Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Jaki nurt psychoterapii wybrać przy depresji, OCD i zaburzeniach osobowości?

Który nurt psychoterapeutyczny wybrać przy depresji, OCD i zaburzeniach osobowości ?
Marcelina Lipa

Marcelina Lipa

To zależy też od tego, które trudności są obecnie najbardziej nasilone. Jeśli najbardziej męczą Pana natrętne myśli i kompulsje, zwykle najlepiej sprawdza się terapia poznawczo-behawioralna. Jeśli z kolei bardzo silne są trudności w relacjach, poczucie pustki, niestabilność emocji czy utrwalone wzorce z dzieciństwa, pomocna bywa terapia schematów lub DBT. Przy depresji często skuteczna jest CBT, zwłaszcza jeśli obniżony nastrój wiąże się z samokrytyką i poczuciem beznadziei.

 

Nie musi Pan wybierać „idealnego nurtu” raz na zawsze. Często najważniejsze jest znalezienie terapeuty, który jasno powie, jak pracuje i dlaczego uważa, że dane podejście będzie dla Pana pomocne. Wielu terapeutów pracuje integracyjnie. Np. korzysta z CBT do pracy z OCD i depresją, a z terapii schematów lub DBT, gdy pojawiają się głębsze wzorce i trudności osobowościowe.

 

Może być też ważne, żeby nie zostawał Pan sama z poczuciem, że „musi dobrze wybrać”. To normalne, że przy takich  trudnościach trudno wiedzieć, od czego zacząć. Dobry terapeuta pomoże to wspólnie uporządkować, zamiast oczekiwać, że sam Pan będzie wiedział, czego dokładnie potrzebuje i co najlepiej może pomóc.

 

Pozdrawiam,

Marcelina Lipa, psycholog

 

 

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Bożena Nagórska

Bożena Nagórska

Panie Mateuszu,

Wybór zależy od tego, który problem jest obecnie najbardziej obciążający. Przy OCD i depresji najskuteczniejsza jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która oferuje konkretne techniki radzenia sobie z natręctwami i lękiem. Jeśli jednak głównym wyzwaniem są zaburzenia osobowości i utrwalone problemy w relacjach, najlepszym rozwiązaniem będzie terapia schematu lub dialektyczno-behawioralna (DBT), które łączą naukę regulacji emocji z głęboką pracą nad strukturą charakteru. Warto szukać terapeuty pracującego w sposób integracyjny, który potrafi dopasować narzędzia do Pana aktualnej sytuacji życiowej.

 

Powodzenia

Bożena Nagórska

Dorota Kuffel

Dorota Kuffel

Witam

nie ma na to jednej odpowiedzi. Najczęściej rekomendowany przy OCD jest CBT, przy zaburzeniach osobowości psychodynamiczny. Moje doświadczenie jest takie ze ważna jest relacja z terapeutą. Proszę poczytać o różnicach w modalnościach i spróbować wybrać. Wiem że może taka odpowiedź niewiele porządkuje, ale też rzeczywistość jest złożona. Są badania z jednej strony, opinie klientów z drugiej i one są różne. Dobrze jest zadać sobie pytanie czego Pan potrzebuje na teraz. 

Pozdrawiam 

Jakub Butkiewicz

Jakub Butkiewicz

Dzień dobry. 

Przy tak złożonych trudnościach zdecydowanie polecam psychoterapię poznawczo-behawioralną, która pozwala skutecznie przerwać błędne koło natrętnych myśli, obniżonego nastroju i wyczerpujących reakcji. Z kolei w przypadku obszaru osobowości, gdzie mierzymy się z głębiej zakorzenionymi schematami, doskonale sprawdzają się również terapie tak zwanej trzeciej fali ( np DBT), pomagające w nauce elastyczności psychicznej oraz lepszej regulacji emocji.

​Ponieważ proces zdrowienia zawsze wymaga dopasowania do Pana osobistej sytuacji, warto rozważyć wstępną konsultację ze specjalistą, aby na spokojnie przyjrzeć się tym mechanizmom i wspólnie określić optymalny kierunek pracy.

Pozdrawiam

Martyna Dobrowolska

Martyna Dobrowolska

Cześć Mateuszu! Nurt poznawczo-behawioralny jest bardzo skuteczny w pracy z OCD i depresją.  Do pracy z zaburzeniami osobowości świetna jest terapia schematów. Chyba że chodzi o diagnozę borderline - wtedy polecałabym najpierw DBT.

