OCD i kompulsja połykania chusteczek jako metoda radzenia sobie z bólem aparatu ortodontycznego

Dzień dobry

Połykanie chusteczek w celu złagodzenia dyskomfortu wywołanego aparatem to rzeczywiście silna reakcja o charakterze kompulsyjnym, która niesie ze sobą poważne ryzyko zatkania przewodu pokarmowego i wymaga pilnego zgłoszenia lekarzowi rodzinnemu oraz ortodoncie.

Zamiast radzić sobie z tym niebezpiecznym nawykiem na własną rękę, kluczowe jest jak najszybsze omówienie tej sytuacji z Panią psycholog, która pomoże wypracować bezpieczne zamienniki np. stosowanie specjalnego wosku ortodontycznego oraz techniki powstrzymywania tej kompulsji.

Proszę pamiętać, że zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne - OCD karmią się poczuciem wstydu, dlatego szczerość wobec specjalistów oraz dbanie o fizyczne bezpieczeństwo jamy ustnej są teraz najważniejszym krokiem do odzyskania kontroli.

Wszystkiego dobrego

Bożena Nagórska

To, że potrafisz zauważyć związek między swoim zachowaniem a OCD, jest bardzo ważne. W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym kompulsje często sprawiają wrażenie, że „muszą” zostać wykonane, bo inaczej napięcie lub dyskomfort będą nie do zniesienia. To nie oznacza jednak, że rzeczywiście rozwiązują problem – zwykle przynoszą jedynie chwilową ulgę, a z czasem utrwalają cały mechanizm.

Połykanie chusteczek jest zachowaniem, o którym zdecydowanie warto powiedzieć psycholożce. Nie tylko dlatego, że jest to kompulsja, ale również dlatego, że może być niebezpieczne dla zdrowia. Dobrze, że masz już umówioną wizytę – to odpowiednie miejsce, żeby wspólnie zastanowić się, jak pracować nad tym objawem.

Do tego czasu postaraj się przede wszystkim obserwować, co dzieje się tuż przed pojawieniem się przymusu – jakie myśli, emocje lub odczucia w ciele go poprzedzają. Taka obserwacja może być bardzo pomocna podczas terapii.

Życzę Ci odwagi, żeby powiedzieć o tym wprost na najbliższej konsultacji. W gabinecie psychologicznym nie ma „głupich” objawów – im szczerzej opowiesz o tym, z czym się mierzysz, tym łatwiej będzie dobrać odpowiednie sposoby pracy.

To, co opisujesz, rzeczywiście może mieć charakter kompulsji – zwłaszcza jeśli połykanie chusteczek nie przynosi realnej ulgi w bólu, a raczej chwilowo zmniejsza napięcie lub daje poczucie kontroli. W OCD często nie chodzi o to, czy dane zachowanie jest „logiczne”, ale o to, że na moment redukuje lęk, przez co mózg uczy się je powtarzać.

Dobrze, że masz zaplanowaną wizytę u psycholożki. W terapii warto przyjrzeć się nie tylko samemu zachowaniu, ale przede wszystkim temu, co je wyzwala i co dzieje się z Twoim napięciem, gdy próbujesz z niego zrezygnować. To ważna wskazówka do dalszej pracy.

Nie ma powodu, by czuć się „głupio”. Osoby z OCD często doświadczają bardzo nietypowych kompulsji, a ich obecność nie świadczy o słabości czy braku rozsądku. Sam fakt, że potrafisz je zauważyć i zastanawiasz się nad ich mechanizmem, jest dobrym punktem wyjścia do terapii.

Dzień dobry

To, co opisujesz, brzmi jak kompulsja związana z OCD, bo kompulsje są powtarzalnymi zachowaniami, które człowiek czuje przymus wykonywać, żeby zmniejszyć lęk albo dyskomfort.  Jednocześnie połykanie papieru czy chusteczek jest bezpieczne gdyż połknięte ciało obce może dawać ból, trudność w połykaniu, wymioty albo ból w klatce piersiowej i brzuchu, a w razie takich objawów trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem. W OCD często pojawia się mechanizm: „czuję napięcie, zagrożenie → robię coś, żeby je obniżyć → ulga na chwilę wraca”, a to niestety wzmacnia kompulsję.  Jeśli połykanie chusteczek ma u Ciebie zmniejszać ból lub „neutralizować” nieprzyjemne odczucia z aparatu, to warto powiedzieć o tym wprost psychologowi, bo to bardzo konkretny materiał do terapii. Jeśli masz realny ból od aparatu, skontaktuj się też z ortodontą, bo dyskomfort przy aparacie ma zwykle konkretne przyczyny i bywa możliwy do złagodzenia bez ryzykownych zachowań. Jeśli połknięta chusteczka utkwiła, masz duszność, silny ból, wymioty, krew, trudność w połykaniu albo ból w klatce albo brzuchu, szukaj pilnej pomocy medycznej. Możesz powiedzieć coś w stylu: „Mam OCD i łapię się na połykaniu chusteczek, bo chwilowo zmniejsza to napięcie.  Boję się, że to kompulsja i chcę nad tym pracować.” OCD często dobrze reaguje na leczenie, a psycholog może pomóc dobrać strategię, która przerwie ten cykl. Twoje zachowania nie możesz traktować jako wstydliwych, ale należy jak najszybciej rozpocząć terapię, najlepiej w nurcie poznawczo - behawioralnym. 

