Aplikacja TwójPsycholog — wsparcie, które masz zawsze pod ręką

📲 Pobierz aplikację i zadbaj o siebie na własnych zasadach

Dostępne w Google PlayPobierz w App Store
Left ArrowWstecz

Co może być podobne do objawów spektrum autyzmu?

Robiłem przesiewowe testy na autyzm w internecie i wychodzi, że nie mam autyzmu choć wyniki są na pograniczu(brakuje kilku punktów). Cechy autystyczme które mam: 
-Niechęć do kontaktu wzrokowego 
-Trudności w sytuacjach społecznych, zawieraniu przyjaźni itp. 
-Bycie słabym w sportach 
- Dziwne ruchy ciała(parę osób zwracało mi na to uwagę, choć nie wiem dlaczego) 
-Izolowanie się od ludzi, wolę spędzać czas samemu 
Cechy, których nie mam: 
-brak obsesji, fiksacji 
-brak nadwrażliwości na bodźce, jest wręcz przeciwnie. Mam dużą odporność na ból i potrafię zagłuszyć zmysły uciekając w myśli(tzw. daydreaming) 
- brak powtarzalnych zachowań oraz zainteresowań
 -brak szczerości(chociaż jako nastolatek byłem uznawany za "szczerego aż do bólu", ale jako później przestałem) 
-brak silnego przywiązania do rutyny 
Skoro to nie autyzm to co jeszcze może mi dolegać?

User Forum

Anonimowo

5 miesięcy temu
Justyna Bejmert

Justyna Bejmert

Dzień dobry. To, co opisujesz, może mieć różne przyczyny, niekoniecznie musi to być autyzm. Takie internetowe testy dają tylko orientacyjne wyniki i nigdy nie powinny zastępować profesjonalnej diagnozy. Twoje objawy mogą wynikać na przykład z lęku społecznego. Najlepiej będzie porozmawiać z psychologiem lub psychiatrą, który pomoże to dokładnie ocenić i dobrać wsparcie. 

 

Serdecznie pozdrawiam,

Justyna Bejmert

Psycholog

5 miesięcy temu

Nadal nie znasz odpowiedzi na nurtujące Cię kwestie?

Umów się na wizytę do jednego z naszych Specjalistów!

Marta Lotysh

Marta Lotysh

Dzień dobry
Aktualnie standardem diagnostycznym dla ASD jest rozszerzony wywiad, testy są dodatkowym narzędziem diagnostycznym. Żaden sam w sobie test nie świadczy o obecności lub braku ASD. Jeśli są podobne podejrzenia, polecam konsultacje ze specjalistą ds neuroróżnorodności

5 miesięcy temu
Elza Grabińska

Elza Grabińska

Szanowny Panie,

gdy mówimy o autyzmie, to mówimy o spektrum. Oznacza to, że każdy z nas posiada jakieś jego cechy i trudno jest jednoznacznie powiedzieć, że ktoś ma lub nie ma autyzmu, raczej mówimy o tym, jak daleko na spektrum autyzmu jest. Warto zadań sobie pytanie, czy któreś z wymienionych cech Panu przeszkadzają, czy jest coś, nad czym chciałby Pan pracować i dlaczego uważa Pan, że "coś Panu dolega". Cechy, o których Pan mówi, mogą wynikać z charakteru, stylu życia, przyzwyczajeń. Jeżeli odczuwa Pan silną potrzebę diagnozy, zawsze można udać się do specjalisty, który ją przeprowadzi, ponieważ należy pamiętać, że internetowe testy nie są zbyt miarodajnym wskaźnikiem. 

 

Wszystkiego dobrego, Elza Grabińska, psycholog.