Jakub Woźniak

Jakub Woźniak

Panie Mateuszu, 
wybór nurtu terapeutycznego to ważny aspekt, dlatego cieszę się, że tak świadomie podchodzi Pan do tego tematu. 
Biorąc pod uwagę doświadczane trudności zasadnym jest wybranie nurtu poznawczo - behawioralnego. Nurt ten bardzo dobrze sprawdza się w pracy z zaburzeniami obsesyjno - kompulsywnymi jak i depresją. 
Nurt ten jednak może okazać się niewystarczający w przypadku głębokich zaburzeń osobowości. Wybierając nurt terapeutyczny często zwraca się też uwagę na dominujące objawy. 
Innymi alternatywami może być podjęcie terapii w nurcie psychodynamicznym lub integracyjnym. 

 

Pozdrawiam serdecznie, 
Jakub Woźniak
Psycholog, Diagnosta psychologiczny 
 

Grzegorz Szumniak

Grzegorz Szumniak

Dzień dobry,

 

Najlepiej przebadanym nurtem, który wykazuje najwyższą skuteczność leczenia w przypadku wskazanych przez Pana zaburzeń jest nurt poznawczo-behawioralny. Opierając się na danych empirycznych właśnie ten nurt warto wziąć pod uwagę. 

 

Podejmując terapię warto jednak pamiętać, że pracujemy z osobą terapeutyczną, a nie z nurtem. Choć warto zastanowić się jakie narzędzia mogą być dla nas najskuteczniejsze oraz z którymi będziemy czuć się komfortowo, najważniejszym elementem pracy jest nawiązanie odpowiedniej relacji z osobą terapeutyczną. Biorąc to pod uwagę gdy będzie się Pan decydował na terapię ważniejsze jest aby czuł się Pan komfortowo w relacji z osobą prowadzącą terapię, potrafił się Pan otworzyć i otwarcie mówić o problemach niż aby pracował Pan w konkretnym nurcie z osobą, przed której nie potrafi Pan zaufać. 

 

Pozdrawiam

Grzegorz Szumniak

Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Dzień dobry Panie Mateuszu

 

 Odpowiedź na Pana pytanie może być ciut złożona, gdyż przy depresji, OCD i zaburzeniach osobowości najczęściej wybiera się poznawczo‑behawioralny nurt (CBT) i jego specjalistyczne odmiany, czasem w połączeniu z nurtami psychodynamicznymi lub integracyjnymi. Ważniejsza od samego „nurtu” jest metoda, doświadczenie terapeuty i dobra współpraca, bo różne nurty mogą być skuteczne, jeśli dobrze dopasujesz je do swoich potrzeb.

Najczęściej rekomendowane podejścia to:

- CBT - ekspozycja i zapobieganie reakcji  – szczególnie przy OCD i depresji
- terapia poznawczo - behawioralna jest uważana za „złoty standard” w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, w tym OCD. Przy OCD szczególnie skuteczna jest terapia ekspozycji i zapobiegania reakcjom .

Terapia schematów wywodzi się z CBT pomaga  przy zaburzeniach osobowości i depresji, a jest to  integracyjny nurt łączący CBT z psychodynamicznymi elementami, specjalnie projektowany do pracy przy zaburzeniach osobowości. Dobrze sprawdza się, gdy widać powtarzające się, długotrwałe schematy relacji, samopoczucia i zachowań.

Psychoterapia psychodynamiczna  pomaga przy depresji i zaburzeniach osobowości, pomaga w zrozumieniu głębszych wzorców, relacji i konfliktów z dzieciństwa, co jest ważne w zaburzeniach osobowości i przewlekłej depresji. 
Wiele terapeutów  łączy CBT z psychodynamicznym podejściem lub humanistycznymi elementami, aby jednocześnie pracować na konkretnych objawach i na głębszym funkcjonowaniu osobowości. Jeśli priorytetem jest szybka redukcja objawów jak  depresja, negatywne myśli, obsesje, kompulsje to najlepiej zacząć od CBT  u terapeuty doświadczonego w tych zaburzeniach. Jeśli ma Pan  głębokie problemy w relacjach, trudności z tożsamością, stabilnością emocji, przeszłą traumę to  warto rozważyć terapię schematów lub psychoterapię psychodynamiczną (długoterminową). Dobrą opcją bywa też połączenie: CBT na objawy + psychodynamiczna, schematów na „rdzeń” osobowości.

Tomasz Pisula

Tomasz Pisula

Dzień dobry Panie Mateuszu,

 

większość nurtów wykazuje pozytywny wpływ na OCD i depresję. Przy zaburzeniach osobowości bardziej wskazana jest głębsza praca np. psychodynamiczna - psychoterapia oparta na przeniesieniu, czy terapia oparta na mentalizacji. 

