
Dlaczego mam coraz gorsze wyniki w nauce?
Justyna
Witold Bomba
Witam,
Pogorszenie funkcji poznawczych takich jak Pani tutaj opisuje bywa wynikiem nadmiernego przepracowania, wypalenia lub nawet stanów depresyjnych. Warto to sprawdzić u specjalisty psychologa klinicznego, ale bardzo ważne jest również zadbanie o odpowiedni odpoczynek (nie tylko fizyczny, ale też emocjonalny, intelektualny czy sensoryczny). Dodawanie sobie wymagań bez zadbania o własne potrzeby na dłuższą metę jest drogą do pogorszenia funkcjonowania.
Ludzie najczęściej działają jak smartfon - jak jest rozładowany to nawet najlepszy nie będzie funkcjonował jak należy. Dopiero naładowany potrafi dać z siebie to co najlepsze.
Miłego dnia,
Witek Bomba
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Iwona Rapa
Dzień dobry. Proszę skonsultować się z psychologiem, który rozszerzy wywiad i poszuka przyczyn trudności. Jest tu zbyt mało informacji, by móc napisać coś więcej. Jednocześnie rozumiem, że to generuje niepokój, negatywne myślenie, dlatego warto szukać pomocy. Pozdrawiam
Michał Kłak
Justyno,
Jeśli doświadczasz obecnie trudności w nauce, należy udać się do lokalnej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, która pomoże w określeniu trudności. Identyfikacja tego typu problemów należy do jej zadań. O namiary na taką poradnię, pod którą podlega szkoła należy zapytać wychowawcę, pedagoga lub psychologa szkolnego. Przyczyn trudności może być wiele. Przejście z klasy 3 do 4 jest dość dużym skokiem, kolejnym są klasy 7-8. Dochodzą nowe przedmioty, więcej nauczycieli, różne oczekiwania, którym czasem ciężko sprostać. Udanie się do poradni będzie jednak dobrym krokiem.
Pozdrawiam!
Martyna Tomczak-Wypijewska
Dzień Dobry
Wyobrażam sobie, że to z czym Pani się mierzy jest bardzo trudne, niezrozumiałe, może wywoływać dużo frustracji. Dlatego zdecydowanie warto poszerzyć perspektywę i poszukać przyczyn takich trudności. Warto udać się do psychologa, który zrobi wywiad (pozadaje dużo różnych pytań), zbada funkcje poznawcze (za pomocą różnych testów z zadaniami do wykonania) i z tymi informacjami pokieruje Panią gdzie można szukać wsparcia.
Trzymam kciuki,
Martyna Tomczak- Wypijewska, psycholog, psychoterapeuta poznawczo- behawioralny

Zobacz podobne
Dzień dobry, jestem tatą 4-latka. Paweł został zdiagnozowany jako trzy letnie dziecko. Ma spektrum autyzmu, ADHD,i wybiórczość pokarmową. Martwi mnie to, że nie chce jeść, tak jak by nie odczuwał głodu. Rano po przebudzeniu od razu chce się bawi,ć je tylko mleczną kanapkę, potem jest w przedszkolu, gdzie nic nie je, po powrocie do domu też nic nie je. Je dopiero kolację o 19 i są to 1/2 kawałki chleba z masłem lub wędliną. Od czerwca odrzucił ciepłe posiłki. Na bilansie waga pokazała 13,6 kg i wzrost 98 cm. Pediatra powiedziała, że dziecko się nie zagłodzi i powinien warzyć między 16-20 kg. Korzystaliśmy z pomocy sensorycznych (program marchewkowe pole). Chciałbym się dowiedzieć jak zachęcić go do jedzenia
Córka 11 lat zaczęła nową szkołę we wrześniu, początek był świetny, ale od kilku tygodniu koleżanki wykluczają ja z grupy, powiedziały, że jest pasywnie agresywna i nie chcą się z nią już kumplować, unikają ja, córka nie bardzo wie co zrobiła i bardzo to przezywa. Nie wiem, Jak ja wesprzeć w tej sytuacji, co doradzać, powinna się w tej sytuacji zachowywać
Córka w wieku trzech lat zaczęła uczęszczać do przedszkola. Dotąd była pod opieką babci i dziadka. Jest wygadanym i bystrym dzieckiem, ale nie ciągnie jej do dzieci. W przedszkolu przebywa 4 godziny dziennie. Początkowo płakała rano i przy odbieraniu, aktualnie jest dużo lepiej. Córka zna wszystkie wierszyki i piosenki, w domu lubi bawić sie w przedszkole (odtwarza to co obserwuje) ale w placówce nie bierze udziału w aktywnościach, siedzi z boku i przyglada się. W ostatnich dniach mialam okazję obejrzeć kilka zdjęć z przedszkola, na których widać, że córka cały czas siedzi w fotelu (w sali stoi fotel, wbiła sie w niego i stamtąd wszystko obserwuje). Mam wrażenie, że wchodzi do sali i przeczekuje w fotelu te kilka godzin aż ja odbierzemy. Nie chce też za wiele jeść, dlatego nadal nie wydłużamy jej pobytu w placówce. Myślałam o rozmowie z wychowawcą (chciałam zapytać czy panie zachęcają ją choć trochę aby wstała z tego fotela) ale minęło 1,5 miesiąca i może powinnam dać jej wiecej czasu i nie naciskać. O przedszkolu mówi, że lubi tam być. Nie widzę też niekorzystnych zmian w jej zachowaniu (poza przedszkolem) i nie chciałabym rezygnować, choć mam możliwość zapewnienia jej opieki i podjęcia kolejnej próby za rok.

PTSD - przyczyny, objawy i skuteczne leczenie zespołu stresu pourazowego
PTSD, czyli zespół stresu pourazowego, to poważne zaburzenie psychiczne, które może dotknąć każdego po przeżyciu traumatycznego wydarzenia. Wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie mogą znacząco poprawić jakość życia i pomóc w powrocie do zdrowia.