Odpowiedz jako specjalista
WsteczOpcje terapii dla dorosłego z Zespołem Aspergera i depresją
Dzień dobry. Z jakiej firmy terapii może skorzystać osoba dorosła z diagnozą Zespół Aspergera + depresja? Chodzi o 26-letniego mężczyznę z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Jakie terapię prowadzi Solis Radius? Bardzo proszę o odpowiedź
Elżbieta
Bożena Nagórska
Dzień dobry.
Dla 26-letniego mężczyzny z diagnozą Zespołu Aspergera i współwystępującą depresją optymalnym wyborem jest połączenie oddziaływań ukierunkowanych na oba te obszary. Najbardziej rekomendowaną formą pomocy jest psychoterapia w nurcie poznawczo-behawioralnym, która doskonale sprawdza się przy leczeniu depresji, a jednocześnie – dzięki swojej strukturze i opieraniu się na konkretnych faktach – jest wysoce efektywna i przyjazna dla osób w spektrum autyzmu. Niezwykle ważne jest również równoległe włączenie Treningu Umiejętności Społecznych TUS dla dorosłych oraz wsparcia psychologicznego zorientowanego na psychoedukację, radzenie sobie z przebodźcowaniem oraz budowanie autonomii zawodowej i osobistej.
Jeśli chodzi o ośrodek Solis Radius, jest to wyspecjalizowana placówka zajmująca się całościowymi zaburzeniami rozwoju, w tym spektrum autyzmu. W swojej ofercie prowadzą oni wielospecjalistyczną terapię dostosowaną do wieku pacjenta. W przypadku osób dorosłych realizują przede wszystkim indywidualne konsultacje psychologiczne i psychoterapię, terapię pedagogiczną, treningi kompetencji społecznych, a także wsparcie logopedyczne oraz porady lekarza psychiatry, co przy współwystępującej depresji jest kluczowe w celu ewentualnego bezpiecznego włączenia farmakoterapii.
Posiadanie orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności otwiera również drogę do skorzystania ze wsparcia w ramach publicznej służby zdrowia, Środowiskowych Domów Samopomocy dedykowanych osobom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu czy programów aktywizacji zawodowej dla osób z niepełnosprawnościami. Najlepszym pierwszym krokiem będzie bezpośredni kontakt z rejestracją wybranego ośrodka w celu umówienia wstępnej konsultacji kwalifikacyjnej, która pozwoli precyzyjnie dobrać formy terapii pod indywidualne potrzeby i możliwości młodego mężczyzny.
Z pozdrowieniami
Bożena Nagórska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Rozumiem Pani niepokój gdy znalezienie odpowiedniego wsparcia przy współwystępowaniu zespołu Aspergera i depresji jest bardzo ważne. Przede wszystkim chciałbym zwrócić uwagę na kluczową kwestię: Solis Radius to stowarzyszenie, którego głównym celem jest pomoc dzieciom i młodzieży z autyzmem oraz ich rodzinom. Na swoich stronach wyraźnie wskazują, że ich działania kierują do "dzieci i młodzieży dotkniętych autyzmem lub pokrewnymi zaburzeniami rozwoju oraz ich rodzin".
Niemniej jednak, w Pani sytuacji pojawia się jeden wyjątek, który może być dla Pani syna bardzo pomocny.
Solis Radius realizuje projekt dofinansowany przez PFRON o nazwie "Poradnia Interwencji Kryzysowej SOLIS RADIUS". Ten projekt jest wyraźnie skierowany do osób z orzeczeniem o niepełnosprawności (w każdym wieku), które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej. W ramach tego projektu Pani 26-letni syn z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności mógłby skorzystać z bezpłatnego wsparcia, które obejmuje:
1. Wsparcie psychologiczno-pedagogiczne,
2. Konsultacje z lekarzem psychiatrą i jest to kluczowe w leczeniu depresji.
3. Wsparcie społeczno-prawne.
Jest to oferta tymczasowa (projekt trwa do 31 marca 2027 r.) i dedykowana konkretnie osobom w kryzysie psychicznym lub życiowym, co idealnie wpisuje się w potrzeby osoby z diagnozą depresji.
