Dlaczego nadal przypisuje się kobietom role domowe, mimo że pracują zawodowo?

Dzień dobry Pani Anno,

rozumiem, że ta sytuacja budzi w Pani wiele emocji.
Warto spojrzeć na tę kwestię z szerszej perspektywy i zastanowić się nad podziałem ról zawodowych i domowych. Istotne jest, aby podział obowiązków opierał się na rozmowie, możliwościach i wzajemnym szacunku, a nie na stereotypach. Może Pani porozmawiać o tym z partnerem, osobą zaufaną lub psychologiem, który może zobaczyć tę sytuację z innej perspektywy. 

Pozdrawiam, 

Składanowska D

Psycholog, Doradca kariery

Dzień dobry, pytanie, dlaczego Panią to rusza, mówi Pani o stereotypie, który nie musi być ,,żywy” w każdym domu, jak jest w Pani domu? Jak było w domu rodzinnym, jak Pani chce, by było w Pani związku? To Pani jest twórcą swojego życia, może Pani kształtować swoją rzeczywistość przez rozmowy z płcią przeciwną. Stereotyp, o Którym Pani  mówi to uogólnienie, które może prowadzić do uprzedzeń. Wiem, że wiele par radzi sobie z podziałem obowiązków domowych, mam nadzieję, że i Pani się uda. Jeśli jest to obszar problemowy zawsze można porozmawiać z ,,bezstronnym „terapeutą. Pozdrawiam 

Dzień dobry,

Rozumiem Pani irytację, wiele osób nadal trzyma się przestarzałych przekonań o tym, że kobieta „powinna” zajmować się domem, nawet jeśli tak samo pracuje zawodowo. Wynika to głównie z dawnych wzorców rodzinnych, które były przekazywane z pokolenia na pokolenie. Kiedyś taki podział ról był normą, więc część ludzi wciąż patrzy na współczesne związki przez pryzmat tego, co znają z domu czy z wychowania. Dziś jednak rzeczywistość wygląda zupełnie inaczej. Zmiana świadomości społecznej zawsze trwa, ale ważne jest, żeby głośno mówić o tym, co jest sprawiedliwe i zdrowe dla obu stron i dbać o siebie w najlepszy dla siebie sposób.

Pozdrwiam,

Weronika Wardzińska

Dzień dobry Aniu,

Ludzie często wciąż przypisują takie role, bo przez pokolenia funkcjonował silny podział kobieta jako osoba "od domu”, mężczyzna "od zarabiania”. Schematy, o których napisałaś, są głęboko zakorzenione i często powtarzane bez refleksji, nawet jeśli dziś zupełnie nie pasują do rzeczywistości.. Często powielamy to, co widzieliśmy w swoim domu, albo obawiamy się zmian, nawet jeśli mogłyby przynieść coś dobrego (to co znamy, wydaje nam się zazwyczaj bezpieczniejsze, nawet jeśli jest to coś negatywnego). Warto pamiętać, że to tylko stare stereotypy, które z czasem coraz bardziej tracą na znaczeniu.

Trzymaj się i pamiętaj, że Twoja praca i zaangażowanie są ważne, zarówno w domu i poza nim. Mam nadzieję, że zawsze będziesz otoczona ludźmi, którzy traktują Cię równo i z szacunkiem, tak jak na to zasługujesz. Dbajmy o swoje granice. :)

Pozdrawiam,

Magdalena Piechowska

Witaj, Aniu.

A kto Tobie zabroni mieć własne zdanie i tak ustalić swoje relacje z partnerem, aby każde z Was miało czas na odpoczynek? Po co zawracasz sobie głowę zaściankowym podziałem ról i ocenianiem przez innych. I tak będą Cię oceniać, chodzi o to, by tego do siebie nie przyjmować. Stereotypy ról to przeżytek. W ogóle nie będzie Cię to denerwować, gdy pokażesz swoją pozycję i swoje zdanie w tej kwestii. A jeśli ktoś uważa inaczej? To niech sobie uważa, jego prawo. Najważniejsze, żeby bzdurne oceny Ciebie nie obchodziły, nie denerwowały. 

