Odpowiedz jako specjalista
WsteczBrak dostępu do indywidualnych rozmów z psychologiem na terapii grupowej – czy to normalne?
Czy to w porządku, że w czasie terapii grupowej na oddziale dziennym, na którym przebywam nie mam dostępu do indywidualnych rozmów z psychologiem?
Jakub Pawłowski
To zależy od programu terapeutycznego i założeń konkretnego oddziału. Są oddziały dzienne, w których podstawą leczenia jest wyłącznie terapia grupowa, a indywidualne spotkania z psychologiem odbywają się tylko w razie szczególnej potrzeby. Sam brak regularnych konsultacji indywidualnych nie oznacza więc, że terapia jest prowadzona nieprawidłowo.
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Agnieszka Włoszycka
Dzień dobry,
Dziękujemy za wiadomość. To nie jest sytuacja jednoznacznie nieprawidłowa. W wielu oddziałach dziennych główną formą leczenia jest terapia grupowa a indywidualne spotkania z psychologiem lub psychoterapeutą odbywają się rzadziej albo w uzasadnionych sytuacjach. Jeśli jednak czuje Pan/Pani, że indywidualna rozmowa byłaby w tym momencie bardzo potrzebna, warto powiedzieć o tym prowadzącemu terapię lub lekarzowi. Ma Pan/Pani prawo zapytać, jak wygląda program leczenia i czy istnieje możliwość skorzystania z konsultacji indywidualnej. Otwarta rozmowa o swoich potrzebach jest ważnym elementem procesu terapeutycznego.
Z pozdrowieniami,
Agnieszka Włoszycka
Tomasz Pisula
Dzień dobry,
jeżeli ma Pan/Pani na myśli psychologa (psychoterapeutę) prowadzącego terapię grupową, to kontakt może być ograniczony ze względu na dynamikę procesu grupowego. Natomiast możliwość porozmawiania z innym psychologiem/psychoterapeuta nie powinna być ograniczona. Jednak wszystko zależy od oddziału i może będzie dobre zapytać o sytuacje i sposób funkcjonowania oddziału?
Pozdrawiam,
Tomasz
Kinga Osmulska
Dzień dobry,
To jak najbardziej zasadne pytanie. Na niektórych oddziałach dziennych terapia opiera się głównie na pracy grupowej i indywidualne spotkania z psychologiem nie są standardowym elementem programu. Nie oznacza to jednak, że Pani potrzeby są mniej ważne. Jeśli czuje Pan/ Pani, że rozmowa indywidualna byłaby dla Pana/i istotna, warto o tym powiedzieć zespołowi prowadzącemu. Sama potrzeba takiej rozmowy jest czymś całkowicie zrozumiałym.
Pozdrawiam
Kinga Osmulska
Weronika Trojan
Dostęp do indywidualnych rozmów z psychologiem w przypadku terapii grupowej zależy to założeń konkretnego oddziału dziennego. Narzędziem zmiany w terapii grupowej są relacje i to one są niejako trzonem leczenia.
Kamila Grobelna
Tak, może to być zgodne z organizacją pracy danego oddziału. W terapii grupowej prowadzonej na oddziale dziennym główną formą leczenia jest właśnie terapia grupowa, a indywidualne spotkania z psychologiem nie zawsze są standardowym elementem programu.
To, czy pacjenci mają możliwość indywidualnych konsultacji, zależy od modelu pracy placówki, celów terapeutycznych oraz dostępnych zasobów kadrowych. W wielu ośrodkach indywidualne rozmowy odbywają się tylko w określonych sytuacjach, np. w przypadku kryzysu, potrzeby omówienia trudnych doświadczeń lub w ramach konsultacji z terapeutą prowadzącym.
Jeżeli odczuwa Pani/Pan potrzebę indywidualnej rozmowy z psychologiem, warto zgłosić to swojemu terapeucie lub zespołowi prowadzącemu. Mogą wyjaśnić, jakie są zasady obowiązujące na oddziale i czy istnieje możliwość zorganizowania takiego spotkania lub zaproponowania innej formy wsparcia.
