To, co opisujesz, brzmi jak coś, z czym nie powinnaś zostawać sama. Domyślam się, że możesz czuć strach przed powiedzeniem o tym rodzicom i obawiać się, że ktoś uzna, że „przesadzasz”. Twoje obawy i to, co czujesz, są jednak ważne.
Brak miesiączki przez kilka miesięcy, wypadanie włosów i trudne emocje związane z jedzeniem to sygnały, którym warto się przyjrzeć razem ze specjalistą. Nie oznacza to automatycznie, że na pewno masz anoreksję, ale są to powody, żeby poprosić o pomoc i sprawdzić, co się dzieje z Twoim zdrowiem.
Bardzo ważne byłoby, żebyś nie musiała mierzyć się z tym sama. Jeśli możesz, spróbuj powiedzieć o swoich obawach komuś dorosłemu, komu choć trochę ufasz – może to być rodzic, inny członek rodziny albo inna bezpieczna osoba. Nie musisz od razu wszystkiego dokładnie tłumaczyć. Samo powiedzenie: „Nie czuję się dobrze z jedzeniem i martwię się o swoje zdrowie, potrzebuję wsparcia” może być pierwszym krokiem.
Warto też skonsultować się ze specjalistą – lekarzem, który oceni Twoje zdrowie fizyczne, oraz psychologiem lub psychiatrą dzieci i młodzieży, który pomoże przyjrzeć się temu, co dzieje się wokół jedzenia, wyglądu i emocji.
To, że zauważyłaś, że coś jest nie tak i szukasz pomocy, jest bardzo ważnym krokiem. Nie musisz czekać, aż problem stanie się „wystarczająco poważny”, żeby zasługiwać na wsparcie.
~ Jagoda Jek, psycholożka