5 miesięcy temu
Izabela Piórkowska

Izabela Piórkowska

Witaj, jeśli Cię to niepokoi, na pewno warto udać się po diagnozę do specjalisty. Ale może warto się zastanowić, co diagnoza zmieni w Twoim życiu? Co tym zyskasz, a co stracisz? Proponuję się skupić na tym, co jest zdrowe, dobre i na tym, co chciałbyś zmienić, rozwinąć? O ile to jest możliwe? Może warto popracować też nad samoakceptacją? Wielu ludzi lubi spędzać czas z dala od innych nie z powodu autyzmu, ale na skutek doświadczeń, przekonań lub po prostu tak mają, lubią. Nie każdy też lubi i może uprawiać sport.

5 miesięcy temu
Daria Składanowska

Daria Składanowska

Dzień dobry Panu, 

 

dziękuję, że podzielił się Pan swoją historią. Zachęcam do konsultacji z psychologiem- diagnostą. 

Narzędziem stosowanym do oceny osobowości jest między innymi  MMPI-2 jest . 

MMPI®-2 stosuje się przede wszystkim w diagnozie klinicznej do oceny osobowości i zaburzeń psychicznych. 

Dzięki diagnozie psycholog może zaproponować dalszą diagnostykę lekarza rodzinnego lub psychiatry. Psychiatra zawsze potwierdza lub odrzuca hipotezę postawioną przez psychologa. 

 

Pozdrawiam, 

Składanowska Daria 

Psycholog, Doradca Kariery

mniej niż godzinę temu
Gizela Maria Rutkowska

Gizela Maria Rutkowska

Witam,

interesuje mnie prawdziwy powód, dla którego zrobił Pan sobie ten "test" i dlaczego nie żaden inny, tylko w kierunku autyzmu? Skąd taki pomysł, skoro nie ma Pan w sumie żadnych autentycznych atrybutów autyzmu. Ile Pan ma lat? Dlaczego szuka Pan wiedzy psychologicznej i diagnozy w Googlach? Czemu to ma służyć? Czego Pan się boi? Czego Pan oczekuje? Jakiego potwierdzenia swoich dolegliwości i po co? 

Wizyta u specjalisty jest Panu bardzo potrzebna, bo sądzę, że koniecznie potrzebuje Pan w sobie znaleźć jakieś niedoskonałości.

 

Pozdrawiam

Dr Gizela Rutkowska

Psycholog

Terapeuta

5 miesięcy temu
Rafał Szewczak

Rafał Szewczak

Każdy z nas jest inny. A spektrum autyzmu przejawia się na wiele różnych sposobów. Każdy może mieć nieco inny zestaw cech i różne ich nasilenie - dlatego często mówimy o neuroróżnorodności i o spektrum autyzmu. To oznacza, że możemy mieć bardzo dużo różnych reprezentacji autyzmu. 

 

Cechy, które masz, niekoniecznie muszą świadczyć o autyzmie. W zasadzie to nawet nie jest takie ważne, czy spełniasz wszystkie kryteria jakiegoś konkretnego zaburzenia. Ważniejsze jest to, jak to, czego doświadczasz, jest dla Ciebie trudnością. Można mieć diagnozę autyzmu i świetnie sobie radzić, dzięki rozwiniętym efektywnym strategiom funkcjonowania i dzięki dostępnemu wsparciu bliskich osób. Ale też można nie mieć diagnozę autyzmu i doświadczać trudności lub nawet kryzysu. 

 

Zastanów się, jak jest w Twoim przypadku.
Co Cię niepokoi? Co jest dla Ciebie trudnością? 


Jeśli w jakichś obszarach swojego życia doświadczasz dyskomfortu, umów się na konsultację ze specjalistą, aby temu konkretnie się przyjrzeć.

5 miesięcy temu
Natalia Nikołajczuk

Natalia Nikołajczuk

Dzień dobry,

 

Na podstawie nielicznych objawów, które Pan podał, trudno jest ocenić, co Panu może dolegać. Powodem może być nadmiarowy lęk w sytuacjach społecznych, ale także preferencje wynikające z osobowości (np. introwertyzm). Istotne jest Pana subiektywne cierpienie, tzn., w jaki sposób podane objawy utrudniają Panu życie? 

