Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Jakie są objawy bulimii i jak ją zdiagnozować?

Czy mam bulimię?
Natalia Przybylska

Natalia Przybylska

Dzień dobry, 


niezwykle trudno jest odpowiedzieć na postawione w ten sposób pytanie. Aby zdiagnozować bulimię, konieczne jest spełnienie szeregu konkretnych kryteriów diagnostycznych. Jeśli podejrzewa u siebie pani zaburzenia odżywiania, może się pani udać do lekarza psychiatry w celu diagnozy i podjęcia leczenia. 
Warto wiedzieć, że zaburzenia odżywiania mają bardzo duży wpływ na organizm i nieleczone mogą prowadzić do różnych niebezpiecznych zmian w organizmie. 

Wszystkiego dobrego! 
Natalia Przybylska 

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Piotr Ziomber

Piotr Ziomber

Zadajesz pytanie na podstawie czego? Jedno zdanie niestety nic nie wnosi. W takim przypadku musimy znać kontekst przypadku, jak najszerzej opisany. Po jednym, prostym zdaniu odpowiedzi nie udzielimy z racji tego, że nie jesteśmy wróżbitami, ale specjalistami w dziedzinie psychologii. 

Anna Skrońska

Anna Skrońska

Hej Kaya, 

możliwe, że już wiesz, że nie da się odpowiedzieć tylko na podstawie przeczytanego pytania. 

 

Ale jednak napisałaś. Czyli coś cię męczy, chodzi ci po głowie. I to może być sygnał, że może warto porozmawiać z psychologiem lub lekarzem. I do tego cię zachęcam.

 

Pozdrawiam serdecznie 🌻

Ania Skrońska 

Daria Składanowska

Daria Składanowska

Dzień dobry Kaya,

warto skonsultować się z psychologiem diagnostą w celu sprawdzenia ewentualnie czy ma Pani bulimię. 

Pozdrawiam, 

Składanowska Daria 

Psycholog, Doradca zawodowy 

Karolina Rzeszowska-Świgut

Karolina Rzeszowska-Świgut

Dzień dobry,

Już sama myśl „czy mam bulimię” jest wystarczającym powodem, żeby umówić się na konsultację. Podczas takiej rozmowy można nie tylko wyjaśnić, co się dzieje, ale też wspólnie ustalić, jakiej zmiany są potrzebne i jaki byłby pierwszy, mały, realny krok w stronę lepszego samopoczucia. Jeśli pojawiają się wątpliwości, proszę potraktować to jak sygnał i moment na reakcję. 

 

Z poważaniem 

Karolina Rzeszowska-Świgut 

Psycholog psychotraumatolog 

Dominika Poźniak

Dominika Poźniak

Bulimia jest rozpoznaniem klinicznym i aby ją stwierdzić, muszą zostać spełnione konkretne kryteria diagnostyczne. Diagnozę może postawić wyłącznie specjalista po dokładnym wywiadzie.
 

Jednocześnie chciałabym podkreślić, że niezależnie od tego, czy ktoś spełnia pełne kryteria bulimii, czy nie - wszelkie trudności związane z jedzeniem, kontrolą masy ciała, napadami objadania się itp. powinny być traktowane poważnie. Jeśli jedzenie staje się źródłem cierpienia, poczucia winy, utraty kontroli lub wpływa na zdrowie fizyczne i psychiczne, warto skonsultować się z psychologiem, psychiatrą lub lekarzem.


Pozdrawiam,

Dominika Poźniak

Katarzyna Marzęda

Katarzyna Marzęda

Dzień dobry,

 

Niestety, ale brakuje danych niezbędnych do udzielenia satysfakcjonującej i rzetelnej odpowiedzi na Pani pytanie.Jeśli podejrzewa Pani u siebie bulimię lub inne zaburzenie odżywiania warto skontaktować się ze specjalistą zdrowia psychicznego - psychiatrą lub psychologiem w celu diagnozy i uzyskania wsparcia. 

 

Pozdrawiam serdecznie,

Katarzyna Marzęda

Justyna Czerniawska (Karkus)

Justyna Czerniawska (Karkus)

Dzień dobry,

ciężko odpowiedzieć na pytanie bez przeprowadzenia wywiadu i rozmowy o objawach. Myślę, że warto skonsultować się w tej sprawie ze specjalistą - psychologiem lub psychoterapeutą.

 

Justyna Czerniawska - psycholog, psychoterapeuta

Tomasz Pisula

Tomasz Pisula

Dzień dobry Pani Kayo,

 

Niestety nie da się odpowiedzieć bez informacji o Pani i Pani codziennym funkcjonowaniu - proszę napisać więcej o sobie lub pomyśleć o wizycie ze specjalist (psychiatra, psychoterapeuta, psycholog).

 

Wszystkiego dobrego,

Tomasz Pisula 

Katarzyna Losoń

Katarzyna Losoń

Dzień dobry,

Skora zadaje Pani takie pytania, to ważne, by wiedzieć, skąd ma Pani takie podejrzenia. Warto skonsultować się z psychologiem specjalizującym się w tym zakresie, aby potwierdzić lub wykluczyć Pani obawy.

