Odpowiedz jako specjalista
WsteczJak znaleźć skuteczną indywidualną terapię dla osoby ze spektrum autyzmu?
Treść wrażliwaDzień dobry! Jako osoba ze spektrum autyzmu, w związku z moimi różnymi problemami i myślami, z którymi sobie nie radzę, przeogromną liczbą nie przerobionych wspomnień, o których nie będę się rozpisywał, bezpośrednio próbą targnięcia się (6 miesięcy temu) (obecnie nie mam myśli, planów samobójczych itp.) wspólnie z moim rodzicem szukamy terapii w okolicy. Problem jest taki, że większość z tych poradni do których dzwoniliśmy (listę podali psycholodzy/pedagodzy szkolni) nie odebrała lub jest dla osób dorosłych. Tylko w jednym miejscu dostaliśmy się, ale jest to terapia grupowa od uzależnień (nie uważam się za osobę uzależnioną). Najbardziej zależałoby mi na indywidualnej (nie grupowej jak we wcześniejszym przykładzie) terapii np. CBT, psychodynamiczna, integracyjna, po to, bym mógł bardziej zrozumieć siebie, ale też i wygadać się z tego, co się piętrzy w mojej głowie. Chciałbym więc się spytać o to jak szukać terapii oraz co zrobić żeby szukanie terapii oraz sama w sobie terapia, były skuteczne? Miłego dnia! 17131
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Nie wiem z jakich okolic Pan pisze, ale raczej wszędzie jest dostęp do specjalistów, tylko że często w prywatnych gabinetach lub online. Inna sprawa ,że pedagodzy czy psycholodzy nie prowadzą stricte terapii ale pracują w zakresach pomocowych i diagnostycznych. Istnieją także telefony zaufania gdzie można zadzwonić i porozmawiać bezpłatnie i anonimowo.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Renata Mazurowska
Dzień dobry. Sama terapia, terapeuta ani nawet wybrany nurt nie zapewnia skutecznej terapii - pacjent/klient jest także współautorem pożądanej zmiany. Ponadto ten sam terapeuta dla jednej osoby będzie bardzo odpowiedni - nawiążą sojusz terapeutyczny, ustalą cele, będą otwarcie rozmawiać o trudnościach w terapii, a innej osobie może się wydać mało skuteczny. Proszę szukać i zdać się na intuicję, ale zapytać, czy terapeuta ukończył czteroletnie szkolenie psychoterapeutyczne i czy odbył własną psychoterapię. To może być ważna wskazówka. Pozdrawiam i życzę powodzenia, RM
Eliza Śliwińska
Dzień dobry,
cieszę, że wspólnie z rodzicem poszukują Państwo specjalistycznego wsparcia. Nie znam miejsca zamieszkania, dlatego nie mogę wskazać konkretnych placówek. Zachęcam do poszukania fundacji oraz ośrodków terapeutycznych specjalizujących się we wsparciu osób w spektrum autyzmu.
Przykładami takich organizacji są Fundacja SYNAPSIS, Centrum CBT oraz Fundacja ALEKlasa. Najlepiej jednak poszukać placówek działających w pobliżu miejsca zamieszkania, które oferują pomoc osobom z diagnozą neuroróżnorodności.
Na stronie „Autyzm po ludzku” (https://www.autyzmpoludzku.pl/) znajdują się numery telefonów wsparcia. Warto skontaktować się z konsultantami, aby uzyskać bieżącą pomoc oraz informacje o lokalnych placówkach oferujących długoterminowe wsparcie.
Fundacja dla Dzieci i Dorosłych z Autyzmem SYNAPSIS prowadzi konsultacje mailowe oraz wsparcie telefoniczne. Na stronie internetowej tej Fundacji znajdują się aktualne dane kontaktowe, w tym adres e-mail i numery telefonów.
Można również skorzystać z ogólnopolskiej, bezpłatnej i anonimowej infolinii dla osób w spektrum autyzmu pod numerem 333 070 180, czynnej od poniedziałku do soboty w godzinach 10.00–18.00.
