Dlaczego jedni mają szczęśliwe związki, a inni nie mogą znaleźć odpowiedniej osoby?

Dzień dobry,

Powodów może być wiele. Najczęściej są one związane ze wzorcami z dzieciństwa oraz poczuciem bezpieczeństwa w relacjach. Na szcęście można nad tym pracować. Warto też pamiętać, że żadna osoba nie zaspokoi potrzeb drugiego człowieka w 100%. 

Pozdrawiam serdecznie

To pytanie często pojawia się u osób, które patrzą na innych i mają wrażenie: „dlaczego im się udało, a mnie nie?”. Warto jednak pamiętać, że z zewnątrz widzimy zwykle tylko efekt - nie historię, okoliczności, wcześniejsze relacje ani trudności, przez które ktoś przeszedł.

To, że ktoś jest wykształcony, samodzielny, atrakcyjny czy zna swoją wartość, nie zawsze automatycznie ułatwia znalezienie partnera. Relacje opierają się nie tylko na „byciu dobrą partią”, ale też na wielu innych czynnikach: gotowości emocjonalnej, sposobie budowania bliskości, okazjach do poznawania ludzi, wcześniejszych doświadczeniach i zwykłym przypadku.

Czasem osoby bardzo świadome siebie mają też większe wymagania wobec relacji. Nie chcą być z kimkolwiek tylko po to, żeby nie być samotne. Potrafią szybciej zauważyć brak szacunku, niedopasowanie czy niezdrowe schematy, co może oznaczać więcej rozstań, ale niekoniecznie oznacza problem po ich stronie.

Znaczenie mogą mieć również wcześniejsze doświadczenia. To, jak nauczyliśmy się przeżywać bliskość, konflikt czy odrzucenie, może wpływać na to, kogo wybieramy i jak funkcjonujemy w relacji. Nie chodzi o to, że ktoś jest „uszkodzony”, ale o to, że każdy wnosi do związku swoją historię.

Warto też uważać na porównywanie się z osobami, które „łatwo znalazły miłość”. Nie wiemy, czy ich relacja rzeczywiście jest szczęśliwa, czy jest trwała i czy obie osoby czują się w niej dobrze.

Bycie samemu przez dłuższy czas nie jest dowodem, że z kimś jest coś nie tak. Czasami oznacza, że dana osoba szuka relacji bardziej świadomie, potrzebuje większej zgodności albo po prostu jeszcze nie spotkała osoby, z którą stworzy bezpieczną więź.

~ Jagoda Jek, psycholożka i seksuolożka

Dzień dobry

Tworzenie udanych relacji zależy głównie od wczesnych wzorców przywiązania, gotowości na dojrzałą bliskość oraz poziomu lęku przed zranieniem, a nie wyłącznie od wykształcenia czy wysokiego statusu.

Osoby poukładane często stawiają wysokie wymagania partnerom, bywają silnie niezależne lub podświadomie wybierają osoby niedostępne emocjonalnie, co utrudnia im zbudowanie trwałego związku.

Pomyślności

Bożena Nagórska

Dzień dobry,

Myślę, że warto oddzielić dwie rzeczy: bycie wartościowym partnerem od znalezienia odpowiedniej osoby. To, że ktoś jest dojrzały, wykształcony czy świadomy swoich potrzeb, nie daje niestety gwarancji, że spotka osobę, z którą uda się zbudować satysfakcjonującą relację. Na możliwość stworzenia związku wpływa wiele czynników: moment życia, gotowość obu osób do zaangażowania, wcześniejsze doświadczenia, a czasem zwyczajnie okoliczności. Zdarza się również, że osoby dobrze znające siebie podejmują decyzje ostrożniej i nie wchodzą w relacje, które od początku nie odpowiadają ich wartościom. Z zewnątrz może to wyglądać jak „trudność w znalezieniu partnera”, podczas gdy jest wyrazem świadomego wyboru. Uważam, że warto pamiętać, iż pozostawanie bez związku nie jest miarą czyjejś wartości ani dojrzałości. Czasem oznacza po prostu, że nie pojawiła się jeszcze relacja, w której obie strony są równie gotowe budować wspólną przyszłość.

Z pozdrowieniami,

Agnieszka Włoszycka

Dzień dobry. 

To pytanie zadaje sobie wiele osób. I nie ma na nie jednej odpowiedzi.

Czasem osoby wrażliwe, odpowiedzialne i świadome siebie mają większą trudność ze znalezieniem partnera właśnie dlatego, że nie chcą być z kimkolwiek. Potrzebują relacji, w której będą mogły czuć się bezpiecznie, być sobą i budować prawdziwą bliskość. To naturalnie zawęża liczbę osób, z którymi mogą stworzyć satysfakcjonujący związek. Na to, jak układa się życie uczuciowe, wpływa też wiele rzeczy, na które nie mamy pełnego wpływu – moment w życiu, miejsce, w którym poznajemy ludzi, wcześniejsze doświadczenia, gotowość obu stron czy zwykłe życiowe okoliczności. Czasem spotkanie odpowiedniej osoby następuje szybko, a czasem wymaga więcej czasu.

Warto też pamiętać, że z zewnątrz wiele związków wygląda na szczęśliwe. Nie wiemy jednak, z czym mierzą się ci ludzie na co dzień. To, co widzimy, jest tylko fragmentem ich historii. To, że komuś trudno znaleźć partnera, nie oznacza, że jest z nim coś nie tak. Nie jest też dowodem na to, że jest mniej wartościowy czy mniej godny miłości. Każda historia jest inna i nie da się jej ocenić wyłącznie po tym, czy ktoś jest w związku.

