Odpowiedz jako specjalista
WsteczDepresja a skuteczność leków na ADHD - czy warto rozważyć odstawienie antydepresantów?
Od 6 zmagam się z depresja która się nasila, leki mi nie pomagają a jedynie szkodzą, biorę też lek na adhd ale też prawie że nie działa prawdopodobnie przez antydepresanty. Farmakologia u mnie zawiodła, różne rodzaje leków, długi czas ich przyjmowania, brak innych zaburzeń medycznych które by to powodowało i zastanawiam się nad odstawieniem leków na depresję u psychiatry i zostawić same na adhd. Chce zapytać czy moje rozumowanie ma sens i czy warto spróbować byłam na paru terapiach ale przez brak dobrych leków była ona nieskuteczna
Anonimowy
Sylwia Skibińska
Dzień dobry. U części osób nieleczone lub późno rozpoznane ADHD może nasilać objawy depresyjne, jednak nie oznacza to, że leki przeciwdepresyjne są zbędne lub należy je odstawić samodzielnie. O takich zmianach zawsze powinien decydować psychiatra po dokładnej ocenie Pani/Pana stanu. Warto otwarcie porozmawiać z lekarzem o dotychczasowym przebiegu leczenia i braku efektów. Jeśli kilka odpowiednio prowadzonych prób farmakoterapii nie przyniosło poprawy, może być zasadne rozważenie dalszej diagnostyki, modyfikacji leczenia lub konsultacji w ośrodku zajmującym się trudniejszymi przypadkami. Terapia psychologiczna również ma sens, choć rzeczywiście przy bardzo nasilonych objawach bywa trudniej z niej korzystać. Często najlepsze efekty przynosi połączenie odpowiednio dobranej farmakoterapii z psychoterapią.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Bożena Nagórska
Dzień dobry.
Nierozpoznane lub nieskutecznie leczone ADHD często daje objawy wtórnej depresji, a same antydepresanty mogą osłabiać działanie leków stymulujących lub wywoływać spłaszczenie afektywne. Warto omówić z psychiatrą bezpieczne odstawianie leków przeciwdepresyjnych, aby sprawdzić, jak organizm reaguje na samą monoterapię ADHD i precyzyjnie dobrać jej dawkę. Dopiero po ustabilizowaniu układu nerwowego odpowiednio dobraną farmakologią psychoterapia – zwłaszcza w nurcie poznawczo-behawioralnym ukierunkowanym na ADHD – ma szansę przynieść oczekiwane rezultaty. Zdecydowanie warto przedstawić ten plan lekarzowi prowadzącemu, pamiętając, by nigdy nie modyfikować dawek leków na własną rękę.
Z pozdrowieniami
Bożena Nagórska
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Nigdy nie można odstawiać leków psychotropowych samemu, nawet jeżeli pacjent czuje się lepiej. Sam mam takie doświadczenie z pacjentami, który odstawiali bez konsultacji, a ich stany nagle uległy drastycznemu pogorszeniu. Leczenie farmakologiczne ma to do siebie, że czasami trzeba zmienić leki (szczególnie w chorobach i zaburzeniach psychicznych) gdyż każdy pacjent inaczej reaguje na dane substancje czynne. Wraz z farmakoterapią powinna być prowadzona psychoterapia.
Jagoda Jek
Sześć lat zmagania się z depresją i kolejne próby leczenia bez oczekiwanej poprawy mogą być bardzo wyczerpujące. Nic dziwnego, że zastanawiasz się nad zmianą dotychczasowego sposobu leczenia.
Jednocześnie trudno jednoznacznie odpowiedzieć, czy odstawienie leków przeciwdepresyjnych będzie dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem. To zależy m.in. od rodzaju depresji, stosowanych leków, ich dawek, wcześniejszych efektów leczenia oraz tego, jak obecnie funkcjonujesz. Dlatego warto omówić swoje wątpliwości z psychiatrą, zamiast odstawiać leki samodzielnie.
Jeśli masz poczucie, że farmakoterapia nie pomaga lub wręcz pogarsza Twoje samopoczucie, powiedz o tym lekarzowi wprost. Czasami potrzebna jest zmiana strategii leczenia, ponowna weryfikacja diagnozy, ocena możliwych interakcji między lekami lub rozważenie innych metod, gdy standardowe leczenie nie przynosi efektów.
Piszesz też, że terapia była nieskuteczna z powodu braku działania leków. Rzeczywiście, nasilone objawy depresji mogą utrudniać korzystanie z psychoterapii, ale nie oznacza to, że terapia nie ma już sensu. Niekiedy po zmianie leczenia lub ustabilizowaniu objawów można wrócić do niej i odnieść z niej znacznie większe korzyści.
Jeżeli od dłuższego czasu mimo kilku prób leczenia nie obserwujesz poprawy, warto rozważyć konsultację u psychiatry specjalizującego się w leczeniu depresji opornej na leczenie. Taka konsultacja może pomóc spojrzeć na całość leczenia z nowej perspektywy i omówić dostępne możliwości.
Najważniejsze jest, aby nie wprowadzać zmian w farmakoterapii na własną rękę. Nawet jeśli obecne leczenie nie przynosi oczekiwanych efektów, wspólne zaplanowanie kolejnych kroków z psychiatrą będzie najbezpieczniejszym rozwiązaniem.
