Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak znaleźć odpowiedniego terapeutę dla podejrzenia zaburzenia schizoidalnego?
Podejrzewam u siebie zaburzenie schizoidalne. Jak dobrać terapeutę, żeby był odpowiedni do rozpoznania i ewentualnej terapii takiego zaburzenia? Z tego co wyczytałem to jest rzadkie zaburzenie i nie wiem czy każdy psycholog dałby sobie z tym radę. Kolega polecił mi swojego psychologa ale on ma problemy z napadami gniewu, wybuchami złości, agresją i nie wiem czy w moim przypadku osoby skrytej oraz wycofanej też by się to sprawdziło.
Anonimowo
Zuzanna Jasek
Dzień dobry,
Warto poszukać specjalisty zajmującego się diagnozą zaburzeń osobowości z użyciem standaryzowanych testów. Schizoidalne zaburzenia osobowości można zbadać za pomocą wywiadu klinicznego SCID-5-PD, na który psycholog przeznacza najczęściej kilka wizyt.
Pozdrawiam serdecznie
Zuzanna Jasek
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Tomasz Pisula
Dzień dobry,
jest to faktycznie rzadkie zaburzenie, jednak uważa sie, ze występuje coraz czesciej - jest to związane z wyobcowaniem społecznym w naszej kulturze.
Myślę, ze w takiej diagnozie bardziej odpowiednie byłoby znalezienie dobrego psychoterapeuty psychodynamicznego, ponieważ inne nurty, w tym kryteria i rozpoznanie DSM, spłycą problem i nie zawsze sa w stanie wystarczająco głęboko przeanalizować strukturę osobowości na głębszym poziomie. Dodatkowo, czy diagnoza jest Panu potrzebna, do czego - zawsze myślę, ze warto sobie zadać takie pytanie.
Jeżeli chodzi o literaturę, to klasycznym dziełem jest:
„Schizoid Phenomena, Object Relations and the Self” H. Guntrip. Niestety tylko po angielsku.
Ciekawy rozdział i opis funkcjonowania jest u Nancy McWilliams „Diagnoza Psychoanalityczna”.
Wart uwagi jest też opis A. Lowena - w książce „Zdrada ciała” jest całościowy opis, jednak jest to mocno analityczna pozycja, stad pewnie nie wszystko byłoby adekwatne :)
Powodzenia,
Tomasz Pisula
Psycholog, psychoterapeuta
Agnieszka Kachel
Dzień dobry. Opisuje Pan, że może cierpieć na zaburzenie osobowości, a żeby móc podjąć skuteczna pomoc zachęcam zgłosić się do psychoterapeuty, który zajmuje się takim leczeniem. O ile psycholog z odpowiednim przygotowaniem mógłby się podjąć diagnozy takiej osobowości, to już terapii nie może prowadzić. Nie ma odpowiednich uprawnień i przygotowania. Zachęcam umówić się do psychoterapeuty pracującego w nurcie psychodynamicznym, psychoanalitycznym, ewentualnie terapią schematów. Etap konsultacyjny pomoże rozjaśnić wątpliwości i ukierunkować dalszą pracę
Barbara Szeliga
Witaj,
Specjalista może skutecznie pracować zarówno z osobami skrytymi, jak i z tymi z silną ekspresją. Z twojej wiadomości wynika, że jesteś osobą skrytą i wycofaną, więcej informacji nie podajesz. To o czym piszesz, nie musi świadczyć o schizoidalnych zaburzeniach osobowości. Terapeuta z doświadczaniem klinicznym może pomóc Ci uporządkować i nazwać to, przez co przechodzisz, a przede wszystkim pomóc w trudnościach.
Pozdrawiam,
Barbara Skultecka
Dagmara Kubik
Dzień dobry,
W temacie wyboru psychoterapeuty, zwróciłabym uwagę na to, by był to terapeuta z w trakcie lub po ukończeniu kilkuletniego szkolenia w nurcie psychodynamicznym lub psychoanalitycznym. Te podejścia najczęściej i najpełniej pracują z problematyką osobowości. Istotne jest też, by terapeuta miał doświadczenie w pracy z osobami wycofanymi, introwertycznymi, unikającymi intensywnej ekspresji emocji, a nie wyłącznie z pacjentami zgłaszającymi impulsywność czy agresję. Można psychoterapeutę o to zapytać przed umówieniem się na pierwsze spotkanie. Warto również sprawdzić, czy terapeuta pracuje pod stałą superwizją oraz, czy w ramach szkolenia przeszedł własną terapię – są to standardy, które zwiększają bezpieczeństwo i jakość pracy.
