Odpowiedz jako specjalista
WsteczMam duży problem z wybraniem rodzaju psychoterapii, a chciałabym jak najlepiej dopasować terapię do siebie i swoich potrzeb
Mam duży problem z wybraniem rodzaju psychoterapii, a chciałabym jak najlepiej dopasować terapię do siebie i swoich potrzeb. Niestety mimo czytania o rodzajach i nurtach terapii dalej mam problem z rozróżnianiem ich i zrozumieniem, na czym się skupiają. Prosiłabym o merytoryczną i prostą odpowiedź, czym mniej więcej charakteryzuje się i jak wygląda konkretny nurt terapeutyczny. Zależałoby mi, aby dowiedzieć o każdej z możliwej opcji i o konkretnych różnicach.
Julia
2 lata temu
Usunięty Specjalista_tka
Droga Julio
istnieje bardzo dużo nurtów psychoterapeutycznych. W jednym nurcie kładzie się większy nacisk na przeszłość, na schematy które nami rządzą, w innym na teraźniejszość w mniejszym stopniu na przeszłość, Są terapie które wchodzą bardzo głęboko oraz terapie bardziej powierzchowne. Są takie które w pewien sposób lokalizują zaburzone zachowanie ( co ważne nie zaburzenie a zachowanie) i daje konkretne techniki jak sobie z tym radzić. Jest też nurt integracyjny który czerpie po trochu ze wszystkich gdzie psychoterapeuta sam zależnie od potrzeb dobiera sposób pracy. Są terapie polegające na pracy z klientem/pacjentem 1:1 a są systemowe gdzie na terapie przychodzi cała rodzina.
Istotną różnicą jest też rola psychoterapeuty. W jednym nurcie jest on bardziej ‘opiekunem’ który chroni, w innym jest bardziej dyrektywny a w jeszcze inny jedynie wspomaga klienta w drodze którą wybiera
Bardziej szczegółowy opis wraz z genezą i charakterystyką poszczególnych nurtów znajdziesz w intrenecie jednak to co jest warte uwzględnienia to fakt iż badania wykazały ze czynnikiem leczącym w największym stopniu nie jest kwestia nurtu a relacji ze specjalistą. W tym miejscu także radzę by przed wybraniem owego sprawdzić czy posiada wymagane kwalifikacje do wykonania swojego zawodu.
Pozdrawiam serdecznie
Karina Solarska-Dobrowolska
Psycholog
2 lata temu
Usunięty Specjalista_tka
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Michał Kłak
Pani Julio!
Terapia poznawczo-behawioralna jest formą terapii opartą na założeniu, że nasze myśli, uczucia oraz zachowania są ze sobą powiązane i wzajemnie oddziałują na siebie (w terapii CBT nazywamy to modelem ABC). Skupia się ona głównie na identyfikowaniu i zmianie negatywnych bądź zniekształconych wzorców myślowych (pracy ze zniekształceniami poznawczymi np. widzeniem czarno-białym, katastrofizacją, itp.) i zachowań, które mogą przyczyniać się do problemów emocjonalnych i psychicznych oraz je podtrzymywać.
W terapii poznawczo-behawioralnej podkreśla się rolę uczenia się i środowiska w kształtowaniu naszych zachowań oraz skupia się na wypracowywaniu konkretnych strategii i umiejętności, które pomagają klientom radzić sobie skuteczniej z wyzwaniami życia codziennego.
Terapia poznawczo-behawioralna jest zwykle (choć nie musi) skierowana na krótkoterminowe cele, wykorzystuje techniki poznawcze (np. dyskusja z myślami), behawioralne (ekspozycja, eksperymenty behawioralne) oraz techniki tzw. doświadczeniowe (odgrywanie ról, praktykowanie współczucia, ćwiczenia oddechowe). Oparta na współpracy klienta z terapeutą w celu osiągnięcia zakładanych przez klienta zmian.
Pozdrawiam i życzę owocnych poszukiwań!
