Odpowiedz jako specjalista
WsteczPo rozstaniu dziewczyna powiedziała, że może skontaktuje się ze mną za 2 miesiące.
Jak poradzić sobie z sytuacją, w której dziewczyna zerwała ze mną, chciałem zawalczyć, wydawało się, że jest nadzieja, ale pewnego dnia zniknęła bez słowa i odcięła się ode mnie, " ghostując mnie".
Po ponad tygodniu udało mi się z nią skontaktować, powiedziała, że intuicja jej podpowiada, że nie ma szans, za bardzo ją zniechęciłem i jedyne co udało się uzyskać, gdy proponowałem rozmowę za tydzień lub dwa, to jej propozycja, że odezwie sie za 2 miesiące, pod warunkiem, że udam się do terapeuty.
Jeżeli chodzi o powody rozstania to przekroczenie jej granic, co prawda nieświadomie, ale zawiniłem. Minął tydzień, wiec jeszcze przede mną prawie 2 miesiące.
Jak sobie radzić z tym? Czy czekać? Zadręczam się, że może mi wybaczy, może zobaczy, że staram się rozumieć swoje błędy, a może wyjmę tę 2 miesiące z życia licząc na coś, a za 2 miesiące znów będę czuć się jak teraz, jakby świeżo po zakończeniu relacji. Czy to byłoby w porządku, gdybym spróbował się skomunikować z nią wcześniej?
M. L.
1 rok temu
Jakub Redo
Dzień dobry,
Ghosting to bardzo krzywdzący sposób zakończenia relacji, który zawsze pozostawia pozostawia drugą osobę w stanie zagubienia i, często, poczucia winy.
Dwa miesiące to dosyć sporo czasu, który można wykorzystać na pracę nad sobą. Terapia powinna jednak wynikać przede wszystkim z osobistej chęci, a nie wyłącznie nacisku partnerki. Wtedy będzie ona najbardziej skuteczna.
Ciężko jest mi powiedzieć, czy powinien Pan kontaktować się wcześniej z dziewczyną. Wcześniej warto zastanowić się nad tym, czy w przyszłości będzie Pan w stanie swobodnie komunikować swoje potrzeby i oczekiwania w związku, bez obawy przed kolejnym zerwaniem. Podczas 2 miesięcy oczekiwania warto poszukać wsparcia u bliskiej osoby lub specjalisty.
Życzę wszystkiego dobrego!
Jakub Redo
1 rok temu
Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?
Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!
Beata Burnat
Witam serdecznie
Miło że dzielisz się swoją historią, i słychać w wypowiedzi jak to rozrastanie wywołuje w Tobie silne emocje, które zaburzają trzewie analizowanie sytuacji. Bycie i tworzenie razem związku, to jedna z trudniejszym życiowych wyzwań, wymaga pracy również nad sobą, i jest to zupełnie normalne. Warto zawsze poznać najpierw samego siebie, oraz swoje wartości i potrzeby. Wiedzieć dla czego chcemy tworzyć relację, i co sami pragniemy w tą relacje wnieść. Jest łatwiej wtedy widzieć i rozpoznawać własne granice, i tam samym szanować cudze. Praca nad zrozumieniem siebie jest najpiękniejsza lekcja jaką możemy sobie dać. Dlatego korzystanie ze wsparcia bliskich lub specjalistów, to fajny początek na poznaje siebie.
Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego
Beata Burnat
1 rok temu
Patryk Falerowski
Dzień dobry,
Doświadczenia, które Pan opisuje, muszą być bardzo trudne i pełne emocjonalnej niepewności. Rozstanie, szczególnie takie, w którym pojawia się nadzieja na odbudowanie relacji, a następnie nieoczekiwane zerwanie kontaktu, może wywoływać wiele sprzecznych uczuć – od zadręczania się błędami po nadzieję, że wszystko się ułoży.
