Left ArrowWstecz

Jaki nurt psychoterapii wybrać przy depresji, OCD i zaburzeniach osobowości?

Który nurt psychoterapeutyczny wybrać przy depresji, OCD i zaburzeniach osobowości ?
User Forum

Mateusz

1 miesiąc temu
Marcelina Lipa

Marcelina Lipa

To zależy też od tego, które trudności są obecnie najbardziej nasilone. Jeśli najbardziej męczą Pana natrętne myśli i kompulsje, zwykle najlepiej sprawdza się terapia poznawczo-behawioralna. Jeśli z kolei bardzo silne są trudności w relacjach, poczucie pustki, niestabilność emocji czy utrwalone wzorce z dzieciństwa, pomocna bywa terapia schematów lub DBT. Przy depresji często skuteczna jest CBT, zwłaszcza jeśli obniżony nastrój wiąże się z samokrytyką i poczuciem beznadziei.

 

Nie musi Pan wybierać „idealnego nurtu” raz na zawsze. Często najważniejsze jest znalezienie terapeuty, który jasno powie, jak pracuje i dlaczego uważa, że dane podejście będzie dla Pana pomocne. Wielu terapeutów pracuje integracyjnie. Np. korzysta z CBT do pracy z OCD i depresją, a z terapii schematów lub DBT, gdy pojawiają się głębsze wzorce i trudności osobowościowe.

 

Może być też ważne, żeby nie zostawał Pan sama z poczuciem, że „musi dobrze wybrać”. To normalne, że przy takich  trudnościach trudno wiedzieć, od czego zacząć. Dobry terapeuta pomoże to wspólnie uporządkować, zamiast oczekiwać, że sam Pan będzie wiedział, czego dokładnie potrzebuje i co najlepiej może pomóc.

 

Pozdrawiam,

Marcelina Lipa, psycholog

 

 

1 miesiąc temu

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Bożena Nagórska

Bożena Nagórska

Panie Mateuszu,

Wybór zależy od tego, który problem jest obecnie najbardziej obciążający. Przy OCD i depresji najskuteczniejsza jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT), która oferuje konkretne techniki radzenia sobie z natręctwami i lękiem. Jeśli jednak głównym wyzwaniem są zaburzenia osobowości i utrwalone problemy w relacjach, najlepszym rozwiązaniem będzie terapia schematu lub dialektyczno-behawioralna (DBT), które łączą naukę regulacji emocji z głęboką pracą nad strukturą charakteru. Warto szukać terapeuty pracującego w sposób integracyjny, który potrafi dopasować narzędzia do Pana aktualnej sytuacji życiowej.

 

Powodzenia

Bożena Nagórska

1 miesiąc temu
Dorota Kuffel

Dorota Kuffel

Witam

nie ma na to jednej odpowiedzi. Najczęściej rekomendowany przy OCD jest CBT, przy zaburzeniach osobowości psychodynamiczny. Moje doświadczenie jest takie ze ważna jest relacja z terapeutą. Proszę poczytać o różnicach w modalnościach i spróbować wybrać. Wiem że może taka odpowiedź niewiele porządkuje, ale też rzeczywistość jest złożona. Są badania z jednej strony, opinie klientów z drugiej i one są różne. Dobrze jest zadać sobie pytanie czego Pan potrzebuje na teraz. 

Pozdrawiam 

1 miesiąc temu
Jakub Butkiewicz

Jakub Butkiewicz

Dzień dobry. 

Przy tak złożonych trudnościach zdecydowanie polecam psychoterapię poznawczo-behawioralną, która pozwala skutecznie przerwać błędne koło natrętnych myśli, obniżonego nastroju i wyczerpujących reakcji. Z kolei w przypadku obszaru osobowości, gdzie mierzymy się z głębiej zakorzenionymi schematami, doskonale sprawdzają się również terapie tak zwanej trzeciej fali ( np DBT), pomagające w nauce elastyczności psychicznej oraz lepszej regulacji emocji.

​Ponieważ proces zdrowienia zawsze wymaga dopasowania do Pana osobistej sytuacji, warto rozważyć wstępną konsultację ze specjalistą, aby na spokojnie przyjrzeć się tym mechanizmom i wspólnie określić optymalny kierunek pracy.