5 miesięcy temu
Paulina Habuda

Paulina Habuda

Dzień dobry,

 

Proces diagnozowania zarówno zaburzeń psychicznych, jak i neuroatypowości jest niezwykle trudny - szczególnie u dorosłych.  Osobiście uważam, że diagnoza wymaga kilku konsultacji, zastosowania kilku narzędzi diagnostycznych, zrobienia dokładnego wywiadu, i uzyskania informacji zarówno od osoby badanej, jak i bliskich takiej osoby. Również osoba stawiająca diagnozę powinna mieć szeroką wiedzę, doświadczenie i umiejętności różnicowania. 

Może być bowiem tak, że nie ma Pan autyzmu, ale np. fobię społeczną, osobowość unikającą, trudności w relacjach interpersonalnych. Lub może mieć Pan autyzm, a to, że nie jest już Pan szczery do bólu wynika z tego, że po prostu oduczył się Pan tej cechy. Często w autyzmie u dorosłych mówimy o "maskowaniu" pewnych objawów, bowiem osoby nauczyły się, jakie cechy są oczekiwane społecznie. Dlatego ważne jest, aby przypomnieć sobie jak to było w dzieciństwie, które z objawów występowały. 

Prosta zasada jest taka, że neuroatypowość jest wrodzona - więc objawy można zaobserwować w dzieciństwie, natomiast problemy wynikające z zaburzeń osobowości pojawiają się na późniejszym etapie rozwoju. Do tego dochodzą jeszcze inne choroby o podłożu, chociażby neurologicznym. Dlatego tak ważne jest, aby umieć różnicować zaburzenia. Odradzam więc diagnozowanie się samemu i zachęcam do skorzystania z usług profesjonalnej diagnozy. 

 

Pozdrawiam,

Paulina Habuda

Psycholog

5 miesięcy temu
Adam Gruźlewski

Adam Gruźlewski

Dzień dobry,

 

na podstawie przedstawionej wypowiedzi właściwie niemożliwe jest postawienie jakiejkolwiek rzetelnej diagnozy, część opisanych zachowań lub reakcji mogą  bowiem wynikać z cech osobowości, niektóre ze sposobami radzenia sobie bądź reakcjami układu nerwowego, a inne -  nabytymi nawykami. Jeśli zależy Panu na uzyskaniu rzetelnej diagnozy, sugerowałbym wizytę u psychologa zajmującego się diagnozą.

Internetowe "testy" traktowałbym bardziej jako ciekawostkę, ewentualnie (jak w przypadku niektórych testów przesiewowych) jako wskazówkę do wykonania diagnozy psychologicznej.

 

Pozdrawiam serdecznie

Adam Gruźlewski

psycholog, psychotraumatolog

5 miesięcy temu
Renata Niemczynowicz

Renata Niemczynowicz

Ciężko jest mi się wypowiedzieć na temat opisanych przez Ciebie objawów bez szerszego kontekstu (zbieram go podczas sesji konsultacyjnych i pomaga mi on postawić wstępną diagnozę). Z Twojego postu wynika, że cechy, które opisujesz, w jakiś sposób wpływają na Twoje codzienne funkcjonowanie. Myślę, że dobrym pomysłem byłoby zgłosić się do psychoterapeuty na konsultację i razem z nim przyjrzeć się bliżej temu, co Cię niepokoi.

Powodzenia!

mniej niż godzinę temu
Emilia Jagiełło

Emilia Jagiełło

Dzień dobry,

 

Myślę, że w takiej sytuacji najlepiej byłoby, gdyby skonsultował się Pan z psychologiem lub psychiatrą, który ma doświadczenie w diagnozowaniu zaburzeń ze spektrum autyzmu. Dobra diagnoza to znacznie więcej niż testy internetowe.

