
- Strona główna
- Forum
- kryzysy, rodzicielstwo i rodzina, związki i relacje
- Problem od...
Problem od trudności w relacjach z teściami, przez relację z mężem, po trudności w komunikacji z dziećmi. Czuję, że emocje są bardzo silne.
Kamila
Katarzyna Rosenbajger
Witam,
Opisuje pani problemy ze złością, ale również płaczliwość oraz inne emocje, które sa dla pani ciężkie do przepracowania samotnie.
Prosze poszukać specjalisty; psychologa czy psychoterapuety, który pomoże pani przepracować te emocję oraz przywrócić pani spokój i stabilność. Czasem każdy z nas potrzebuje pomocy, w ciężkim dla nas momentach.
K Rosenbajger
Psycholog
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Alina Nowaczyk
Zrozumiałam, że przeżywasz trudności w relacjach rodzinnych, z mężem i otoczeniem, wyrażając je poprzez trudności w kontrolowaniu emocji, zwłaszcza w relacji z dziećmi. Samej trudno jest Ci być może zacząć zmianę, której źródło jest w Tobie. Osoba towarzysząca, psycholog czy psychoterapeuta może pomóc w zrozumieniu źródeł problemów, rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych, zarządzaniu emocjami, budowaniu samoświadomości, wspieraniu roli rodzica i pracy nad samoakceptacją. Proces terapeutyczny jest indywidualną podróżą, mającą na celu identyfikację celów i rozwijanie umiejętności potrzebnych do osiągnięcia pożądanych zmian.
Katarzyna Waszak
Dzień dobry!
Problemy emocjonalne, o których Pani napisała, z czegoś wynikają. Warto poszukać źródła wspólnie z psychoterapeutą. Relacja z samą samą sobą, sposób traktowania siebie rzutują na relacje interpersonalne.
W celu poprawy jakości komunikacji w związku zachęcam do skorzystania z terapii par. Powodzenia
Katarzyna Waszak
Alicja Prusaczyk
Dzień dobry
Przeżywa Pani trudności w sferze rodzinnej, które wpływają również na Pani samopoczucie. Pojawiają się emocje, które trudno opanować.
Wsparcie specjalisty może pomóc Pani w przepracowaniu trudności i realnie przywrócić spokój w życiu.
Zapraszam na bezpłatną konsultacje wstępną w moim gabinecie online.
Pozdrawiam
Alicja Prusaczyk
Psycholog
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
rozumiem, że doświadcza Pani trudności na wielu płaszczyznach życia. Myślę, że dobrym pomysłem będzie kontakt z psychologiem lub psychoterapeutą, który zaoferuje Pani wsparcie.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta

Zobacz podobne
Rodzice nie dają mi dojść do słowa gdy rozmawiamy, ponieważ to oni są mądrzejsi i lepsi co nie? Gdy się kłócimy, potrafią wyrzucić do śmieci moje najważniejsze rzeczy, których później nie mogę odzyskać. Chcę się im wygadać, ale nie potrafię, jest to dla mnie zbyt ciężkie. Mam przypuszczenia ciężkiej depresji przez moją psycholożke. Na dodatek całe życie z ADHD. To życie jest tak przes***e, że już miałam z 10 prób. Żadna nie zadziałała, a mama? Nadal niczego nie zauważyła. Gdy zrobię jeden MALUTKI błąd to rodzice dobrze wiedzą, że mam phoneholizm i blokują mój telefon. Już nie potrafię sobie radzić, bo rozumiecie robić kontrolę rodzicielska TRZYNASTOLATCE? Która rozumie jak działa Internet i tak dalej? Chore.
Jak to możliwe że straciłem duszę.. Od momentu, gdy dwa lata temu w 4 klasie technikum nauczyciele mnie oblali w tym od zawodu, przez co nie mogłem napisać matury, poczułem jakbym stracił życie... Niegdyś kreatywny, żartobliwy i pogodny facet stał się cieniem. Po tym wydarzeniu poczułem jakbym właśnie spadł z urwiska, nic nie ma sensu, nie mam chęci, marzeń, ambicji i młodzieńczej energii .. jakoś zdałem i poszedłem na płatny staż po szkole, ale nic nie było już takie samo . Nie miałem nawet wiedzy , nic nie wiedziałem o zawodzie, na którym się przez 4 lata przygotowywałem. Współpracownicy mówili mi, czemu jestem taki smutny, a ja po prostu nie mam o czym rozmawiać, nigdy się też nie uśmiechałem przy nich. Czułem, że nie pasuje już nigdzie . Po stażu jestem w stanie nicości.. niby ide na przód, ale nic przede mną nie ma , jedyne czego chcę, to przestać istnieć, bo co to zmienia? I tak na koniec dnia jestem sam ze sobą, z tą ciemnością całego dnia samotności, braku akceptacji, braku przynależności.. kiedyś ze smutku miałem tik śmiechu, teraz już żadnego tiku nie mam , już nawet nie płacze. Pozostaję ja i ciemność - brak emocji, brak łez, brak uczucia że coś jest nie tak .. chęci do zmiany , nic tylko beznadzieja i ja, ten, który jest temu winien ..

Asertywność – jak ją rozwijać i dlaczego jest ważna?
Asertywność może odmienić Twoje życie. Poznaj techniki, które pomogą Ci budować zdrowe relacje, chronić się przed mobbingiem i wyrażać potrzeby. Dowiedz się, jak stać się bardziej asertywnym i cieszyć się lepszą jakością życia osobistego i zawodowego.