Odpowiedz jako specjalista
WsteczCzy masturbacja u 21-letniej kobiety jest normalna?
Czy masturbacja kobiety w wieku 21 lat jest normalna ?
Daria Składanowska
Dzień dobry Pani Agato,
wiele osób w wieku 21 lat eksploruje swoją seksualność, a masturbacja jest powszechnym i normalnym zachowaniem, które może pełnić funkcję poznawczą, relaksacyjną lub redukującą napięcie. W psychologii i seksuologii nie jest uważana za patologię, o ile nie przeszkadza w codziennym funkcjonowaniu ani nie powoduje cierpienia fizycznego lub psychicznego. W przypadku, kiedy masturbacja zaburza sferę psychiczną, fizyczną oraz kontakt z partnerem warto zgłosić się do specjalisty seksuologa, psychologa lub terapeuty.
Pozdrawiam,
Składanowska Daria
Psycholog, Doradca kariery,
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Elza Grabińska
Szanowna Pani,
Masturbacja u kobiety w każdym wieku jest normalna :) To potrzeba jak każda inna. Można by się nad nią pochylić w momencie, gdy jej intensywność zaburza życie intymne z partnerem (jeśli taki jest obecny) lub stanowi źródło cierpienia dla Pani samej. W każdym innym wypadku, nie ma się czym niepokoić.
Wszystkiego dobrego, Elza Grabińska, psycholog.
Katarzyna Świdzińska
Dzień dobry,
Jest jak najbardziej normalna. To zdrowy sposób na zaspokajanie swoich potrzeb i poznawanie własnej seksualności.
Pozdrawiam,
Katarzyna Świdzińska, Psycholog
Gizela Maria Rutkowska
Witam.
Masturbacja w każdym wieku jest normalna.
Pozdrawiam
Dr Gizela Maria Rutkowska
Psycholog
Terapeuta
Dorota Mucha
Dzień dobry,
Tak, masturbacja u kobiety w wieku 21 lat jest całkowicie normalna. To naturalny sposób poznawania własnego ciała, rozładowywania napięcia i dbania o swoją seksualność. Nie świadczy o żadnym problemie ani zaburzeniu, o ile nie zastępuje ważnych obszarów życia i nie wiąże się z poczuciem przymusu. Jest troszkę za mało informacji.
Pozdrawiam serdecznie,
Dorota Mucha
Adam Gruźlewski
Ago,
tak, masturbacja jest czynnością całkowicie normalną i naturalną, pełni wiele funkcji (jak np. zaspokojenie popędu seksualnego, rozładowanie napięcia i emocji, regulacja procesów fizjologicznych). Jeśli nie przysparza to cierpienia psychicznego, np. poprzez ciągłe myśli o tej czynności, nie ma się czym przejmować.
Pozdrawiam serdecznie
Adam Gruźlewski
psycholog, psychotraumatolog
Justyna Bejmert
Cześć Aga :) Tak, to całkowicie normalne. Masturbacja jest zdrowym, naturalnym sposobem poznawania własnego ciała, rozładowania napięcia i budowania świadomości seksualnej.
Justyna Bejmert
psycholog
Anna Szczypiorska
Witaj, tak, masturbacja kobiety w wieku 21 lat jak i w każdym innym jest całkowicie normalna. To naturalny sposób poznawania własnego ciała i swoich potrzeb seksualnych. Jest zdrowa, o ile nie staje się kompulsywna i nie utrudnia codziennego życia. Pozwala lepiej rozumieć, co sprawia przyjemność, i jest częścią naturalnej, dojrzałej seksualności. Masturbacja staje się problemem tylko wtedy, gdy staje się kompulsywna, czyli wtedy, gdy tracisz nad nią kontrolę i zaczyna negatywnie wpływać na inne obszary życia.
Agata Burnatowska
Dzień dobry,
Masturbacja jest całkowicie naturalnym i zdrowym sposobem zaspokajania własnych potrzeb. Pozwala lepiej poznać swoje ciało, poprawia nastrój oraz pomaga się odprężyć. Jest również zupełnie normalna i powszechna u osób będących w związkach – nie wyklucza ani nie umniejsza relacji seksualnych z partnerem czy partnerką.
Niepokojąca może stać się dopiero wtedy, gdy przybiera formę kompulsywną, zaczyna zakłócać codzienne funkcjonowanie lub wiąże się z poczuciem cierpienia czy utraty kontroli. W takich sytuacjach warto przyjrzeć się temu bliżej lub skorzystać ze wsparcia specjalisty.
Pozdrawiam
Agata Burnatowska Wellbeing
Psycholog | Coach
Tomasz Pisula
Dzień dobry Pani Ago,
tak, jest to jak najbardziej ok – natomiast masturbacja przy pornografii może mieć negatywne konsekwencje dla zdrowia psychicznego i zachowań seksualnych w przyszłości – proszę wziąć to pod uwagę :)
Powodzenia,
Tomasz Pisula
Psycholog, psychoterapeuta
Zobacz podobne
Dzień dobry, Od kiedy jestem nastolatką, często słyszę od mężczyzn jednoznaczne propozycje.