Pozdrawiam serdecznie
Eliza Śliwińska
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Mam wrażenie, że wykonał Pan już bardzo ważny krok: nie tylko dostrzegł Pan, że potrzebuje wsparcia, ale również aktywnie go szuka, to szczególnie istotne po tak trudnym okresie w życiu. Nie przywiązywałabym się na początku wyłącznie do konkretnego nurtu terapii. Znacznie ważniejsze jest to, czy w gabinecie będzie się Pan czuł bezpiecznie, wysłuchany i zrozumiany. Dobra relacja z terapeutą często ma większe znaczenie niż sama nazwa metody pracy moim zdaniem. Warto również już podczas pierwszej rozmowy zapytać terapeutę, czy ma doświadczenie w pracy z osobami w spektrum autyzmu oraz z osobami po kryzysach suicydalnych. Dzięki temu łatwiej będzie ocenić, czy jest to osoba, która będzie potrafiła odpowiednio dopasować sposób pracy do Pana potrzeb.
Proszę się nie zniechęcać tym, że znalezienie odpowiedniego miejsca trwa dłużej, niż Pan zakładał. Czasami poszukiwania są częścią procesu, a znalezienie terapeuty, przy którym można poczuć się bezpiecznie, bywa warte tego dodatkowego wysiłku.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Jakub Pawłowski
Dzień dobry.
Już samo szukanie pomocy świadczy o dużej determinacji i odpowiedzialności za własne zdrowie. To ważne, zwłaszcza gdy za sobą ma się trudne doświadczenia i wcześniejszy kryzys.
Jeśli zależy Ci na terapii indywidualnej, warto szukać psychologa lub psychoterapeuty, który ma doświadczenie w pracy z osobami w spektrum autyzmu oraz z osobami po kryzysach psychicznych. Nie trzeba ograniczać się wyłącznie do najbliższych poradni – wiele gabinetów prowadzi również terapię online, która bywa równie skuteczna i znacząco zwiększa dostęp do specjalistów.
Na pierwszych spotkaniach nie trzeba opowiadać całej swojej historii. Dobra terapia rozwija się w tempie, które jest dla pacjenta bezpieczne. Najważniejsze jest zbudowanie relacji opartej na zaufaniu i wspólne ustalenie celów terapii. Jeśli po kilku spotkaniach poczujesz, że nie ma porozumienia z terapeutą, warto poszukać innej osoby – to naturalna część procesu, a nie porażka
Bożena Nagórska
Dzień dobry
Proces szukania terapii dla osoby niepełnoletniej i w spektrum autyzmu bywa trudny, dlatego warto rozszerzyć poszukiwania o wyszukiwarki internetowe z filtrami ustawionymi na pomoc młodzieży oraz specjalistów z doświadczeniem w neuroróżnorodności. Aby terapia była skuteczna i bezpieczna, kluczowe jest wybranie formy indywidualnej w nurcie dopasowanym do Pana potrzeb (np. CBT lub integracyjnym) i upewnienie się, że terapeuta potrafi pracować z osobami w spektrum bez prób ich naśladowania czy zmieniania na siłę. Warto również otwarcie mówić o swoich granicach oraz dać sobie czas na zbudowanie zaufania, pamiętając, że na pierwszych spotkaniach ma Pan prawo sprawdzać, czy czuje się w tej relacji bezpiecznie i komfortowo.
Z pozdrowieniami
Bożena Nagórska
Wiktoria Woldan
Dzien dobry,
Wybierając terapeutę, warto zwrócić uwagę nie tylko na sam nurt terapii (CBT, psychodynamiczny czy integracyjny), ale przede wszystkim na doświadczenie danej osoby, sposób pracy oraz to, czy czuje się Pan przy niej bezpiecznie i akceptowany. Dobra relacja terapeutyczna jest jednym z ważniejszych elementów skutecznej terapii!