Jeśli chodzi o radzenie sobie z tą sytuacją, kluczowe będzie skupienie się na sobie i swoim dobrostanie. Zamiast czekać w zawieszeniu przez dwa miesiące, warto poświęcić ten czas na pracę nad sobą, w tym na zrozumienie, dlaczego doszło do przekroczenia granic i jakie emocje oraz zachowania do tego doprowadziły. Skorzystanie z pomocy specjalisty, niezależnie od tego, co się stanie za dwa miesiące, może być dla Pana cenną okazją do zrozumienia siebie, przybliżenia się do własnych wartości, oraz poprawy relacji w przyszłości – niezależnie od tego, czy będzie to ta relacja, czy kolejna.
Jeśli chodzi o wcześniejsze próby kontaktu, warto zastanowić się, co mogłoby to wnieść do sytuacji. Jeżeli wyraziła wyraźne życzenie, aby dać sobie czas, to uszanowanie tego może pokazać jej, że poważnie traktuje Pan jej granice i prośby. Przerwanie tego czasu może być odebrane jako przekraczanie jasno postawionych granic, na które wyraził Pan zgodę.
Najważniejsze, aby te dwa miesiące nie były czasem, w którym Pan "zawiesza życie" w nadziei na powrót relacji, ale by były momentem na refleksję, wzrost i przygotowanie na przyszłość – niezależnie od tego, co ona przyniesie.
Serdecznie pozdrawiam,
Patryk Falerowski
1 rok temu
Monika Marszałek
Dzień dobry,
Zupełnie zrozumiałe jest, że czekanie przez dwa miesiące bez jasności co do przyszłości może być niezwykle trudne i dodatko może potęgować Pana zmagania. Niepewność może znacząco wpływać na nasze samopoczucie emocjonalne. Zamiast koncentrować się na tym, co może się wydarzyć, lepiej jest skierować uwagę do wewnątrz i dać sobie czas na analizę swoich doświadczeń.
Warto się zastanowić, co wydarzyło się w tej relacji. Rozważyć, czy są jakieś wzorce lub dynamika w Pana zachowaniu, które mogą wpływać na Twoją zdolność do budowania zdrowych więzi. Czy istnieją pewne reakcje (schematy myślenia lub postępowania), które wnosi Pan do relacji, które niekoniecznie służą obu stronom?
Ważne jest również, aby dbać o siebie w tym czasie. Proszę sobie pozwolić na odczuwanie wszelkich emocji, które się pojawiają, bez oceniania. Uznać swoje uczucia i dać sobie pozwolenie na ich przetwarzanie w miarę ich pojawiania się. Kluczowe jest współczucie dla samego siebie. Ten czas może być okazją do rozwoju i samopoznania, co pomoże Panu w budowaniu silniejszych, zdrowszych relacji w przyszłości.
Mocno trzymam kciuki i życzę dużo siły,
Monika Marszałek
Psycholog, coach kryzysowy
1 rok temu
Anastazja Zawiślak
Rozumiem, że przeżywa Pan trudne emocje po zakończeniu relacji, zwłaszcza że miał Pan nadzieje na naprawę sytuacji a teraz jest Pan w zawieszeniu. Ważne jest, by pozwolił Pan sobie na przeżycie tych uczuć, ale jednocześnie skupił się na własnym rozwoju.
Partnerka zasugerowała, by udał się Pan do terapeuty. Może to być cenne doświadczenie, które pozwoli Panu lepiej poznać siebie, zrozumieć co jest dla Pana ważne w relacjach i pomoże Panu uporać się z tym co jest dla Pana trudne i co wydarzyło się między Panem a partnerką. Oczywiście terapia powinna wynikać z Pana chęci i potrzeby a nie nacisku partnerki, ale może być to na prawdę cenne dla Pana doświadczenie.
Co do prośby partnerki o 2 miesiącach przerwy i potrzebie przestrzeni i czasu – to wyraz dojrzałości oraz zrozumienia, że relacje oparte są na wzajemnym szacunku.
Proszę rozważyć, jak może Pan produktywnie przeżyć te dwa miesiące. Warto zaangażować się w zajęcia, które Pana rozwijają i odwracają uwagę od bieżącego napięcia. To także dobry moment, aby zastanowić się, czego Pan chce i potrzebuje w relacjach.
