Odpowiedz jako specjalista
WsteczLęk przed oceną, poczucie zawstydzenia, powtarzające się negatywne scenariusze. Co robić, jak wygląda terapia?
Osobowość neurotyczna, jak z tym żyć? Problemem jest to, że już od wielu lat utrudnia mi to życie, codzienne funkcjonowanie. Dosłownie boje się wszystkiego, ciągle myślę o nieprzyjemnych sytuacjach, które mnie spotkały, rozpamiętuje sytuację sprzed kilku lat-co często psuje mi humor na cały dzień. Ciągle fantazjuje w mojej głowie, pojawiają się jakieś scenariusze przeróżnych sytuacji. Towarzyszy mi też lęk przed przyszłością. Przewiduje, wyobrażam dużo niepowodzeń. Czuje większość czasu zawstydzenie i skrępowanie. Nie umiem się wyluzować. Byłam niedawno z kuzynką i jej dzieckiem na placu zabaw, gdzie było pełno ludzi, ona wyszła na chwilę zapalić, ja zostałam sama z tym dzieckiem wśród tych ludzi. Od razu poczułam wielką panikę, zawstydzenie. Miałam wrażenie, że jestem obserwowana przez tych ludzi, źle oceniana. Boje się jak kiedyś miałabym ze swoim dzieckiem iść, np. do parku nie bojąc się opinii innych o mnie. Jak z tym walczyć? Jak wygląda terapia?
Kasia
2 lata temu
Alina Borowska
Dzien dobry.
Czytam, że cierpi Pani przez często doświadczane napięcie, lęk, rozpamiętywanie minionych sytuacji, próby przewidywania przyszłych wydarzeń. Zaczęła Pani myśleć o psychoterapii, a to już jest duży krok w kierunku zmiany.
Myślę, że warto spróbować. Psychoterapia może pozwolić zrozumieć własne reakcje, zyskać narzędzia pomocne w pracy nad zmianą własnych reakcji.
Jest wiele nurtów w psychoterapii. Praca w każdym nurcie wygląda nieco odmiennie, jednak wspólna dla wszystkich jest rola relacji teraputycznej. Ważne, by znalazła Pani osobę, przy której poczuje się bezpiecznie i będzie mogła zaufać, otworzyć się i na bieżąco omawiać własne wątpliwości . Psychoterapia to na pewno współpraca nad realizacją Pani celów. Nic nie wydarzy się bez pani zgody, motywacji, zaangażowania.
Warto poczytać o różnych nurtach w psychoterapii i wybrać ten, który będzie Pani najbardziej odpowiadał. Wiem, że “Twój psycholog” pomaga wybrać terapeutę uwzględniając konkretne preferencje klienta.
Pyta Pani o to jak wygląda terapia. Myślę, że każdy człowiek jest indywidualnością i każda terapia jest wyjątkową podróżą. A każda podróż zaczyna się od pierwszego kroku.
Pozdrawiam serdecznie
Alina Borowska- psycholog, psychoteraputa poznawczo-bechawioralny w procesie szkolenia.
2 lata temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
Osobowość neurotyczna charakteryzuje się większą skłonnością do doświadczania, np. lęku, smutku, poczucia winy, czy zazdrości. Najlepszym pomysłem będzie udanie się do psychoterapeuty, który wspólnie z Panią określi obszary do pracy. Zastanawia mnie również czy osobowość neurotyczna, o której Pani pisze, jest autodiagnozą, czy diagnozą postawioną przez specjalistę (np. psychologa)? Opisane trudności nie muszą wynikać z osobowości neurotycznej. Być może jest to wynik innych czynników, które warto omówić z terapeutą.
Natomiast odpowiadając na pytanie jak będzie wyglądać terapia - tutaj nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Wszystko zależy od tego w jakim nurcie będzie psychoterapia oraz jakie cele pracy wyznaczy Pani wspólnie z psychoterapeutą. Życzę powodzenia!