To, że terapeuta pomaga osobie z napadami złości, nie oznacza automatycznie, że będzie odpowiedni (lub nieodpowiedni) dla kogoś o zupełnie innym stylu funkcjonowania. W psychoterapii kluczowe jest nie tyle „dopasowanie problemu”, co sposób pracy i zdolność terapeuty do budowania relacji z konkretnym pacjentem. Jednocześnie ma Pan rację, że osoby bardziej skryte i wycofane często potrzebują innego tempa, większej delikatności i tolerancji ciszy niż osoby impulsywne.
Dobrym rozwiązaniem bywa umówienie się na kilka spotkań konsultacyjnych, podczas których można rozwiać swoje wątpliwości i sprawdzić jak się Panu pracuje z daną osobą. Zachęcam do potraktowania pierwszych spotkań jako spokojnego rozeznania, a nie zobowiązania.
Życzę powodzenia i wszystkiego dobrego.
Dagmara Łuczak
Dzień dobry,
Twoje pytanie jest bardzo trafne i sensowne.
Najważniejsza rzecz na początku. Nie zakładaj diagnozy na sztywno. Objawy schizoidalne mogą wynikać z różnych przyczyn. Czasem są cechą osobowości. Czasem sposobem radzenia sobie. Czasem elementem innego problemu. Dlatego potrzebujesz kogoś, kto potrafi dobrze diagnozować, a nie tylko leczyć objawy.
W Twoim przypadku dobrze jest szukać terapeuty, który pracuje z zaburzeniami osobowości i ma doświadczenie w długoterminowej terapii. Dobrze, jeśli pracuje w nurcie psychodynamicznym, psychoanalitycznym albo integracyjnym. Odnosząc się do Twoich wątpliwości, to, że terapeuta pracuje z osobami agresywnymi albo z napadami złości, nie oznacza, że nie poradzi sobie z osobą wycofaną.
Na pierwszym spotkaniu warto jasno powiedzieć, że jesteś osobą skrytą. Możesz zapytać, jak wygląda proces diagnozy i jak terapeuta pracuje z osobami wycofanymi. Odpowiedni terapeuta wytłumaczy wszystko i opisze, aby pacjent mógł poczuć się bezpiecznie i spokojnie.
Pozdrawiam,
Dagmara Łuczak
Psycholog
Ewelina Ewa Janowicz
Dzień dobry,
do pracy z zaburzeniami osobowości rekomenduje się terapię w nurcie psychodynamicznym. Terapeuta pracujący takim sposobem będzie również miał kompetencje, aby potwierdzić diagnozę, którą Pan/Pani u siebie podejrzewa oraz pokierować dalszym leczeniem.
Kamil Gołuszka
Właściwie każdy psychoterapeuta może być pomocny. Zwracaj przede wszystkim uwagę na wykształcenie oraz doświadczenie danego specjalisty, szczególnie, czy ma doświadczenie pracy w jakimkolwiek miejscu klinicznym (oddział zaburzeń itd.). Ale każdy psychoterapeuta jest szkolony do pracy z tymi zaburzeniami.
Są też różne nurty w psychoterapii i raczej każdy z nich może być w większym lub mniejszym stopniu pomocny. Ja ze swojej strony, mogę polecić nurt psychodynamiczny lub psychoanalityczny. Zakładając, że masz zaburzenia osobowości, to te nurty mogą być bardzo pomocne.
Zuzanna Zbieralska
Dzień dobry,
Warto wybrać takiego psychologa, który zaznacza w swojej ofercie, że specjalizuje się w zaburzeniach osobowości, jeśli chce Pan mieć taką pewność. Proszę jednak pamiętać, że niekoniecznie musi być to zaburzenie schizoidalne, dlatego warto wybrać się na pierwszą konsultację, która pozwoli określić, o jakim konkretnie podłożu są występujące objawy. Nawet jeśli psycholog nie będzie specjalizował się w danym obszarze- powinien wskazać odpowiednią osobę, do której powinien się Pan zwrócić w następnej kolejności. Co do wybuchów złości i agresji ze strony psychologa- absolutnie takie zachowania ze strony psychologa nie powinny mieć miejsca, w żadnych okolicznościach.
Trzymam kciuki i pozdrawiam ciepło,
Zuzanna Zbieralska, psycholożka
Elza Grabińska
Szanowny Panie,
jeżeli podejrzewa Pan u siebie zaburzenia schizoidalne, najlepiej jest zacząć od diagnozy, którą stawia się tylko w kontakcie z psychologiem klinicznym lub psychiatrą, zwykle po dłuższym procesie, a nie jednej rozmowie. W zależności od postawionej diagnozy i zgłaszanych objawów może Pan liczyć na wskazania odnośnie dobrania specjalisty. Nie każdy psycholog czy psychoterapeuta pracuje z każdymi zaburzeniami, dlatego podczas szukania specjalisty warto zwrócić uwagę na jego wykształcenie, kursy i konkretne obszary, którymi się zajmuje.