Piotr Ziomber
Dzień dobry
Ja nie mam oddziale dziennym, ale na oddziale całodobowym, ale wiem jakie są potrzeby i jakie są deficyty. Nie wiem, ile osób jest na oddziale dziennym, mogę się tylko domyślać że liczba oscyluje w około 20 osobach. nie mam tez informacji, ilu psychologów przyjmuje na oddziale danego dnia. Jak Pan napisał uczestniczy Pan w terapii grupowej i wydaje mi się, że działanie skierowanie są bardziej na grupę. Czy zgłaszał Pan potrzebę rozmowę z psychologiem? Myślę, że jeśli Pan o tym powie, to do rozmowy dojdzie, jednak często specjaliści mają za dużo pacjentów, a są tylko ludźmi i aby rzetelnie pracować mają ograniczony czas pracy.
Bożena Nagórska
Dzień dobry
Tak, jest to całkowicie w porządku i stanowi standardową praktykę terapeutyczną na oddziałach dziennych, ponieważ to właśnie grupa ma być głównym miejscem, w którym uczy się Pani/Pan wnosić swoje trudności, konfrontować z emocjami i uzyskiwać wsparcie. Łączenie intensywnej terapii grupowej z rozmowami indywidualnymi w tym samym czasie mogłoby rozpraszać Pani/Pana proces, osłabiać relację z grupą i utrudniać leczenie, dlatego wszelkie pojawiające się kryzysy czy przemyślenia warto bezpiecznie omawiać na forum społeczności.
Z pozdrowieniami
Bożena Nagórska
Jagoda Jek
To, jak wygląda dostęp do indywidualnych rozmów podczas terapii grupowej, zależy od zasad panujących w konkretnym ośrodku i formy leczenia, w jakiej Pan/Pani uczestniczy. W niektórych miejscach głównym elementem programu rzeczywiście jest praca grupowa, a indywidualne spotkania odbywają się rzadziej lub tylko w określonych sytuacjach.
Jednocześnie Pana/Pani potrzeba indywidualnego kontaktu i możliwości porozmawiania o własnych trudnościach jest czymś ważnym. Warto zapytać prowadzących, jakie są zasady oddziału i czy istnieje możliwość konsultacji indywidualnej albo omówienia swoich obaw poza grupą.
Jeśli ma Pan/Pani poczucie, że w obecnej formie trudno jest poruszyć ważne tematy lub czuje się Pan/Pani pozostawiony/a bez wystarczającego wsparcia, dobrze byłoby o tym powiedzieć zespołowi terapeutycznemu. Taka informacja sama w sobie może być ważnym elementem pracy. W razie potrzeby można też omówić swoje oczekiwania wobec terapii podczas indywidualnej konsultacji poza oddziałem.
Edyta Kotula
To bardzo zasadne pytanie. Terapia grupowa jest wartościową formą leczenia, ale nie zastępuje całkowicie kontaktu indywidualnego. Jeśli w trakcie pobytu pojawiają się trudne emocje, osobiste tematy lub sytuacje, których nie chcesz omawiać na forum grupy, możliwość choćby krótkiej rozmowy z psychologiem jest często ważnym elementem poczucia bezpieczeństwa i procesu terapeutycznego. Warto porozmawiać o tym z prowadzącymi i zapytać, jakie są zasady oraz czy w uzasadnionych sytuacjach istnieje możliwość konsultacji indywidualnej. Twoja potrzeba takiego kontaktu jest zrozumiała i warto ją otwarcie wyrazić.
Sylwia Skibińska
Dzień dobry. Nie jest to standardem. Terapia grupowa często stanowi główny element leczenia na oddziałach dziennych, jednak pacjent powinien mieć możliwość omówienia ważnych kwestii indywidualnie z psychologiem lub psychoterapeutą, przynajmniej w razie potrzeby. Warto zgłosić personelowi, że odczuwa Pan taką potrzebę i zapytać, jakie są możliwości indywidualnych konsultacji na oddziale.
Pozdrawiam,
Sylwia Skibińska
Zobacz podobne
Perfekcjonizm - jak temu zaradzić?
