Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak odbudować relacje z żoną i synem po 3 latach konfliktów w rodzinie?
Od 23 lat jestem w związku, od 20 w małżeństwie.
Mamy 19-letniego syna. Ostatnie 3 lata to rozmowy bardzo często przechodzące w ostre kłótnie moje z synem o szkołę, o nałogi, maturę, zaniedbywanie obowiązków domowych i szkolnych, w końcu o jego stosunek do mnie i żony. W końcu "przelało się".
Nie umiałem odczytać bardzo mocnych sygnałów od żony, która nie mogła poradzić sobie z tym, jak wyglądają moje relacje z synem. Z jej perspektywy było w tej relacji bardzo dużo nienawiści. Sprowokowana przez te powtarzające się sytuacje żona zaczęła widzieć mocniej złe cechy, których było w naszym związku więcej. Chodzi o moje częste granie w piłkę, które wiązało się z zostawianiem żony na 2-3 godziny w domu dwa lub trzy razy w tygodniu, moje takie "wsobne" złości na naszych zajęciach z tańca, o niewykazywanie przeze mnie radości z każdego nawet najmniejszego sukcesu syna.
Kocham syna i kocham żonę, której miłość chcę odzyskać.
Pragnę również odbudować zdrową relację z synem.
Żona twierdzi, że już nic nie da się zrobić. Od kilkunastu miesięcy nie ma między żoną i mną kontaktu cielesnego. Wspieram żonę w jej staraniach o większą niezależność. I jestem bezradny. Nie wiem, co robić...
ŁC
1 rok temu
Dmytro Lysy
Potrzebuje Pan celu i planu realizacji.
Proszę pamiętać, że to będzie maraton – jednym działaniem nic się nie zmieni. Po zrozumieniu swojego celu należy działać konsekwentnie, aż osiągniemy rezultat.
Aby odzyskać miłość żony i poprawić relacje z synem, trzeba:
Przyjąć, że ludzie są różni – zarówno ich przekonania, jak i podejście do życia. Zarówno syn, żona, jak i Pan mają swoje własne opinie, które należy szanować, nawet jeśli różnią się od Pańskiego zdania.
Obserwować, czym zajmuje się żona i czym zajmuje się syn (co robią przez cały dzień). Warto te obserwacje zapisać, aby lepiej zrozumieć ich zainteresowania i potrzeby.
Wybrać po jednym zajęciu z listy aktywności żony i syna, które również Panu wydają się interesujące.
Starać się realizować te aktywności wspólnie – na ich zasadach i w ich sposób.
Po kilku tygodniach lub miesiącach zauważy Pan, w jakim kierunku zmienia się sytuacja. Regularne i szczere zaangażowanie może przynieść pozytywne efekty.
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Martyna Jarosz
Dzień dobry,
najważniejsze to otwarta i empatyczna rozmowa z żoną i synem. Warto zastanowić się nad wyrażeniem swoich uczuć i wysłuchaniem ich perspektywy bez oceniania, np.:
1. Żona: "Rozumiem, że ostatnie lata były dla nas wszystkich bardzo trudne. Chciałbym naprawić nasze relacje i zacząć od nowa. Bardzo mi na Tobie zależy.", "Czy możemy spróbować jeszcze raz? Chciałbym, żebyśmy wspólnie pracowali nad naszym małżeństwem. Wierzę, że możemy znów być szczęśliwi razem.", "Przepraszam za moje zachowanie i zaniedbania. Obiecuję, że będę bardziej zaangażowany w nasze wspólne życie i starał się być lepszym mężem."
2. Syn: "Chciałbym, żebyśmy więcej rozmawiali i lepiej się rozumieli. Chcę wiedzieć, co Cię trapi i jak mogę Ci pomóc.", "Czy możemy zacząć od nowa i spróbować poprawić nasze relacje? Chciałbym, żebyśmy razem pracowali nad odbudową zaufania i bliskości."
Warto skorzystać z pomocy terapeuty rodzinnego, który pomoże Wam wszystkim znaleźć sposoby na rozwiązanie konfliktów i odbudowanie relacji, może być bardzo korzystne.
Pomocna może okazać się również konsultacja z psychologiem dla siebie, może pomóc Panu zrozumieć własne emocje i zachowania, a także dostarczyć narzędzi do radzenia sobie z trudnymi sytuacjami. Być może zmiana niektórych swoich nawyków, takich jak granie w piłkę, na aktywności bardziej angażujące żonę i syna pomoże w odbudowie więzi rodzinnych?
Pomóc w odbudowie zaufania syna i jego pozytywnego stosunku do Pana może pomóc cieszenie się z każdego, nawet najmniejszego sukcesu syna i wyrażanie tego, że jest Pan z niego dumny.
Kilka przykładów: "Świetnie się spisałeś na tym egzaminie, naprawdę widzę, jak się starałeś.", "Twoje zaangażowanie naprawdę robi wrażenie.", "Widzę, że coraz lepiej radzisz sobie z nauką. Każdy mały krok naprzód jest ważny i godny pochwały.", "Cieszę się, że udało Ci się zrealizować ten cel. Naprawdę jestem dumny z Twoich osiągnięć.", "Wiem, że nie zawsze jest łatwo, ale widzę, ile wkładasz w to pracy. Twoje starania są naprawdę warte pochwały.".
