Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak ocenić czy nie mam zaburzeń osobowości i wykonać odpowiedni test?
Dzień dobry, jak sprawdzić czy ocenić, że na pewno nie ma się 3 osobowości? Jaki test wykonać
Anonimowy
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Skąd u Ciebie takie podejrzenia? Domyślam się, że masz na myśli zaburzenia dysocjacyjne osobowości gdyż pewnie doświadczasz "wielu osób " w głowie. Tutaj potrzeba wizyty u psychologa klinicznego bądź psychiatry który dokona wywiadu plus odpowiednie kwestionariusz osobowościowe mające na celu potwierdzić lub wykluczyć podejrzenia. Z reguły robi się kilka badań aby zapewnić stuprocentową pewność diagnozy. Możliwe, że oprócz wywiadu psycholog wykona badanie MMPI-2 i w zależności od wyników także kolejne testy mające potwierdzić wyniki z pierwszego kwestionariusza, ale tutaj zawsze należy podchodzić indywidualnie gdyż dobry proces diagnostyczny musi być pogłębiony.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Sylwia Skibińska
Dzień dobry,
Nie ma testu, który samodzielnie potwierdzi lub wykluczy obecność zaburzenia osobowości. Rozpoznanie stawia psycholog lub lekarz psychiatra na podstawie szczegółowego wywiadu oraz w razie potrzeby, wystandaryzowanych narzędzi diagnostycznych. Jeśli ma Pani takie wątpliwości, warto umówić się na konsultację diagnostyczną, podczas której specjalista dobierze odpowiednie metody oceny.
Pozdrawiam serdecznie,
Sylwia Skibińska
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Rozumiem, że może to budzić Pani/Pana niepokój i chęć uzyskania jednoznacznej odpowiedzi. Warto jednak wiedzieć, że nie istnieje test, który samodzielnie potwierdzi lub wykluczy obecność tzw. „trzech osobowości” czy zaburzenia tożsamości. Taką diagnozę stawia wyłącznie specjalista po dokładnym wywiadzie i często kilku spotkaniach. Jeśli to pytanie wynika z konkretnych doświadczeń, które Panią/Pana niepokoją, warto umówić się na konsultację z psychologiem lub psychiatrą. Czy wydarza się coś, co skłoniło Panią/Pana do zadania tego pytania? Jakie objawy budzą największy niepokój?
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
nie ma takiego testu, który na pewno wykluczy lub na pewno potwierdzi taką diagnozę. Diagnostyka tego rodzaju wymaga wizyty u specjalisty, czyli lekarza psychiatry oraz psychoterapeuty. Postawienie jakiejkolwiek diagnozy wymaga zebrania dokładnego wywiadu dotyczącego pacjenta, doświadczanych objawów oraz tego jaki był przebieg samych objawów na przestrzeni życia pacjenta. Postawienie diagnozy jest procesem a nie wykonaniem pojedynczego testu. Wykonywanie różnego rodzaju testów diagnostycznych jest tylko pomocą do postawienia trafnej diagnozy.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Czerniawska - psycholog, psychoterapeuta CBT
Małgorzata Klimowska
Dzień dobry. Zastanawiam się, co skłoniło Panią/Pana do zadania właśnie takiego pytania. Czy wydarzyło się coś konkretnego, co wzbudziło taki niepokój? Samo pytanie nie pozwala ocenić, z czym mamy do czynienia. Jeśli te obawy utrzymują się i budzą duży lęk, warto umówić się na konsultację z psychologiem lub psychiatrą. Specjalista przeprowadzi szczegółowy wywiad i na jego podstawie oceni, czy potrzebna jest dalsza diagnostyka. Nie istnieje jeden prosty test, który samodzielnie potwierdzi lub wykluczy obecność zaburzenia dysocjacyjnego.
Edyta Kotula
Dzień dobry
Rozumiem, że takie myśli mogą budzić niepokój. Natomiast, nie ma jednego testu, który potrafi potwierdzić lub wykluczyć tzw. „trzy osobowości”. Takie rozpoznanie stawia się dopiero po dokładnej rozmowie i ocenie przez psychologa lub psychiatrę. Często zdarza się, że silne emocje, stres, trauma czy inne trudności psychiczne sprawiają, że człowiek ma wrażenie, jakby był „kimś innym” w różnych sytuacjach. Nie oznacza to od razu zaburzenia tożsamości. Jeśli te obawy często do Ciebie wracają, warto porozmawiać o nich ze specjalistą. Bez oceniania i bez wyciągania pochopnych wniosków pomoże Ci zrozumieć, skąd biorą się te odczucia i co naprawdę się za nimi kryje.
Samo to, że szukasz odpowiedzi i chcesz lepiej zrozumieć siebie, jest bardzo dobrym krokiem.
Edyta Kotula | Psycholog, Psychotraumatolog
Zobacz podobne
Jak pomóc osobie z podwójnym życiem i podejrzeniem problemów psychicznych?