 

Pozdrawiam serdecznie.

Losoń Katarzyna

Psycholog

Weronika Trojan

Weronika Trojan

Dzień dobry,

Aby zdiagnozować bulimię potrzebne jest spełnienie szeregu kryteriów diagnostycznych. Diagnozę stawia specjalista zdrowia psychicznego po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu. Warto zgłosić się do lekarza psychiatry i psychologa/psychoterapeuty jeśli podejrzewa Pani u siebie bulimię lub inne zaburzenia odżywiania. 
Życzę wszystkiego dobrego,

Weronika Trojan 

Zobacz podobne

Jak pokonać lęk przed przytyciem?

Czuję, że strach przed przytyciem zaczyna codziennie mnie zamęczać. Każdego dnia boję się dodatkowych kilogramów, a jedzenie, które kiedyś było przyjemnością, teraz tylko mnie stresuje. Zaczynam unikać niektórych produktów, bo wydają mi się „złe” albo „groźne”, i zauważyłam, że coraz bardziej krytycznie patrzę na swoje ciało. Nie ma szans, żebym zjadła cokolwiek z McDonalda czy nawet kostkę czekolady. Jem tylko warzywa, czasem lekkie mięso, już mam tego dość.

Naprawdę chciałabym odbudować zdrową relację z jedzeniem i nauczyć się akceptować siebie. Tylko nie wiem, od czego zacząć.

Co zrobić, żeby nie myśleć o jedzeniu?
Co zrobić, żeby nie myśleć o jedzeniu? Jak chcę postarać się nie jeść, np. słodyczy, to nie umiem, nie ma dnia, bez którego nie zjadłabym czegoś słodkiego. Nie chcę tak. Chcę nie myśleć o słodkościach i pokusach i zająć jakoś głowę czymś innym, ale czym ? Nie umiem przestać myśleć o tym.
Czy anoreksja, która wróciła po ciąży, jest możliwa do zwalczenia tylko za pomocą terapii psychologicznej i psychotropów?
Czy anoreksja, która wróciła po ciąży, jest możliwa do zwalczenia tylko za pomocą terapii psychologicznej i psychotropów?
Nie wiem, co się dzieje, myśli samobójcze, lęk, zaburzone jedzenie - co się ze mną dzieje? Proszę o pomoc!
Nwm czemu źle się czuję, po prostu od dłuższego czasu mam dość i chciała bym ze sobą skończyć źle się czuje i nie mogę określić czemu i w jakimś sensie to trochę wykańcza, bo to co przechodzę to znajoma mi powiedziała że to derealizacja i nie wiem co z tym zrobić plus coraz częściej mam ochotę zniknąć i mam jakieś dziwne stany oprócz tych typu depresion na które zażywam leki od psychiatry, i też sam nie wiem nic nie robię z tym życiem dosłownie dalej stoję w miejscu, a jest też opcja żebym poszedł na psychiatryk dzienne i nie wiem co robić już boje się chyba, plus od dwóch lat praktycznie codziennie mnie boli głowa i czy to może być coś z psychiką?, lekarz stwierdził stan zapalny zatok ale to wiadome nie 2 lata zatoki, i przepraszam za tak długa wiadomość…, a z jedzeniem też mam problem bo za dużo jem ostatnio i już mam dość tego strasznie, jem tak jak nie powinienem i już tym wymiotuje nie dosłownie w sensie mam tego dość a i tak aktualnie jest mi niedobrze i kolejną noc nie śpię…… zaimki on jego trans jestem czy coś ten przepraszam za wszystko
Jak pokonać lęk przed jedzeniem w miejscach publicznych?

Nie wiem, co się ze mną dzieje, ale coraz bardziej boję się jeść w miejscach publicznych. Nawet myśl o tym, że ktoś na mnie patrzy, sprawia, że mam ochotę uciec. Boję się, że ktoś mnie oceni — jak jem, co jem, albo nawet jak wyglądam przy stole. 

Kiedyś uwielbiałam wyjścia do restauracji, spotkania z ludźmi, a teraz to mnie paraliżuje. Już kilka razy wymyślałam wymówki, żeby tylko nie musieć nigdzie iść. Chcę to zmienić, ale nie wiem, od czego zacząć. Może powinnam próbować chodzić w mniej zatłoczone miejsca? Ale czy to coś da? Jak w ogóle przestać się przejmować tym, co myślą inni? Czuję się coraz bardziej zamknięta w sobie przez ten strach, a to tak bardzo nie jestem ja. Pomóżcie mi, proszę, bo nie wiem, jak z tym walczyć, a chciałabym znowu cieszyć się życiem i zwykłymi rzeczami.

bulimia

Bulimia – przyczyny, objawy i leczenie zaburzenia odżywiania

Bulimia to poważne zaburzenie odżywiania, które może dramatycznie wpłynąć na zdrowie fizyczne i psychiczne. Wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie mogą znacząco poprawić jakość życia i zapobiec poważnym powikłaniom zdrowotnym.