Dużo siły i wytrwałości!
Martyna Jarosz
psycholog
1 rok temu
Irena Kalużna-Stasik
Dzień dobry,
To, co opisujesz, to bardzo trudna i złożona sytuacja, która dotyka wielu warstw Twojego życia: relacji z żoną, synem oraz Twojej własnej samooceny i emocji. W takiej sytuacji pierwszym krokiem jest zatrzymanie się i spojrzenie na wszystko z dystansu, co już próbujesz zrobić, analizując przyczyny i skutki.
Twoja potrzeba odzyskania miłości żony i poprawienia relacji z synem świadczy o tym, że te relacje są dla Ciebie bardzo ważne. Jednocześnie wspominasz o swoich trudnościach w odczytywaniu sygnałów od żony i o tym, jak Twoje zachowania były przez nią postrzegane. To wskazuje na możliwe trudności w komunikacji, które mogły narastać przez lata. Nie da się zmienić tego, co już się wydarzyło, ale można spróbować spojrzeć na to, co jest teraz, z nowej perspektywy. Możliwe, że wsparcie terapeutyczne mogłoby pomóc Ci w tej podróży, aby zrozumieć i poukładać swoje myśli, uczucia i działania. Bez oceniania siebie, bez presji na szybkie efekty, ale z troską o to, co naprawdę jest dla Ciebie ważne.
Życzę dużo odwagi, aby mógł pan zaopiekować się sobą i swoimi emocjami!
Irena Kalużna-Stasik - psycholog
mniej niż godzinę temu
Zobacz podobne
Jak poradzić sobie z odrzuceniem przez żonę po 20 latach małżeństwa i zbudować relację na nowo?
Jestem po ślubie 20 lat A właściwie po 16 latach małżeństwa popełniłem niewybaczalny błąd. Od 4 lat żyjemy z żoną i dziećmi w jednym domu Ale osobno. Moje uczucia do nich wcale się niezmnienily. Kocham ich i zrobiłbym wszystko żebyśmy znów byli rodziną. Nie zdradziłem żony Ale też nie jestem w stanie tego udowodnić. Jestem odrzucony przez żonę i nie potrafię sobie z tym poradzić. Mam ataki przygnebienia czasem przez godzinę nie potrafię zebrać myśli, nie potrafię się skupić. Najgorzej jak gdy słyszę od żony że ona już mnie nie kocha. Jak sobie z tym wszystkim poradzić. Co zrobić aby iść do przodu. Nie mam rodziny ani przyjaciół. Poświęciłem wszystko aby odzyskać żonę. Wszystko na nic.
Jak pogodzić się z nową rzeczywistością po rozwodzie rodziców i odzyskać relację z mamą?
Mam 23 lata i od zawsze miałam super kontakt z moją mamą, ale od czasu rozwodu rodziców w tym roku wszystko się zmieniło.
Był to trudny rok dla mnie pod wieloma względami - studia, rozwód rodziców, a do tego wszystkiego przeprowadzka do nowego mieszkania, mój ślub i moja mała siostra, która ma dopiero 8 lat. 3 miesiące przed moim ślubem, który był planowany od ponad 2 lat, mój tata oznajmił nam, że chce rozwodu, jak się później okazało stała za tym inna kobieta.
W obliczu tego wszystkiego poświęcałam wiele czasu i energii na rozmowy z mamą i wspieranie jej w tak trudnej dla wszystkich chwili, ale niestety po dwóch miesiącach od początku tej rodzinnej katastrofy moja mama zaczęła desperacko szukać nowego partnera i odsunęła się ode mnie.
Przestała do mnie dzwonić, spotykać się z nami ze względu na to, że nie pochwalałam tak szybkiej decyzji o szukaniu nowego partnera, bo wiem, że moja mama bardzo kochała tatę i chciałam, żeby przepracowała to najpierw sama ze sobą.
Jak się jednak okazało, stałam się przez to jej wrogiem i na dodatek okazało się, że w przeciągu pół roku moja mama spotyka się już z 3 partnerem, który jak każdy poprzedni śpi w rodzinnym domu i spędza czas z moją 8-letnią siostrą.
Jestem przerażona tym, co się dzieje i żadna rozmowa nie ma na to wszystko wpływu. Mama podejmowała próbę wproszenia na mój ślub faceta, którego 2 dni przed ślubem widziała pierwszy raz na żywo, ale odmówiłam, przez co się bardzo pokłóciłyśmy.
Mama do wszystkich mówi, że nasz kontakt się zmienił, ponieważ teraz mam męża i swoje życie, ale z mężem mieszkamy ze sobą od 5 lat i tak naprawdę ślub nic nie zmienił w naszej relacji.
Od tamtej pory widziałyśmy się 2 razy, przyszły święta a ja bardzo tęsknię za moją siostrą i dawną mamą.
Rodzice męża nie żyją, a my jesteśmy w kropce.