 

Chciałbym natomiast zwrócić uwagę, że najważniejszym czynnikiem leczącym w terapii jest relacja terapeutyczna i przymierze terapeutyczne, nurt oraz techniki odpowiadają za około 15% skuteczności, dlatego proszę pomyśleć o tym, jak się Pan czuje przy danym terapeucie - czy jest między Państwem "nić porozumienia", ponieważ to będzie bardzo ważne.

 

Powodzenia!

Tomasz Pisula 

Pracownia WELL

Pracownia WELL

Dzień Dobry Panie Mateuszu,

Wybór ścieżki terapeutycznej najlepszej dla siebie może nastręczać trudności, ponieważ opcji jest wiele, a wciąż przybywają nowe. Dlatego łatwo poczuć zagubienie. O nurcie poznawczo-behawioralnym jest dość głośno, jednak niewiele wskazówek o tym, dla kogo jest on przeznaczony. 

Zwykle pytając osobę wchodzącą do gabinetu o to, czy wie do kogo przychodzi i na czym polega terapia poznawczo-behawioralna słyszę odpowiedzi: Trochę, Coś tam wiem lub Tyle, co w opisie na stronach internetowych. Rozwiewanie tych wątpliwości to oczywiście część mojej pracy, jednak posiadanie więcej wiedzy na ten temat już przed pierwszą wizytą może oszczędzić czas i pieniądze.

Choć nurt poznawczo-behawioralny powstał stosunkowo niedawno jak na historię psychoterapii, ze względu na jasne podstawy teoretyczne jest poparty wieloma badaniami empirycznymi. Opiera się na założeniu, że sposób naszego myślenia wpływa na to, jak się czujemy. Bezpośrednio z tego faktu wynika, że ponieważ zwykliśmy szukać ulgi, gdy czujemy dyskomfort, myślenie i samopoczucie wpływają również na nasze zachowanie. Uczymy się już jako dzieci czy nastolatkowie, co musimy zrobić, by poczuć się lepiej lub nawet nie zacząć czuć się źle.

Niestety, choć na krótką metę jesteśmy zadowoleni, długotrwałe skutki takich unikających przykrych emocji strategii mogą być bardzo destrukcyjne. Weźmy na przykład Alę, która jako siedmiolatka nauczyła się zamykać w pokoju podczas kłótni rodziców. W zasadzie niewiele więcej może dla siebie zrobić dziecko w tym wieku, o ile w ogóle, więc na ten moment zachowanie Ali było korzystne dla niej. Kłopot w tym, że tak wcześnie wyuczone strategie zostają zwykle na dorosłe życie, powodując, że z kierowani przekonaniem Bliscy ludzie krzywdzą możemy unikać relacji i jednocześnie cierpieć z powodu niezaspokojonych potrzeb związanych z więzią z drugim człowiekiem.

Dlatego właśnie tak ważne jest, by przyglądać się tak zwanym schematom poznawczym, czyli sposobom widzenia siebie samego, innych ludzi i otaczającego świata, by móc lepiej zaopiekować się sobą. Tym zajmuje się poznawcza część terapii poznawczo-behawioralnej. Często bywa tak, że łatwiej zmienić swoje zachowania niż przekonania czyli na przykład zamienić unikanie na aktywny udział lub odwrotnie – nadmierne zaangażowanie jak choćby w przypadku perfekcjonizmu na wystarczające. Tym aspektem w dużym skrócie zajmuje się behawioralna część terapii. Oczywiście w procesie terapeutycznym obie części się przeplatają i wzajemnie przenikają, ponieważ są ze sobą powiązane i nie istnieją w oderwaniu. Chodzi więc o to, by nauczyć się alternatywnego, zdrowszego w dorosłym życiu sposobu myślenia oraz korzystnych długofalowo zachowań.

 

W każdym razie jeżeli odnosi się wrażenie, że tkwi się w czymś, z czego trudno jest się wyrwać, a nawet czujemy się jak w ruchomych piaskach, gdzie każdy ruch tylko pogarsza sytuację, terapia poznawczo-behawioralna najprawdopodobniej jest odpowiednia. 