Pozdrawiam

1 miesiąc temu
Martyna Dobrowolska

Martyna Dobrowolska

Cześć Mateuszu! Nurt poznawczo-behawioralny jest bardzo skuteczny w pracy z OCD i depresją.  Do pracy z zaburzeniami osobowości świetna jest terapia schematów. Chyba że chodzi o diagnozę borderline - wtedy polecałabym najpierw DBT.

1 miesiąc temu
Jakub Woźniak

Jakub Woźniak

Panie Mateuszu, 
wybór nurtu terapeutycznego to ważny aspekt, dlatego cieszę się, że tak świadomie podchodzi Pan do tego tematu. 
Biorąc pod uwagę doświadczane trudności zasadnym jest wybranie nurtu poznawczo - behawioralnego. Nurt ten bardzo dobrze sprawdza się w pracy z zaburzeniami obsesyjno - kompulsywnymi jak i depresją. 
Nurt ten jednak może okazać się niewystarczający w przypadku głębokich zaburzeń osobowości. Wybierając nurt terapeutyczny często zwraca się też uwagę na dominujące objawy. 
Innymi alternatywami może być podjęcie terapii w nurcie psychodynamicznym lub integracyjnym. 

 

Pozdrawiam serdecznie, 
Jakub Woźniak
Psycholog, Diagnosta psychologiczny 
 

mniej niż godzinę temu
Grzegorz Szumniak

Grzegorz Szumniak

Dzień dobry,

 

Najlepiej przebadanym nurtem, który wykazuje najwyższą skuteczność leczenia w przypadku wskazanych przez Pana zaburzeń jest nurt poznawczo-behawioralny. Opierając się na danych empirycznych właśnie ten nurt warto wziąć pod uwagę. 

 

Podejmując terapię warto jednak pamiętać, że pracujemy z osobą terapeutyczną, a nie z nurtem. Choć warto zastanowić się jakie narzędzia mogą być dla nas najskuteczniejsze oraz z którymi będziemy czuć się komfortowo, najważniejszym elementem pracy jest nawiązanie odpowiedniej relacji z osobą terapeutyczną. Biorąc to pod uwagę gdy będzie się Pan decydował na terapię ważniejsze jest aby czuł się Pan komfortowo w relacji z osobą prowadzącą terapię, potrafił się Pan otworzyć i otwarcie mówić o problemach niż aby pracował Pan w konkretnym nurcie z osobą, przed której nie potrafi Pan zaufać. 

 

Pozdrawiam

Grzegorz Szumniak

1 miesiąc temu
Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Dzień dobry Panie Mateuszu

 

 Odpowiedź na Pana pytanie może być ciut złożona, gdyż przy depresji, OCD i zaburzeniach osobowości najczęściej wybiera się poznawczo‑behawioralny nurt (CBT) i jego specjalistyczne odmiany, czasem w połączeniu z nurtami psychodynamicznymi lub integracyjnymi. Ważniejsza od samego „nurtu” jest metoda, doświadczenie terapeuty i dobra współpraca, bo różne nurty mogą być skuteczne, jeśli dobrze dopasujesz je do swoich potrzeb.

Najczęściej rekomendowane podejścia to:

- CBT - ekspozycja i zapobieganie reakcji  – szczególnie przy OCD i depresji
- terapia poznawczo - behawioralna jest uważana za „złoty standard” w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych, w tym OCD. Przy OCD szczególnie skuteczna jest terapia ekspozycji i zapobiegania reakcjom .

Terapia schematów wywodzi się z CBT pomaga  przy zaburzeniach osobowości i depresji, a jest to  integracyjny nurt łączący CBT z psychodynamicznymi elementami, specjalnie projektowany do pracy przy zaburzeniach osobowości. Dobrze sprawdza się, gdy widać powtarzające się, długotrwałe schematy relacji, samopoczucia i zachowań.

