Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy wynik 78 punktów dla EQ to wynik pozwalający na dobrą jakość życia? I czy terapia może ten wynik podnieść?
Cześć Mam pytanie czy wynik 78 punktów dla EQ to wynik pozwalający na dobrą jakość życia? I czy terapia może ten wynik podnieść?
Dorota
Agnieszka Włoszycka
Witam Pani Doroto,
Dziękujemy za przesłaną wiadomość. Co do Pani pytania, wedlug mojej opinii wynik 78 punktów EQ nie jest złym wynikiem i sam w sobie nie przekreśla dobrej jakości życia. Testy EQ pokazują pewien poziom umiejętności rozpoznawania i regulowania emocji, ale nie są wyrocznią, nie mierzą dojrzałości, wartości człowieka ani jego potencjału w relacjach. Najważniejsze jest to, jak dana osoba radzi sobie z emocjami na co dzień a nie sama liczba. Wiele osób z podobnym wynikiem funkcjonuje dobrze, szczególnie jeśli ma świadomość swoich trudności i chce nad nimi pracować. Tak uważam,że terapia może realnie podnieść kompetencje emocjonalne, nawet jeśli sam wynik testu nie zawsze rośnie spektakularnie. Zwykle bardziej zauważalne są zmiany w codziennym życiu: lepsze rozumienie siebie, mniejsze napięcie, większa stabilność emocjonalna i lepsze relacje z innymi.
EQ to punkt wyjścia, nie sufit, jakość życia buduje się nie liczbą, tylko procesem.
Gdyby potrzebowala Pani jeszcze o co zapytać, zapraszam do udzielania się na naszym forum.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Piotr Ziomber
Cześć! Wynik 78 punktów w teście EQ (inteligencji emocjonalnej) wskazuje na poziom nieco poniżej przeciętnej (zwykle EQ powyżej 90 do 100 uważa się za dobry), ale nadal pozwala na solidną jakość życia, zwłaszcza jeśli w innych obszarach funkcjonujesz dobrze. Terapia, np. behawioralno-poznawcza lub treningi EQ, może go podnieść, poprawiając umiejętności jak empatia czy samoregulacja emocji. Typowe skale EQ (np. MSCEIT czy EQ-i) mieszczą się w zakresie 50–150, gdzie 78 pkt to wynik niski-średni, sugerujący miejsce na rozwój w radzeniu sobie ze stresem czy relacjami. Nie blokuje to jednak udanego życia. Wiele osób z podobnym EQ osiąga sukcesy zawodowe i osobiste dzięki kompensacji innymi mocnymi stronami. Jakość życia zależy bardziej od praktycznego zastosowania EQ niż surowego wyniku. Tak, terapia może znacząco podnieść EQ, np. poprzez programy jak Instrumental Enrichment lub treningi emocjonalne, które stymulują procesy poznawcze i empatię a efekty widoczne po kilku miesiącach. Terapie skoncentrowane na współczuciu (CFT) też poprawiają afekt i optymizm, co pośrednio wzmacnia EQ. Zalecam konsultację z psychologiem specjalizującym się w inteligencji emocjonalnej dla spersonalizowanego planu.
Zuzanna Szczepańska
Cześć, wynik 78 punktów w teście EQ sam w sobie nie jest jednoznacznym wyznacznikiem jakości życia, ponieważ takie testy pokazują jedynie pewien wycinek funkcjonowania emocjonalnego w danym momencie, a na dobrostan wpływa wiele innych czynników, jak relacje, zdrowie psychiczne, wsparcie społeczne czy umiejętności radzenia sobie ze stresem. Nawet osoby z niższymi wynikami mogą prowadzić satysfakcjonujące życie, jeśli dobrze rozumieją siebie i potrafią budować bezpieczne więzi. Terapia jak najbardziej może pomóc rozwijać kompetencje emocjonalne, takie jak rozpoznawanie i regulowanie emocji, komunikacja czy empatia, więc w praktyce może też wpłynąć na poprawę tego typu wyników, ale ważniejsze jest to, że terapia przede wszystkim wspiera realne funkcjonowanie i samopoczucie, a nie tylko liczby w teście.
Natalia Przybylska
Dzień dobry pani Doroto,
Na początku chciałabym zwrócić pani uwagę na to, że wyniki jakichkolwiek testów to tylko suche liczby, która nie determinują naszej przyszłości. Jakość życia to znacznie szersze pojęcie, na które składa się wiele niezależnych od EQ czynników, takich jak chociażby poczucie sensu i wyznawane wartości, wsparcie społeczne i jakość bliskich relacji, sytuacja materialna i zdrowie fizyczne, inteligencja poznawcza (IQ) czy też nabyte kompetencje zawodowe.
