Jestem psycholożką. Wspieram osoby dorosłe oraz młodzież od 16. roku życia, które doświadczają trudności emocjonalnych, przeżywają kryzys, zmagają się z lękiem, przeciążeniem lub mają poczucie, że mimo podejmowanych prób wciąż powracają do podobnych problemów i bolesnych schematów.
W swojej pracy korzystam przede wszystkim ze sposobu rozumienia trudności właściwego terapii schematu. Podejście to pomaga dostrzec, w jaki sposób wcześniejsze doświadczenia wpływają na to, jak obecnie myślimy o sobie, przeżywamy emocje, budujemy relacje i radzimy sobie w trudnych sytuacjach. Przyglądamy się nie tylko aktualnym objawom, ale również potrzebom, które przez dłuższy czas mogły pozostawać niezauważone lub niezaspokojone.
Bliskie jest mi również rozumienie systemowe, zgodnie z którym trudności człowieka nie powstają w oderwaniu od jego otoczenia. Sposób funkcjonowania każdej osoby kształtuje się w relacjach rodzinnych, partnerskich, rówieśniczych i społecznych. Dlatego podczas spotkań uwzględniam nie tylko indywidualne przeżycia, lecz także kontekst relacji, ważnych doświadczeń oraz środowiska, w którym dana osoba funkcjonuje.
Pracuję między innymi z osobami, które:
– doświadczają lęku, napięcia, zamartwiania się lub napadów paniki,
– mają trudności z rozpoznawaniem, wyrażaniem i regulowaniem emocji,
– czują się przeciążone codziennymi obowiązkami i oczekiwaniami,
– zmagają się z niskim poczuciem własnej wartości i nadmiernym samokrytycyzmem,
– mają trudność z wyznaczaniem granic, odmawianiem i dbaniem o własne potrzeby,
– nadmiernie uzależniają swoje samopoczucie od opinii lub obecności innych osób,
– obawiają się odrzucenia, samotności albo utraty ważnej relacji,
– wchodzą w powtarzające się, niesatysfakcjonujące wzorce relacyjne,
– doświadczają skutków trudnych lub traumatycznych wydarzeń,
– potrzebują wsparcia w budowaniu bezpieczniejszych i bardziej satysfakcjonujących relacji,
– znajdują się w okresie zmiany, kryzysu lub podejmowania ważnych decyzji.
W pracy z młodzieżą ważne jest dla mnie uwzględnienie zarówno indywidualnych doświadczeń młodej osoby, jak i sytuacji rodzinnej, relacji rówieśniczych, wymagań szkolnych oraz wyzwań związanych z dorastaniem. Okres ten często wiąże się z intensywnymi emocjami, poszukiwaniem własnej tożsamości, zmianami w relacjach oraz potrzebą uzyskania większej samodzielności. Staram się tworzyć przestrzeń, w której młoda osoba może mówić o swoich doświadczeniach w bezpieczny sposób, bez presji i obawy przed oceną.
Podczas spotkań ważne jest dla mnie stworzenie relacji opartej na uważności, autentyczności i szacunku. Nie zakładam, że istnieje jedno rozwiązanie właściwe dla każdej osoby. Staram się najpierw dobrze zrozumieć jej sytuację, sposób funkcjonowania, historię oraz cele, które chce osiągnąć. Tempo i kierunek pracy ustalamy wspólnie.
Wierzę, że trwała zmiana nie polega na zmuszaniu się do bycia kimś innym. Jest raczej procesem stopniowego poznawania siebie, rozumienia własnych emocji i potrzeb oraz rozwijania bardziej wspierających sposobów reagowania. Czasami oznacza to także przyjrzenie się strategiom, które wcześniej pomagały radzić sobie z trudnymi doświadczeniami, ale obecnie mogą ograniczać lub powodować cierpienie.
W trakcie spotkań możemy wspólnie poszukiwać odpowiedzi na pytania:
– skąd mogą wynikać przeżywane trudności,
– jakie sytuacje wywołują szczególnie silne emocje,
– jakie przekonania na temat siebie i innych wpływają na codzienne decyzje,
– dlaczego określone trudności powtarzają się w różnych relacjach,
– jakie sposoby radzenia sobie przestały być pomocne,
– jak budować większe poczucie bezpieczeństwa, sprawczości i wpływu na własne życie,
– jak tworzyć relacje, w których jest miejsce zarówno na bliskość, jak i na własne potrzeby oraz granice.
Nie oczekuję, że osoba zgłaszająca się na konsultację będzie od początku dokładnie wiedziała, co chce zmienić ani jak opowiedzieć o swoim problemie. Pierwsze spotkania służą poznaniu aktualnej sytuacji, nazwaniu najważniejszych trudności oraz określeniu, jakiego rodzaju wsparcie może być najbardziej pomocne.
W swojej pracy opieram się na aktualnej wiedzy psychologicznej i dbam o rozwój zawodowy. Pracuję pod stałą superwizją, która pomaga mi regularnie przyglądać się prowadzonym procesom, zachowywać uważność na potrzeby osób korzystających ze wsparcia oraz dbać o jakość i etyczny charakter swojej pracy.
Pamiętam jednocześnie, że za każdym opisem problemu znajduje się konkretna osoba z własną historią, wrażliwością, doświadczeniami i zasobami. Zależy mi na tym, aby spotkania nie ograniczały się wyłącznie do analizowania trudności, ale pomagały również zauważać mocne strony i rozwijać zdolność do troszczenia się o siebie.
Zapraszam osoby, które potrzebują wsparcia w kryzysie, chcą lepiej zrozumieć siebie lub rozpocząć pracę nad powtarzającymi się trudnościami emocjonalnymi i relacyjnymi. Nie trzeba mieć gotowego planu ani pewności, od czego zacząć. Możemy poszukać tego wspólnie.
