
- Strona główna
- Forum
- związki i relacje
- Przez jeden głupi...
Przez jeden głupi błąd, straciłem znajomość, na której mi zależy. Czy mogę coś jeszcze zrobić?
niemypisarz
Katarzyna Ochal
Przykro mi, że trudno Panu sobie pogodzić z tą sytuacją.
Pisze Pan, że jednym zdaniem Pan wszystko zaprzepaścił. Myślę, że ludzie mówią i robią różne rzeczy, które jednak w relacji są do wyjaśnienia. Pisał Pan, że Pani Ola ma negatywne doświadczenia z mężczyznami i zastanawiam się, czy to nie powoduje, że Pani Oli trudno jest wejść w bliską relację, że wycofuje się, gdy pojawi się jakiś negatywny sygnał. Trudno to jednak ocenić bez informacji od niej samej.
Napisał Pan też, że ustaliliście Państwo, że nie jesteście w związku, a jednak byliście na wyłączność. Z Pana opisu Państwa relacja wygląda na związek, ale nie jest tak nazywana, być może w celu utrzymania między Państwem jakiegoś dystansu. Pojawia mi się tu takie pytanie, czy Państwo oboje nie macie obawy przed wejściem w relację? Czy ten lęk nie utrudnia Państwu bycia blisko siebie.
Serdeczności, Katarzyna Ochal

Zobacz podobne
Zauważyłem, że w moim związku coraz więcej jest konfliktów, które często są trudne do rozwiązania. Każda rozmowa, nawet ta niewinna, kończy się kłótnią, a emocje górują nad wszystkim. Czy są jakieś sprawdzone metody, by przejść przez to razem, mam wrażenie, że długo tak nie pociągniemy.
Próbowałem różnych sposobów, ale niestety nasze próby kończą się niepowodzeniem. Chciałbym wiedzieć, jak najlepiej rozpocząć rozmowę, aby była ona konstruktywna zamiast destruktywnej.
Bardzo ją kocham i nie chce się rozstawać, ale to już mnie przerasta.
Dziękuje
Byłem z partnerka 10 lat. Mamy trójkę dzieci. Jedno z poprzedniego związku. Rozstaliśmy się ponad rok temu. Związek opierał się na kłamstwach a powodem było przeczytanie jej konwersacji z przyjaciółka i odkryciu prawdy o sobie oraz kłamstwach, jakie miały miejsce w ostatnim czasie. Postanowiliśmy się rozstać. Ja z jednej strony chciałem, ale a drugiej w ogóle nie chciałem odchodzić. Po naszej rozmowie doszło do mnie, że byłem toksyczny w związku, nie szanowałem jej ani nie wspierałem. Uświadomiłem to sobie sam po rozstaniu i wcieliłem w sobie "plan naprawczy". Zacząłem czytać, skąd to mogło się brać i co jeszcze mogłem robić, o czym nie wiedziałem. Od ponad roku zmieniłem swoje podejście i zachowanie. Nasze rozstanie wiele mnie nauczyło. Nie ukrywam przy byłej partnerce, że ciągle czuje ogromne uczucie i chęć naprawienia tego, co było. Uważam m, że jestem w pełni świadomy i wierze, ze mogę dać jej szczęśliwe życie. Ona twierdzi, że zniszczyłem ja psychicznie. Uprawialiśmy parę razy sex po rozstaniu, ale to nie było to samo co kiedyś. Ona nadal czuje do mnie wyrzuty i myśli, że ciągle ja kontroluje i chce kierować jej życiem. Nie potrafię sobie z tym poradzić, wiem, że czas gra na niekorzyść ( chociaż Ona mówi inaczej). Szczerze odechciewa mi się życia, nie mam ochoty nikogo szukać ani żyć w samotności