Cały czas czuję potrzebę perfekcjonizmu, gdy coś w moim dniu nie pójdzie, czuję potrzebę zaczynania od nowa. Jak temu zaradzić? Czy może to być związane z nerwicą?
23-latek po operacji kręgosłupa walczy z negatywnymi myślami i trudnościami emocjonalnymi
Witam, mam 23 lata i od dłuższego czasu czuje się jakbym był w sytuacji bez wyjścia. Od ponad pół roku jestem niezdolny do pracy przez operacje kręgosłupa, zwykle czynności jak sprzątanie domu sprawiają mi trudność ale nie o tym chce dziś napisać.
Przez to ze przez większość dnia nie robię kompletnie nic strasznie pogorszył się mój stan psychiczny.
Mam negatywne myśli, o moim zdrowiu, o mojej przyszłości itp. Problemy ze snem, nie mogę się do niczego zmobilizować, często sie denerwuje, nie radzę sobie z emocjami, ogólnie nie poznaje siebie. Każdy dzień to wysiłek.
Najgorsze w tym wszystkim jest to ze boje się poprosić kogoś o pomoc. Nie potrafię rozmawiać o swoich problemach i nawet jeżeli chce się komuś wyżalić coś mnie blokuje. Próby pójścia do psychologa kończą się na tym że czuje sie zestresowany z myślą ze będę musiał sie otworzyć. Po prostu coś mnie blokuje przed pójściem do specjalisty. Potrzebuje pomocy bo sam już nie daje rady a nie wiem u kogo tej pomocy szukać.
Kiedy psycholog kieruje do psychiatry? Anoreksja i wizyta u specjalisty
Kiedy psycholog kieruję na wizytę u psychiatry? Choruje na anoreksje. Na ostatniej wizycie usłyszałam, że najprawdopodobniej czeka mnie wizyta u psychiatry. Czego można się spodziewać po takiej wizycie? Do psychologa chodzę od kilku miesięcy, nie jest w sumie tak tragicznie. Ważę 44,5 kg i mam 164cm. Wiem, że waga jest za mała. Chciałabym w końcu normalnie żyć.
Psychoterapeutka powiedziała mi, że nie jest w stanie prowadzić terapii w momencie, kiedy ja nie umiałam ustalić celów terapii.
Po trzeciej wizycie psychoterapeutka CBT odmówiła mi współpracy. Powiedziała, że mam się udać do bardziej doświadczonego terapeuty i psychiatry. Powiedziała mi, że nie jest w stanie prowadzić terapii w momencie, kiedy ja nie umiałam ustalić celów terapii. Od tego czasu minęło wiele miesięcy, biorę leki psychiatryczne i dzięki nim czuje się ok, ale dalej nie wydaje mi się, że umiałabym określić cel terapii- bo szczerze mówiąc nie mam nadziei na lepszą przyszłość. Wybieram się na terapie, bo wiem, że jako chora osoba powinnam. Ale właśnie tutaj się zastanawiam jak to ma działać… Jak osoby z depresją i czarną wizją przyszłości mają chcieć zmiany i ustalać cel terapii? W moim odczuciu to nie ma sensu, ja nie widzę możliwości na lepsze życie i oczekiwałabym, że tu pomoże terapia, a nie, że przez ten klasyczny objaw depresji z terapii będę zdyskwalifikowana :( Jak chora osoba ma określać cel terapii?
Podejrzewam u siebie ADHD lub spektrum. Jak odróżnić to od CPTSD? Jaka terapia jest najlepsza?
Jaki rodzaj terapii jest najlepszy dla osoby z podejrzeniem autyzmu i ADHD? (tak, wiem, jest na to moda, ale dużo o tym czytam i widzę u siebie wiele takich zachowań). Jak odróżnić ADHD od complex PTSD? Dla pełni obrazu, pracuję nad traumami na terapii gestalt, mam też dużo stresu w związku z niepłodnością i chorobą bliskiej osoby. Czuję, że terapia mi pomaga, ale mam też takie myśli czy diagnoza ADHD by coś tu zmieniła, pomogła?