Dla porządku, jeśli chodzi o Pani pytanie "Jakie terapie prowadzi Solis Radius?", to oferują oni szeroki wachlarz zajęć, jednak są one przeznaczone głównie dla dzieci i młodzieży. Są to m.in.:
- Trening Umiejętności Społecznych (TUS) grupowy i indywidualny.
- Terapia zajęciowa,
- Zajęcia logopedyczne i integracji sensorycznej,
- Muzykoterapia grupowa.
Podsumowując, standardowa oferta Solis Radius niestety nie jest kierowana do dorosłych. Dla Pani syna, ze względu na orzeczenie o niepełnosprawności, jedyną drogą do skorzystania z pomocy w tej placówce jest udział w projekcie "Poradnia Interwencji Kryzysowej" .
1. Najlepszym krokiem będzie bezpośredni kontakt z koordynatorem projektu w Solis Radius. Proszę zadzwonić pod numer 691 587 945 (koordynator: Monika Zgraja). Jest to numer bezpośredni do osoby odpowiedzialnej za nabór do projektu. Może Pani szczegółowo opisać sytuację syna (26 lat, Zespół Aspergera, depresja, orzeczenie) i zapytać wprost, czy może on zostać zakwalifikowany. To jedyny sposób, aby uzyskać 100% pewność.
2. Przygotować orzeczenie o niepełnosprawności. Jest to warunek konieczny, aby wziąć udział w projekcie.
3. Wziąć pod uwagę, że głównym benefitem będzie tu pomoc psychiatryczna i psychologiczna związana z depresją oraz wsparcie w sytuacji kryzysowej. Terapie typowo behawioralne dla dorosłych z ASD mogą być w innych miejscach.
Zobacz podobne
Mąż wpada w bardzo skrajne nastroje, czym jestem zmęczona psychicznie. Mam wrażenie, że ma dwie twarze.
Co może być przyczyną skrajnych nastrojów mojego Męża? Jednego dnia jest dobrze, kolejnego jakby był innym człowiekiem. Raz jest cudownie, a innym razem mnie odpycha, ignoruje. Jakby miał 2 twarze. Czy mogę Mu jakoś pomóc? Czy to może być kwestia psychiki? Bardzo mnie to wyczerpuje psychicznie.
Wychodzę z toksycznej relacji, towarzyszy mu poczucie pustki - jak sobie pomóc? Czy to normalne?
Wychodzę z toksycznej relacji z przewagą przemocy psychicznej, jestem DDA. Od 6 miesięcy nie mieszkam z partnerem, mam momenty, że strasznie brakuje mi obecności mężczyzny i potrzebuję przytulenia, a w momencie, gdy w filmie są romantyczne sceny to płaczę z uczuciem braku. Czy to może świadczyć o niedojrzałości emocjonalnej lub nie przepracowanym elemencie z dda? Czy raczej jest to całkowicie normalne i nie mam czym się martwić?
Nagle pogorszyło się moje funkcjonowanie. Nie potrafię znaleźć przyczyny.
Dzień dobry. Otóż ostatnio mierze się z dość nietypowym stanem samopoczucia. Przez ostatni miesiąc czuje się wypalona, zmęczona, leniwa, zirytowana. Zaniedbuje sen oraz odżywianie się. Nie mam ochoty się z nikim spotykać, lecz nigdy tych spotkań nie odmawiam. Pomimo dużej niechęci. Za nic nie potrafię się zabrać i odkładam. Nawet na treningi nie za bardzo mam ochotę chodzić. Mimo, że przez ostatnie 3 miesiące byłam zorganizowana i zmotywowana. Stało się to nagle i nie potrafię znaleźć przyczyny.
Jak poradzić sobie z depresją po przeprowadzce na wieś i toksycznym wpływem rodziny?