Na początku nie musi Pan od razu opowiadać o wszystkich trudnych wspomnieniach. Terapia jest procesem, w którym krok po kroku można porządkować swoje doświadczenia, lepiej rozumieć siebie i uczyć się skuteczniejszych sposobów radzenia sobie z emocjami.
Pozdawiam serdecznie
Jagoda Jek
To, że po próbie samobójczej i przy dużej ilości trudnych wspomnień szuka Pan pomocy, jest bardzo ważnym krokiem. Sam fakt, że potrafi Pan określić, czego potrzebuje (terapia indywidualna, praca nad emocjami, zrozumienie siebie), jest dużym zasobem.
Przy szukaniu terapeuty warto zwrócić uwagę nie tylko na nurt (CBT, psychodynamiczny itd.), ale przede wszystkim na doświadczenie danej osoby. W Pana przypadku dobrze byłoby szukać kogoś, kto pracuje z:
osobami w spektrum autyzmu,
kryzysami psychicznymi i samouszkodzeniami,
trudnymi doświadczeniami/traumą.
Może Pan pytać wprost podczas pierwszego kontaktu: „Czy ma Pan/Pani doświadczenie w pracy z osobami w spektrum i po kryzysach samobójczych?”.
Jeśli chodzi o terapię grupową od uzależnień — jeśli nie dotyczy ona Pana problemów, prawdopodobnie nie będzie tym, czego Pan aktualnie potrzebuje. Warto szukać dalej, np. przez fundacje wspierające osoby w spektrum, polecenia od psychologów szkolnych albo prywatnych terapeutów.
Żeby terapia miała większą szansę pomóc, warto od początku powiedzieć terapeucie o najważniejszych rzeczach: spektrum, próbie samobójczej, trudnych wspomnieniach i tym, czego Pan oczekuje od terapii. Nie trzeba jednak wszystkiego opowiadać od razu — tempo otwierania się też jest częścią pracy.
Najważniejsze jest też znalezienie osoby, przy której poczuje Pan bezpieczeństwo i akceptację. Czasem trzeba odbyć kilka konsultacji, zanim trafi się na właściwego specjalistę.
Sylwia Skibińska
Dzień dobry. W przypadku osób w spektrum autyzmu nie istnieje jeden „najlepszy” nurt terapii. Znacznie ważniejsze jest, aby terapeuta miał doświadczenie w pracy z osobami neuroróżnorodnymi i potrafił dostosować sposób pracy do Pana potrzeb. Warto już podczas pierwszego kontaktu zapytać, czy specjalista pracuje z osobami w spektrum autyzmu oraz z osobami po kryzysach suicydalnych. Jeśli ma Pan trudność ze znalezieniem miejsca, proszę nie ograniczać się wyłącznie do poradni w najbliższej okolicy. Coraz więcej psychoterapeutów prowadzi również terapię online, która dla wielu osób jest równie skuteczną formą pomocy. Aby terapia była jak najbardziej efektywna, warto otwarcie mówić terapeucie o swoich oczekiwaniach, trudnościach oraz o tym, co jest dla Pana pomocne, a co nie. Terapia jest procesem opartym na współpracy, nie trzeba wszystkiego wiedzieć ani umieć od pierwszego spotkania. Napisał Pan, że obecnie nie ma myśli ani planów samobójczych co jest bardzo ważną informacją. Gdyby jednak taki kryzys kiedykolwiek powrócił lub poczułby Pan, że trudno sobie z nim poradzić, proszę nie zostawać z tym samemu i jak najszybciej skontaktować się z bliską osobą, terapeutą, psychiatrą lub zgłosić się do najbliższego oddziału pomocy doraźnej.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Ewelina Sinda-Dulińska
Dzień dobry, Szukanie pomocy w tym momencie to bardzo ważny krok. Jak szukać odpowiedniej terapii:-Poradnie zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży (NFZ) jeśli nie ma Pan/Pani jeszcze 18 lat, warto szukać konkretnie poradni z dopiskiem "dla dzieci i młodzieży", a nie ogólnych poradni dla dorosłych. -Ośrodki Środowiskowej Opieki Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży to stosunkowo nowa sieć placówek w Polsce, często z krótszym czasem oczekiwania niż tradycyjne poradnie, i bez skierowania.-Fundacje specjalizujące się w młodzieży i osobach w spektrum autyzmu np. Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, fundacje regionalne wspierające osoby w spektrum, czasem oferują terapię indywidualną bezpłatnie lub w niższej cenie.-Terapia prywatna z niższą stawką, wielu terapeutów oferuje "miejsca socjalne" warto pytać o to wprost przy telefonie. Przy wyborze terapii indywidualnej warto przy pierwszym kontakcie zapytać, czy dany terapeuta ma doświadczenie w pracy z osobami w spektrum autyzmu. Co zrobić, żeby szukanie i sama terapia były skuteczne: nie zniechęcać się brakiem odpowiedzi z pierwszych miejsc, to niestety częste. Przy pierwszym kontakcie można wprost powiedzieć, czego się szuka, to pomoże uniknąć błędnego skierowania. W terapii kluczowa jest szczerość wobec psychoterapeuty, nawet gdy trudno oraz danie sobie czasu na zbudowanie zaufania, zanim pojawi się ocena czy dany osoba jest odpowiednia. Jeśli po kilku spotkaniach czuje, że nie mam kontaktu z psychoterapeutą – to normalne, można i warto szukać dalej, dopasowanie osobowościowe ma duże znaczenie. Bardzo dobrze, że jest wsparcie rodzica w tym procesie, to duża wartość. Skoro pół roku temu doszło do próby samobójczej, gdyby w dowolnym momencie znów pojawiły się myśli samobójcze, można zadzwonić na Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży 116 111 (czynny całą dobę) lub Telefon Zaufania dla osób w kryzysie psychicznym 116 123. Dobrego dnia, Ewelina Sinda-Dulińska
Zobacz podobne
Mąż zachwycony terapeutką – jak radzić sobie z emocjami w małżeństwie?
Jestem z mężem w małżeństwie od 9 lat. W tamtym roku zdiagnozowali autyzm u siebie i depresję, bierze leki i poszedł na psychoterapię. Po dwóch miesiącach uznał, że u nas w małżeństwie jest kryzys i że terapeutka jest dla niego taka strasznie miła i wyrozumiała. Na początku uznałam, że rzeczywiście miałam różne problemy i mógł się źle czuć, źle go traktowałam. Postanowiłam że chce coś zmienić i rozmawiałyśmy o tym, zbliżyliśmy do siebie. Któregoś dnia po tym podchodząc po ładowarkę, leżącą przy jego komputerze, zauważyłem że czyta artykuł zatytułowany "zakochałem się w mojej terapeutce", bardzo mnie to zabolało, ale porozmawialiśmy i on uznał, że nie wie co dokładnie czuję. Na początku było spokojnie, ale potem mi powiedział, że jest nią zachwycony, że marzy o tym, żeby się z nią przyjaźnić poza terapia i żeby ona go przytulała. Powiedział to na terapii. Potem jeszcze gorzej, bo się dowiedziałem, że wszystkie treningu umiejętność w ramach terapii prowadzi ona i on wieczorami słucha jej głosu w ramach treningów uwaznosci. On to bardzo chętnie robi i nie wiedziałam dlaczego, a wcześniej nie lubi żadnych medytacji, ani nic takiego. Więc spotyka się z nią 2 razy w tygodniu plus słucha jej wieczorami. Do tego zauważyłam, że laljkuje i serduszkuje jej posty na fanpejdzu. To też mnie strasznie zabolało. Czuję się strasznie źle i zraniona. Rozmawiałam z nim wielokrotnie, ale on mówi, że to nic takiego, że to normalne w terapii, że to może być jakieś przeniesienie, itd. Mi jest strasznie z tym źle, jak zasugerowałam zmianę terapeutki, może na faceta, to jest agresja, że chce mu to zabrać co już się zaczęło, że to właśnie ma tak wyglądać, że on niby mnie kocha i robi to wszystko dla mnie, że nie chce zaczynać terapii nigdzie indziej. Do tego dowiedziałam się, że przychodzą mu myśli, że ona go przytula i nawet mu się to śniło. Jest to dla mnie strasznie trudne, jak sobie myślę, że on będzie do niej szedł i że to wszystko będzie trwało jeszcze rok, dwa. Czuję panikę i stres, nie ufam też w jej kompetencje, chociaż mnie on zapewnia, że to jest bezpieczne, ale ja nie daje rady. Nie wiem co zrobić, mamy dwójkę dzieci 6 lat i7 miesięcy
Czy powiedzieć psychiatrom o niebraniu leków i radzeniu sobie z depresją?
