Odpowiedz jako specjalista
WsteczJakie techniki CBT i DBT pomagają zadbać o samopoczucie i zdrowie psychiczne?
Jakie techniki CBT i DBT warto znać, aby zadbać o swoje samopoczucie i zdrowie psychiczne ?
Mateusz
1 miesiąc temu
Agnieszka Włoszycka
Panie Mateuszu,
Uważam, że to bardzo dobre pytanie, CBT i DBT dają konkretne narzędzia, które realnie pomagają regulować emocje i myśli na co dzień.
Według mnie z nurtu CBT warto zacząć od:
rozpoznawania i zapisywania automatycznych myśli („co właśnie pomyślałem?”)
ich podważania i szukania bardziej realistycznych alternatyw
pracy z przekonaniami oraz małych eksperymentów behawioralnych
Z DBT szczególnie pomocne są:
techniki regulacji emocji (np. nazywanie emocji, obniżanie napięcia w ciele)
umiejętności tolerowania stresu (np. „STOP”, odraczanie reakcji)
uważność (bycie tu i teraz, obserwowanie bez oceniania)
Warto też zaczerpnąć i poszerzyć wiedzę na oficjalnych stronach www tych nurtów.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
1 miesiąc temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Bożena Nagórska
Dzień dobry.
W nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT) oraz dialektyczno-behawioralnym (DBT) istnieje wiele praktycznych narzędzi, które pozwalają skutecznie zarządzać emocjami i poprawiać komfort życia każdego dnia. Warto zacząć od restrukturyzacji poznawczej, czyli nauki identyfikowania i podważania automatycznych, negatywnych myśli, co pozwala na bardziej realistyczną ocenę sytuacji i zmniejszenie napięcia psychicznego. Kluczową techniką DBT jest uważność (mindfulness), która uczy bycia w chwili obecnej bez oceniania, oraz tolerancja na dyskomfort psychiczny, oferująca konkretne strategie przetrwania silnych emocji bez podejmowania impulsywnych działań, takie jak technika TIPP (wykorzystująca temperaturę czy intensywne ćwiczenia do uspokojenia układu nerwowego). Niezwykle pomocne jest również planowanie aktywności, które pomaga w walce z obniżonym nastrojem poprzez wprowadzanie drobnych działań dających poczucie satysfakcji, oraz trening umiejętności interpersonalnych, uczący asertywności i dbania o własne granice w relacjach z innymi. Znajomość tych technik daje poczucie sprawstwa i pozwala stać się „własnym terapeutą” w sytuacjach codziennego stresu, budując trwałą odporność psychiczną.
Powodzenia
Bożena Nagórska
1 miesiąc temu
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Jako słuchacz szkoły psychoterapii w nurcie CBT mogę odpowiedzieć, że to zależy od wielu czynników. Jest coś, z czym się Pan konkretnie mierzy i w czym technika miałaby przynieść ulgę? Sam w szpitalu często drukuje pacjentom konkretne techniki, które dokładnie opisuję, a u nich informacje zwrotne są takie, że jest duża poprawa. Można się pokusić o zdanie, ze techniki są "szyte na miarę" pod konkretnego pacjdenta.
1 miesiąc temu
Tomasz Pisula
Dzień dobry Panie Mateuszu,
chciałbym zwrócić uwagę na jedną szczególną technikę - jest to medytacja. Medytacja ma za sobą dużą ilość badań naukowych, stąd możemy powiedzieć z pełną odpowiedzialnością, że pozytywnie wpływa na samopoczucie i zdrowie psychiczne.
Wszystkiego dobrego,
Tomasz
1 miesiąc temu
Joanna Cichosz
Dzień dobry,
W CBT i DBT jest sporo prostych technik, które pomagają lepiej radzić sobie z emocjami, stresem i natłokiem myśli. Kilka z najbardziej przydatnych np:
- technika STOP - Gdy emocje są silne: zatrzymaj się, nie reaguj od razu, weź kilka oddechów i dopiero wtedy odpowiedz lub podejmij decyzję. Często chroni przed impulsywnymi reakcjami.
- sprawdzanie myśli - Zamiast wierzyć każdej myśli, warto zapytać siebie: „Czy mam na to dowody?”, „Czy nie zakładam najgorszego?”, „Co powiedziałbym komuś bliskiemu w tej sytuacji?”.
- uziemianie 5-4-3-2-1 - Przy stresie lub lęku: nazwij 5 rzeczy które widzisz, 4 które czujesz (dotyk), 3 które słyszysz, 2 które czujesz (zapach) i 1 rzecz, którą czujesz (smak). Pomaga wrócić do „tu i teraz”.
Powodzenia,
Joanna Cichosz
6 dni temu
Zobacz podobne
Czy psychoterapia może zaszkodzić?