Dzień dobry,

Dobrze, że zdecydowałaś się o tym napisać i że masz już umówioną wizytę u psycholożki. W OCD kompulsje często wydają się jedynym sposobem na zmniejszenie napięcia lub dyskomfortu, nawet jeśli z zewnątrz wydają się nielogiczne. Połykanie chusteczek warto koniecznie omówić podczas najbliższej wizyty. Nie tylko dlatego, że może być elementem OCD, ale również dlatego, że jest to zachowanie, które może stanowić zagrożenie dla zdrowia. Jeśli zdarza się to częściej, dobrze byłoby poinformować także lekarza lub ortodontę. Do czasu wizyty spróbuj obserwować, co pojawia się tuż przed przymusem: czy jest to ból, lęk, konkretna myśl czy narastające napięcie. Takie informacje mogą być bardzo pomocne w terapii. Nie ma powodu, aby czuć wstyd. Osoby z OCD często doświadczają nietypowych kompulsji, a szczera rozmowa o nich jest ważnym krokiem w kierunku odzyskania kontroli. Jednakże też oczywiście rozumiem Twoje odczucia jak wstyd... to zupełnie ludzkie.

Z pozdrowieniami,

Agnieszka Włoszycka

To, co Pan opisuje, brzmi jak coś, z czym naprawdę trudno zostać samemu. Kiedy jakieś zachowanie daje choć chwilowe poczucie ulgi, bardzo łatwo wpaść w błędne koło i trudno jest je po prostu przerwać siłą woli. To nie świadczy o słabości ani o braku rozsądku.

Dobrze, że już wkrótce spotka się Pan ze swoją psycholog. Mam nadzieję, że będzie to przestrzeń, w której spokojnie opowie Pan o tym, co się dzieje, bez obawy przed oceną. Zasługuje Pan na zrozumienie i wsparcie.

Życzę Panu, aby z czasem było tego napięcia coraz mniej, a poczucie, że odzyskuje Pan wpływ na swoje życie, coraz większe.

Dzień dobry,

Dobrze, że zdecydowałaś się o tym napisać i podzielić się czymś, co prawdopodobnie może być dla Ciebie trudne lub wstydliwe. W przypadku OCD wiele osób doświadcza kompulsji, które z perspektywy innych mogą wydawać się nietypowe, jednak dla osoby ich doświadczającej często pełnią one funkcję zmniejszenia napięcia, lęku lub dyskomfortu.To, co opisujesz, może być związane z mechanizmem kompulsji i  pojawia się nieprzyjemne odczucie (np. ból, napięcie lub myśl, że coś trzeba zrobić), a następnie określone zachowanie, które przynosi chwilową ulgę. Niestety mózg może w ten sposób „uczyć się”, że dana czynność pomaga radzić sobie z napięciem, przez co potrzeba jej powtarzania może się utrwalać. Warto, abyś dokładnie omówiła tę sytuację ze swoją psycholożką podczas najbliższej wizyty!  Pomocne może być przyjrzenie się temu, co pojawia się tuż przed pojawieniem się potrzeby połknięcia chusteczki... czy jest to przede wszystkim ból związany z aparatem, napięcie emocjonalne, konkretna myśl, lęk czy poczucie przymusu.Chciałabym też zwrócić uwagę, że połykanie chusteczek może być zachowaniem potencjalnie niebezpiecznym dla zdrowia, dlatego warto porozmawiać o tym również z ortodontą lub lekarzem, szczególnie jeśli zdarza się to regularnie.Nie oceniaj siebie za to, co się dzieje. Objawy OCD często bywają trudne do opowiedzenia właśnie dlatego, że osoba, która ich doświadcza, może czuć wstyd lub obawę przed oceną. Tymczasem szczere powiedzenie o takich trudnościach jest ważnym krokiem do lepszego zrozumienia mechanizmu i odzyskania większej kontroli.

Życzę Ci dużo wyrozumiałości dla siebie i mam nadzieję, że rozmowa ze specjalistką pomoże Ci znaleźć skuteczne sposoby pomocy.

Pozdrawiam serdecznie,
Wiktoria

Dzień dobry. To, że potrafi Pani zauważyć związek między przymusem a OCD, jest bardzo ważnym krokiem. Opisane zachowanie rzeczywiście może pełnić funkcję kompulsji, jednak jednocześnie niesie ryzyko dla zdrowia, dlatego warto poruszyć ten temat zarówno z psychologiem, jak i ortodontą lub lekarzem. W terapii OCD pracuje się nad stopniowym ograniczaniem kompulsji i uczeniem się tolerowania dyskomfortu bez wykonywania przymusu. Proszę nie próbować walczyć z tym samodzielnie ma Pani wsparcie specjalisty, a to dobry moment, by wspólnie opracować bezpieczny plan działania. 

Pozdrawiam, 

Sylwia Skibińska