Próba wcześniejszego kontaktu mogłaby zostać odebrana jako brak poszanowania jej granic, co mogłoby zaszkodzić szansom na przyszłość. Czas i praca nad sobą mogą przynieść korzyści, niezależnie od tego, jak się potoczy sytuacja – będą pomocne zarówno w tej relacji, jak i w każdej kolejnej.
Pozdrawiam,
Anastazja Zawiślak
1 rok temu
Kornel Miszk
Sytuacja, w której się znalazłeś, jest z pewnością bardzo trudna emocjonalnie. Zostałeś "zghostowany", co samo w sobie może budzić ogromne poczucie zagubienia, frustracji i smutku. Kiedy ktoś, na kim Ci zależy, nagle znika, bez wyjaśnienia, jest to wyjątkowo bolesne i może wywoływać mnóstwo pytań i wątpliwości. Dodatkowo fakt, że była partnerka postawiła warunek związany z terapią i zasugerowała kontakt za dwa miesiące, pozostawia Cię w niepewności i zadręczaniu się tym, co może się wydarzyć.
Przede wszystkim ważne jest, abyś teraz skupił się na własnym dobrostanie. Twoje emocje, takie jak smutek, złość, czy niepewność, są naturalne i zrozumiałe. To, co teraz czujesz, jest reakcją na zakończenie ważnej relacji, a także na niepewność, co do przyszłości. W takiej sytuacji warto zadbać o siebie i nie odkładać własnych emocji na bok w nadziei, że wszystko się ułoży. Wiesz, że zawiniłeś, przekraczając jej granice nieświadomie, ale teraz ważne jest, jak pracujesz nad sobą i nad zrozumieniem swoich zachowań.
W kwestii czekania, ważne jest, abyś zastanowił się nad tym, czy czekanie przez dwa miesiące będzie dla Ciebie zdrowe. W takich sytuacjach często zaczynamy żyć w zawieszeniu, licząc, że druga osoba zmieni zdanie, co może prowadzić do zadręczania się, niepewności i dalszych negatywnych emocji. Niepewność, jaką czujesz teraz, może się przedłużać, a to może mieć negatywny wpływ na Twoje emocjonalne zdrowie. Zamiast żyć w oczekiwaniu, ważne jest, abyś skupił się na sobie, na swoim rozwoju i pracy nad swoimi błędami – nie tylko ze względu na nią, ale przede wszystkim dla siebie.
Jeśli chodzi o próbę kontaktu przed upływem dwóch miesięcy, zastanów się, jakie byłyby tego skutki. Z jej strony został postawiony warunek dotyczący przestrzeni i terapii. Zbyt wczesny kontakt może zostać odebrany jako brak respektowania jej potrzeb i może pogłębić dystans między wami. Jeśli jednak zdecydujesz się na terapię, to będzie to nie tylko forma spełnienia jej prośby, ale przede wszystkim narzędzie, które pomoże Ci lepiej zrozumieć siebie, swoje potrzeby i lęki.
Terapia może być cennym krokiem, bez względu na to, czy wasza relacja się odbuduje, czy nie. Pomoże Ci ona nie tylko w zrozumieniu tego, co poszło nie tak w tej relacji, ale także w przyszłych związkach i w pracy nad swoimi emocjami.
Niezależnie od tego, co się stanie za dwa miesiące, najważniejsze jest, abyś teraz dbał o siebie. Zastanów się, czy czekanie w nadziei na coś, co może się nie wydarzyć, nie wyrządzi Ci więcej szkody. Ważne jest, byś nie zatracił siebie w tym oczekiwaniu. Postaw na swój rozwój, wewnętrzne zrozumienie swoich błędów i budowanie swojego zdrowia emocjonalnego.
Pozdrawiam,
Kornel Miszk
Psycholog Terapeuta
1 rok temu
Katarzyna Aleksandrzak
Dzień dobry!