2 lata temu
Usunięty Specjalista_tka
- Nurt psychoanalityczny: zakłada, że problemy psychiczne wynikają z nieświadomych konfliktów, które mają swoje źródło w dzieciństwie. Celem terapii jest uświadomienie sobie tych konfliktów i rozwiązanie ich poprzez interpretację snów, swobodne skojarzenia i analizę przeniesienia (czyli emocji pacjenta wobec terapeuty). Terapia jest długotrwała i intensywna, wymaga dużego zaangażowania i motywacji pacjenta. Przykładem tego nurtu jest psychoanaliza Freuda.
- Nurt psychodynamiczny: podobny do psychoanalitycznego, ale mniej skupiony na nieświadomości i bardziej na aktualnych problemach i relacjach pacjenta. Celem terapii jest zrozumienie własnych uczuć, potrzeb i motywacji oraz poprawa jakości życia. Terapia jest krótsza i bardziej elastyczna niż psychoanaliza, dostosowana do indywidualnych potrzeb pacjenta. Przykładem tego nurtu jest terapia interpersonalna.
- Nurt poznawczo-behawioralny (CBT): zakłada, że problemy psychiczne wynikają z niewłaściwych sposobów myślenia i zachowania, które można zmienić poprzez uczenie się nowych umiejętności i strategii radzenia sobie. Celem terapii jest korekcja irracjonalnych przekonań, redukcja lęku i depresji, zwiększenie samooceny i samokontroli. Terapia jest krótka i skoncentrowana na konkretnych celach, oparta na współpracy pacjenta i terapeuty oraz zadaniach domowych. Przykładem tego nurtu jest terapia poznawcza Becka.
- Nurt humanistyczno-egzystencjalny: zakłada, że problemy psychiczne wynikają z braku sensu życia, niespełnienia własnego potencjału i utraty kontaktu z własnymi uczuciami. Celem terapii jest odkrycie lub stworzenie sensu życia, rozwój osobisty i duchowy, akceptacja siebie i innych. Terapia jest nastawiona na tu i teraz, na dialog i empatię między pacjentem a terapeutą. Przykładem tego nurtu jest terapia skoncentrowana na osobie Rogersa.
- Nurt integracyjny: zakłada, że żaden z istniejących nurtów nie jest wystarczający ani uniwersalny, dlatego łączy elementy różnych podejść w zależności od potrzeb i preferencji pacjenta. Celem terapii jest dopasowanie metody do osoby, a nie odwrotnie. Terapia jest elastyczna i kreatywna, wykorzystuje różne techniki i narzędzia. Przykładem tego nurtu jest psychoterapia integratywna Norcrossa.
- Nurt systemowy: zakłada, że problemy psychiczne wynikają z zaburzeń w systemach społecznych, takich jak rodzina, para czy grupa. Celem terapii jest poprawa komunikacji, współpracy i rozwiązywania konfliktów w tych systemach. Terapia może być indywidualna lub grupowa (np. rodzinna lub parowa), skupia się na obserwacji wzorców interakcji i wprowadzaniu zmian w nich. Przykładem tego nurtu jest terapia systemowa Minuchina.
Mam nadzieję, że ta odpowiedź jest dla Ciebie pomocna i zrozumiała. Pozdrawiam!
2 lata temu
Usunięty Specjalista_tka
Zobacz podobne
Jak zacząć terapię? Pierwsza wizyta u terapeuty bez stresu i przygotowań
Chciałabym iść na terapię, ale nie wiem, od czego zacząć ani co powiedzieć na pierwszym spotkaniu. Czy muszę mieć wszystko przemyślane?
Parę pytań i trudności - od diagnozy i nieświadomych samookaleczeń, przez poczucie bycia sknerą, po pytanie o psychoterapię.
Dzień dobry,
Mam zdiagnozowane zaburzenia lękowo-depresyjne i przyjmuję leki. Jest sprawa, którą się wstydzę poruszyć u lekarza. Skubię skórę w środku nosa np. podczas oglądania serialu. Czasami przez dłuższy czas nie zdaję sobie sprawy, że to robię, a jak już się zorientuję to postanawiam sobie, że przestanę, ale po chwili nieświadomie to kontynuuje lub czuję świadomą pokusę, żeby oderwać kawałek skóry. Czasami leje mi się krew i powstają bolesne rany. Przez dłuższy czas tego nie robiłam, to wróciło dwa tygodnie temu i nie mogę tego połączyć z jakimś zwiększonym stresem, na lekach cały czas czuję się dobrze. W życiu nie zrobiłabym sobie krzywdy przez typowe samookaleczanie i nie myślę o tym skubaniu nosa w ten sposób. Nie wiem co o tym myśleć.
