Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy psychoterapia pomoże przy zaburzeniach lękowych i kryzysie związanym z chorobą dziecka?
Witam, mam pytanie, czy w moim przypadku psychoterapia może pomóc. Mam 50 lat, od 10 leczę się na zaburzenia lękowe powodowane głównie chorobami swoimi i najbliższych i zamartwianiem się o przyszłość. Od miesiąca jestem w tragicznym stanie, nastąpił rozwój choroby u mojej 15l córki (do tej pory istniała szansa, że może się nie rozwinie). Wróciłam do leków, ale poprawy nie ma a ja zamiast wspierać swoje dziecko, rozsypałam się i nie funkcjonuję wcale. Czy terapia coś pomoże, jeśli tak, w jakim nurcie byłaby wskazana?
Aga
1 miesiąc temu
Justyna Bejmert
Dzień dobry. Tak, myślę, że terapia w Pani przypadku miałaby sens. W przypadku zaburzeń lękowych oprócz farmakoterapii warto włączyć także psychoterapię. Warto rozważyć nurt poznawczo-behawioralny, który jest polecany w przypadku zamartwiania się, lękowych myśli. Nigdy nie jest za późno, by o siebie zadbać. Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia!
Justyna Bejmert
psycholog
1 miesiąc temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Anna Kapelska
Dzień dobry,
Jak najbardziej tak, w Pani sytuacji psychoterapia może pomóc. Jest Pani teraz w trudnym momencie i takie wsparcie będzie pomocne. Proszę na spokojnie rozejrzeć się za terapeutą, może ktoś znajomy mógłby Pani taką osobę polecić? Jeśli chodzi o nurt, to jednym z przebadanych i wykazujących skuteczność w leczeniu zaburzeń lękowych jest nurt poznawczo-behawioralny.
Trzymam za Panią kciuki!
Anna Kapelska
Psycholog
1 miesiąc temu
Dagmara Łuczak
Tak, psychoterapia może pomóc w Pani sytuacji. Leki mogą zmniejszać objawy, ale same nie uczą, jak radzić sobie z myślami. Psychoterapia może pomóc odzyskać choć częściowe poczucie wpływu i spokoju.
Najbardziej wskazana byłaby terapia poznawczo-behawioralna. Jest skuteczna w zaburzeniach lękowych. Uczy, jak zatrzymywać nakręcające się myśli, jak obniżać napięcie i wracać do podstawowego funkcjonowania. Dobrze sprawdza się też terapia schematów, zwłaszcza gdy lęk trwa od wielu lat i wiąże się z poczuciem ciągłego zagrożenia oraz odpowiedzialności za innych.
Pozdrawiam i życzę dużo siły
Dagmara Łuczak
Psycholog
1 miesiąc temu
Tomasz Pisula
Dzień dobry Pani Agnieszko,
Tak - psychoterapia w Pani sytuacji jak najbardziej może pomóc. To, co Pani przeżywa, jest ogromnym obciążeniem emocjonalnym, a nasilenie objawów przy chorobie dziecka jest bardzo częste i zrozumiałe.
Z perspektywy terapeuty ważniejsze od samego nurtu jest zbudowanie bezpiecznej relacji, poczucia zrozumienia i gotowości do współpracy. Dopiero na tym można skutecznie pracować.
Jeśli chodzi o podejście:
terapia poznawczo-behawioralna pomoże w pracy z lękiem, zamartwianiem się i odzyskaniu podstawowego funkcjonowania.
Dłuższa terapia (np. integracyjna, psychodynamiczna) daje większe szanse na trwalszą zmianę, szczególnie przy wieloletnich trudnościach i doświadczeniach związanych z chorobą bliskich.
Wszystkiego dobrego,
Tomasz Pisula
Psycholog, psychoterapeuta
1 miesiąc temu
Marta Lotysh
Dzień dobry
Polecam psychoterapię w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT). Jest to nurt posiadający protokoły pracy z odrębnymi zaburzeniami oraz badający efektywność stosowanych protokołów i technik.
1 miesiąc temu
Daria Składanowska
Dzień dobry,
w Pani sytuacji psychoterapia może być bardzo pomocna, zwłaszcza że mierzy się Pani z długotrwałymi zaburzeniami lękowymi oraz aktualnym, silnym kryzysem związanym z chorobą córki.
Leki pomagają regulować objawy, ale nie uczą radzenia sobie z lękiem, poczuciem bezradności i nadmiernym zamartwianiem się-- tu właśnie potrzebna jest terapia. W obecnym stanie warto rozważyć terapię skoncentrowaną na wsparciu w kryzysie, a decyzję o nurcie najlepiej podjąć wspólnie ze specjalistą po konsultacji.
Pozdrawiam,
Składanowska D
1 miesiąc temu
Weronika Kliber
Dzień dobry,
to, co Pani opisuje, brzmi jak ogromne obciążenie emocjonalne. W obliczu choroby dziecka wiele osób doświadcza silnego załamania, nawet jeśli wcześniej przez lata radziły sobie względnie stabilnie. To nie świadczy o słabości ani „cofaniu się”, ale o tym, że została Pani wystawiona na sytuację przekraczającą dotychczasowe zasoby.
Odpowiadając wprost: tak, psychoterapia w Pani przypadku może realnie pomóc i to nawet (a czasem właśnie szczególnie) wtedy, gdy objawy trwają długo i są nasilone. Leki mogą zmniejszać poziom lęku, ale nie uczą, jak radzić sobie z jego treścią, z katastroficznymi scenariuszami ani z poczuciem bezradności, które teraz bardzo mocno wybrzmiewa.