To, co opisujesz, to bardzo trudna sytuacja, w której musisz zmierzyć się z nagłym zakończeniem relacji i niepewnością co do przyszłości. Naturalne jest, że czujesz się zdezorientowany, zraniony i nie wiesz, jak postąpić dalej. Ghosting, czyli zniknięcie bez wyjaśnień, może być szczególnie bolesny, bo zostawia wiele pytań bez odpowiedzi i poczucie braku zamknięcia. Rozumiem, że chcesz zawalczyć o tę relację i że proponowana przerwa może wydawać się trudna do wytrzymania, ale warto przemyśleć kilka aspektów tej sytuacji.
Po pierwsze, jeśli ona wyraziła swoje potrzeby i określiła granice, sugerując kontakt dopiero po dwóch miesiącach, ważne, aby to uszanować. Próba skontaktowania się z nią wcześniej, mimo Twoich dobrych intencji, mogłaby zostać odebrana jako naruszenie jej granic po raz kolejny, co mogłoby jeszcze bardziej oddalić Was od siebie. To trudne, ale staranie się zaakceptować jej decyzję może być oznaką dojrzałości i gotowości do pracy nad sobą, co jest szczególnie ważne, jeśli zależy Ci na naprawie tej relacji.
Warto również skorzystać z sugestii, jaką Ci dała – rozważenie terapii może pomóc nie tylko zrozumieć, co mogło pójść nie tak w tej relacji, ale także lepiej radzić sobie z bólem po rozstaniu i niepewnością co do przyszłości. Terapeuta może pomóc Ci przepracować emocje, zrozumieć, jakie mechanizmy wpłynęły na tę sytuację, i wypracować nowe sposoby komunikacji i zachowań, które mogą być bardziej wspierające w przyszłych relacjach.
Dwa miesiące oczekiwania to długi czas, i trudno przewidzieć, jak się wtedy poczujesz, ani co ona zdecyduje. Warto więc starać się skoncentrować na sobie i swoim rozwoju, zamiast żyć w ciągłej nadziei na powrót do tej relacji. Pomyśl o tym jako o szansie na zrozumienie siebie i pracy nad aspektami, które wymagają zmiany, niezależnie od tego, czy Wasza relacja się odnowi, czy nie. Być może uda Ci się zyskać nowe spojrzenie na swoje potrzeby i nauczyć się wyrażać je w bardziej otwarty i świadomy sposób.
Ostateczna decyzja o tym, co zrobić, zależy od Ciebie, ale warto pamiętać, że szanowanie granic i decyzji drugiej osoby jest kluczowe w każdej relacji. Daj sobie czas na przemyślenie tego, co się wydarzyło, pracuj nad sobą i zobacz, co przyniosą kolejne tygodnie. Niezależnie od tego, co się stanie, możesz wykorzystać ten czas na budowanie swojej siły emocjonalnej i zdrowia psychicznego, co będzie wartościowe zarówno dla Ciebie, jak i dla każdej przyszłej relacji.
Łączę pozdrowienia.
Katarzyna Aleksandrzak
Psycholog, Psychoterapeuta
1 rok temu
Katarzyna Kania-Bzdyl
Dzień dobry,
sugeruję dla Pana doraźne konsultacje psychologiczne, które pomogą Panu przeanalizować od samego początku Wasz związek. Być może zostanie rzucone nowe światło na tą relację. A przede wszystkim uzyska Pan wsparcie i opracujecie wspólnie plan naprawczy.