 

Jednak by w niej wytrwać, potrzeba jeszcze:

- znaleźć czas i przestrzeń na terapię, bynajmniej nie tylko 50 minut raz w tygodniu

- mieć gotowość na zmianę, nawet jeśli jeszcze nie wiesz, jak dokładnie miałaby ona wyglądać

- posiadać zasoby intelektualne pozwalające na logiczne myślenie, wnioskowanie oraz myślenie przyczynowo-skutkowe

- przyjąć założenie, że jest się najlepszym ekspertem od siebie, a nie terapeuta i wziąć partnerską odpowiedzialność za proces terapii

- pracować pomiędzy sesjami terapeutycznymi nad ustalonymi wspólnie z terapeutą zadaniami

Weronika Trojan

Weronika Trojan

Dzień dobry, 

W przypadku zaburzeń lękowych (w tym OCD), a także depresji poleca się wybrać nurt poznawczo-behawioralny. Jest to najlepiej przebadany nurt psychoterapeutyczny, oferujący przydatne techniki radzenia sobie z lękiem, natręctwami, obniżonym poczuciem własnej wartości, samokrytyką. Z kolei w zaburzeniach osobowości pomocna może być terapia schematu lub nurt dialektyczny-behawioralny, a także psychodynamiczny. 

Pozdrawiam 

Weronika Trojan

 

Marta Lotysh

Marta Lotysh

Dzień dobry

Pierwszym polecanym w terapii OCD, depresji jest nurt poznawczo-behawioralny, w sytuacji zaburzeń osobowości najskuteczniejsze są terapie w nurcie poznawczo-behawioralnym, terapii schematów, DBT, EMDR. Pozdrawiam

Zobacz podobne

Dziwne odczucia ciała i trudności z koncentracją
Cześć, od kilku dni mam bardzo dziwne odczucia związane z własnym ciałem. Cały czas przeszkadza mi świadomość różnych części ciała, najbardziej prawej strony nosa, bo mam uczucie jakby było tam coś naklejone albo przyklejona jakaś cienka naklejka i nie potrafię przestać tego czuć. Bardzo irytują mnie też palce u rąk, szczególnie małe palce, czasami mam ochotę je sobie odciąć, żeby przestały mi przeszkadzać. Nawet włosy na głowie zaczęły mnie drażnić samą swoją obecnością. Wczoraj miałam też wrażenie, że język mi spuchł, przez co czułam napięcie szyi i zaczęłam panikować, że ciężko mi się oddycha. Dzisiaj zaczęło drażnić mnie czoło do tego stopnia, że całe mnie mrowi, aż sprawia mi to ból i nasila się to tylko wtedy gdy o tym myślę. Ostatnio bardzo ciężko mi się też na czymkolwiek skupić i zauważyłam problemy z pisaniem, chciałam napisać jakieś słowo i byłam zdziwiona, że telefon cały czas je podkreśla, po czym zauważyłam, że napisałam kompletnie niepoprawne słowo, które nawet nie istnieje choć byłam pewna, że wszystko jest ok. Czuję się przez to coraz bardziej dziwnie
Jakie badania należy wykonać, np. poziom witamin, by wykluczyć somatyczne podłoże zaburzeń nastroju i lękowych?
Poziom jakich witamin (oprócz witaminy D) warto sobie zbadać, żeby wykluczyć somatyczne podłoże depresji, nerwicy lękowej i fobii społecznej?
Czy hospitalizacja była właściwą decyzją w przypadku myśli samobójczych podopiecznej z dala od domu?

Moja podopieczna z innego miasta zgłosiła mi sms-em, że ma myśli samobójcze. Wezwałam pogotowie, została umieszczona na oddziale psychiatrycznym. Zastanawiam się, czy nie przesadziłam - to nie był jeszcze zamiar samobójstwa. 

Mam wyrzuty sumienia - gdy przypomnę sobie jej łzy i lęk na izbie przyjęć. Czy mogłam szukać pomocy w inny sposób, mniej krzywdzący ją sposób? Czy pobyt na oddziale w sytuacji depresji i związanych z nią myśli samobójczych rzeczywiście trwa długo. Na izbie przyjęć mówiono o tygodniach lub miesiącach, a program wymiany niedługo się kończy - ta osoba (dorosła, ale 18 lat) jest teraz hospitalizowana w nie swoim mieście z dala od rodziny. Gdzie mogę znaleźć wsparcie dla siebie jako opiekuna grupy i dla jej rówieśników. Czy w takich sytuacjach przewiduje się przeniesienie na oddział w miejscu zamieszkania