Psychoterapia psychodynamiczna  pomaga przy depresji i zaburzeniach osobowości, pomaga w zrozumieniu głębszych wzorców, relacji i konfliktów z dzieciństwa, co jest ważne w zaburzeniach osobowości i przewlekłej depresji. 
Wiele terapeutów  łączy CBT z psychodynamicznym podejściem lub humanistycznymi elementami, aby jednocześnie pracować na konkretnych objawach i na głębszym funkcjonowaniu osobowości. Jeśli priorytetem jest szybka redukcja objawów jak  depresja, negatywne myśli, obsesje, kompulsje to najlepiej zacząć od CBT  u terapeuty doświadczonego w tych zaburzeniach. Jeśli ma Pan  głębokie problemy w relacjach, trudności z tożsamością, stabilnością emocji, przeszłą traumę to  warto rozważyć terapię schematów lub psychoterapię psychodynamiczną (długoterminową). Dobrą opcją bywa też połączenie: CBT na objawy + psychodynamiczna, schematów na „rdzeń” osobowości.

1 miesiąc temu
Tomasz Pisula

Tomasz Pisula

Dzień dobry Panie Mateuszu,

 

większość nurtów wykazuje pozytywny wpływ na OCD i depresję. Przy zaburzeniach osobowości bardziej wskazana jest głębsza praca np. psychodynamiczna - psychoterapia oparta na przeniesieniu, czy terapia oparta na mentalizacji. 

 

Chciałbym natomiast zwrócić uwagę, że najważniejszym czynnikiem leczącym w terapii jest relacja terapeutyczna i przymierze terapeutyczne, nurt oraz techniki odpowiadają za około 15% skuteczności, dlatego proszę pomyśleć o tym, jak się Pan czuje przy danym terapeucie - czy jest między Państwem "nić porozumienia", ponieważ to będzie bardzo ważne.

 

Powodzenia!

Tomasz Pisula 

mniej niż godzinę temu
Pracownia WELL

Pracownia WELL

Dzień Dobry Panie Mateuszu,

Wybór ścieżki terapeutycznej najlepszej dla siebie może nastręczać trudności, ponieważ opcji jest wiele, a wciąż przybywają nowe. Dlatego łatwo poczuć zagubienie. O nurcie poznawczo-behawioralnym jest dość głośno, jednak niewiele wskazówek o tym, dla kogo jest on przeznaczony. 

Zwykle pytając osobę wchodzącą do gabinetu o to, czy wie do kogo przychodzi i na czym polega terapia poznawczo-behawioralna słyszę odpowiedzi: Trochę, Coś tam wiem lub Tyle, co w opisie na stronach internetowych. Rozwiewanie tych wątpliwości to oczywiście część mojej pracy, jednak posiadanie więcej wiedzy na ten temat już przed pierwszą wizytą może oszczędzić czas i pieniądze.

Choć nurt poznawczo-behawioralny powstał stosunkowo niedawno jak na historię psychoterapii, ze względu na jasne podstawy teoretyczne jest poparty wieloma badaniami empirycznymi. Opiera się na założeniu, że sposób naszego myślenia wpływa na to, jak się czujemy. Bezpośrednio z tego faktu wynika, że ponieważ zwykliśmy szukać ulgi, gdy czujemy dyskomfort, myślenie i samopoczucie wpływają również na nasze zachowanie. Uczymy się już jako dzieci czy nastolatkowie, co musimy zrobić, by poczuć się lepiej lub nawet nie zacząć czuć się źle.

Niestety, choć na krótką metę jesteśmy zadowoleni, długotrwałe skutki takich unikających przykrych emocji strategii mogą być bardzo destrukcyjne. Weźmy na przykład Alę, która jako siedmiolatka nauczyła się zamykać w pokoju podczas kłótni rodziców. W zasadzie niewiele więcej może dla siebie zrobić dziecko w tym wieku, o ile w ogóle, więc na ten moment zachowanie Ali było korzystne dla niej. Kłopot w tym, że tak wcześnie wyuczone strategie zostają zwykle na dorosłe życie, powodując, że z kierowani przekonaniem Bliscy ludzie krzywdzą możemy unikać relacji i jednocześnie cierpieć z powodu niezaspokojonych potrzeb związanych z więzią z drugim człowiekiem.