pozdrawiam,
Katarzyna Kania-Bzdyl
1 rok temu
Zobacz podobne
Miesiąc temu zerwał ze mną chłopak. Bardzo cierpię z tego powodu, po rozstaniu spotkaliśmy się kilka razy, wiem, że z jednej strony był to błąd, a z drugiej widzę po jego zachowaniu, że w jakiś sposób mu zależy
Dzień dobry, miesiąc temu zerwał ze mną chłopak. Bardzo cierpię z tego powodu, po rozstaniu spotkaliśmy się kilka razy, wiem, że z jednej strony był to błąd, a z drugiej widzę po jego zachowaniu, że w jakiś sposób mu zależy. Mówił, że to wszystko nie jest łatwe, że przywiązał się do mnie. Gdy się widzimy to przytula mnie czule, zachowuje się jak ktoś komu jednak zależy. Sama nie wiem co mam robić, wiem, że to moja wina, bo byłam niemiła dla niego, krytykowałam go i kłóciłam się z nim. Od zerwania z poprzednim chłopakiem miałam problem z panowaniem nad nerwami, źle to wpłynęło na moją psychikę, przez co wyżywałam się na obecnym. Żałuję, że tak się zachowywałam, on nie zasługiwał na takie traktowanie, ale czasu nie wrócę, chcę naprawić teraz to co zepsułam. Byłam i nadal jestem mu wierna, kocham go i potrzebuję go, ale nie wiem czy walka ma sens. On cały czas powtarza, żebym dała sobie spokój, że nie potrafi mi już zaufać, że boi się, że znowu nam nie wyjdzie. Dziwne jest to, że jak z nim rozmawiam lub widzimy się, to jest smutny, przybity. Zapytałam go czy mnie kocha, to odpowiedział, że nie, ale poznałam go na tyle, że wiem, że kłamie, czuję, że boi się przyznać jak jest na prawdę. Mam mętlik w głowie, zależy mi na nim, ale on na każdym kroku próbuje mi pokazać, że ma mnie gdzieś... czuje inaczej i boję się, że jak odpuszczę to będę żałowała, że nie walczyłam do końca.
Chcę iść na terapię, ale wątpię, że doceni moje starania. Chcę też aby on poszedł, ale on nie czuje potrzeby. Nie wiem już co mam robić :(
Półtora miesiąca temu rozstałam się z chłopakiem.
Witam,
Półtora miesiąca temu rozstałam się z chłopakiem. Rozstanie przebiegło całkiem dobrze. Mówiliśmy sobie wtedy, że być może jeszcze do siebie wrócimy, a na razie będziemy utrzymywać kontakt. Tydzień po rozstaniu on przestał się odzywać, rzadko odpisywał na moje wiadomości. Kilka dni temu przyznał, że już ma kogoś, a nasz powrót do siebie jest niemożliwy. Wygarnęłam mu wszystko, co do tej pory trzymałam w sobie, więc się rozłączył i już nie chce rozmawiać. Mój świat się zawalił. Nie mogę spać, nie umiem wstać do pracy, nie mam ochoty spotykać się z ludźmi. Co mam zrobić w tej sytuacji? Proszę o pomoc, bo sama sobie nie radzę.
Rozwiodłem się 2 miesiące temu. Była już żona niemal od razu po rozstaniu ze mną weszła w nowy związek.
Witam. Rozwiodłem się 2 miesiące temu. Była już żona niemal od razu po rozstaniu ze mną weszła w nowy związek. Twierdzi, że jest szczęśliwa itp., ja w to nie wnikam. Nurtuje mnie jednak co innego. Średnio raz w tygodniu w dyskusji musi mi wypomnieć, że teraz po rozwodzie zacząłem się spotykać lub spotykam się z taką czy taką dziewczyną. Ogólnie nie ma głębszej wymiany zdań, żeby ona nie wetknęła właśnie elementu jakiejś relacji z mojego życia prywatnego. Nie wiem, o co jej chodzi, co ona może mieć na myśli. Na takie pytania mi nie odpowiada, a gdy mówię jej, żeby zajęła się sobą, to jak wcześniej wspomniałem kilka dni i od nowa. Dodam, że z obserwacji jej nowy związek jest chyba dosyć burzliwy, a ja po naszym rozstaniu zacząłem przykładać większą wagę do swojego wyglądu itp. Pozdrawiam
Po prawie dwóch latach związku około półtora miesiąca temu zostawiła mnie dziewczyna.
