Wstecz
Odpowiedz jako specjalista
Natalia Przybylska
Dzień dobry,
niezwykle trudno jest odpowiedzieć na postawione w ten sposób pytanie. Aby zdiagnozować bulimię, konieczne jest spełnienie szeregu konkretnych kryteriów diagnostycznych. Jeśli podejrzewa u siebie pani zaburzenia odżywiania, może się pani udać do lekarza psychiatry w celu diagnozy i podjęcia leczenia.
Warto wiedzieć, że zaburzenia odżywiania mają bardzo duży wpływ na organizm i nieleczone mogą prowadzić do różnych niebezpiecznych zmian w organizmie.
Wszystkiego dobrego!
Natalia Przybylska
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Piotr Ziomber
Zadajesz pytanie na podstawie czego? Jedno zdanie niestety nic nie wnosi. W takim przypadku musimy znać kontekst przypadku, jak najszerzej opisany. Po jednym, prostym zdaniu odpowiedzi nie udzielimy z racji tego, że nie jesteśmy wróżbitami, ale specjalistami w dziedzinie psychologii.
Anna Skrońska
Hej Kaya,
możliwe, że już wiesz, że nie da się odpowiedzieć tylko na podstawie przeczytanego pytania.
Ale jednak napisałaś. Czyli coś cię męczy, chodzi ci po głowie. I to może być sygnał, że może warto porozmawiać z psychologiem lub lekarzem. I do tego cię zachęcam.
Pozdrawiam serdecznie 🌻
Ania Skrońska
Daria Składanowska
Dzień dobry Kaya,
warto skonsultować się z psychologiem diagnostą w celu sprawdzenia ewentualnie czy ma Pani bulimię.
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
Psycholog, Doradca zawodowy
Karolina Rzeszowska-Świgut
Dzień dobry,
Już sama myśl „czy mam bulimię” jest wystarczającym powodem, żeby umówić się na konsultację. Podczas takiej rozmowy można nie tylko wyjaśnić, co się dzieje, ale też wspólnie ustalić, jakiej zmiany są potrzebne i jaki byłby pierwszy, mały, realny krok w stronę lepszego samopoczucia. Jeśli pojawiają się wątpliwości, proszę potraktować to jak sygnał i moment na reakcję.
Z poważaniem
Karolina Rzeszowska-Świgut
Psycholog psychotraumatolog
Dominika Poźniak
Bulimia jest rozpoznaniem klinicznym i aby ją stwierdzić, muszą zostać spełnione konkretne kryteria diagnostyczne. Diagnozę może postawić wyłącznie specjalista po dokładnym wywiadzie.
Jednocześnie chciałabym podkreślić, że niezależnie od tego, czy ktoś spełnia pełne kryteria bulimii, czy nie - wszelkie trudności związane z jedzeniem, kontrolą masy ciała, napadami objadania się itp. powinny być traktowane poważnie. Jeśli jedzenie staje się źródłem cierpienia, poczucia winy, utraty kontroli lub wpływa na zdrowie fizyczne i psychiczne, warto skonsultować się z psychologiem, psychiatrą lub lekarzem.
Pozdrawiam,
Dominika Poźniak
Katarzyna Marzęda
Dzień dobry,
Niestety, ale brakuje danych niezbędnych do udzielenia satysfakcjonującej i rzetelnej odpowiedzi na Pani pytanie.Jeśli podejrzewa Pani u siebie bulimię lub inne zaburzenie odżywiania warto skontaktować się ze specjalistą zdrowia psychicznego - psychiatrą lub psychologiem w celu diagnozy i uzyskania wsparcia.
Pozdrawiam serdecznie,
Katarzyna Marzęda
Justyna Czerniawska (Karkus)
Dzień dobry,
ciężko odpowiedzieć na pytanie bez przeprowadzenia wywiadu i rozmowy o objawach. Myślę, że warto skonsultować się w tej sprawie ze specjalistą - psychologiem lub psychoterapeutą.
Justyna Czerniawska - psycholog, psychoterapeuta
Tomasz Pisula
Dzień dobry Pani Kayo,
Niestety nie da się odpowiedzieć bez informacji o Pani i Pani codziennym funkcjonowaniu - proszę napisać więcej o sobie lub pomyśleć o wizycie ze specjalist (psychiatra, psychoterapeuta, psycholog).
Wszystkiego dobrego,
Tomasz Pisula
Katarzyna Losoń
Dzień dobry,
Skora zadaje Pani takie pytania, to ważne, by wiedzieć, skąd ma Pani takie podejrzenia. Warto skonsultować się z psychologiem specjalizującym się w tym zakresie, aby potwierdzić lub wykluczyć Pani obawy.
Pozdrawiam serdecznie.
Losoń Katarzyna
Psycholog
Weronika Trojan
Dzień dobry,
Aby zdiagnozować bulimię potrzebne jest spełnienie szeregu kryteriów diagnostycznych. Diagnozę stawia specjalista zdrowia psychicznego po przeprowadzeniu dokładnego wywiadu. Warto zgłosić się do lekarza psychiatry i psychologa/psychoterapeuty jeśli podejrzewa Pani u siebie bulimię lub inne zaburzenia odżywiania.