Dlatego właśnie tak ważne jest, by przyglądać się tak zwanym schematom poznawczym, czyli sposobom widzenia siebie samego, innych ludzi i otaczającego świata, by móc lepiej zaopiekować się sobą. Tym zajmuje się poznawcza część terapii poznawczo-behawioralnej. Często bywa tak, że łatwiej zmienić swoje zachowania niż przekonania czyli na przykład zamienić unikanie na aktywny udział lub odwrotnie – nadmierne zaangażowanie jak choćby w przypadku perfekcjonizmu na wystarczające. Tym aspektem w dużym skrócie zajmuje się behawioralna część terapii. Oczywiście w procesie terapeutycznym obie części się przeplatają i wzajemnie przenikają, ponieważ są ze sobą powiązane i nie istnieją w oderwaniu. Chodzi więc o to, by nauczyć się alternatywnego, zdrowszego w dorosłym życiu sposobu myślenia oraz korzystnych długofalowo zachowań.

 

W każdym razie jeżeli odnosi się wrażenie, że tkwi się w czymś, z czego trudno jest się wyrwać, a nawet czujemy się jak w ruchomych piaskach, gdzie każdy ruch tylko pogarsza sytuację, terapia poznawczo-behawioralna najprawdopodobniej jest odpowiednia. 

 

Jednak by w niej wytrwać, potrzeba jeszcze:

- znaleźć czas i przestrzeń na terapię, bynajmniej nie tylko 50 minut raz w tygodniu

- mieć gotowość na zmianę, nawet jeśli jeszcze nie wiesz, jak dokładnie miałaby ona wyglądać

- posiadać zasoby intelektualne pozwalające na logiczne myślenie, wnioskowanie oraz myślenie przyczynowo-skutkowe

- przyjąć założenie, że jest się najlepszym ekspertem od siebie, a nie terapeuta i wziąć partnerską odpowiedzialność za proces terapii

- pracować pomiędzy sesjami terapeutycznymi nad ustalonymi wspólnie z terapeutą zadaniami

1 miesiąc temu
Weronika Trojan

Weronika Trojan

Dzień dobry, 

W przypadku zaburzeń lękowych (w tym OCD), a także depresji poleca się wybrać nurt poznawczo-behawioralny. Jest to najlepiej przebadany nurt psychoterapeutyczny, oferujący przydatne techniki radzenia sobie z lękiem, natręctwami, obniżonym poczuciem własnej wartości, samokrytyką. Z kolei w zaburzeniach osobowości pomocna może być terapia schematu lub nurt dialektyczny-behawioralny, a także psychodynamiczny. 

Pozdrawiam 

Weronika Trojan

 

1 miesiąc temu
Marta Lotysh

Marta Lotysh

Dzień dobry

Pierwszym polecanym w terapii OCD, depresji jest nurt poznawczo-behawioralny, w sytuacji zaburzeń osobowości najskuteczniejsze są terapie w nurcie poznawczo-behawioralnym, terapii schematów, DBT, EMDR. Pozdrawiam