Dzień dobry. Po prawie dwóch latach związku około półtora miesiąca temu zostawiła mnie dziewczyna. Ja mam 22 lata, ona 20. Od ponad roku mieszkaliśmy razem i nasz związek był naprawdę udany. Zdarzały się małe zgrzyty, ale tak jak wszędzie. Ona z dnia na dzień poinformowała mnie o tym, że chce zakończyć nasz związek. Pytałem ją wprost czy pojawił się ktoś inny, ale ona przysięgała mi prosto w oczy, że nie. Jednak zawsze po pracy późnym wieczorem znikała z mieszkania i tłumaczyła się tym, że jedzie do koleżanki i wracała zawsze około 4/5 rano. Parę dni później oznajmiła, że się wyprowadza i nie chciała powiedzieć dokąd. Dwa dni później ja byłem w pracy, ona przyjechała po rzeczy i moja mama zobaczyła ją, jak wsiada do auta jakiegoś kolesia. Grzecznie podziękowałem jej za kłamstwo w wiadomości. Minął miesiąc, a ona zaczęła pisać do mnie coraz częściej i zadawać pytania typu czy za nią tęsknie itd. Pewnego dnia przyjechała odebrać paczkę, którą zamówiła na mój adres i wpadła przy okazji na herbatę, oznajmiając, że nadal mnie kocha i że chce wrócić. Doszło między nami do zbliżenia, zaznaczam, że była jeszcze w związku z tamtym kolesiem. Wróciła do niego i tydzień zbierała się do tego, żeby rozstać się z nim i jego rodzinom, aż w końcu wróciła. Ja byłem wtedy w pracy, a gdy wróciłem, ona poszła na nockę do swojej pracy. Nastawiłem budzik na 6, zrobiłem jej śniadanie i przywitałem. Rozmawialiśmy aż razem nie zasnęliśmy o 10. Następny dzień spędziliśmy razem w domu. Rozpakowałem jej ubrania i rozmawialiśmy, ale była smutna i nieobecna. Stwierdziła, że musi wrócić do domu rodzinnego i przemyśleć wszystko. Po jakichś 4 dniach napisała mi, że "uczuć nie oszuka i że wraca do tamtego". Poczułem się już drugi raz potraktowany jak śmieć, więc napisałem tamtemu, że go zdradziła, kiedy jeszcze z nim była. Ona się obraziła i napisała, że nie chce mieć ze mną nic wspólnego. Dzisiaj przyjechała, spakowała wszystkie swoje rzeczy. Unikała kontaktu wzrokowego i zapytała tylko, czy jakiś sklep jest otwarty. Przez dwa dni, kiedy była u mnie i byliśmy w teorii razem, mówiła, że mnie kocha i że przeprasza. Nic już z tego nie rozumiem i nie wiem, jak mam patrzeć na tę sytuację. Z rozstaniem radzę sobie bardzo dobrze (W końcu zrobiła to drugi raz), ale nie wiem, co mam o tym wszystkim myśleć. Nie wydaje mi się, że jej nowy związek potrwa długo i wydaje mi się, że tak jak zrobiła to wcześniej, znów będzie chciała odnowić kontakt, a ja nie wiem sam co mam wtedy zrobić.
Dzień dobry, rozstałem się z dziewczyną blisko 2 miesiące temu.
Dzień dobry,
rozstałem się z dziewczyną blisko 2 miesiące temu. Wypaliły się moje uczucia do niej.
Miewałem ciągle huśtawki o tym, żeby pospotykać się z nią, żeby jakoś spróbować wrócić do niej, bo to był dobry związek, potem czułem, że to jednak koniec. Dziś znowu straciłem uczucia i wszelką nadzieję na odbudowę tego.Ona dalej kocha i czeka na mnie, ale ja usztywniłem się na nią i znowu straciłem nadzieję. Czy to do uratowania?
Moje huśtawki zniszczyły to wszystko. Zaczęło się od obsesyjnych pytań czy ja ją kocham...
Minęły niecałe dwa miesiące, a ja czuję jakby minęło kilka lat. Bardzo proszę o pomoc, bo czuję że niszczę sobie życie i nic z tym nie mogę zrobić.
