Odpowiedz jako specjalista
WsteczMyśli samobójcze jako mama trójki dzieci.
Myśli samobójcze. Jestem mamą trójki, dzieci, 7, 4 i 3 lata. Jestem mężatką, mąż wyjeżdża do pracy na 3 tygodnie, 2 tygodnie w domu. Relacje z rodzicami sięgają zenitu, już raz próbowałam sie wyprowadzić, ale wróciliśmy, nie stać nas na budowę domu. Mam myśli samobójcze, mam myśli, że zabijam rodziców, że zabijam dzieci, że nie chce żyć.
Aga
1 rok temu
TwójPsycholog
Cześć Aga,
napisałaś tutaj, a to już duży krok w trosce o siebie, brawo! Teraz najważniejsze jest Twoje bezpieczeństwo - jeśli przyjdzie kryzys samobójczy (myśli będą bardzo nasilone, możesz mieć zawężone myślenie (tunelowe), będziesz w próbie dokonania), miej przy sobie, np. na telefonie lub kartce, sposoby na pomoc:
- 116 123 - telefon zaufania
- 112 - pogotowie
- numer do kogoś bliskiego
- napisz miejsce, w którym czujesz się bezpiecznie, komfortowo/ do którego będziesz mogła się udać (może to być nawet na łóżku pod kołdrą). Pamiętaj, by z takiego miejsca usunąć wszystkie niebezpieczne przedmioty już teraz :)
- czynność, na której potrafisz się skupić, przekierować uwagę z myśli samobójczych.
Jest to czas, byś udała się do Ośrodka Interwencji Kryzysowej w Twojej miejscowości (do znalezienia w internecie lub na stronie gov.pl). Tam możesz porozmawiać z psychologiem, uzyskać pomoc medyczną, prawniczą, socjalną. Możesz się tam udać w dowolnym momencie, bez umawiania się. Pomyśl o tym, jako o zaopiekowaniu się sobą. Kierowanie uwagi na siebie i na swoje potrzeby jest bardzo ważne i nie jest to egoizm. To też forma asertywności, która przydaje się w trudnych relacjach z rodzicami. Nie napisałaś nic więcej o relacjach w domu, swoich emocjach, swoim typowym dniu, dlatego też nie jestem w stanie powiedzieć nic więcej.
Jeśli chodzi o myśli o zabijaniu innych członków rodziny - to może być objaw, który należałoby skonsultować z lekarzem psychiatrą. Takie myśli mogą być objawami OCD - rodzaju zaburzenia lękowego. Ważne jest, byś wiedziała, że takie myśli nie czynią Cię nikim złym. Absolutnie :)
Trzymam kciuki za zwrócenie się po pomoc.
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Irena Kalużna-Stasik
Dzień dobry Aga,
Bardzo mi przykro, że przeżywasz tak trudny czas. Twoje myśli i emocje są sygnałem, że potrzebujesz wsparcia i pomocy – i to jest bardzo ważne, że o tym mówisz. Musisz wiedzieć, że Nie jesteś sama! Twoje uczucia i myśli, choć bolesne, są oznaką, że znajdujesz się w ogromnym obciążeniu psychicznym. Nie oznaczają, że jesteś złą osobą czy że faktycznie chcesz skrzywdzić siebie lub innych. To może być reakcja na nadmierny stres, presję i poczucie bezradności. Proszę podejmi natychmiastowe kroki, jeśli myśli stają się zbyt trudne do opanowania: Zadzwoń na całodobową linię wsparcia, np. Centrum Kryzysowe:
Telefon Zaufania dla Dorosłych: 116 123 (darmowy, anonimowy, czynny codziennie od 14:00 do 22:00).
Telefon Zaufania dla Osób w Kryzysie: 800 70 2222 (czynny 24/7).
Skontaktuj się z najbliższą osobą, której ufasz, i powiedz, co się dzieje. Możesz też poprosić o pomoc w organizacji wsparcia. Jeśli boisz się, że możesz zrobić sobie lub komuś krzywdę, udaj się natychmiast na izbę przyjęć w najbliższym szpitalu psychiatrycznym – nie wymaga to skierowania. Proszę, nie zatrzymuj tych myśli dla siebie. Rozmowa z kimś, kto Cię wesprze, może pomóc Ci odzyskać nadzieję i znaleźć wyjście z tej sytuacji.
Bardzo mocno Ci kibicuje, że dasz Sobie pomóc i pójdziesz natychmiast po wsparcie i pomoc dla Siebie!
