Mam duży problem z wybraniem rodzaju psychoterapii, a chciałabym jak najlepiej dopasować terapię do siebie i swoich potrzeb

Droga Julio

 istnieje bardzo dużo nurtów psychoterapeutycznych. W jednym nurcie kładzie się większy nacisk na przeszłość, na schematy które nami rządzą, w innym na teraźniejszość w mniejszym stopniu na przeszłość, Są terapie które wchodzą bardzo głęboko oraz terapie bardziej powierzchowne. Są takie które w pewien sposób lokalizują zaburzone zachowanie ( co ważne nie zaburzenie a zachowanie) i daje konkretne techniki jak sobie z tym radzić. Jest też nurt integracyjny który czerpie po trochu ze wszystkich gdzie psychoterapeuta sam zależnie od potrzeb dobiera sposób pracy. Są terapie polegające na pracy z klientem/pacjentem 1:1 a są systemowe gdzie na terapie przychodzi cała rodzina. 

Istotną różnicą jest też rola psychoterapeuty. W jednym nurcie jest on bardziej ‘opiekunem’ który chroni, w innym jest bardziej dyrektywny a w jeszcze inny jedynie wspomaga klienta w drodze którą wybiera

Bardziej szczegółowy opis wraz z genezą i charakterystyką poszczególnych nurtów znajdziesz w intrenecie jednak to co jest warte uwzględnienia to fakt iż badania wykazały ze czynnikiem leczącym w największym stopniu nie jest kwestia nurtu a relacji ze specjalistą. W tym miejscu także radzę by przed wybraniem owego sprawdzić czy posiada wymagane kwalifikacje do wykonania swojego zawodu.

Pozdrawiam serdecznie

Karina Solarska-Dobrowolska
Psycholog

Pani Julio!

Terapia poznawczo-behawioralna jest formą terapii opartą na założeniu, że nasze myśli, uczucia oraz zachowania są ze sobą powiązane i wzajemnie oddziałują na siebie (w terapii CBT nazywamy to modelem ABC). Skupia się ona głównie na identyfikowaniu i zmianie negatywnych bądź zniekształconych wzorców myślowych (pracy ze zniekształceniami poznawczymi np. widzeniem czarno-białym, katastrofizacją, itp.) i zachowań, które mogą przyczyniać się do problemów emocjonalnych i psychicznych oraz je podtrzymywać. 

W terapii poznawczo-behawioralnej podkreśla się rolę uczenia się i środowiska w kształtowaniu naszych zachowań oraz skupia się na wypracowywaniu konkretnych strategii i umiejętności, które pomagają klientom radzić sobie skuteczniej z wyzwaniami życia codziennego. 

Terapia poznawczo-behawioralna jest zwykle (choć nie musi) skierowana na krótkoterminowe cele, wykorzystuje techniki poznawcze (np. dyskusja z myślami), behawioralne (ekspozycja, eksperymenty behawioralne) oraz techniki tzw. doświadczeniowe (odgrywanie ról, praktykowanie współczucia, ćwiczenia oddechowe). Oparta na współpracy klienta z terapeutą w celu osiągnięcia zakładanych przez klienta zmian.

Pozdrawiam i życzę owocnych poszukiwań!

- Nurt psychoanalityczny: zakłada, że problemy psychiczne wynikają z nieświadomych konfliktów, które mają swoje źródło w dzieciństwie. Celem terapii jest uświadomienie sobie tych konfliktów i rozwiązanie ich poprzez interpretację snów, swobodne skojarzenia i analizę przeniesienia (czyli emocji pacjenta wobec terapeuty). Terapia jest długotrwała i intensywna, wymaga dużego zaangażowania i motywacji pacjenta. Przykładem tego nurtu jest psychoanaliza Freuda.
- Nurt psychodynamiczny: podobny do psychoanalitycznego, ale mniej skupiony na nieświadomości i bardziej na aktualnych problemach i relacjach pacjenta. Celem terapii jest zrozumienie własnych uczuć, potrzeb i motywacji oraz poprawa jakości życia. Terapia jest krótsza i bardziej elastyczna niż psychoanaliza, dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta. Przykładem tego nurtu jest terapia interpersonalna.
- Nurt poznawczo-behawioralny (CBT): zakłada, że problemy psychiczne wynikają z niewłaściwych sposobów myślenia i zachowania, które można zmienić poprzez uczenie się nowych umiejętności i strategii radzenia sobie. Celem terapii jest korekcja irracjonalnych przekonań, redukcja lęku i depresji, zwiększenie samooceny i samokontroli. Terapia jest krótka i skoncentrowana na konkretnych celach, oparta na współpracy pacjenta i terapeuty oraz zadaniach domowych. Przykładem tego nurtu jest terapia poznawcza Becka.
- Nurt humanistyczno-egzystencjalny: zakłada, że problemy psychiczne wynikają z braku sensu życia, niespełnienia własnego potencjału i utraty kontaktu z własnymi uczuciami. Celem terapii jest odkrycie lub stworzenie sensu życia, rozwój osobisty i duchowy, akceptacja siebie i innych. Terapia jest nastawiona na tu i teraz, na dialog i empatię między pacjentem a terapeutą. Przykładem tego nurtu jest terapia skoncentrowana na osobie Rogersa.
- Nurt integracyjny: zakłada, że żaden z istniejących nurtów nie jest wystarczający ani uniwersalny, dlatego łączy elementy różnych podejść w zależności od potrzeb i preferencji pacjenta. Celem terapii jest dopasowanie metody do osoby, a nie odwrotnie. Terapia jest elastyczna i kreatywna, wykorzystuje różne techniki i narzędzia. Przykładem tego nurtu jest psychoterapia integratywna Norcrossa.
- Nurt systemowy: zakłada, że problemy psychiczne wynikają z zaburzeń w systemach społecznych, takich jak rodzina, para czy grupa. Celem terapii jest poprawa komunikacji, współpracy i rozwiązywania konfliktów w tych systemach. Terapia może być indywidualna lub grupowa (np. rodzinna lub parowa), skupia się na obserwacji wzorców interakcji i wprowadzaniu zmian w nich. Przykładem tego nurtu jest terapia systemowa Minuchina.

Mam nadzieję, że ta odpowiedź jest dla Ciebie pomocna i zrozumiała. Pozdrawiam!