Życzę wszystkiego dobrego,
Weronika Trojan
Zobacz podobne
Praktycznie od dziecka nie jem prawie żadnych warzyw
Dzień dobry, prosiłbym o wyrozumiałość bo to dla mnie bardzo wstydliwy temat.
Praktycznie od dziecka nie jem prawie żadnych warzyw, absolutnie żadnych (wykluczając niektóre przetworzone jak np. z pomidorów ketchup czy sos bolognese albo ziemniaki w kazdej formie). Wszystkie wywołują we mnie obrzydzenie, konsystencją, wodnistością, zapachem, po prostu mnie odpychają i każda próba ich jedzenia kończyła się odruchami wymiotnymi. Moje posiłki są mocno monotonne i nieurozmaicone przez co mam duże problemy z wagą wchodzącą już zaawansowaniem w otyłość.
Mimo ze sam problem moze brzmiec smiesznie, jest to dla mnie ogromny problem zarówno fizyczny jak i psychiczny. Czytałem o tym w internecie ale to bardzo rzadki problem. Zakładam że to wina tego, że w dzieciństwie po prostu nie nauczono mnie ich jeść, jednak czy mogę coś z tym zrobić?
Nie chce w taki sposób żyć, uniemożliwia mi to przejście na diete i poprawienie zarazem odbioru swojej własnej osoby jak i po prostu samo uczucie bycia 'innym' jest trudne.
Czy i do kogo mógłbym się zgłosić? Czy da się coś z tym zrobić? Czy jest ktoś kto mógłby mi z tym pomóc? Obawiam się że po prostu tak musi być.
Jak pomóc przyjaciółce z zaburzeniami odżywiania? Wskazówki i techniki komunikacji
Ostatnio zauważyłam, że moja bliska przyjaciółka zaczyna przejawiać niepokojące objawy związane z odżywianiem. Unika wspólnych posiłków, często narzeka na swój wygląd i wydaje się obsesyjnie skupiona na kaloriach. Wiem, że to mogą być sygnały zaburzeń odżywiania, ale nie jestem pewna, jak mogłabym jej pomóc. Chciałabym podejść do tego delikatnie, a jednocześnie skutecznie. Czy mógłby mi Pan/Pani doradzić, jak najlepiej poruszyć ten temat, aby nie wywołać u niej poczucia winy lub wstydu? Zastanawiam się również, jakie kroki mogę podjąć, aby wesprzeć ją w poszukiwaniu profesjonalnej pomocy. Czy są jakieś szczególne techniki komunikacji, które mogłyby ułatwić nam rozmowę? Obawiam się, że bez odpowiedniego wsparcia jej stan może się pogorszyć, a bardzo mi na niej zależy. Jakie są najlepsze praktyki w takich sytuacjach, aby zachęcić osobę zmagającą się z zaburzeniami odżywiania do podjęcia terapii? Będę wdzięczna za wszelkie wskazówki i sugestie, które pomogą mi lepiej zrozumieć i wspierać moją przyjaciółkę w tym trudnym czasie.
Mam problem z odżywianiem, jem mało, a nagle zaczynam jeść dużo
Mam problem z odżywianiem, jem mało, a nagle zaczynam jeść dużo, nie pytanie tego kontrolować. Często również zdarza się, że nie odczuwam głodu, a mimo to jem, i to jest silniejsze ode mnie. Jak z tym poradzić sobie?
Lęk przed nowym jedzeniem - jak radzić sobie z Arfid?
Czuję, że moje jedzenie to teraz jedna wielka bitwa, a ja coraz bardziej w niej przegrywam. Mam tak okrojoną listę tego, co mogę włożyć do ust, że czasem aż się boję, co to robi z moim zdrowiem. Kiedy próbuję coś nowego, zamiast normalnej reakcji pojawia się stres, panika, a nawet obrzydzenie, jakby to była jakaś straszna rzecz. I to nie jest tak, że nie chcę — po prostu nie mogę.
Wiem, że to może być coś jak Arfid, ale co ja mam z tym zrobić? Jak mam się przełamać? Boję się, że nigdy nie uda mi się zmienić tych schematów, a moje zdrowie zacznie się sypać.
Zależy mi na znalezieniu jakiejś drogi wyjścia, ale nie wiem, od czego zacząć. Jak w ogóle działa taka terapia na coś tak dziwnego? Jak można oswoić ten strach i jakoś wprowadzać nowe rzeczy do diety, bez tego całego chaosu w głowie? I czy to w ogóle kiedyś mija?
Jak pomóc dziecku uniknąć kompulsywnego jedzenia i kradzieży pieniędzy na słodycze?
Jak pomóc 10latce która pokryjomu podjada slodkosci i wynosi pienadze z domu aby je kupic?