Pozdrawiam serdecznie

Dr Gizela Maria Rutkowska

Psycholog

Terapeuta

Niestety w naszym społeczeństwie rzeczywiście wciąż obecne są takie przekonania i w wychowaniu często przekazywane są inne oczekiwania względem kobiet i mężczyzn. Może to, jak najbardziej budzić uczucie niesprawiedliwości, w szczególności, że obecnie zarówno kobiety i mężczyźni pracują zawodowo. Tego typu przekazy i przekonania mogą sprawiać, że praca w domu czy związana z wychowaniem dzieci może być niedoceniana w przypadku kobiet. Może też sprawiać, że kobiety biorą na siebie zdecydowanie więcej, czują się winne, gdy są zmęczone czy pragną trochę odpocząć. Z drugiej strony może łączyć się z tym, że mężczyżni nie byli zachęcani do pomocy w zadaniach domowych i często mogą być wręcz nieświadomi, ile pracy wymaga opieka nad domem. 

Komentarze innych ludzi w tym temacie, szczególnie, gdy są częste, mogą rodzić złość. Można je odbierać jako wtrącanie się czy ocenianie naszego postępowania. Mamy prawo się z nimi nie zgadzać i stawiać granice.

Myślę sobie, że jesteśmy w tracie takiej czynnej zmiany, jeśli chodzi o takie tematy – dlatego ten temat wciąż może nas dotykać. Jednocześnie wraz z rosnącą świadomością i zmianach w wychowywaniu dzieci te różne oczekiwania wobec kobiet i mężczyzn, miejmy nadzieję, będą zanikać. 

Cześć Aniu :) Doskonale rozumiem Twoje zdenerwowanie. Rzeczywiście takie stereotypowe postrzeganie roli kobiety i mężczyzny jest niestety nadal widoczne w społeczeństwie. Warto byś zastanowiła się, co dokładnie wywołuje Twoją złość w związku z tym? Sama niesprawiedliwość, czy poczucie, że ktoś Ciebie tak postrzega i oczekuje od Ciebie podporządkowania się temu schematowi? Być może to odwołuje się do Twoich dawnych doświadczeń, kiedy Twoje granice były pomijane lub wartość umniejszana? Jak możesz w tych sytuacjach dbać o siebie, aby Twoja złość stała się sygnałem do ochrony własnych potrzeb, a nie czymś, co koncentruje Cię na kwestiach poza Twoją kontrolą? Zostawiam Cię z tymi pytaniami i życzę Ci wszystkiego dobrego :)

Justyna Bejmert 

psycholog

Witaj, 

faktycznie wciąż wiele osób trzyma się przekonania, że „kobieta ogarnia dom”, a „mężczyzna zarabia”, bo to schematy głęboko zakorzenione kulturowo i rodzinnie. Przez pokolenia uczono nas, że tak „powinno być”, więc część ludzi traktuje ten podział jako naturalny i wygodny, nie wymaga on refleksji ani zmiany. Dodatkowo praca domowa i emocjonalna, choć jest realnym drugim etatem, pozostaje niewidzialna i często niedoceniana, podczas gdy zmęczenie mężczyzny bywa społecznie bardziej „uprawnione”. Ludzie trzymają się takich ról również dlatego, że dają im poczucie porządku i bezpieczeństwa, odejście od nich zmusza do przyznania, że wcześniejsze normy były niesprawiedliwe. 

Twoja złość na to zjawisko jest zrozumiała, informuje o nierówności i naruszonej granicy. To zdrowa reakcja na niesprawiedliwy podział obowiązków, który obciąża kobiety znacznie bardziej, szczególnie gdy pracują zawodowo. 

Mogę zrozumieć, co Pani czuje, bo te schematy są zwyczajnie niesprawiedliwe. Kobiety też ciężko pracują i mają prawo być zmęczone, często nawet może ciężej od mężczyzn. Wiele takich przekonań wynika z wychowania i dawnych wzorców, w których role były sztywno podzielone, a część osób po prostu powiela to, czego sama doświadczyła w domu rodzinnym.

Coraz więcej ludzi na szczęście myśli inaczej — tylko zmiany społeczne dzieją się wolniej niż indywidualna świadomość. Może warto, by odpowiedziała sobie Pani na pytanie: na ile te cudze poglądy wpływają na moje życie i granice w mojej relacji? Co wybieram, żyć przekonaniami innych, czy własnymi zasadami i poglądami?