Zmiana zachowania matki - agresja i obsesyjne myśli seksualne w starszym wieku

Witam, 

dziękuję za opisanie sytuacji. To, co Pani przedstawia, jest bardzo niepokojące i wymaga pilnej konsultacji specjalistycznej. Tak nagła i wyraźna zmiana zachowania u osoby starszej, szczególnie pojawienie się agresji, wulgarności, podejrzeń o zdrady oraz treści o charakterze seksualnym może wskazywać na podłoże neurologiczne lub psychiatryczne, a nie jedynie zmianę charakteru.

W takich przypadkach należy jak najszybciej skonsultować mamę z lekarzem psychiatrą oraz neurologiem. Wskazana może być również diagnostyka w kierunku chorób otępiennych lub innych zaburzeń funkcji poznawczych. 

Wczesna diagnoza jest bardzo ważna, ponieważ niektóre z tych stanów można leczyć lub przynajmniej złagodzić ich objawy.

Rozumiem, że sytuacja jest trudna także dla Pani taty, dlatego tak ważne jest , aby  zadbać o jego bezpieczeństwo oraz wsparcie. 

Jeśli dochodzi do przemocy fizycznej, należy reagować i w razie potrzeby skorzystać z pomocy służb medycznych. 

Na ten moment najważniejsze jest jak najszybsze skierowanie mamy do specjalisty (psychiatra, neurolog), a w dalszej kolejności ewentualne wsparcie dla całej rodziny.

Jeżeli natomiast potrzebuje pani wsparcia psychologicznego, prosze o kontakt ze spacjalista, ktory pomoze pani w tej trudnej sytuacji. 

K Rosenbajger

Psycholog

Dobry wieczór,

z opisu wynika, że mają Państwo do czynienia z bardzo trudną i obciążającą sytuacją – zarówno dla mamy, jak i dla całej rodziny. Chciałabym to wyraźnie podkreślić: tak nagła i nasilona zmiana zachowania u osoby w tym wieku najczęściej nie jest „cechą charakteru”, tylko sygnałem problemu zdrowotnego.

To, co zwraca szczególną uwagę, to:

- zmiana zachowania w stosunkowo krótkim czasie (ok. pół roku),

- agresja słowna i fizyczna,

- podejrzenia i oskarżenia o zdrady (mogące mieć charakter urojeniowy),

- bardzo odhamowany, wulgarny język seksualny, nieadekwatny do wcześniejszego funkcjonowania.

Taki obraz wymaga pilnej konsultacji lekarskiej, ponieważ może mieć podłoże:

- neurologiczne (np. procesy otępienne, zmiany w mózgu),

- psychiatryczne (np. zaburzenia psychotyczne, epizod maniakalny),

- lub somatyczne (np. reakcja na leki, zaburzenia metaboliczne).

W pierwszej kolejności warto skontaktować się z lekarzem rodzinnym i poprosić o pilną diagnostykę (dalej: neurolog, psychiatra).

Jeśli zachowanie mamy stanowi zagrożenie dla taty lub innych osób – nie wahać się skorzystać z pomocy doraźnej (pogotowie, izba przyjęć psychiatryczna).

Dobrze jest przygotować dla lekarza konkretne obserwacje: od kiedy trwa zmiana, jak wygląda na co dzień, jakie są nasilenia objawów, jakie leki mama przyjmuje.

Bardzo ważna kwestia

Rozumiem, jak bolesne mogą być słowa i zachowania mamy, szczególnie wobec taty. Jednocześnie warto spróbować spojrzeć na to tak, że to najprawdopodobniej objawy choroby, a nie świadome działanie czy „złośliwość”.

Nie zmienia to jednak faktu, że:

bezpieczeństwo taty jest priorytetem,

przemoc (również ze strony osoby chorej) wymaga reakcji i ochrony.