Irena Kalużna-Stasik - psycholog
1 rok temu
Karolina Hersztowska
Pani Agnieszko, z Pani opisu wynika, że od dłuższego czasu znajduje się Pani w bardzo trudnej dla siebie sytuacji.
Taka długotrwała frustracja może wpływać na rozwinięcie się depresji i myśli samobójczych. To jest moment, w którym niezbędne jest sięgnięcie po pomoc z zewnątrz.
W tym momencie najważniejsza jest ochrona Pani zdrowia i życia. Jest kilka dróg do zapewnienia sobie szybkiej pomocy.
Podczas umawiania wizyty konieczne jest przekazanie, że jest Pani w kryzysie i towarzyszą Pani myśli o odebraniu sobie życia. Dzięki tej informacji osoba umawiająca będzie mogła skierować Panią do odpowiedniego specjalisty i zapewnić pilny termin wizyty. Miejsca do kontaktu:
Centrum Zdrowia Psychicznego dla Pani miejscowości
Poradnia Zdrowia Psychicznego dla Pani miejscowości
Ośrodek Interwencji Kryzysowej
W sytuacjach bezpośredniego zagrożenia życia: telefon na 112, przyjazd na izbę przyjść szpitala
Więcej informacji na temat możliwych form pomocy znajdzie Pani też na portalu Życie Warte Jest Rozmowy https://zwjr.pl/.
1 rok temu
Michalina Furmanek
Dzień dobry,
to bardzo ważne i cieszę się, że zdecydowała się Pani napisać o tym, co sprawia Pani dyskomfort i co Panią trapi.
Trzeba przyznać, że to, co Pani pisze; szczególnie w zakresie pojawiania się myśli samobójczych i myśli natrętnych dotyczących zrobienia krzywdy innym brzmi jak wołanie o pomoc.
Z całą stanowczością sugeruję konsultację specjalistyczną z lekarzem psychiatrą/ i psychologiem/psychoterapeutą.
To jest odpowiedni i dobry moment na zmianę, walkę o swoje zdrowie psychiczne i poprawę komfortu życia.
Trzymam za Panią kciuki.
Pozdrawiam,
Michalina Furmanek
psycholog, psychoterapeuta
1 rok temu
Beata Matys Wasilewska
Dzień dobry
Zapewne ostatnie lata mocno panią przeciążyły emocjonalnie i fizycznie i sprawiały, że może czuć się pani w sytuacji bez wyjścia. A ono zawsze jest nawet w takiej sytuacji.
Dzieci, choć jeszcze małe to już są na etapie coraz większego usamodzielniania się, więc opieka nad nimi może być wsparta poprzez szkołę czy przedszkole, dając Pani odrobinę czasu na poukładanie swoich spraw. Warto by skorzystała Pani z pomocy psychologicznej, by znaleźć dobre rozwiązanie dla swojej sytuacji. W tych miejscach znajdzie panie bezpłatną pomoc i wsparcie.
https://cpk.org.pl/pomoc/pomoc-telefoniczna/
https://przystanekmama.copernicus.gda.pl/konsultacje-psychologiczne/
Życzę sił i odzyskania wiary
pozdrawiam
Beata Matys Wasilewska
1 rok temu
Martyna Jarosz
Dzień dobry,
Rozmowa z mężem może być ważnym krokiem w uzyskaniu wsparcia. Proszę powiedzieć mu otwarcie, jak się Pani czuje i z czym się zmaga. Możliwe, że nie zdaje sobie sprawy z pełnej skali problemu. Może razem znajdziecie rozwiązanie, które pomoże Pani poczuć się lepiej.
Ważne jest też, aby natychmiast skontaktowała się Pani z profesjonalistą, który Pani pomoże: psycholog, psychiatra.
Może Pani zadzwonić na całodobowy telefon zaufania dla osób w kryzysie emocjonalnym pod numerem 116 123.
Jeśli pojawiają się myśli samobójcze, to proszę nie wahać, udać się na SOR. Najbliższy SOR można znaleźć na stronie pacjent.gov.pl. Ewentualnie proszę zadzwonić na 112.
1 rok temu
Karol Bieńkowski
Szanowna Pani,
w związku z problemami, które Pani opisuje, zalecam jak najszybszą konsultację z psychiatrą oraz podjęcie interwencji kryzysowej. Pani życie i bezpieczeństwo jest najważniejsze i stanowi priorytet. Dopiero później zalecam podjęcie psychoterapii. Mocno Panią wspieram i życzę dużo zdrowia. Proszę pamiętać, że uzyskanie pomocy jest możliwe.
