Opcje terapii dla dorosłego z Zespołem Aspergera i depresją

Dzień dobry.

Dla 26-letniego mężczyzny z diagnozą Zespołu Aspergera i współwystępującą depresją optymalnym wyborem jest połączenie oddziaływań ukierunkowanych na oba te obszary. Najbardziej rekomendowaną formą pomocy jest psychoterapia w nurcie poznawczo-behawioralnym, która doskonale sprawdza się przy leczeniu depresji, a jednocześnie – dzięki swojej strukturze i opieraniu się na konkretnych faktach – jest wysoce efektywna i przyjazna dla osób w spektrum autyzmu. Niezwykle ważne jest również równoległe włączenie Treningu Umiejętności Społecznych TUS dla dorosłych oraz wsparcia psychologicznego zorientowanego na psychoedukację, radzenie sobie z przebodźcowaniem  oraz budowanie autonomii zawodowej i osobistej.

Jeśli chodzi o ośrodek Solis Radius, jest to wyspecjalizowana placówka zajmująca się całościowymi zaburzeniami rozwoju, w tym spektrum autyzmu. W swojej ofercie prowadzą oni wielospecjalistyczną terapię dostosowaną do wieku pacjenta. W przypadku osób dorosłych realizują przede wszystkim indywidualne konsultacje psychologiczne i psychoterapię, terapię pedagogiczną, treningi kompetencji społecznych, a także wsparcie logopedyczne oraz porady lekarza psychiatry, co przy współwystępującej depresji jest kluczowe w celu ewentualnego bezpiecznego włączenia farmakoterapii.

Posiadanie orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności otwiera również drogę do skorzystania ze wsparcia w ramach publicznej służby zdrowia, Środowiskowych Domów Samopomocy dedykowanych osobom z zaburzeniami ze spektrum autyzmu czy programów aktywizacji zawodowej dla osób z niepełnosprawnościami. Najlepszym pierwszym krokiem będzie bezpośredni kontakt z rejestracją wybranego ośrodka w celu umówienia wstępnej konsultacji kwalifikacyjnej, która pozwoli precyzyjnie dobrać formy terapii pod indywidualne potrzeby i możliwości młodego mężczyzny.

Z pozdrowieniami

Bożena Nagórska

Dzień dobry

 Rozumiem Pani niepokój gdy znalezienie odpowiedniego wsparcia przy współwystępowaniu zespołu Aspergera i depresji jest bardzo ważne. Przede wszystkim chciałbym zwrócić uwagę na kluczową kwestię:  Solis Radius  to stowarzyszenie, którego głównym celem jest pomoc dzieciom i młodzieży z autyzmem oraz ich rodzinom. Na swoich stronach wyraźnie wskazują, że ich działania kierują do "dzieci i młodzieży dotkniętych autyzmem lub pokrewnymi zaburzeniami rozwoju oraz ich rodzin".

Niemniej jednak, w Pani sytuacji pojawia się jeden wyjątek, który może być dla Pani syna bardzo pomocny.

Solis Radius realizuje projekt dofinansowany przez PFRON o nazwie "Poradnia Interwencji Kryzysowej SOLIS RADIUS". Ten projekt jest wyraźnie skierowany do osób z orzeczeniem o niepełnosprawności (w każdym wieku), które znalazły się w trudnej sytuacji życiowej. W ramach tego projektu Pani 26-letni syn z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności mógłby skorzystać z bezpłatnego wsparcia, które obejmuje:
1.   Wsparcie psychologiczno-pedagogiczne, 
2.  Konsultacje z lekarzem psychiatrą i jest to kluczowe w leczeniu depresji.
3.  Wsparcie społeczno-prawne.

Jest to oferta tymczasowa (projekt trwa do 31 marca 2027 r.) i dedykowana konkretnie osobom w kryzysie psychicznym lub życiowym, co idealnie wpisuje się w potrzeby osoby z diagnozą depresji.

Dla porządku, jeśli chodzi o Pani pytanie "Jakie terapie prowadzi Solis Radius?", to oferują oni szeroki wachlarz zajęć, jednak są one przeznaczone głównie dla dzieci i młodzieży. Są to m.in.:
- Trening Umiejętności Społecznych (TUS)  grupowy i indywidualny.
- Terapia zajęciowa,
- Zajęcia logopedyczne i integracji sensorycznej,
- Muzykoterapia grupowa.

Podsumowując, standardowa oferta Solis Radius niestety nie jest kierowana do dorosłych. Dla Pani syna, ze względu na orzeczenie o niepełnosprawności,  jedyną drogą do skorzystania z pomocy w tej placówce jest udział w projekcie "Poradnia Interwencji Kryzysowej" .

1.  Najlepszym krokiem będzie bezpośredni kontakt z koordynatorem projektu w Solis Radius. Proszę zadzwonić pod numer 691 587 945  (koordynator: Monika Zgraja). Jest to numer bezpośredni do osoby odpowiedzialnej za nabór do projektu. Może Pani szczegółowo opisać sytuację syna (26 lat, Zespół Aspergera, depresja, orzeczenie) i zapytać wprost, czy może on zostać zakwalifikowany. To jedyny sposób, aby uzyskać 100% pewność.
2.  Przygotować orzeczenie o niepełnosprawności. Jest to warunek konieczny, aby wziąć udział w projekcie.
3.  Wziąć pod uwagę, że głównym benefitem będzie tu pomoc psychiatryczna i psychologiczna związana z depresją oraz wsparcie w sytuacji kryzysowej. Terapie typowo behawioralne dla dorosłych z ASD mogą być w innych miejscach.