Dzień dobry.
Chodzę już do psychiatry prawie od roku i niedługo mam teleporadę, bo coś się stało i nie można mieć takiej standardowej wizyty i boję się każdego dnia, bo nie wiem co powinnam zrobić. Czy powinnam powiedzieć, że nie brałam leków, które mi przepisano, bo nie mogłam wstać z łóżka i czułam się jak w depresji? Trwało to jakiś miesiąc. Boję się osądu. Czy powinnam również w końcu zdradzić swoją tajemnicę o radzeniu sobie z takim stanem w przeszłości?
Czy proces diagnostyczny na NFZ bez diagnozy po 8 miesiacach i kilku wizytach przebiega prawidlowo?
Chciałbym prosić o ocenę czy mój proces diagnostyczny przebiega w prawidłowy sposób. W marcu tego roku, po wielu trudnych latach, postanowiłem poszukać pomocy w pewnym katowickim ośrodku. Są to wizyty w ramach NFZ, ponieważ na prywatną pomoc niestety mnie nie stać. Obecnie mamy sierpień, a moja kolejna wizyta wyznaczona jest na listopad. Wówczas minie 8 miesięcy od momentu, gdy zgłosiłem się do tego ośrodka. Niestety, cały czas pozostaję bez postawionej diagnozy, nie mówiąc już o terapii. Do tej pory miałem 4 półgodzinne spotkania z 3 różnymi osobami. Zliczyłem 4 [sic] wstępne, niepotwierdzone sugestie diagnozy. Chciałbym dowiedzieć się czy taka jest rzeczywistość procesu diagnostycznego w ramach NFZ? Czy może jednak jest coś nie tak z ośrodkiem, do którego uczęszczam i może powinienem podjąć w tej sprawie jakieś kroki.
Dlaczego, gdy nie mam siły na nic lub mam wszystkiego dość, udaję przed ludźmi, że wszystko jest dobrze?
Dlaczego, gdy nie mam siły na nic lub mam wszystkiego dość, udaję przed ludźmi, że wszystko jest dobrze? Albo wyłączam się tak, że nie pamiętam, co ktoś do mnie mówił parę sekund temu ?
Terapia schematów. Potrzeba bliskości.
Terapia schematów. Zaznajamiam się z rozumieniem problemów z perspektywy terapii schematów. Wszystko jest dla mnie spójne i zrozumiałe, zastanawiam się nad jednym.
U osoby dorosłej bardzo mocna potrzeba opieki/ukojenia/zainteresowania/'psychicznego przytulenia’ przez rodziców/terapeutę. Wiem, że nie jest to schemat, ale potrzeba, która prowadzi do licznych fantazji i zachowań, które mają jej zaspokojenie.
Chciałabym to jakoś zaklasyfikować, jeżeli to nie jest schemat to co to jest? Czy to może być, np. tkwienie w trybie wrażliwego dziecka, którego schemat opuszczenia i niestabilności nakręca taką potrzebę w dorosłości?
Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?
Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.