Jeśli chodzi o nurt terapii - CBT (terapia poznawczo-behawioralna) jest często dobrym wyborem przy zaburzeniach lękowych, zwłaszcza związanych z zamartwianiem się, zdrowiem i przyszłością. Pomaga pracować z natłokiem myśli, poczuciem katastrofy i ciągłym napięciem.
Warto podkreślić jedną rzecz: terapia nie ma sprawić, że „przestanie Pani się martwić o dziecko” – bo to byłoby nierealne. Jej celem jest raczej to, by lęk nie paraliżował Pani do tego stopnia, że odbiera możliwość bycia obecną i wspierającą, także dla samej siebie.
Trzymam kciuki, żeby udało się Pani znaleźć pomoc, która przyniesie choć trochę ulgi. To bardzo trudna sytuacja, a Pani reakcja jest zrozumiała w obliczu tego, z czym przyszło się Pani mierzyć.
Pozdrawiam serdecznie, Weronika Kliber
1 miesiąc temu
Agnieszka Mikuszewska
Dzień Dobry Pani Agnieszko,
Sądzę, że terapia może bardzo pomóc. Jednym z wiodących nurtów polecanych do pracy z zaburzeniami lękowymi jest terapia poznawczo-behawioralna (CBT). Niemniej myślę, że dobrze aby trafiła Pani do osoby, która zna także inne nurty lub metody pracy aby popatrzyć bardziej holistycznie. Dobrze sprawdzają się metody pracy z terapii dialektyczno -behawioralnej DBT. Warto też przyjrzeć się temu jaki styl życia, w tym odżywiania Pani zachowuje. Osobiście łączę psychoterapię ze wskazówkami dotyczącymi odżywiania, technik oddechowych i innych. Wszystko razem bardzo pomaga i stopniowo zmniejsza stany lękowe i daje większe poczucie stabilności, równowagi i siły wewnętrznej. Życzę dużo spokoju :)
Pozdrawiam serdecznie
Agnieszka Mikuszewska
25 dni temu
Zobacz podobne
Co jeśli pójdę do psychologa pierwszy raz i nie będę wiedzieć, co powiedzieć (co jeśli się popłaczę)?
Dzień dobry. Co jeśli pójdę do psychologa pierwszy raz i nie będę wiedzieć, co powiedzieć (co jeśli się popłaczę)?
Dlaczego psychoterapia mi nie pomaga?
Witam, Choruję na depresję i silne zaburzenia lękowe od ponad 12 lat, mam pytanie, ponieważ niedawno zmieniłe_am pierwszy raz leki od tych dwunastu lat,
Witam,
Choruję na depresję i silne zaburzenia lękowe od ponad 12 lat, mam pytanie, ponieważ niedawno zmieniłe_am pierwszy raz leki od tych dwunastu lat, jestem teraz na 150 effectin ER od 6 dni. Czy lek powinien już zacząć działać ? Pytam, ponieważ niestety nadal odczuwam stany lękowe i depresję, najbardziej z rana, poźniej jest już trochę lepiej. Ale jest taka sinusoida - parę godzin lepiej, potem chwilę gorzej i tak w kółko. Z tym epizodem walczę już pół roku.
Z góry bardzo dziękuję za odpowiedź.
Jak poradzić sobie z bolesną przeszłością i znaleźć empatycznego terapeutę w Warszawie?
Dzień dobry,
Nie mogę pogodzić się z przeszłością. Powracają do mnie obrazy i ciągle o niej myślę. Nie mogę żyć teraźniejszością. Jak myślę o przeszłości, mam bóle brzucha, nudności. Bardzo mnie ona boli i stresuje. Proszę o pomoc, jaki nurt wybrać. Może polecicie psychoterapeutę z Warszawy, który jest empatyczny i mi pomoże. Pozdrawiam i życzę zdrowia!
Jak radzić sobie z krytyką i lękami po konflikcie rodzinnym?
Witam, nie radzę sobie z krytyką. Ciągle obwiniam się o wszystko. Lęki i niepokój pojawiły się po konflikcie męża z bratem. Ja byłam wtedy w szpitalu. Bratanice męża zaczęły pisać SMS-y, obrażając mnie. U nich jest tak, że nie znoszą innego zdania, nie można postawić granic. Mąż nie chce utrzymywać z nimi kontaktu, mówi, że są toksyczni. Wygadują niestworzone rzeczy, a ja jestem zalękniona, czuję się zastraszona, boję się spotkać ich na ulicy, żeby mnie nie zaczepiali. Nie śpię, straciłam apetyt i czuję ogromny strach. Leczyłam się kiedyś na zaburzenia lękowe, niestety, ze względu na nowotwór musiałam odstawić leki. Nie wiem, jak sobie pomóc, cierpię strasznie, dla mnie to jest męczarnia. Lekarz przepisał Asertin, czekam, czy mi pomoże. Byłam też u psychologa. Może jeden, dwa dni było ok, a tak zamęczam wszystkich rozmowami na temat tamtej rodziny. Tłumaczą mi, że skoro oni nas nie szanują, to należy uciąć kontakt. Tym bardziej, że rozpowszechniają nieprawdziwe informacje. Tylko że ja nie daję rady, nie wiem, czy ten konflikt nie wywołał nawrotu choroby, tych zaburzeń lękowych. Dodam, że dwa razy miałam przerwę w terapii, poza tym co jakiś czas były nawroty, z tym że te lęki miały inne tło – bałam się śmierci, przejęłam się wynikami. A teraz cały czas mam negatywne myśli o rodzinie męża, nie potrafię wyzbyć się strachu i lęku. Już nie wiem, co robić.