Pojawił się kolejny partner i po raz kolejny mam go zaakceptować albo moja mama zastrasza mnie, że już nigdy więcej się do mnie nie odezwie, jeśli nie przyjedziemy do nich na święta i zabroniła mi zabrać siostrę do siebie. Babcia straszy mnie, że moja mama zrobi sobie krzywdę przeze mnie, a mama grozi, że kolejnym razem, zamiast odwiedzać ją na święta, to będę odwiedzała jej grób. Jestem bardzo tym wszystkim zmęczona i potrzebuję wsparcia.
Mam trudności w komunikacji z mężem, obarcza mnie. W tym wszystkim mam też trudności z relacją z synem.
Dzień dobry,
Nie układa mi się z mężem , mamy 4 miesięcznego syna i 10 letniego .Kłócimy się o to, że nic nie robie całe dnie, ale i mało rozmawiamy, nie sypiamy razem, mąż śpi w pokoju z 10 latkiem .W 2020 roku miałam wypadek i po długiej mojej nieobecności i rozłące straciłam kontakt z synem, jest związany bardziej z tatą, nie wiem teraz jak z nim rozmawiać i widzę, że bardziej lgnie do taty, maja więcej tematów, a mąż ciągle ma kłótnie i przychodzi ofochany, ja nie umiem z nim rozmawiać. Proszę o jakieś wskazówki, oczywiście zwala na mnie i czasem w emocjach mówię o rozwodzie ....
Złe relacje ojca z 17-latkiem
Jestem ojcem 17 latka, od dłuższego czasu nasze relacje są złe.
Młody dostawał kary za swoje zachowanie, podejście do szkoły i ogólnie do obowiązków domowych.
Przeważnie kończyło się zabieraniem telefonu, blokowaniem neta, zabieraniem komputera ograniczeniem wyjść.
Żona jest osobą bardzo religijną, syn nie bardzo. Żonie zależało żebyśmy poszli wszyscy do kościoła w święta
Mimo próśb żony żeby syn się zebrał do tego kościoła bardzo zwlekał że wstaniem z łóżka. Dopiero moja interwencja sprawiła że wstał ale jak już poszedł to nie potrafił zachować się w kościele, mimo próśb chciał pokazać swoją niechęć trzymając przez cały czas ręce w kieszeni, stojąc w kapturze, nie klękając. Wzbudziło to we mnie mega irytację, były święta. Po powrocie zabrałem mu komputer i internet w telefonie. Mam podgląd do komunikatora syna, wiem w jaki sposób się o mnie wyraża do swojej dziewczyny i znajomych. Nigdy jednak do końca nie powie o co chodziło ale do nich wyzywa mnie od "chujów, skurwysynów, że jestem pojebany" mówi wszystkim ze nie ma ojca. Do mnie nie ma odwagi tego powiedzieć.
Dodatkowo od 4 tygodni w każdy wekeend przychodzi po piwach do domu, badam go alkomatem.
Do szkoły chodzi jak mu się podoba, dużo opuszczonych godzin, prawdopodobieństwo zostania w tej samej klasie jest duże.
Obowiązków domowych właściwie nie ma.
Awantury pogorszyły sytuację domową, żona zawsze staje w jego obronie. Umawia się z nim że nie będzie pił a on i tak robi swoje. Żona zawsze staje po jego stronie w każdym konflikcie, robi to przy nim w związku z czym nie mam żadnego poważania u niego.
Żona mówi że to ja mam problem, doszło do tego że chce się że mną rozwieść. Przygotowałem pozew, pokazałem żonie licząc że się zastanowi nad tym wszystkim, że nie zawsze nie mam racji, zwłaszcza że dużo się sprawdza w przewidywaniu zachowań syna.
Czy to problem we mnie? Czy wymagam za dużo? A może źle że wymagam czegokolwiek? Jestem już zrezygnowany, mam myśli samobójcze myśląc że beze mnie będzie im lepiej.
Relacje partnera z byłą żoną – kiedy pisanie oraz spotkania stają się problemem w związku?
Dzień dobry. Od prawie 3 lat jestem w związku z mężczyzną, który ma dziecko z poprzedniego małżeństwa. Młoda często u nas bywa, bardzo zależy mi zarówno na ich kontaktach, jak i moich z dziewczynką. Uważam, że się dogadujemy bardzo dobrze. Problemem dla mnie są relacje mojego partnera z ex.
Od kilku lat kobieta ma nowego męża. Pomimo tego mój partner jeździ do niej na kawę, czy to w domu (sama mała mi o tym opowiada), czy do ex do pracy. Ukrywa przede mną to, że piszą do siebie na tematy niezwiązane z dzieckiem, choć wie, że jest to dla mnie drażliwy temat i nie raz prosiłam, żeby relacje z ex ograniczył tylko do tematów związanych z dzieckiem. Wielokrotnie już rozmawialiśmy na ten temat, prosiłam, twierdzi, że nic między nimi nie ma....ale nie potrafi zmienić tych relacji, a ja coraz bardziej czuje się niekomfortowo w tych relacjach.