Pozdrawiam serdecznie,
Justyna Karkus - psycholog, psychoterapeuta
2 lata temu
Zobacz podobne
Czy terapia psychodynamiczna przeważnie nie przynosi efektów na tle lepszego samopoczucia?
Chodzę na tego typu terapię od kilku miesięcy. Wiem, że jest ona długoterminowa. Ale w rozmowach z terapeutką mam wrażenie jakby chciała bym wiedziała, że szanse są niewielkie.
Do kogo powinienem się zgłosić najpierw o poradę?
Do kogo powinienem się zgłosić najpierw o poradę? Do psychiatry, psychologa czy psychoterapeuty? Kto ma możliwość wystawiania opinii i zaświadczeń na temat stanu psychicznego?
Zdrada żony: Jak radzić sobie z emocjami i odbudować związek?
Moja żona zdradziła mnie tydzień temu po kilku dniach porozmawiałem z nią o tym co dalej i jak to dalej ma wyglądać, doszliśmy do zgody jeśli chodzi o to żeby spróbować odbudować naszą relacje. Zgodziłem się na terapię psychoterapeuty po pierwszej wizycie wspólnej psycholog stwierdziła, że najpierw powinniśmy popracować nad sobą, bo widzi w nas obojgu wiele rzeczy do naprawy. Po tych wydarzeniach nie powiem zbliżyliśmy się z żoną bardziej ale też ja stałem się bardziej nerwowy, bo przychodzą do mnie złe myśli. Dzisiaj nastąpiła dziwna sytuacja żona poprosiła mnie czy może wszystko sobie wyjaśnić z tą osobą która mnie zdradziła, myśl o tym że będzie z nią znowu w jakimś kontakcie zirytowała mnie. Czy uważacie ze to jest normalne zachowanie ze strony żony i co ja mam na tym miejscu robić. Żona na każdym kroku mówi, że żałuje i mnie kocha i chce dalej się starać ale nie wiem już sam co o tym wszystkim myśleć. Kolejną wizytę u psychologa mam za 4 dni do tego czasu nie dam sobie z tym radę liczyłbym na pomoc. Pozdrawiam
Utrata pracy, poczucie odrzucenia przez społeczeństwo i brak zaufania do psychoterapii – co mogę zrobić?
Dzień dobry, Byłem zwalniany z większości prac, w tym z dwóch ostatnich pod rząd, dostałem tzw. ciche zwolnienie, czyli szereg działań mających na celu zmusisz mnie do dobrowolnego odejścia samodzielnie poprzez niszczenie mojej samooceny, przynależności do zespołu i bycia potrzebnym jako pracownik. Firma w takim przypadku jest czysta pod kątem prawnym. Z rodzicami jestem całkowicie pokłócony, nie rozmawiamy, żyję bardzo daleko od nich, aktualnie bez dochodu i nie wiem jak będzie dalej, najwyżej stanę się bezdomny. Od roku jestem bezrobotny i nie chcę już pracować. Przez ogromny stres w pracy bardzo przytyłem i uważam to za jedną z przyczyn zwolnień. Kontynuję dietę i treningi, aby wyglądać lepiej, lecz mentalnie naprawdę mam dość ludzi i społeczeństwa. Jeden z psychologów kiedyś mi powiedział, że On by chciał mnie przywrócić do społeczeństwa i pracować nad tym, ale ja tego nie chcę, więc i Jego olałem, tak jak pozostałe ok. 10 terapii. Mam wrażenie, że terapeuci chcą ode mnie wyciągnąć pieniądze, nigdy sami nie powiedzią, że terapia dobiegła końca i mają szereg narzędzi wyuczonych na studiach i superwizji do rozbijania obiekcji klienta, takich jak moje, żeby tylko trzymać źródło dochodu i wzmacniać popyt na siebie. Nie piję alkoholu, nie stosuję żadnych używek ani leków. Tak bardzo boli, ale wolę to czuć całym sobą.
Jak wygląda depresja?
