka okalecza się żyletkami i ciągle myśli o śmierci, wizyty z psychologami i psychiatrami nie pomogły.
Mam 21 lat. Przytłacza mnie ciągła odpowiedzialność za moją rodzinę.
Mam 21 lat. Przytłacza mnie ciągła odpowiedzialność za moją rodzinę. Z racji, że jestem najstarsza, a ojca nigdy nie było przy nas, mogę bez zawahania powiedzieć, że jestem głową rodziny. Każdy problem związany z braćmi, problemy rodzinne były wyłącznie na mojej głowie. Wszystko, co by się nie działo spoczywało na moich ramionach. Zawsze potrafiłam wszystko załatwić i każdemu pomoc. Ale od pewnego czasu mój świat wali się i popadam w ciągle problemy. Czuje pustkę. Narkotyki pomagają mi przez chwile zapomnieć o ciężkich dla mnie chwilach i momentach. Jestem bardzo uczuciowa, a wszystko i każdy mnie rani. Nawet jeśli mi się to wydaje. Czuje ze zawsze jestem nie wystarczalne, a każdy wokół jest dla mnie dla korzyści.
Dzień dobry, mam 14 lat fobię społeczną, depresję lękową i poza domem miewam derealizacje.
Dzień dobry, mam 14 lat fobię społeczną, depresję lękową i poza domem miewam derealizacje. Biorę leki z serotoniną. W poprzednim roku szkolnym miałam nauczanie indywidualne z powodu powyższych problemów. Do tego, gdy jestem poza domem (szczególnie w szkole, gdzie nie ma rodziców) wmawiam sobie, że zemdleję. Chociaż nigdy nie zemdlałam, ale byłam temu bliska. Od września zacznę uczęszczać do liceum. Panicznie się tego boję. Wiem, że nie mogę ciągle odcinać się od ludzi i mieć nauczanie indywidualne. Podobno liceum to najlepszy czas. Mimo, że staram się pozytywnie do tego podchodzić. To się bardzo boję. Szczególnie, że odpuszczę i zamknę się na cały świat. Z drugiej strony niedobrze czuje się w tłumie ludzi, szczególnie jeśli ich nie znam. Zawsze przed wyjściem do szkoły serce mi mocno bije, mam derealizacje, panikuje. Czy mogę coś zrobić, żeby chociaż przez te wakacje nauczyć się mniej panikować? Na prawdę czasami brakuje mi kontaktu z ludźmi i mimo wszystko chciałabym pójść do szkoły.
