
Czy zespół lęku uogólnionego (GAD) z epizodami depresyjnymi można wyleczyć samą psychoterapią, gdy jest w zaawansowanym stanie?
Maciek
Katarzyna Ochal
Panie Maćku,
myślę, że pytanie, które Pan tu zadaje, powinno być omówione z psychiatrą lub z Pana terapeutą. Myślę, że to jest osoba, która najlepiej zna Pana sytuację i jest w stanie doradzić co w takim wypadku robić. Warto też omówić Pana obawy związane z przyjmowaniem leków. W niektórych przypadkach łączona jest farmakoterapia z psychoterapią i takie połączenie daje dobre efekty terapeutyczne.
Serdeczności, Katarzyna Ochal
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
myślę, że odpowiedź na zadane pytanie jest zależna od wielu czynników, np. nasilenia objawów, czy też innych trudności zdrowotnych. Sposób leczenia zależy od zaawansowania trudności wynikających z GAD oraz epizodów depresyjnych. Jeżeli pojawiają się wątpliwości, czy sama psychoterapia jest wystarczająca warto udać się do lekarza psychiatry i poruszyć z nim tę kwestię. Wspomina Pan również, że uczęszcza na psychoterapię - może warto zadać też to pytanie psychoterapeucie, który będzie bardziej kompetentny do udzielenia odpowiedzi na pytanie z uwagi na znajomość Pana historii choroby oraz doświadczanych objawów/trudności.
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
Katarzyna Waszak
Dzień dobry!
Dobre rezultaty w leczeniu lęku uogólnionego daje psychoterapia w połączeniu z farmakoterapią. Warto zasięgnąć porady psychiatry, zwłaszcza że objawy są źródłem cierpienia. Epizody depresyjne również są wskazaniem do wizyty u lekarza. Pozdrawiam
Katarzyna Waszak

Zobacz podobne
Dzień dobry, Kilka tygodni temu rozpocząłem sesję spotkań z psychologiem, dotychczas odbyłem trzy takie spotkania i zastanawiam się nad sensem kontynuowania terapii.
Jestem 28-letnim mężczyzną i właściwie od 10 lat (zaczęło się od studiów) miewam zaburzenia nastroju (włącznie z myślami samobójczymi), spowodowanymi niezadowoleniem z życia na różnych płaszczyznach: zawodowej, towarzyskiej, zdrowotnej. Wydaje mi się, że potrzebuję kogoś, kto pomógłby mi rozwiązać te problemy, a niestety w swoim otoczeniu takiej osoby nie mam. Zacząłem sądzić, że nie jest to też psycholog, gdyż nawet nie potrafię sobie wyobrazić, w jaki doraźny sposób mógłby pomóc. Dobre słowo i próba zmiany nastawienia nie pomogą.
Chyba on do końca też nie rozumie, z czym mam problem. Rozmowę planowałem oprzeć na analizie błędów myślowych, które doprowadziły mnie do sytuacji, z którą nie umiem sobie poradzić, natomiast ostatecznie z terapeutą skupiliśmy się na poradzeniu sobie z efektem, czyli aktualnym stanem.
Nie wiem, jakie powinienem podjąć dalsze kroki:
1. Czy kontynuować sesję z obecnym psychologiem i próbować lepiej wytłumaczyć, co jest nie tak. 2. Sięgnąć po pomoc innego psychologa. 3. Dać sobie spokój z psychologiem i próbować rozwiązywać problemy samemu.
Dziękuję i pozdrawiam.
Dzień dobry, moja 17-letnia córka chodzi na terapię do psychologa. Psycholog bardzo namawia córkę na wizyty dwa razy w tygodniu, wręcz robi się to uporczywie. Dała jej do zrozumienia, że jeśli się nie zgodzi , nie ma sensu, żeby przychodziła. Czy tak powinien się zachowywać psycholog?