Czy brak zainteresowania ludźmi może wynikać z depresji?
Czy brak zainteresowania ludźmi może wynikać z depresji? Od dłuższego czasu czuję brak zainteresowania ludźmi, jest mi obojętne czy ktoś jest w moim życiu czy go nie ma. Mam chłopaka i nie wiem co do niego czuje i czy w ogóle coś czuje, tak jakby jest mi obojętny. Wiem ze to nie chodzi konkretnie o niego bo ktokolwiek by to nie był byłoby to samo. Zanim wystąpiły u mnie objawy depresji łatwo się zakochiwalam i potrafiłam to zrobić a teraz mam wrażenie ze straciłam taką umiejetność i że to już się nie zmieni. Meczy mnie to pytanie od dłuższego czasu bo nie wiem czy to przez podejrzenie depresji czy coś innego i czy gdy zacznę się leczyć wszystko wroci do normy. Nie byłam jeszcze u psychiatry czy psychologa ale zamierzam pójść.
Związek na odległość bez bliskości: Jak radzić sobie z brakiem inicjatywy i komunikacji?
Co zrobic w sytuacji kiedy w zwiazku brakuje bliskosci… moja partnerka moze nie mowic kocham Cie przez kilka dni, mimo, ze ja spokojnie informowalem o tym, ze jest to bardzo wazne dla mnie. Chce przytulenia… moze sie przytulic caly dzien mowiac, ze robi to czesto. Jestesmy na odleglosc - potrafi kilka godzin nie odczytac mojej wiadomosci - a gdy jej syn byl na wakacjach telefon miala ciagle przy sobie, sprawdzajac kazdy dzwiek. Mowie jej o tym wszystkim nie w formie oskarzen, tylko zaczynajac od “przykro mi jest…”. Zauwazylem, ze ja to tez irytuje… kiedy wspomnialem nie raz ze mi przykro dostaje “nerwicy”, wiec chyba na chwile obecna… nie chce juz jej mowic kiedy jest mi przykro, nie chce prosic o wiecej czasu, wiadomosci bo to zawsze ale to zawsze odbierane jest jako atak i krytyka. Zawsze twierdzi, ze ja “dopowiadam sobie” rzeczywistosc i “tak oczywiscie nie bylo”. Dzisiaj ostatni kontakt mielismy 5 godzin temu… na prawde kochajac kogos mozna nie miec potrzeby zeby sie odezwac? Wiem, ze ma dzieci - ale ja potrafie napisac chociaz krotkie “ide na trening”. Ona nie ma takiej potrzeby. Wiem, ze kazdy ma inna przestrzen i jezyki milosci. Ale nie powiedziec przed dlugim wyjazdem kocham Cie partnerowi? Mowilem jej wielokrotnie “brakuje mi Twojej inicjatywy - ja uwielbiak tez byc przytulony… “. Byl moment kiedy bylismy w 2 roznych miejscach i jak wracalismy ja bylem pewny ze wracamy razem ona… sie obrazila bo myslala ze ja juz zamowilem taksowke i jade… a chcialem spontanicznie umowic sie przez telefon. Mowie jej o tym, ze ja tego potrzebuje, potrzebuje tez “kocham Cie” chociaz raz dziennie. A ona na to, ze w jej domy to ojciec przytulal mame nawet jak byla zla i jej brakuje tego bycia szamranckim u mnie. Ja ja przytulam czesto czesto mowie kocham a w zamian dostaje “nie nie robisz tego”. Nie moge z nia o tym rozmawiac bo ona sie denerwuje. Mowie jej, ze powinna mowic zaczynajac zdanie od “ja sie czuje…” a nie od oskarzen “ty egoisto”. Ona tego nie rozumie i nie chce “bo jej psycholog powiedziala inaczej” - po prostu jej nie zrozumiala, ja sie domyslam o co chodzi ale nie mam pola do rozmowy. Dusze sie od roku w tym i jednoczesnie wiem, ze bywaja piekne chwile ktorych mi brakuje. Ale w wiekszosci to ona chce byc adorowana a ja mam byc bardziej aktywny. Mysle o rozstaniu ale nie umiem, wmawiam sobie, ze bede zalowac, nie chce jej stracic a jednoczesnie chcialbym byc szczesliwy… nie moge z nia o tym rozmawiac. Koedy zaczynam sie zachowywac identycznie… pojawiaja sie pretensje. Jestesmy na odleglosc - dwa rozne kraje, wizyta u psychologa malo prawdopodobna…
kryzys w związku

Kryzys w związku – jak go przetrwać i odbudować relację?

Twój związek w kryzysie? To naturalny etap, który może wzmocnić relację. Poznaj sprawdzone strategie i porady ekspertów, by skutecznie przez niego przejść i odbudować więź. Czytaj dalej!