To, że kolega poleca swojego psychologa, nie oznacza, że będzie on odpowiedni również dla Pana, bo praca z objawami kolegi, a Pańskimi może wyglądać zupełnie inaczej.
Wszystkiego dobrego, Elza Grabińska, psycholog.
Marta Lotysh
Dzień dobry
Polecam podejście poznawczo-behawioralne, posiada protokoły do pracy z zaburzeniem osobowości schizoidalnej. Ale przed rozpoczęciem terapii warto rozważyć inne opcje trudności i przeprowadzenia diagnostyki różnicowej oraz przygotowania konceptualizacji problemu.
Zobacz podobne
Mam podejrzenia, że moja partnerka ma chorobę dwubiegunową
Witam.
Mam podejrzenia, że moja partnerka ma chorobę dwubiegunową (jej ojciec ma stwierdzoną przez psychiatrę).
W jaki sposób mogę przekonać ją na wizytę u psychiatry? Jej zachowania są lekko mówiąc dziwne, proszę o jakąkolwiek poradę.
Od czerwca do końca sierpnia byłam w szpitalu na zamkniętym oddziale psychiatrycznym.
Witam, od czerwca do końca sierpnia byłam w szpitalu na zamkniętym oddziale psychiatrycznym. (Zaburzenia lękowe, zaburzenia osobowości, epizod depresji ciężkiej). Znowu zaczyna być źle, jeśli psych. znowu skieruje mnie na szpital a nie będę chciała tam iść, czy może mnie skierować jakoś 'przymusowo'?
Jak wizyta u psychiatry może pomóc w walce z depresją?
Czy wizyta u psychiatry będzie w stanie mi pomóc? Otóż przełamałem się i poszedłem na wizytę do psychoterapeuty niestety nie wiem 1 raz zdecydowałem się na taki krok i może powinienem zacząć od razu od psychiatry. Pani z którą rozmawiałem powiedziała że z moimi problemami to trzeba udać się do psychiatry bo z jej obserwacji wynikało że mam depresję co raczej się tego domyślałem. I umówiłem się na wizytę online do psychiatry problem w tym że ja naprawdę nie wierzę że mi się uda coś zmienić jestem bardzo pesymistyczny boje się wszystkiego i straciłem nadzieję na wszystko. Nienawidzę siebie porównuje się z innymi po prostu boje się że mi już się nie da pomóc nie widzę dla siebie przyszłości każdy dzień dla mnie to smutek czasami go nie ma a teraz powrócił. Po prostu trochę też nie mogę zrozumieć jak leki mają mi pomóc jak ja sam w siebie nie wierzę i strasznie siebie nienawidzę porównuje się z innymi boję się ludzi czuje się gorszy od wszystkich. Poza tym czytając czasami w internecie o tym że ludzie leczą depresję latami bardziej mnie to zmartwiło i tylko pogłębiło smutek że mi naprawdę nie da się pomóc.
Jak uzyskać chęci do pracy nad samą sobą i nie patrzeć na wszystko ze złym nastawieniem?
Jak uzyskać chęci do pracy nad samą sobą i nie patrzeć na wszystko ze złym nastawieniem?
Już nie wiem, czy sama ze sobą mam problem, czy mój mąż mi to już tak wpoił. Chce przyrządzić coś do jedzenia sama, on też jest w kuchni i mówi, że chce mi pomóc, żeby było szybciej. Jednak ja wolę sama, bo muszę robić tak, jak on uważa, że jest dobrze i że ja robię źle, nie umiem myśleć z wykorzystaniem wszystkiego dookoła i z zaoszczędzeniem czasu. Marnuje jedzenie - mam wypominane, bo nie umiem sobie tego poukładać. Nie jest posprzątane dokładnie, bo nie wyniosłam tego z domu. Nie umiem wprowadzić sobie i rodzinie zdrowego odżywiania, bo po prostu nie lubię niektórych rzeczy. Za późno wstaje, bo lubię spać i mam wypominane. Jestem leniuchem i przyznaje się do tego. Jak mogę nad tym popracować.
Jak powiedzieć psychoterapeucie, że nie chce kontynuować współpracy?
Uczęszczałam na psychoterapię, podczas wakacji że względu na moją i mojego psychologa mniejszą dostępność zrobiliśmy przerwę. Była dla mnie czasem przemyśleń. Czuję że powrót na nią z tym psychologiem nie ma większego sensu. Nie czułam za bardzo nici porozumienia z tym specjalistą i tego żeby coś zmieniała. Dużą wagę w planowaniu zakończenia współpracy ma też aspekt finansowy, gdzie po prostu nie mogę sobie finansowo pozwolić na koszt terapii. W jaki sposób najlepiej przekazać specjaliście że nie chce kontynuować współpracy z nim? Jakich słów użyć żeby zrozumiał j nie próbował na siłę namawiać mnie na dalszą współpracę?