Dzień dobry. Od czasu niechcianej przeprowadzki z mieszkania w mieście do domu na wsi, czuję się z każdym dniem coraz gorzej. Rodzina wymyśliła taką decyzję i nie miałam na nią wpływu. Po wejściu do nowego domu zaczęłam płakać, tęsknić za starym miejscem i panikować, nie umiałam zapanować nad żalem. Na domiar złego ojciec zaczął krzyczeć, wpadł w szał i zaczął się nade mną pastwić, bo wykazywałam niechęć i narzekałam (jest narcyzem i bywa toksyczny). Próbowałam myśleć o tej sprawie inaczej, pozytywniej i poznać nowy teren, sklepy, ułożyć rzeczy w pokoju itp. mimo wsparcia ze strony matki, od 2 tygodni mój stan zmienia się jak pogoda, czyli od czasu zamieszkania na wsi. Mam 21 lat, dopiero raczkuję w kwestii pracy (pracowałam za granicą, ale mi się nie podobało) i dorosłego życia, często też dotyka mnie zagubienie. I teraz czuję się gorzej niż kiedykolwiek, bo przeprowadzka wszystko mi utrudnia, nagle utraciłam całą moją stabilizację, dawną rutynę i nie mam oszczędności, żeby ot tak wrócić do miasta. Jestem apatyczna, wszystko mi zobojętniało, nie mam ochoty wyjść na zewnątrz (nic tu nie ma, tylko las), na zmianę płaczę albo czuję pustkę i ból w środku, czasami nienawiść do tego miejsca, rodziców. Czuję bezsilność, nie umiem się szczerze uśmiechnąć i cieszyć czymkolwiek, nie chce mi się gadać z bliskimi ani uczestniczyć w ich życiu. Co najgorsze - nie chce mi się rozwijać mojej pasji, jakoś nie mam sił i to też mnie frustruje, bo zamiast tego wspominam stare mieszkanie, myślę bądź oglądam bzdety w sieci. Wtedy też czuję, że tracę czas i narzekam na siebie, bo zawsze połowę dnia poświęcałam na to co kocham. I zajadam smutki słodyczami, chociaż zawsze dbałam o zdrowe żywienie. Wszystko tutaj mnie dołuje, łącznie z podejściem ludzi - mieszkałam na zachodzie Polski, teraz jestem na wschodzie. Po wyjściu do osiedlowego sklepu z tęczową przypinką aż czułam spojrzenia na plecach, chociaż to może tylko moje pesymistyczne myśli. Boję się, że nie mogę tu być sobą a jestem niebinarną osobą. Miewam lepsze dni, ale nawet wtedy z racjonalnym podejściem - podoba mi się wnętrze domu, a otoczenie i brak miasta po wyjściu wywołuje u mnie żal, wszystko jest monotonne. A ja uwielbiałam ten miastowy zgiełk i hałas. Nie wiem czemu tak się czuję, jak sobie pomóc i w którą stronę postawić krok? Tutaj jest tylko parę ofert pracy na krzyż i brak ludzi wokół. Mam wrażenie wyobcowania, jakby moje życie spowolniło i nie miało sensu, gdy będę tu tkwić a jestem bardzo kontaktową osobą. Nie ma tu też mojej znajomej. Brat twierdzi, że może mi pomóc w kwestii mieszkania w mieście, ale nie wiem co ma dokładnie na myśli i boję się, że będzie to dla niego obciążające. Nie chcę być dla nikogo problemem, nie umiem też prosić o pomoc, jednak chyba muszę, bo nie wytrzymam.
Jestem osobą nastoletnią, która czuje pustkę - żaden psychiatra nie ma obecnie terminu...
Witam, mam problem otóż jestem osobą nastoletnią, żaden psychiatra obecnie nie ma terminu. Z dnia na dzień czuje się coraz gorzej, nie mam siły na nic, czuje emocjonalną pustkę. Od ponad dwóch lat mam obniżone samoopoczucie, ale teraz kompletnie nie czuje szczęścia. Tracę siły, wpadam w ataki paniki coraz częściej, boje sie wychodzić, wydaje mi sie że każdy mnie obaduje gdy na mnie spojrzy.
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.