Odpowiedz jako specjalista
WsteczDziwne zachowania 9-letniego dziecka: dotykanie rogów łóżka i odginanie paznokci
Dziecko lat 9 ma dziwne zachowanie musi za każdym razem dotknąć rogow łóżka oraz stołu rogi łóżka nie mogą być przykryte kołdra ponieważ ona je odkrywa do tego za każdym razem jak postukam paznokciami czy to w stol lub dotknę książkę córka chwyta mnie za paznokcie i musi je odgiąć obecnie robimy testy w kierunku ADHD bardzo proszę o informację czemu tak ma .
Mamacorki
Gizela Maria Rutkowska
Witam.
Pani córka prezentuje początki zachowań obsesyjno-kompulsywnych, co ozacza, że pilnie należy zasięgnąć porady specjalisty i podjąć terapię. Najlepiej u doświadczonego w tej problematyce psychologa, pracującego z dziećmi i nastolatkami.
Pozdrawiam
Dr Gizela Maria Rutkowska
Psycholog
Terapeuta
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Zapytaj asystenta AI
Asystent AI - anonimowo, bez logowania
Masz podobny problem? Asystent AI odpowie od razu i podpowie, do jakiego specjalisty się zgłosić.
Zadaj to samo pytanie
Asystent AI nie zastępuje psychologa ani pomocy w nagłych wypadkach.
Anna Kapelska
Dzień dobry,
Rozumiem, że jako Mama może Pani niepokoić się o zachowanie córki. Wskazana przez Panią zachowania układają się w pewien schemat: potrzeba powtarzania czynności jak dotykanie rogów mebli czy przymus odgięcia paznokci. Pani córka być może po zrobieniu tego odczuwa pewną ulgę - z całą pewnością nie robi tego celowo, po prostu czuje wewnętrzny przymus.
W trakcie diagnozowania pod kątem ADHD psycholog zapewne weźmie pod uwagę te zachowania, które Panią martwią, aby móc rozważyć ewentualne inne zaburzenia, takie jak zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne czy nadwrażliwość sensoryczną. To także może, choć nie musi, współwystępować z ADHD. W sytuacji, gdy córka tak robi, być może odczuwa napięcie, która znika dopiero po wykonaniu danej czynności/rytuału.
Życzę prawidłowej diagnozy i proszę pamiętać, że takie zachowania / potencjalne zaburzenia skutecznie da się leczyć.
Wszystkiego dobrego,
Psycholog Anna Kapelska
Justyna Bejmert
Dzień dobry, trudno jednoznacznie stwierdzić dlaczego córka reaguje w opisany sposób. Dobrze, że jesteście w trakcie diagnostyki. Warto również wspomnieć o tych objawach. Na razie najlepiej nie zawstydzać córki, nie karać za te zachowania i obserwować, kiedy objawy się nasilają. Serdeczności,
Justyna Bejmert
psycholog
Weronika Wardzińska
Dzień dobry,
takie zachowania mogą być wczesnymi objawami zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD). Dziecko może odczuwać silne napięcie, które zmniejsza się dopiero po wykonaniu określonych czynności (dotykanie rogów, poprawianie paznokci). Nie robi tego celowo ani „na złość”, tylko żeby poczuć ulgę. Podobne objawy mogą też występować przy ADHD lub zaburzeniach lękowych, dlatego ważna jest dokładna diagnoza. Zdecydowanie zalecam konsultację z psychologiem, a w razie potrzeby także z psychiatrą.
Pozdrawiam serdecznie,
Weronika Wardzińska
psycholog
Materiały wspierające
Ebook
Agnieszka Włoszycka
Niezbędnik dla Rodziców Dzieci w Spektrum Autyzmu
E-book dla rodziców dzieci w spektrum to codzienne wsparcie pełne empatii i praktycznych wskazówek. Zawiera wiedzę, ćwiczenia, przykłady i refleksje, które pomagają lepiej rozumieć dziecko i siebie, dając jednocześnie otuchę i nadzieję.
dziecirodzicespektrum autyzmuwsparcie
36 zl
Kurs
Pamela Górska
ADHD Psychoedukacja
Kurs składa się z 8 modułów i 10 godzin wsparcia dla rodziców, opiekunów i specjalistów. Zawiera materiały video, PDF, ćwiczenia i narzędzia do pracy z dzieckiem. Pomaga zrozumieć ADHD, wspierać z empatią, budować relacje i odzyskać spokój w codzienności.