Inteligencja emocjonalna jest niewątpliwie ważnym zasobem, ale nie jedynym. Co istotne, EQ można rozwijać. Terapia jest skutecznym sposobem na naukę rozpoznawania emocji, ich nazywania oraz regulowania. Można to trenować jak każdą inną umiejętność – z czasem coraz lepiej odczytując sygnały płynące z ciała i intencje innych osób.
Wszystkiego dobrego!
Natalia Przybylska
Zobacz podobne
Jak powiedzieć psychoterapeucie, że nie chce kontynuować współpracy?
Uczęszczałam na psychoterapię, podczas wakacji że względu na moją i mojego psychologa mniejszą dostępność zrobiliśmy przerwę. Była dla mnie czasem przemyśleń. Czuję że powrót na nią z tym psychologiem nie ma większego sensu. Nie czułam za bardzo nici porozumienia z tym specjalistą i tego żeby coś zmieniała. Dużą wagę w planowaniu zakończenia współpracy ma też aspekt finansowy, gdzie po prostu nie mogę sobie finansowo pozwolić na koszt terapii. W jaki sposób najlepiej przekazać specjaliście że nie chce kontynuować współpracy z nim? Jakich słów użyć żeby zrozumiał j nie próbował na siłę namawiać mnie na dalszą współpracę?
Parę pytań i trudności - od diagnozy i nieświadomych samookaleczeń, przez poczucie bycia sknerą, po pytanie o psychoterapię.
Dzień dobry,
Mam zdiagnozowane zaburzenia lękowo-depresyjne i przyjmuję leki. Jest sprawa, którą się wstydzę poruszyć u lekarza. Skubię skórę w środku nosa np. podczas oglądania serialu. Czasami przez dłuższy czas nie zdaję sobie sprawy, że to robię, a jak już się zorientuję to postanawiam sobie, że przestanę, ale po chwili nieświadomie to kontynuuje lub czuję świadomą pokusę, żeby oderwać kawałek skóry. Czasami leje mi się krew i powstają bolesne rany. Przez dłuższy czas tego nie robiłam, to wróciło dwa tygodnie temu i nie mogę tego połączyć z jakimś zwiększonym stresem, na lekach cały czas czuję się dobrze. W życiu nie zrobiłabym sobie krzywdy przez typowe samookaleczanie i nie myślę o tym skubaniu nosa w ten sposób. Nie wiem co o tym myśleć.
Od niedawna podejrzewam również u siebie ASD. Czekam na psychoterapię CBT/schematy i zastanawiam się czy warto podjąć temat diagnozy spektrum przed terapią czy to w zasadzie nie ma znaczenia i liczą się moje przeżycia, a nie kod choroby? Czy jest możliwość diagnozy na nfz?
Jestem straszną sknerą i przeszkadza mi to. Ogólnie jestem oszczędna, mam sporo oszczędności i potrafię eliminować zbędne koszty. Czasami wydaje pieniądze na swoje zachcianki, przyjemności, ale bardzo niechętnie wydaje pieniądze na innych. Ostatnio złapałam się na okropnej myśli, że mam nadzieje, że do urodzin koleżanki stracę z nią kontakt, żeby nie musieć jej kupować prezentu. Zastanawiam się czy po prostu jestem taką okropną osobą czy co? Na pewno poruszę ten temat na terapii, ale ostatnio męczy mnie ten temat i zastanawiam się czy są tu jakieś pytania, które warto przemyśleć.
Czy psychoterapia skutecznie leczy zaburzenia lękowe i bezsenność?
Czy zaburzenia lękowe i bezsenność da się wyleczyć psychoterapią?
Czy powiedzieć psychiatrom o niebraniu leków i radzeniu sobie z depresją?
Dzień dobry.
Chodzę już do psychiatry prawie od roku i niedługo mam teleporadę, bo coś się stało i nie można mieć takiej standardowej wizyty i boję się każdego dnia, bo nie wiem co powinnam zrobić. Czy powinnam powiedzieć, że nie brałam leków, które mi przepisano, bo nie mogłam wstać z łóżka i czułam się jak w depresji? Trwało to jakiś miesiąc. Boję się osądu. Czy powinnam również w końcu zdradzić swoją tajemnicę o radzeniu sobie z takim stanem w przeszłości?
Jaki nurt terapii wybrać przy problemach z nieprzystosowaniem społecznym i nadopiekuńczością rodziców?
Dzień dobry, mam pytanie w jakim nurcie najlepiej podjąć terapię jeżeli problemem jest nieprzystosowanie społeczne u dorosłego przez posiadanie nadopiekuńczych rodziców? Z tego wynika brak samodzielności i lęk z nią związany, jak również lęk społeczny.