1 miesiąc temu

Zobacz podobne

Dzień Dobry, Chciałabym zadać pytanie dotyczące leku Seronil
Dzień Dobry, Chciałabym zadać pytanie dotyczące leku Seronil, Obecnie przeżywam kryzys psychiczny związany z podjęciem nowej pracy, nie mam na nic siły, pojawiają się myśli głeboko depresyjne i tracenie poczucia sensu, lęki, nadużywanie alkoholu i wywoływanie wymiotów, niska samoocena, kiedyś przypisano mi Seronil, jednak bałam się go brać, obecnie czekam na wizytę na nfz a pomocy potrzebuję na już, wzięłam Seronil już 4 dzień 10mg, czy mogę kontynuować? czy lepiej nie brać? Boję się że jestem uzależniona od alkoholu, i że mam bulimię, i że sama nie dam rady z tym wszystkim. Pomocy
Jak sobie radzić z emocjami w trakcie rozwodu?
Jak sobie radzić z emocjami w trakcie rozwodu?
Depresja somatyczna u mamy a skutki uboczne leków (Pragiola, Solian, Neurotrop, Dulsevia) – czy dawki są za duże?
Moja mama ma bardzo silną depresję somatyczną. Doszły urojenia prawdopodobnie przy lekach. Obecnie jest w miarę ok ale cały czas leży. Mówi że chce coś robić ale czuję senność i otępienie. Wydaje mi się, że ma za dużo leków mocnych, które źle działają na układ nerwowy. Pragiola, Solian, neurotrop, dulsevia. Najlepiej się czuję wieczorem kiedy ma najdłuższą przerwę po lekach. Czytałam że to zbyt mocne połączenie. Chciałabym jej zmniejszyć jakiś lek ale mamy psychiatra jest niedostępny a drugi u którego byłyśmy powiedział żeby zmniejszył ten pierwszy.
Dzień dobry, od dłuższego czasu borykam się z problemami psychicznymi.
Dzień dobry, od dłuższego czasu borykam się z problemami psychicznymi. Nie czuję, by farmakologia i psychoterapia pomagały mi. W moim odczuciu jest to kręcenie się w kółko i niczego to nie wnosi... Po mimo tego, że leczę się ponad 8 lat, dalej nie mam postawionej diagnozy. Moje życie to ciągłe narastanie problemu, spadek formy, totalny dołek samopoczucia, a potem remisja (choć brzmi to jak choroba dwubiegunowa, to chyba na nią nie choruję). Moje problemy zaczynają się, kiedy w moim życiu dzieje się dobrze. Im lepiej mi się powodzi, tym psychicznie mam silniejsze ataki (natłok myśli samobójczych, chęci samookaleczenia i próby samobójcze), zaś kiedy mam problemy - włącza mi się tryb działanie i nie mam wtedy objawów chorobowych... Rozumiem, że w dobrych chwilach mamy więcej czasu na myślenie, ale zastanawiam się jak sobie z tym radzić? Pozdrawiam serdecznie Klara N.
Jak powiedzieć mamie o tym jak się czuję?
Jak powiedzieć mamie o tym jak się czuję? Witam, mam 25 lat i nawet nie wiem jak mogłabym zacząć. Od naprawdę wielu lat, moje życie straciło jakikolwiek sens i smak. Jest po prostu codzienną egzystencja i katorgą walki z dnia na dzień. W tym czasie nazbierało się w nim na tyle problemów, że zaczęłam mieć z tego powodu problemy zdrowotne. Bóle głowy czy serca są u mnie na porządku dziennym. Oczywiście wszystko na bieżąco badane u lekarzy, którzy rozkładają ręce bo nie widzą żadnych problemów i wskazują zawsze na to samo - stres i nerwy. Towarzyszą mi one praktycznie na codzień i nagromadziło ich się na tyle dużo, że mam już dość. Natłok myśli jest już na tyle silny i męczący, że momentami w ogóle nie wstaje z łóżka i przesypiam całe dnie. Z perspektywy moich rodziców, z którymi mieszkam, zapewne wygląda to jak zwykłe lenistwo, może mają rację. Codzienne życie z natłokiem myśli stało się na tyle uciążliwe, że mam już tego dość i chciałabym w końcu poczuć jak to jest czuć szczęście i spokój w życiu. Tutaj pojawia się problem - strach. Nie wiem co robić, zbyt się boję podjąć jakieś działania. Mam już dość tego, że moi najbliżsi jak chłopak czy przyjaciółka, muszą mierzyć się z moimi codziennymi napadami gigantycznej agresji, furii, histerii i podobnych. Czuję, że w końcu będą mieli mnie dość i odejdą, chociaż nie będę się im dziwić. Chciałabym o wszystkim powiedzieć mamie, przestać ją okłamywać, że jest u mnie w porządku i nic się nie dzieje. Chciałabym, żeby mnie przytuliła, porozmawiała ze mną, spędziła czas. Czuję, że powinna wiedzieć. Wiem, że powinnam być już samodzielna ale nie potrafię. Czuję się jak dziecko we mgle potrzebujące kogoś, kto złapie je za rękę i poprowadzi. Nie wiem co robić. Boję się tego, że zacznie we mnie widzieć kogoś innego, może mnie znienawidzi. Boję się, że powie, że inni maja gorzej albo ze moje problemy to tak naprawdę nie są problemy. Jak mam jej o wszystkim powiedzieć? Co mam robić? Może nic jej nie mówić i wziąć się w garść, zacząć dorosłość. Tylko nie wiem jak..
toksyczny związek

Toksyczny związek – jak go rozpoznać i zakończyć?

Czy zastanawiasz się, czy Twój związek jest zdrowy? Nie każda trudność jest toksyczna, ale jeśli czujesz lęk, winę, wątpisz w siebie, boisz się mówić, co myślisz – warto się zatrzymać. Tutaj dowiesz się, jak rozpoznać toksyczny związek i jak go zakończyć.