Odpowiedz jako specjalista
WsteczChce się udać na terapię do psychoterapeuty, jednak nie wiem jak się za to zabrać
Chce się udać na terapię do psychoterapeuty, jednak nie wiem jak się za to zabrać. Tak naprawdę mam kilka problemów od lęków, tego, że czuje się odrzucona od rodziny, ignorowana, wszystkiego się boję, podejrzewam też depresję u siebie i kilka innych i tak naprawdę nie wiem, jak zacząć o tym opowiadać, by to ubrać w całość.
Anonimowo
1 rok temu
Daria Wiatr-Firlej
Dzień dobry,
pierwsza wizyta u psychoterapeuty może budzić obawy, że nie będziemy w stanie przekazać i odpowiednio wyrazić tego z czym przychodzimy. Każda terapia zaczyna się jednak od wywiadu/konsultacji podczas których to terapeuta zadaje pytania aby móc jak najlepiej zrozumieć problem z którym przychodzi pacjent i jego historię. W sytuacji gdy nie wiemy jak zacząć lub co powiedzieć na pewno możemy liczyć na wsparcie ze strony terapeuty. Terapia to proces więc w każdym momencie jej trwania możemy również wrócić do tego z czym przychodzimy i dopowiedzieć/doprecyzować to, czego być może nie uda nam się opowiedzieć od razu.
Pozdrawiam,
Daria Wiatr-Firlej
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Magdalena Zajas
Dzień dobry,
Proces terapeutyczny zawsze rozpoczyna się od kilku wizyt konsultacyjnych, które mają na celu zapoznanie się, zbudowanie relacji, ale też, jednym z najważniejszych celów tego czasu, jest zarysowanie jak najpełniejszego obrazu pacjenta, uwzględniającego zarówno jego trudności jak i zasoby.
Poprowadzenie takiego wywiadu to odpowiedzialność specjalisty zdrowia psychicznego, dlatego najważniejszym krokiem po stronie pacjenta na początkowym etapie jest umówienie się i przyjście na wizytę, a także możliwie duża otwartość i szczerość. Oczywiście, jeśli byłoby to dla Ciebie pomocne, możesz przygotować notatki z najważniejszymi zagadnieniami/celem nad którymi chciał_byś pracować. Nie jest to jednak konieczne :)
Pozdrawiam ciepło,
Magdalena Zajas
Psycholog
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Dzień dobry,
proszę się nie martwić. Psychoterapeuta poprowadzi Panią tak, aby wszystko na spokojnie uporządkować i nadać rangę ważności/kolejności. Najważniejsze to zacząć.
Trzymam kciuki!
Katarzyna Kania-Bzdyl
1 rok temu
Anastazja Zawiślak
Dzień dobry,
To wspaniale, że rozważa Pani podjęcie terapii – to ważny krok w trosce o siebie i swoje zdrowie psychiczne!
Wiele osób na początku nie wie, jak zacząć rozmowę z terapeutą, zwłaszcza gdy ma się kilka różnych problemów. To naturalne uczucie. Nie musi Pani od razu wiedzieć, jak wszystko uporządkować – terapeuta pomoże w tym procesie i Panią poprowadzi. Najlepiej i najłatwiej jest zacząć od tego, co w danym momencie najbardziej Panią martwi lub stresuje. Może Pani opowiedzieć o odczuwanych lękach, poczuciu odrzucenia, a także o podejrzeniu depresji. Nie musi to być idealnie ułożona opowieść – wystarczy, że opowie Pani, co aktualnie czuje, co Panią trapi, nawet jeśli wydaje się to chaotyczne.
Terapeuta jest tam, aby Panią wysłuchać, zrozumieć i pomóc stopniowo odkrywać głębsze przyczyny problemów.