ADHDdziecirodzicewsparcie
280 zl
Ebook
Monika Kawczyńska
Wakacyjny Kompas Emocji - zestaw ćwiczeń dla dzieci
„Wakacyjny Kompas Emocji” to zestaw ćwiczeń dla dzieci i nastolatków, który pomaga rozpoznawać, nazywać i oswajać emocje podczas wakacji. Zawiera karty pracy, mapy i kreatywne zadania wspierające samoświadomość, sprawczość i odporność psychiczną.
dzieciemocjerodzicećwiczenia
45 zl
Ebook
Katarzyna Dembe
ADHD u dziecka. Poradnik przetrwania (i budowania relacji)
Materiał dla rodziców dzieci z ADHD, którzy szukają praktycznych wskazówek i wsparcia w codziennym życiu. Zawiera informacje o objawach ADHD, jego wpływie na dziecko oraz porady dotyczące komunikacji i budowania relacji opartej na zaufaniu i empatii.
ADHDbudowanie relacjidzieciwsparcie
40 zl
Ebook
TwójPsycholog
Bajkoterapia - Małe kroki do wielkich uczuć z Mysią Pysią
Ten e-book to 5 opowieści o Mysi Pysi, która poznaje żłobek/przedszkole. Historie poruszają emocje dziecka, a dodatkowe scenariusze rozmów, zabaw i ćwiczeń pomagają maluchowi oswoić się z nową sytuacją i wspierają rodziców/opiekunów_ki w tym procesie.
dzieci emocjerodzice
Darmowy
Warto przeczytać
Narzędzia pomocowe dla opiekunów dzieci z zaburzeniami psychicznymi
Autor
Magdalena Dąbrowska
Sytuacja dziecka podczas rozstania rodziców
Autor
Magdalena Jęczmień
Choroby przewlekłe a zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży
Autor
Kornel Miszk
Zaburzenie lękowe i depresyjne u dzieci i młodzieży
Autor
Magdalena Jęczmień
Czym są normy rozwojowe i etapy rozwoju dziecka?
Autor
Magdalena Jęczmień
Zaburzenia depresyjne wśród dzieci i młodzieży
Autor
Magdalena Jęczmień
Powrót do szkoły – kolorowy marketing a szara rzeczywistość dzieci i młodzieży
Autor
Joanna Łucka
Zobacz podobne
Witam, mam syna, u którego stwierdzili niepełnosprawność
Witam, mam syna, u którego stwierdzili niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym.Syn został jeszcze raz w kl. 0. Trudno przystosowuje się do nowych sytuacji.W tym roku są 2 kl. zerowe .W jednej grupie jest nowa wychowawczyni, do tej trafił mój syn.A w drugiej ta z stara, tj. z ubiegłej zerówki, z którą syn zaczął się jakoś dogadywać.Nawet lubić .Moje pytanie - czy posłać do nowej pani ( nowe dzieci, też stres),czy zmienić grupę i posłać do zeszłorocznej, z którą się już obył?
Sytuacja, w której nie czuję więzi z pasierbicami - jak ją ułożyć?
Jestem macochą 3 dziewczyn i biologiczną mamą jednej dziewczynki. Nie umiem czuć biologicznej więzi z pasierbicami, nie lubię nawet ich dotyku, obecność mnie szybko rozprasza/męczy. Jak to ułożyć, zdystansować?
Mojego synka, jeden z kolegów (z klasy) ma trudną sytuację w domu. Nigdy nikogo nie zaprasza do swego domu.
