Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy psychoterapia pomoże mi być lepszym człowiekiem?
Czy psychoterapia pomoże mi być lepszym człowiekiem i pozwoli na odbudowanie relacji?
Ryszard
3 lata temu
Justyna Lament
Nie ma gwarancji, że psychoterapia pomoże odbudować relację, jednak rzeczywiście praca nad sobą, rozumienie siebie, swoich potrzeb i emocji oraz czucie i asertywne stawianie granic, to aspekty, które mogą polepszać relacje, a które są wynikiem dobrze zakończonej psychoterapii. Bywa też tak, że w toku psychoterapii klienci przyglądają się swoim relacjom, weryfikują je i decydują się zerwać kontakt z pewnymi osobami.
3 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Teresa Łącka
Wszystko zależy od tego co Pan rozumie pod pojęciem "być lepszym człowiekiem". Zgłaszając się na psychoterapię, zakładamy pracę nad zmianą, wypracowanie pożądanego efektu, również, a może przede wszystkim w relacjach. Jeśli problem zostanie zidentyfikowany i pomoże Pan sobie swoim zaangażowaniem w proces terapeutyczny to szansa na zmianę oczywiście istnieje.
3 lata temu
Magdalena Piotrowska-Fedyk
Ryszardzie, w trakcie psychoterapii chodzi o poznanie swoich nieświadomych schematów i mechanizmów psychologicznych, po to, aby przyjrzeć się, które z nich utrudniają bycie w relacji lub przyczyniają się do cierpienia. Często działamy w swoim w życiu na podstawie nieświadomych motywacji, które w efekcie doprowadzają nas do cierpienia lub poczucia powtarzania. Psychoterapia ma na celu zmianę tych nieadaptacyjnych zachowań. Poznanie siebie daje wybór w postępowaniu, co wpływa na budowanie relacji.
3 lata temu
Zobacz podobne
Nic nie mówię u psychologa - paraliżuje mnie strach.
Podczas wizyty u psychologa paraliżuje mnie strach i nie mogę o niczym myśleć ani niczego powiedzieć, chcę po prostu uciec stamtąd jak najszybciej i jak najdalej, nigdy tam nie wracać. Z każdego, nawet najbłachszego powodu (np. ktoś jest zmęczony i powie do mnie, żebym się odczepił) wpadam w płacz. Nikt mnie nie rozumie. Nie uzyskam pomocy, bo wiadomo, że podczas wizyty nic nie powiem.
Nie jestem w stanie funkcjonować, oczekuję na leczenie. Skupiam się bardzo na leczeniu, czy to obsesja?
Jestem w trakcie oczekiwania na rozpoczęcie psychoterapii i na rozpoczęcie chodzenia do nowej psychiatrki, oba na NFZ i oba rozpoczną się w marcu 2024 r. Mam objawy depresji, fobii społecznej i nerwicy lękowej, które negatywnie wpływają na moje codzienne funkcjonowanie, nie mogę pracować, oglądać filmów, słuchać muzyki, czytać książek czy grać w gry, moja aktywność życiowa jest niska, nie jestem w stanie też wchodzić w znajomości. Jednym słowem - wegetacja. Obecnie większość dnia upływa mi na myśleniu, oglądaniu filmików i czytaniu w internecie o psychoterapii i lekach, często też zaglądam na opisy psychoterapeutki i psychiatrki, do których będę uczęszczać, ogólnie interesuję się tym co czeka mnie w marcu. Zważając na stan w jakim jestem to jedyne o czym jestem w stanie myśleć to o pomocy, którą zacznę otrzymywać za 2 miesiące. Czy to normalne? Czy raczej podchodzi to pod obsesję?
Jak znaleźć odpowiedniego psychologa do konkretnych tematów związanych z przeszłością mającą wpływ na obecne życie?
Jak znaleźć odpowiedniego psychologa do konkretnych tematów związanych z przeszłością mającą wpływ na obecne życie?
Zaburzenia psychiczne czy choroby psychiczne?
Dlaczego termin zaburzenia psychiczne jest bardziej preferowany od terminu choroby psychiczne?
Jakie nurty psychoterapii pracują z ciałem? Jak wygląda taka sesja?