Na pierwszej wizycie nie trzeba mówić wszystkiego naraz. Terapia to proces, który rozwinie się w swoim tempie, i w którym stopniowo będzie Pani mogła omówić wszystkie kwestie, które Panią niepokoją. Najważniejsze jest to, że chce Pani podjąć ten krok.
Życzę Pani dużo odwagi i powodzenia!
Anastazja Zawiślak
1 rok temu
Zobacz podobne
Witam. Chciałabym sobie pomóc ale nie wiem w którą stronę się kierować. Czy iść na terapię, czy do psychologa czy psychiatry
Witam. Chciałabym sobie pomóc ale nie wiem w którą stronę się kierować. Czy iść na terapię,.czy do psychologa czy psychiatry a niestac mnie na wszystko na raz. Jestem DDA/DDD. Do tego związki z osobami uzależnionymi, rozwód po 16 latach. Boje się ludzi, mam wręcz fobie, boję się wszystkiego, strach mnie paraliżuje i blokuje. Wyjście do miejsca gdzie jest dużo osób czasem powoduje nawet jakieś ataki chyba paniki bo ciężko mi się oddycha, zaczynam płakać albo mi niedobrze i muszę opuscic to miejsce wtedy. Mam depresję. Zaczęłam chodzić na mitingi dda i dopiero wiele rzeczy do mnie dociera. Nie wiem jednak czy dam radę pomóc sobie sama. Strach powoduje że boję się iść nawet na wizytę do lekarza czy psychologa. Kiedyś brałam Cital. Odstawiłam sama po 2latach, wydawało mi się że sobie już poradziłam. Ale dalsze wydarzenia w moim życiu mam wrażenie pogorszyły mój stan.
Chodzę na terapię od dwóch miesięcy, biorę też leki. Na ostatniej sesji wyrzuciłam z siebie tajemnicę, która nie dawała mi spokoju od 15 lat.
Dzień dobry.
Chodzę na terapię od dwóch miesięcy, biorę też leki. Mam 36 lat. Na ostatniej sesji wyrzuciłam z siebie tajemnicę, która nie dawała mi spokoju od 15 lat. To było traumatyczne wydarzenie z udziałem nieżyjącego już członka mojej rodziny.
Wyjawienie tej tajemnicy bardzo wiele mnie kosztowało. Po sesji upiłam się i pocięłam nożem całą rękę. Jakbym chciała się ukarać. Każde cięcie sprawiało mi ulgę. Nie mogę sobie teraz z tym poradzić. Dodatkowo moje rany zobaczył mąż. Czuję się teraz maksymalnie przez niego kontrolowana, co tylko zwiększa moją frustrację i poczucie winy. Nie wiem co robić,czuję się strasznie. Myślę tylko o tym,żeby się napić,a potem znów okaleczyć. Żałuję,że wyjawiłam terapeucie tajemnicę, dopóki była moja,jakoś nad tym panowałam.
chciałabym udać się na terapię, ale nie wiem na jaką. Nie wiem, jakie są nurty
Witam, chciałabym udać się na terapię, ale nie wiem na jaką. Nie wiem, jakie są nurty i w ogóle. Mam problem z poczuciem własnej wartości, pewnością siebie, nadmiernym stresem, lękiem i porównywaniem się do innych. Jak szukać i jak znaleźć odpowiednią pomoc?
Czy potrzebuję psychoterapii?
Czy potrzebuję psychoterapii?
Od jakiegoś czasu mam obniżony nastrój, jestem smutny, nic mi się nie chce i mam problemy z pamięcią. Często się zamartwiam.
Mam poczucie, że nic mi się nie uda.
Chciałabym dowiedzieć się jak zacząć terapię dla osób współuzależnionych?
Chciałabym dowiedzieć się jak zacząć terapię dla osób współuzależnionych? Do kogo się zgłosić? Mój partner niby zapisał się w poradni uzależnień, ale terminy są odległe, a ja też już nie wiem, co ze sobą zrobić. Mam już stany lękowe.