Na koniec: nie są Państwo w tym sami, choć może się tak wydawać. W takich sytuacjach naprawdę kluczowe jest szybkie włączenie specjalistów – często leczenie potrafi wyraźnie zmniejszyć nasilenie tych objawów.

Z życzliwością i wsparciem

Kinga Osmulska 

Psycholog, Psychoterapeutka
 

Dzień dobry,

to, co Państwo opisują, jest bardzo trudne i niepokojące – zwłaszcza że zmiana zachowania mamy pojawiła się stosunkowo nagle. Rozumiem, że mogą Państwo czuć bezradność w tej sytuacji.

Tak wyraźne zmiany (agresja, podejrzliwość, wulgarność) u osoby starszej zawsze wymagają konsultacji lekarskiej, ponieważ mogą mieć podłoże zdrowotne (neurologiczne, psychiczne, ogólnomedyczne). Warto jak najszybciej zgłosić się do lekarza rodzinnego, który pokieruje dalej (np. do psychiatry lub neurologa).

Równocześnie ważne jest zadbanie o bezpieczeństwo taty, jeśli dochodzi do przemocy.

Nie warto zwlekać – specjalistyczna pomoc może realnie poprawić sytuację.

Dobry wieczór 

Opisane zachowanie mamy może wynikać z  choroby. Nagła zmiana osobowości u osoby starszej, pojawienie się agresji, wulgarności, urojeń zdrady czy nadmiernych treści seksualnych może wskazywać m.in. na takie schorzenia jak otępienie czołowo-skroniowe lub choroba Alzheimera, a także inne zaburzenia neurologiczne, psychiatryczne lub somatyczne. Sytuacja wymaga pilnej konsultacji lekarskiej, najlepiej u psychiatry (bez skierowania) oraz neurologa, aby przeprowadzić odpowiednią diagnostykę i wdrożyć leczenie. Do czasu wizyty ważne jest zachowanie spokoju, unikanie konfrontacji i niepodejmowanie dyskusji z urojeniami. Jeśli zachowanie mamy stanowi zagrożenie dla taty lub otoczenia, należy niezwłocznie wezwać pomoc medyczną lub odpowiednie służby.

Życzę powodzenia, pozdrawiam ciepło

Anna Tomczyk, psychoterapeutka 

Dzień dobry,

Dziękuję za wiadomość. To, co Państwo opisują, jest bardzo trudne i obciążające – zarówno dla taty, jak i dla całej rodziny. Rozumiem, że możecie czuć bezradność i niepokój. To ważne, że szukacie pomocy – to pierwszy i bardzo potrzebny I ważny krok. Z psychologicznego punktu widzenia tak nagła i wyraźna zmiana zachowania u osoby w tym wieku zawsze wymaga pilnej konsultacji lekarskiej. Objawy, które Państwo opisują (agresja, urojenia o zdradach, wulgarność, zmiana osobowości), mogą mieć podłoże zdrowotne – np. neurologiczne lub psychiatryczne – i nie są „zwykłym zachowaniem” ani czymś, co da się rozwiązać samą rozmową.

Co warto zrobić:

*skontaktować się z lekarzem rodzinnym i poprosić o pilne skierowanie do neurologa,

*umówić wizytę u psychiatry, psychologa, 

*jeśli sytuacja jest bardzo nasilona (agresja fizyczna, zagrożenie dla taty) – nie wahać się wezwać pomocy medycznej (np. pogotowie),

*zadbać o bezpieczeństwo taty – to w tej chwili absolutny priorytet.

To, co dzieje się z mamą, może być dla niej również objawem choroby, na którą nie ma wpływu. Dlatego tak ważna jest szybka diagnoza i leczenie.

Życzę wszystkiego dobrego. 