Od jakiegoś czasu szukam sobie psychoterapeuty, sam studiuję psychologię i najbliżej mi do podejścia psychodynamicznego, jednak nie jestem pewien czy właśnie taka forma terapii najbardziej by mi pomogła. Jestem osobą homoseksualną z nieprzepracowanymi problemami tożsamościowymi, dodatkowo zostały u mnie zdiagnozowane DDA, dystymia i uzależnienie od substancji psychoaktywnych. Jaka terapia byłaby najlepsza w moim przypadku, bądź czym powinienem kierować się przy wyborze?
Jak poradzić sobie z poczuciem zmarnowanego życia i depresją? Jaka terapia mogłaby pomóc?
Mam silne poczucie zmarnowania sobie życia. Miałem bardzo dobre warunki do rozwoju bez patologii, jednak przez swoją nieśmiałość wszystko zaprzepaściłem. Miałem wspaniałe podwórko a ja przez swoje lęki wolałem siedzieć w domu. Mogłem mieć dobre wykształcenie to ja przez nerwy wpadłem w prokrastynację i nie uczyłem się. Mogłem mieć wspaniałą dziewczynę to ja przez swoje kompleksy odrzuciłem ją. Zamiast pójść na imprezę to wolałem grać na komputerze mimo, że często byłem zapraszany i ludzie mnie lubili. Wiem, że to już przeszłość i trzeba się skupić na tym co jest i co może być jednak mając tyle spalonych za sobą mostów tylu odtrąconych ludzi ciężko stworzyć coś od nowa. Często mam epizody depresyjne i myśli samobójcze jednak na następny dzień wszystko mija i jest dobrze. Jak terapia mogłaby mi pomóc?
Witam. Jestem w sumie po 11-letnim związku (w tym 3 ostatnie lata już jako małżeństwo).
Witam. Jestem w sumie po 11-letnim związku (w tym 3 ostatnie lata już jako małżeństwo). 3 dni temu dowiedziałam się, że mąż ma "przyjaciółkę" czytając dwuznaczne wiadomości w jego telefonie, powiedział mi, że już mnie nie kocha i że lepiej czuje się, jak jest sam. Czy da radę się wyleczyć z tej miłości i pozbyć się tego bólu w środku? Czy mam jeszcze szanse na normalne życie? Mam myśli samobójcze, nie chce mi się żyć, bez niego wszystko straciło sens... A szans na powrót nie ma, wyprowadził się na dobre i nawet nie chce słuchać nic na temat terapii i próby ratowania tego :-(
Paniczny lęk przed terapią - jak trauma wpływa na moje życie i relacje?
Panicznie boje się terapii, przez całe moje życie a mam 37 lat, uważałam że muszę tylko wybaczyć matce i bedzie ok. Spisałam całe swoje życie. Przeczytałam to kilkanaście razy.. Ale poddałam się. Widzę jak wielki wpływ na mnie miało całe moje życie. Ale odpoczątku. Urodziłam sie w domu gdzie oboje rodzice byli niepełnosprawny, mama porażenie rąk, tata dziecięce porażenie mózgowe. Matka czytała mi bajki, kupowała lalki, karmiła z butelki do 7 roku życia, a kiedy miała zły dzień robiąc mi warkocza potrafiła chwycic nogami za warkocz i uderzać głową o podłogę, bo sie ruszyłam. Gdy mialam średnia 5.3 usłyszałam ze mogłam miec 5.4. Ciągle bylam za głupia i gorsza od innych. Długo sikałam do łóżka, wciąż zgrzytam na zębach. Później był chłopak alkoholik. Mąż uzależniony od narkotyków i alkoholu. Śmierć obojga rodziców. Pronienie. I wiele innych sytuacji, ale mam tylko 2000 znaków. Jakiś czas temu poznałam kogoś, osobę , której pierwszy raz nie musiałam ratować, bylo miło, spokojnie. Zależało nam na sobie. Pierwszy raz życiu poczułam motyle w brzuchu, i w końcu zrozumiałam o czym ludzie mówią. Poczułam cos w ciele. Ale oczywiście zepsułam to. Zaczęłam projektować przyszłość, snuć czarne scenariusze i odpychać go gdy on nie odpisal mi na wiadomość, a gdy on chciał porozmawiać bylam całkowicie nie obecną podczas tej rozmowy. I dlaczego się boje terapii? Bo czuje ból jakiego dawno nie czułam. Nie potrafię go kontrolować. I dochodzę do wniosku, że moja super koncentracja podczas stresu, moja empatia, moja kontrola emocji, moja siła, niezależność cała moja tożsamość to wszystko jest wynikiem traumy, przystosowania się. Przeraża mnie to z jednej strony ze mam mechanizmy ktorych nie umiem powstrzymac choc świadomie wiem że istnieją i doskonale je rozumiem, a z drugiej strony, jak jest po drugiej stronie? Czy lepiej miec kontrolę i zostać w głowie? Przeraziłam sie gdy przeczytałam wiadomosc od tej osoby, ze niewidzi nadzieji na naprawę, poczułam ból w klatce i zły, ale tylko na10s