Od niedawna podejrzewam również u siebie ASD. Czekam na psychoterapię CBT/schematy i zastanawiam się czy warto podjąć temat diagnozy spektrum przed terapią czy to w zasadzie nie ma znaczenia i liczą się moje przeżycia, a nie kod choroby? Czy jest możliwość diagnozy na nfz?
Jestem straszną sknerą i przeszkadza mi to. Ogólnie jestem oszczędna, mam sporo oszczędności i potrafię eliminować zbędne koszty. Czasami wydaje pieniądze na swoje zachcianki, przyjemności, ale bardzo niechętnie wydaje pieniądze na innych. Ostatnio złapałam się na okropnej myśli, że mam nadzieje, że do urodzin koleżanki stracę z nią kontakt, żeby nie musieć jej kupować prezentu. Zastanawiam się czy po prostu jestem taką okropną osobą czy co? Na pewno poruszę ten temat na terapii, ale ostatnio męczy mnie ten temat i zastanawiam się czy są tu jakieś pytania, które warto przemyśleć.
Jak często odbywa się psychoterapia indywidualna w szpitalu psychiatrycznym dla dzieci i młodzieży ?
Dzień dobry, Jak często odbywa się psychoterapia indywidualna w szpitalu psychiatrycznym dla dzieci i młodzieży ? Codziennie ? Raz w tygodniu ?
23-latek po operacji kręgosłupa walczy z negatywnymi myślami i trudnościami emocjonalnymi
Witam, mam 23 lata i od dłuższego czasu czuje się jakbym był w sytuacji bez wyjścia. Od ponad pół roku jestem niezdolny do pracy przez operacje kręgosłupa, zwykle czynności jak sprzątanie domu sprawiają mi trudność ale nie o tym chce dziś napisać.
Przez to ze przez większość dnia nie robię kompletnie nic strasznie pogorszył się mój stan psychiczny.
Mam negatywne myśli, o moim zdrowiu, o mojej przyszłości itp. Problemy ze snem, nie mogę się do niczego zmobilizować, często sie denerwuje, nie radzę sobie z emocjami, ogólnie nie poznaje siebie. Każdy dzień to wysiłek.
Najgorsze w tym wszystkim jest to ze boje się poprosić kogoś o pomoc. Nie potrafię rozmawiać o swoich problemach i nawet jeżeli chce się komuś wyżalić coś mnie blokuje. Próby pójścia do psychologa kończą się na tym że czuje sie zestresowany z myślą ze będę musiał sie otworzyć. Po prostu coś mnie blokuje przed pójściem do specjalisty. Potrzebuje pomocy bo sam już nie daje rady a nie wiem u kogo tej pomocy szukać.
Zmagania z zaburzeniami lękowo-depresyjnymi: Czy można je wyleczyć?
Witam. Mam 37 lat. Od półtora roku zmagam się z koszmarem jakim są zaburzenia lekowo depresyjne. Od półtora roku leczę się farmakologicznie zaczynałem od depralinu który zażywałem 3 miesiące w dawce 20mg ale nie było poprawy później depratal z egzysta ale też nic nie pomogło później anafranil który źle wpłynął na moją wątrobe później leczyłem się esketamina ale i ona nic nie pomogła a teraz od dwóch tygodni biorę paroksetyne. Zacząłem też psychoterapię . Codzienne życie to koszmar ciągle lęki natrętnr myśli natłok myśli depresja. Tracę nadzieję że wogole kiedykolwiek mi to przejdzie. Cierpię ja i moja żona która mimo że mnie wspiera też już traci nadzieję i cierpliwość Czy można ta chorobę wyleczyć? Jak sobie z tym wszystkim radzić. Proszę o pomoc. Pozdrawiam