Załączam numer dla osób w kryzysie: 800 70 2222.
Jest darmowy i całodobowy, proszę się nie wahać, tylko dzwonić.
Pozdrawiam,
Karol Bieńkowski
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Cześć Aga,
Sugeruję, abyś jak najszybciej sięgnęła po wsparcie psychologiczne. Jest ono w formie bezpłatnej. Podsyłam namiary:
- Centrum Wsparcia dla Osób w Kryzysie Emocjonalnym: 800 70 2222 (całodobowe)
- Telefon Zaufania dla Dorosłych: 116 123
Walcz o siebie i o dobre życie.
Polecam książki Tatiany Mindewicz-Puacz oraz jej nagrania na YouTubie.
Mocno trzymam za Ciebie kciuki.
Ściskam serdecznie,
Katarzyna Kania-Bzdyl
mniej niż godzinę temu
Zobacz podobne
W wieku nastoletnim odeszła moja mama, 4 lata temu mój brat popełnił samobójstwo. W tamtym roku byłam u psychiatry, przestałam sobie radzić z problemami
Dzień dobry. W wieku nastoletnim odeszła moja mama nagle nie wstała z nocy, 4 lata temu mój brat popełnił samobójstwo, poroniłam ogólnie wiecznie jakieś problemy. W tamtym roku byłam u psychiatry, przestałam sobie radzić z problemami, miałam też myśli samobójcze, dostałam leki brałam 3 miesiące, ale nie dawały żadnych efektów wiec zrezygnowałam z leczenia. Dalej mam wahania nastrojów, a najgorsze są moje napady agresji, denerwuje się czasami o nic. Wybucham, trzęsą mi się ręce, nie mogę złapać powietrza. Co mam zrobić w takiej sytuacji? Jaka może być przyczyna?
Czy myśli samobójcze były "tylko" natręctwem ? Aktualnie nie czuję sensu, nie widzę siebie nigdzie.
Kiedyś miałam myśli samobójcze przez dłuższy czas, ale wiedziałam, że i tak sobie nic nie zrobię,( bałam się bólu jaki by był przy samobójstwie i myślałam nawet jak to zrobić) l teraz już nie mam ich, no raz jakiś czas temu miałam, jak się pokłóciłam z mamą, czy to możliwe, że te myśli były po prostu jakimś natrętctwem? Teraz nie mam motywacji i dyscypliny takiej jak wcześniej, nie czuję sensu w życiu przez to, że nic z nim nie robię, jakbym się kręciła w kółko, nie lubię chyba przebywać z ludźmi, ale w dorosłym życiu jest to chyba niemożliwe. Nie umiem się określić ani znaleźć swojej drogi i nawet nie wiem czy mi się chce to robić i czy mam siłę . Boję się krytyki.
TW. Myśli samobójcze. Psychoterapeuci, nie wprost, ale w sposób subtelny, obwiniają mnie o swój stan
Mam myśli samobójcze. Psychoterapeuci, nie wprost, ale w sposób subtelny, obwiniają mnie o swój stan, że to ja sama się do tego doprowadziłam. Napisałam nawet list pożegnalny i zapytałam w nim retorycznie terapeutów, czy pocieszyliby mojego jedynego krewnego po mojej śmierci. Żeby wiedzieli, jak to jest, być obwinianym. Nie, skądże, pewnie się dobrze bawią za pieniądze, jakie im dałam.
Myśli samobójcze. Wsparcie i kroki działania.
Witam. Mam myśli samobójcze.
Dlaczego moje myśli samobójcze nie mijają?
Mam myśli samobójcze i one ciągle trwają, nie mijają, co pewien czas wracają. Przyczyną ich są nierozwiązane problemy natury sytuacyjnej. Wszyscy, dosłownie wszyscy piszą, że kryzys to stan przejściowy, który zawsze mija. Dlaczego więc w moim przypadku nie mija? Czy ja w sposób nieświadomy sztucznie podtrzymują moje problemy, czy o co chodzi?
Okres dojrzewania - co warto wiedzieć o zmianach i wyzwaniach
Okres dojrzewania to wyjątkowy i wymagający etap zmian fizycznych, emocjonalnych i społecznych. Zrozumienie tych procesów jest kluczowe dla nastolatków, ich rodziców i opiekunów, by lepiej radzić sobie z wyzwaniami i wspierać rozwój młodego człowieka.