~ Jagoda Jek, psycholożka
Marta Drewniak
To, że od tylu lat szuka Pani pomocy mimo doświadczanych rozczarowań, świadczy o ogromnej wytrwałości i o tym, że nadal troszczy się Pani o siebie. Pani sposób rozumowania może być wartościową hipotezą do omówienia z psychiatrą, nie powinien jednak stanowić podstawy do samodzielnego odstawienia leków. W przypadku nieskuteczności dotychczasowego leczenia można rozważyć zmianę rodzaju leku lub całej strategii terapeutycznej, a niekoniecznie pozostawienie wyłącznie leku stosowanego w ADHD. Warto poprosić psychiatrę o ponowną ocenę wszystkich dotychczasowych prób leczenia, działań niepożądanych oraz wzajemnego wpływu przyjmowanych preparatów. Może Pani także rozważyć konsultację u innego psychiatry. Psychoterapia nadal może okazać się pomocna, jednak czasami potrzebna jest zmiana terapeuty, nurtu lub celu pracy. Nie jest Pani przypadkiem bez nadziei — dotychczasowe leczenie po prostu nie przyniosło jeszcze oczekiwanego rozwiązania proszę próbować dalej, wszystkiego dobrego :)
Zobacz podobne
Nie mam chęci do życia, nie mam pracy, zawodu a kończę 52 lata.
Nie mam chęci do życia, nie mam pracy, zawodu, a kończę 52 lata.
Na niczym się nie znam. Czuję się jak pasożyt. Nie potrafię nic doprowadzić do końca, zaczynam i od razu rezygnuję. Od paru lat biorę lamilept, na cyklotymię, tylko chyba nie pomaga. W przeszłości miałem górki i dołki, a teraz nie wiem. Nie potrafię się zabrać do działania, tracę czas. Nie wierzę, że mogę z tego wyjść. Do tego problemy z komornikiem z długami z przeszłości. Nie wiem, co zrobić z sobą, nie chcę już wegetować. Co mogę zrobić ze sobą?
Jak poradzić sobie po zdradzie
Jak poradzić sobie po zdradzie minął już 3 rok, jesteśmy razem, a ja łapie doła przy każdej okazji. Miejscowość gdzie owa pani mieszka, Imię nie umiem sobie z tym poradzić. Nieraz brak chęci do życia, nic nie cieszy. Jak ruszyć dalej ?
Nigdy nie korzystałam z usług psychologa. Jednakże czuje, że może nadszedł właśnie ten czas, aby pierwszy raz spróbować.
Witam,
Nigdy nie korzystałam z usług psychologa. Jednakże czuje, że może nadszedł właśnie ten czas, aby pierwszy raz spróbować. Mianowicie rok 2022 był dla mnie nieco stresujący, ponieważ przygotowywałam się do matury, moim marzeniem było móc iść na studia. Gdy to się spełniło, wszystko się zmieniło...
Od dłuższego czasu mimo poświęcanego czasu i naprawdę dużej chęci do zrozumienia wielu rzeczy nic mi nie wychodzi, często mam napady płaczu i na ten moment większość moich myśli jest negatywnych... Na co dzień borykam się też z napięciowym bólem głowy w skroniach, a więc to tylko nasila mój stres... Do tego w związku, w którym jestem już 4 lata, również dobrze się nie wiedzie. Zrobiłam się bardzo nerwowa i przykładam wagę do wszystkiego, co usłyszę od kogoś innego...
Nie wiem, jak sobie z tym poradzić. Chciałabym mieć znowu pełną motywację i spokój w głowie, jednakże przez te ostatnie ciągłe niepowodzenia nie jestem w stanie pozytywnie myśleć...
Dodam, że nie byłabym w stanie powiedzieć wszystkiego to, co odczuwam żadnej osobie nawet mi najbliższej, bo po prostu nie potrafię i od razu wywołuje łzy...
Może ktoś byłby w stanie mi coś doradzić?
Czemu mężczyźni z depresją wybierają samotność?
Dlaczego mężczyźni z objawami depresji chcą być sami, bez żadnych związków. Mój były nie chce rozmawiać na temat związku ze mną, nie chce nic naprawiać, powiedział, że chce być sam, naprawić swój mózg.
Jak wygląda sesja u psychologa i psychiatry? Zmagam się z trudnościami w otwartym mówieniu, ubraniu w słowa.
Dzień dobry. Chciałabym się dowiedzieć jak wygląda sesja u psychologa (albo psychiatry)? Czy muszę sama wszystko opowiadać, czy specjalista zadaje pytania i prowadzi rozmowę? Czy mogliby Państwo opisać, jak zazwyczaj przebiega taka konsultacja? Z natury mam trudność z ubraniem wszystkiego w słowa tak, żeby miało to sens. Często stresuję się w takich sytuacjach i wtedy trudno mi się otworzyć albo poukładać myśli. Dlatego czuję się pewniej, gdy ktoś zadaje mi konkretne pytania i prowadzi rozmowę krok po kroku. Zastanawiam się też, czy są jakieś tematy, o których warto wspomnieć już na pierwszej wizycie, żeby spotkanie było jak najbardziej pomocne. Nie wiem dokładnie, od czego zacząć ani jak szczegółowo opowiadać. Mój stan zdrowia pogorszył się i utrudnia mi funkcjonowanie w życiu codziennym. Wynika to z jednoczesnego przeżywania żałoby po stracie najbliższej mi osoby oraz chronicznego stresu związanego z dużą presją i wyczerpującymi obowiązkami w pracy.n Mój szef bardzo mnie męczy — wymaga ode mnie dużo, nie daje wsparcia, a do tego często zachowuje się niesprawiedliwie wobec innych pracowników, czasami pod wpływem alkoholu. Zdarzają się też nieprzyjemne docinki z jego strony, które sprawiają, że codzienne funkcjonowanie w pracy staje się dla mnie coraz trudniejsze. Jego zachowanie wobec zespołu bywa agresywne i upokarzające. Czuję, że jestem tym wyczerpana. Dodatkowo zajadam stres przez co pogorszyła się moja jakość snu i ogólnie nie wyglądam zbyt zadbanie. Dziękuję za pomoc.