Mojego synka, jeden z kolegów (z klasy) ma trudną sytuację w domu. Nigdy nikogo nie zaprasza do swego domu. Przez cały rok szkolny zaraz po lekcjach chodzi po mieście, nieraz do późnej godziny. Napomnę, że chłopiec ten jest jedynakiem. Problem polega na tym, że to dziecko dręczy inne dzieci, w tym mojego syna, poniżając go i stosując rękoczyny. Ostatnio zaniepokoiła mnie sytuacja na przyjęciu komunijnym, kiedy to ten chłopiec przyszedł prawie 20min po czasie, zapłakany, zasmarkany, rozstrzęsiony. Jego matka stała ode mnie w kościele gdzieś z 1,5m. Czuć było od niej alkohol, była "wczorajsza"...Bardzo się zniszczyła na twarzy, widać, że pije regularnie. Ojca widziałam pierwszy raz i też stwierdzam, że pije, to poprostu widać. I moje pytanie, co robić? Bo nikt nie reaguje, chociaż wszyscy o tym wiedzą, widzą, co się dzieje, a nawet szkoła nic z tym nie robi... Ja nie chcę sobie zrobić problemów, ale chciałabym jakoś zareagować, bo mam dość, gdy moje dziecko wierzy w to, co słyszy od jakiegoś kolegi, który wyżywa się i tym samym wylewa swoje bolączki i problemy.
Wychowawczyni a jednocześnie nauczyciel języka polskiego 4-tej klasy szkoły podstawowej zadała w trakcie lekcji dzieciom
Witam.
Wychowawczyni a jednocześnie nauczyciel języka polskiego 4-tej klasy szkoły podstawowej zadała w trakcie lekcji dzieciom taki tekst do uzupełnienia:
"Nasza wychowawczyni ...... mnie dziś zdenerwowała.
Powiedziała, że ostatnio ....... się uczę i gorzej odrabiam zadania domowe.
Według niej postępuję .... .
A czy to moja wina , że w komputerze ciągle jest coś ciekawego !
Przecież Pani ...... mnie zachęca do rozwijania zainteresowań."
Dodam, że jest wychowawcą od tego roku i na każdym zebraniu z rodzicami krytykuje jaka to ta klasa jest zła i niegrzeczna i że jej poprzednia klasa była super.
Czy powinniśmy to zgłosić do dyrektora ?
Jak radzić sobie z gniewem i jego wpływem na rodzinę?
Od dobrych 5 lat w stresowych sytuacjach, przede wszystkim w kłótniach z rodzicami dostaję jakiś ataków. Objawiają się tym, że zaczynam się bić, walić głową o podłogę, ścianę, o cokolwiek co koło mnie jest. Potem płaczę, bardzo długo, obwiniam się o wszystko, wyzywam się od najgorszych, chce się zapaść pod ziemię, zniknąć, często nie mogę złapać tchu, aż w końcu przestaje starczać mi sił, jestem bardzo zmęczona i przestaje płakać, mówić, leżę po prostu bez ruchu. W dodatku ciągle słyszałam komentarze ze strony taty, że zachowuje się jak małe dziecko, że mam przestać i że nadaje się do zakładu psychiatrycznego. Czułam się z tym bardzo źle, że cierpi na tym cała moja rodzina. Brzydziłam się sobą.
Mam już 19 lat, od pół roku nie miałam już tego, ale ostatnio mój brat (9lat) zaczął tak robić.
Boję się, że to przeze mnie, bo on to wszystko widział. Chce mu jakoś pomóc, żeby nie przechodził przez to co ja.
Co mam zrobić?
Dysleksja - przyczyny, objawy, diagnostyka i wsparcie
Dysleksja to zaburzenie wpływające na czytanie i pisanie, ale nie na inteligencję. Jeśli Ty lub ktoś bliski ma trudności w nauce, warto poznać objawy dysleksji, jej przyczyny i metody wsparcia. Odpowiednia pomoc może znacząco poprawić jakość życia i nauki.