Pozdrawiam, 

Składanowska Daria

Psycholog, Doradca kariery 

  Dzień dobry

 Opis zachowania mamy wymaga pilnej konsultacji lekarskiej najpierw u lekarza rodzinnego, a następnie u psychiatry (najlepiej geriatrycznego) lub neurologa, bo to bardzo typowy obraz poważnego zaburzenia psychicznego / otępiennego, a nie „złego charakteru”. U osób w wieku podeszłym nagła lub wyraźnie nasilona agresja słowna i fizyczna, wulgarność, brak hamulców, oskarżenia o zdrady, obsceniczne wypowiedzi, podejrzliwość i urojenia bardzo często są objawami chorób otępiennych (np. otępienie typu alzheimerowskiego, czołowo‑skroniowego, naczyniowego) albo innych zaburzeń psychotycznych czy afektywnych (np. epizod maniakalny, psychoza). W otępieniach zaburzenia zachowania występuje drażliwość, napady złości, agresja, odhamowanie seksualne i przekraczanie norm obyczajowych  które występują nawet u większości pacjentów i jest to wynik zmian w mózgu, a nie świadomej złej woli. Nadmierne, obsesyjne skupienie na seksie, bardzo wulgarne treści, oskarżenia o zdrady mogą być przejawem zarówno otępienia czołowo‑skroniowego, choroby afektywnej dwubiegunowej w fazie manii, jak i innych zaburzeń z grupy tzw. hiperseksualności, które często mają tło neurologiczne.

Umówcie mamę jak najszybciej do lekarza rodzinnego, opisując już przy rejestracji: „gwałtowna zmiana zachowania, agresja, bardzo wulgarne i seksualne treści, podejrzenie otępienia , choroby psychicznej”.

Poproście o: pilne skierowanie do poradni zdrowia psychicznego (psychiatra) oraz jeśli się da do poradni neurologicznej / geriatrycznej oraz o podstawowe badania (m.in. morfologia, elektrolity, TSH, B12, glukoza), bo niektóre przyczyny zaburzeń zachowania są potencjalnie odwracalne. Psychiatra oceni, czy mamy do czynienia z otępieniem, psychozą, epizodem afektywnym czy innym zaburzeniem i dobierze leczenie (często potrzebne są leki przeciwpsychotyczne lub stabilizujące nastrój, przy zachowaniu szczególnej ostrożności u osób starszych).

W wielu regionach działają centra zdrowia psychicznego lub poradnie geriatryczne, gdzie dostępna jest zintegrowana pomoc dla seniorów z zaburzeniami otępiennymi.​ Neurolog lub geriatria zleca badania neuroobrazowe (np. TK/MR głowy) i dalszą diagnostykę otępienia, jeśli jest taka potrzeba.

Jeśli mama zacznie być bardzo agresywna fizycznie, grozić poważną krzywdą sobie lub tacie, albo będzie całkowicie poza kontaktem, możecie wezwać karetkę z informacją, że chodzi o „ostre zaburzenia psychiczne czy podejrzenie psychozy lub otępienia z agresją” lekarz dyżurny oceni, czy potrzebna jest interwencja szpitalna.

Proszę, nie wchodźcie w dyskusje i polemiki z urojeniami (oskarżenia o zdrady, fantazje seksualne).  Koniecznie zadbajcie o bezpieczeństwo fizyczne i usuńcie z najbliższego otoczenia twarde i ostre przedmioty, do których mama może mieć dostęp w trakcie. Chodzi o bezpieczeństwo mamy i Wasze. 