Dzień dobry,
Od kiedy jestem nastolatką, często słyszę od mężczyzn jednoznaczne propozycje. Nigdy nie ubieram się prowokacyjnie (jeansy i bluzki sportowe), nie maluję się, nie flirtuję itp. Zawsze jestem miła dla ludzi, ale sama nie mam odwagi rozpocząć rozmowy. Staram się być pomocna dla innych i często pytam się ludzi, czy im pomóc i może to sprawia, że ludzie myślą, że mogą mnie traktować przedmiotowo? Taką propozycję usłyszałam nawet od wujka (brat mojej mamy), który mieszkał piętro niżej... Nigdy nie skorzystałam z propozycji, ale zawsze wpływa to na mnie tak, że zamykam się w sobie i tracę chęć życia. Wczoraj sąsiad dał mi taką propozycję: że jeśli będzie mi brakować faceta, to zejdzie do mnie piętro niżej (choć sam wcześniej powiedział, że ma żonę, więc liczy tylko na okazję)... Obecnie przez takie sytuacje myślę, że zasługuję tylko na przedmiotowe traktowanie i że jestem nic nie warta, oraz wracają mi myśli samobójcze (a jestem już po czterech próbach, więc biję się z tym czy nie lepiej zakończyć wszystko i nie męczyć się z tym wszystkim). Czy takie sytuacje zdarzają się często? Czy tylko ja muszę być taką cichociemną, że aż prowokuje takie sytuacje?
Czy psycholog musi powiadomić policję
Czy psycholog musi powiadomić policję o tym, że byłam zgwałcona mimo braku zgody ze strony pacjenta? Czy można odmówić składania zeznań, jeśli dojdzie do złożenia zawiadomienia?
Czy mogę być osobą aseksualną? Zmagania z identyfikacją orientacji seksualnej
Mam 21 lat. Jestem osobą, która nigdy nie była zainteresowana posiadaniem związku. Nie jestem przeciwna temu. Lubię czuć bliskość osób, którym ufam. Lubię dotyk i czułość jednak bardziej w kontekście platonicznym. Nigdy nie uprawiałam seksu. Nie czuję potrzeby ani zbytnio chęci aby to zrobić. Nie wiem jak mam się czuć z taka wizja. Z jednej strony ciekawość a z drugiej zażenowanie. Czasami się zastanawiam jakby to wyglądało i czy czułabym się dobrze lub jak moje ciało by reagowało na bodźce. Jednak masturbuje się regularnie aby zniwelować napięcie. Po tym nie czuję za wiele prócz ulgi, że napicie zniknęło. Zawsze przed tym czuję jak moje chciało chce tego ale umysł nie reaguje. Moje myśli nie łączą się z tym co chce ciało. Pustka i myśli czemu tak. Nigdy też nie czułam zauroczenia. Nie wiem co to znaczy, czuć pociąg do innej osoby w kontekście seksualnym. Nie potrafię powiedzieć jaki mam typ. Mam za to cechy, które lubię u innych. Nie podniecają mnie ale po prostu lubię patrzeć na osoby z tymi cechami. Podziwiać i komplementować. Nic więcej. Lubię kontakt z osobami, które pasują do moje charakteru. Lubię to uczucie gdy rozmowa jest luźna i komfortowa. Gdy mogę powiedzieć dokładnie co myślę, jak myślę i o czym myślę a druga osoba nie oceni mnie ani nie odrzuci. Zawieranie znajomości bywa dla mnie trudne. Jestem osobą z aspołeczną osobowością i ciężko mi znaleźć swoje miejsce w grupie. Dlatego tak bardzo przywiązuje się i lubię kontakt gdy czuję, że to jest ta osoba, przed którą mogę się otworzyć. Jednak bez wkraczania w sferę seksualną. Zainteresowanie mną w kontekście związków odbieram jako dziwne i nie komfortowe. Coś sprzecznego. Jednak nie odrzucam myśli posiadania partnera/partnerki. Prawdopodobnie jestem osobą LGBT ale nie jestem pewna w jaki sposób. Lubię kobiety i mężczyzn. Moje pytanie główne jednak brzmi: "Czy jest szansa, że jestem osobą aseksualną czy to jak się czuje i jak to opisuje to po prostu kwestia zbyt małego doświadczenia?"
Wykładowczyni (sprzecznie) powiedziała, że masturbacja jest zła, poza normą. Zacząłem martwić się sobą i swoją przeszłością.
(jestem osobą niebinarną afab, wolę używać męskich zaimków)
Omawialiśmy masturbację dziecięcą dziś na psychologii i wykładowczyni podała zachowania poza normą: głównie masturbacje z użyciem przedmiotów i to powtarzające się. I co w sytuacji, gdy u mnie w okresie dziecięcym to pojawiało się? i było to w klasach 1-3 więc w wieku, w którym już nie powinno występować oraz potem w gimnazjum (wiek ok. 13-14 lat) byłem bardzo zawstydzony masturbacją i szukałem informacji, które zapewniłyby mnie, że nie robię nic złego. Dopiero teraz, w wieku dorosłym (19-21 lat) zrozumiałem, że to nie jest nic złego, jednak poczułem się teraz dziwnie z informacją, że to jednak nie było w normie i najprawdopodobniej miałem jakieś napięcia emocjonalne, ponieważ żadnych nie mogłem sobie przed chwilą przypomnieć. Czy to źle?? Czuję, że powinienem porozmawiać z psychologiem, jednak aktualnie nie mam do żadnego kontaktu.
Słyszę głosy, leczę się psychiatrycznie, nwm co robić
Słyszę głosy, leczę się psychiatrycznie, nwm co robić, mam ataki seksualne wyobraźni, proszę mi pomóc