Dzień dobry, Byłem w związku przez 3 lata z kobietą, z którą mam dziecko. Po trzech latach okazało się, że przez dwa lata naszego związku prowadziła podwójne życie – mieszkając ze mną, spotykała się z inną osobą. Dodatkowo przez długi czas przesiadywała na portalach randkowych pod zmienionym imieniem "Sylwia" prawdziwe do Karolina. Po naszym rozstaniu, przeglądając portale randkowe, natrafiłem na jej profil. Zauważyłem, że wciąż działa w tym samym sposób – używa zmienionego imienia, dodatkowo kamufluje się wykorzystując zdjęć w peruce. Zaczynam się martwić o jej stan psychiczny, gdyż mam wrażenie, że może być osobą z problemami psychicznymi, co stawia w niebezpieczeństwie tych, z którymi ma kontakt zawodowy (jest lekarzem). Nie wiem, co w takiej sytuacji zrobić. Czy ktoś miał podobne doświadczenia? Jak pomóc osobie, która może wymagać diagnozy psychicznej, zwłaszcza jeśli jej zachowanie może stanowić zagrożenie dla innych pacjentów? Będę wdzięczny za jakiekolwiek rady i wskazówki.
Partner ma zaburzenia osobowości, które sprawiają, że relacja jest toksyczna.
Od dłuższego czasu zmagam się z trudną sytuacją w moim związku. Mój partner ma zdiagnozowane zaburzenia osobowości, co sprawia, że nasza relacja stała się toksyczna. Czuję się często manipulowany i obarczany winą za sytuacje, na które nie mam wpływu. Z jednej strony, zależy mi na tej osobie, ale z drugiej, coraz bardziej odczuwam, że tracę siebie. Nasze konflikty są intensywne i wyczerpujące, a ja zaczynam mieć wątpliwości, czy jestem w stanie dalej to znosić. Zauważyłem, że te toksyczne wzorce zaczynają wpływać na moje poczucie wartości i samoocenę. Często czuję się zagubiony i przytłoczony, nie wiedząc, jaką decyzję podjąć. Czy w takiej sytuacji lepiej jest skupić się na wsparciu partnera, czy może bardziej na ochronie własnego zdrowia psychicznego? Jak mam radzić sobie z tą sytuacją bez dalszego pogarszania naszej relacji?
Mój partner został zdiagnozowany z narcystycznym zaburzeniem osobowości.
Mój partner został zdiagnozowany z narcystycznym zaburzeniem osobowości. Diagnoza została postawiona po jednym/dwóch spotkaniach, ale oboje się z nią zgadzamy (przynajmniej w pewnym stopniu, może nie wszystkie kryteria z DSM V w naszej ocenie są spełnione). Czuję się bardzo skołowana i zagubiona, przeczytałam mnóstwo artykułów dotyczących NZO i podobno osoby z tym zaburzeniem rzadko udaje się skutecznie wyleczyć. Mój partner jednak otwarcie ze mną rozmawia, przyznaje się do tego, że w pewnych sytuacjach mnie krzywdzi, deklaruje, że rozmawia o tym z terapeutą i sam najprawdopodobniej jest przestraszony taką diagnozą, więc bardzo chce się zmienić, zmienić zaobserwowane przez nas, siejące w naszej relacji spustoszenie, zachowania. Jak w tej sytuacji mogę zadbać o siebie? Czy wszystkie osoby z NZO nigdy się nie wyleczą? Jakie są szanse na skuteczną terapię, która sprawi, że mój partner będzie funkcjonował normalnie, skoro wyraża ogromną chęć do pracy nad sobą? Czy istnieją jakieś statystyki mówiące o tym, jak często terapia osób z NZO była skuteczna? Czy można być w zdrowym związku z osobą zdiagnozowaną z narcyzmem? Czy osobie z narcystycznym zaburzeniem osobowości można zaufać? Czy taka diagnoza jest podstawą do zostawienia partnera? Jak mam odnaleźć się w tej sytuacji? Jak bardzo radykalne kroki powinnam podjąć? Proszę mi pomóc, bardzo tego potrzebuję.
Czy psycholog czy psychiatra diagnozuje borderline i czy potrzebne są leki?
Podejrzewam że mam borderline czy to zaburzenie stwierdza psycholog czy psychiatra i czy potrzebne by mi były leki?
Dzień dobry, poszukuję psychoterapeuty z Krakowa (nastawiam się raczej na wizyty stacjonarne)
Dzień dobry, poszukuję psychoterapeuty z Krakowa (nastawiam się raczej na wizyty stacjonarne), mam jednak problem z wyborem nurtu i docelowo konkretnej osoby. Czytałam o tym, że teoretycznie nurt jest sprawą drugorzędną, a ważniejsza jest relacja terapeutyczna, ale czy w takim razie wybór powinien opierać się na metodzie prób i błędów? Jestem mocno zdeterminowana do pracy nad sobą i trochę deprymuje mnie fakt, że mogę zmarnować sporo czasu i pieniędzy szukając odpowiedniej osoby. Czy istnieją jakieś czynniki, które mogą ułatwić wybór?
Zmagam się z zaburzeniami lękowymi, permanentnym stresem, objawami psychosomatycznymi, fobiami, bardzo niską samooceną, jestem DDA i WWO. Chciałabym przepracować przebyte traumy i trudne sytuacje z dzieciństwa, mam silną potrzebę porozmawiania o tym, przeanalizowania i przede wszystkim uwolnienia się od powracających myśli związanych z przeszłością. Jednocześnie chciałabym popracować nad samorozwojem, pozbyciem się wszelkiej maści lęków, które zdominowały moje życie i zbudowaniem pewności siebie. Wydaje mi się, że terapia w podejściu integratywnym mogłaby mieć sens w moim przypadku - czy tak jest rzeczywiście?
Będę wdzięczna za wszelkie sugestie.