Dzień dobry,

To, co Pani opisuje, jest poważnym problemem wymagającym profesjonalnej oceny medyczno-psychiatrycznej. Zmiana zachowania u osoby w wieku 77 lat - szczególnie taka drastyczna i nagle pojawiająca się agresja, obsesyjne tematy seksualne, wulgarne wypowiedzi - to nie są normalne symptomy starzenia się i wymagają diagnostyki. Ta kombinacja objawów (zmiana osobowości, agresja, obsesyjne myśli, wulgarne zachowania) może wskazywać na zaburzenia otępienne (na przykład otępienie czołowo-skroniowe, które charakteryzuje się zmianami osobowości, zachowania, a także zmianami seksualnymi), zaburzenia nastroju (depresja u osób starszych przejawia się niekiedy jako agresja i drażliwość), zaburzenia neuro-somatyczne wymagające badań neurologicznych i obrazowych głowy, lub infekcje czy zaburzenia metaboliczne - czasem u osób starszych agresja może być symptomem infekcji moczowego czy problemów metabolicznych. Dobrym krokiem będzie wizyta u psychiatry lub geriatry- niezwłocznie. To specjaliści, którzy będą mogli przeprowadzić diagnostykę. Konieczne są badania lekarskie: badanie neurologiczne, badania laboratoryjne (hormony tarczycy, poziom witaminy B12, badania ogólne), badania obrazowe głowy. W kwestii pomocy: poradnia Zdrowia Psychicznego dla osób dorosłych, geriatra, psychiatra, a w razie zagrożenia - izba przyjęć szpitala psychiatrycznego lub pogotowie. Jeśli agresja fizyczna jest rzeczywista i powtarzająca się, należy rozważyć tymczasową separację lub interwencję domową. Ta zmiana zachowania nie jest winą Pani matki - to prawdopodobnie objaw choroby, która wymaga leczenia. Osoby starsze z zaburzeniami psychicznymi mogą wykazywać drastyczne zmiany zachowania, które nie są pod ich kontrolą. Rodzina nie jest sama - istnieją ośrodki opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla osób dorosłych oraz programy edukacyjne dla opiekunów. Po diagnozie będą dostępne zarówno opcje farmakologiczne, jak i terapeutyczne. Kontakt z lekarzem rodzinnym matki byłby dobrym punktem startu - może skierować bezpośrednio do psychiatry lub geriatra i zlecić niezbędne badania.

Z poważaniem Karolina Rzeszowska-Świgut psycholog psychotraumatolog 

Dzień dobry, 

opisane przez Panią nagłe i wyraźne zmiany zachowania u mamy jako osoby w wieku podeszłym – obejmujące agresję, wulgaryzację języka, podejrzliwość oraz nasilone treści seksualne – mogą wskazywać na zaburzenia o podłożu neurologicznym lub psychiatrycznym. Ustalenie dokładnego źródła tych zachowań wymagałoby pogłębionej diagnostyki, na którą mama musiałaby wyrazić zgodę. Tego typu objawy bywają związane m.in. z otępieniem (w tym choroba Alzheimera), zaburzeniami urojeniowymi, epizodami maniakalnymi czy innymi zmianami w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. W pierwszej kolejności warto rozważyć konsultację u lekarza psychiatry oraz neurologa. Szybka reakcja zwiększa szanse na ustabilizowanie stanu mamy lub przynajmniej ograniczenie nasilenia objawów. Pozdrawiam Krzysztof Chojnacki, psycholog.

Pani Adrianno, 

pisana przez Panią sytuacja oraz nagła, drastyczna zmiana zachowania u 77-letniej osoby wskazują na prawdopodobne podłoże neurologiczne, najczęściej związane z postępującymi procesami np. otępiennymi. Agresja, wulgarność oraz obsesyjne oskarżenia o zdradę są klasycznymi objawami wynikającymi ze zmian organicznych w mózgu, nad którymi chora osoba nie jest w stanie zapanować.

W tej sytuacji kluczowe jest niezwłoczne udanie się z mamą do lekarza psychiatry lub neurologa specjalizującego się w geriatrii. Konieczna jest rzetelna diagnostyka oraz wdrożenie leczenia farmakologicznego, które wyciszy agresję i poprawi komfort życia całej rodziny, a szczególnie taty, który jako bezpośrednia ofiara przemocy wymaga teraz ochrony. Proszę pamiętać, że te raniące zachowania są objawem choroby, a nie przejawem charakteru mamy, dlatego profesjonalna pomoc medyczna jest jedyną skuteczną drogą do opanowania tej sytuacji.

Powodzenia

Bożena Nagórska