Dzień dobry, To pytanie dotyka czegoś, co w psychologii nazywamy różnicą między kompetencjami życiowymi a kompetencjami relacyjnymi, i to nie zawsze idzie w parze. Osoba może być wykształcona, "ułożona" i świadoma swojej wartości w sferze zawodowej czy społecznej, a jednocześnie mieć nieuświadomiony wzorzec przywiązania ukształtowany we wczesnym dzieciństwie, który utrudnia jej budowanie bliskości. Styl przywiązania bezpieczny, lękowy, unikający lub lękowo-unikający, powstaje na długo przed tym, zanim zdobędziemy dyplom czy stabilność finansową, i działa w dużej mierze automatycznie, poza świadomą kontrolą. 
Mogą być to nieświadome wzorce z domu rodzinnego, powtarzamy relacyjne schematy znane z dzieciństwa, nawet jeśli świadomie ich nie chcemy. To, co znajome, mózg często myli z tym, co bezpieczne. Wysokie standardy jako mechanizm obronny, im bardziej ktoś "ułożony" i świadomy swojej wartości, tym czasem trudniej mu tolerować niedoskonałość partnera lub własną, co skutkuje odrzucaniem osób, które mogłyby się sprawdzić. Lęk przed bliskością maskowany przez kompetencję, sukces w innych dziedzinach bywa nieświadomą strategią kompensacyjną, sposobem na uniknięcie ryzyka emocjonalnego, jakim jest prawdziwa intymność. Również traumy relacyjne, nawet jedno bolesne doświadczenie może uruchomić głęboką czujność, która utrudnia otwarcie się na kolejną osobę. Trudność w budowaniu związku rzadko wynika z "braku wartości", częściej z nieprzepracowanych doświadczeń, które kształtują sposób, w jaki dana osoba nawiązuje bliskość. Praca terapeutyczna np. terapia schematów lub podejście oparte na teorii przywiązania, często pomaga zobaczyć te wzorce i stopniowo je zmieniać. Mam nadzieję ze trochę rozjaśniłam, bo temat bardzo złożony. Dobrego dnia, Ewelina Sinda-Dulińska 

Dzień dobry

 Odpowiedź na to pytanie nie może być jednoznaczna, gdyż każdy człowiek ma inną historię życia i doświadczenia, które go kształtują. Po pierwsze oczekiwania względem drugiej osoby i rzeczywistość. Na początku jest idealnie, gdzie ukrywają swoje wady, starając się wypaść jak najlepiej przed drugą stroną. Maski opadają po kilku miesiącach, powstają pierwsze konflikty i nieporozumienia. Na początku idealizujemy partnera, partnerkę, chcemy, aby to zawsze trwało. Inna sprawa to oczekiwania. Często ludzie są materialistami i interesuje ich zasobność portfela drugiej osoby a nie sama osoba i jej wartości. Ludzie wykształceni także często szukają drugiej osoby równej sobie, więc z wykształceniem wyższym, co tak naprawdę nie powinno mieć znaczenia w relacjach międzyludzkich i miłości. Kolejna sprawa to patrzymy przez pryzmat naszych doświadczeń, nie zdając sobie sprawy, że w naszej podświadomości istnieją filtry, w których zostaliśmy ukształtowani. Ale każdy związek przechodzi fazy wzlotów i upadków, ale to w jaką stronę to pójdzie, jest zależne od dojrzałości partnerów, komunikacji, kompromisów i uczucia, które należy ciągle pielęgnować. 

Często zakładamy, że znalezienie partnera zależy głównie od atrakcyjności, wykształcenia czy życiowej stabilizacji. W rzeczywistości szczęśliwy związek jest wypadkową wielu czynników – momentu w życiu, gotowości emocjonalnej, doświadczeń z przeszłości, sposobu budowania relacji, a czasem zwyczajnie przypadku.

Osoby świadome swojej wartości i mające jasno określone potrzeby często nie godzą się na relacje, które nie dają im poczucia bezpieczeństwa czy wzajemnego szacunku. To może wydłużać czas poszukiwań, ale nie jest oznaką porażki. Lepiej poczekać na odpowiednią osobę niż wchodzić w związek za wszelką cenę.

Paradoksalnie, trudności w znalezieniu partnera nie zawsze wynikają z problemów danej osoby. Czasem są efektem wysokiej zgodności z własnymi wartościami, mniejszej liczby okazji do poznawania nowych ludzi lub wcześniejszych doświadczeń, które uczą większej ostrożności. Dobry związek nie powstaje dlatego, że ktoś jest „idealny”, ale dlatego, że dwie osoby potrafią wspólnie budować bliskość, zaufanie i wzajemne zaangażowanie.

Dzień dobry. Nie ma jednej odpowiedzi na to pytanie. Na budowanie satysfakcjonującego związku wpływa wiele czynników, m.in. styl przywiązania, wcześniejsze doświadczenia, gotowość do bliskości, ale też zwykły przypadek i moment w życiu. Wykształcenie czy status nie chronią przed trudnościami w relacjach. Czasem znalezienie odpowiedniej osoby po prostu wymaga więcej czasu, a nie oznacza, że z nami jest coś nie tak.

Pozdrawiam,

Sylwia Skibińska