Doświadczony diagnosta zbiera szczegółowy wywiad, analizuje przebieg rozwoju (to szczególnie ważne w przypadku zaburzeń neurorozwojowych), obserwuje zachowanie i różnicuje objawy z innymi trudnościami, np. z zaburzeniami lękowymi czy pewnymi cechami osobowości. 

To dobrze, że interesuje się Pan tym tematem i próbuje lepiej zrozumieć siebie. Jeśli te objawy utrudniają Panu codzienne funkcjonowanie, to domyślam się, że może Pan potrzebować wsparcia. Spotkanie ze specjalistą może zarówno pomóc uzyskać więcej zrozumienia dla własnych trudności poprzez otrzymanie rzetelnej diagnozy, jak i znaleźć sposoby, które ułatwią Panu funkcjonowanie na co dzień ;)

 

Trzymam kciuki, 

Emilia Jagiełło

Psychoterapeutka CBT, Psycholog Sportu

5 miesięcy temu
Usunięty Ośrodek

Usunięty Ośrodek

Trudności, które są opisywane, często obserwuje się u osób o introwertycznym usposobieniu, które po prostu lepiej czują się w samotności i potrzebują mniej kontaktów z innymi, aby zachować równowagę emocjonalną. Możliwe jest również, że niektóre z trudności mają związek z lękiem społecznym, czyli sytuacją, w której kontakty z innymi ludźmi wywołują napięcie, niepewność i obawę przed oceną. Opisywane „dziwne ruchy ciała” mogą natomiast wynikać z napięcia, nieśmiałości lub sposobu radzenia sobie ze stresem, ale występują również u osób z ADHD. Niestety opisywane trudności mogą mieć różne źródła, ale żeby je zdiagnozować, potrzebny jest wnikliwy specjalista, który dokładnie przyjrzy się opisywanym trudnością z szerszej perspektywy. 

5 miesięcy temu
Marta Pyśk

Marta Pyśk

Zrób profesjonalną diagnozę – najlepiej u psychologa klinicznego lub psychiatry, który zna różnice między spektrum autyzmu, ADHD, zaburzeniami osobowości i lękiem społecznym.
Diagnoza oparta na wywiadzie i obserwacji da Ci o wiele dokładniejszy obraz.

Zwróć uwagę na funkcjonowanie emocjonalne:

Czy czujesz lęk w relacjach?

Czy samotność jest Twoim wyborem, czy wynika z trudności w nawiązywaniu relacji?

Czy Twoje „dziwne ruchy” pojawiają się w stresie?

Te odpowiedzi pomagają rozróżnić przyczyny.

Praca terapeutyczna – nawet jeśli nie masz diagnozy klinicznej, psychoterapia może pomóc w:

lepszym rozumieniu siebie,

rozwijaniu umiejętności społecznych,

redukcji napięcia i samooceny,

nauce akceptacji swojej natury.

5 miesięcy temu
Katarzyna Świdzińska

Katarzyna Świdzińska

Dzień dobry, 

 

Myślę, że najlepszym wyjściem w Pana przypadku będzie udanie się do psychologa specjalizującego się w diagnozie spektrum autyzmu. Z pewnością skieruje Pana na odpowiednie testy i wesprze w procesie diagnostycznym. 

 

Pozdrawiam, 

Katarzyna Świdzińska, Psycholog 

5 miesięcy temu
Dominik Borkowski

Dominik Borkowski

Cześć, 
Nie wiem do końca, jakie testy robiłeś w internecie, więc ciężko ocenić ich rzetelność. Ostatnio sporo się mówi o współwystępowaniu autyzmu i adhd. Możesz mieć zarówno parę cech ze spektrum autyzmu, jak i adhd, ale właśnie na pograniczu. To, co napisałeś co u siebie widzisz, to dość mało  do postawienia jakiejkolwiek diagnozy. Najlepiej w tej sytuacji zgłosić się do psychologa na konsultację, aby pokierował przez rzetelny proces diagnostyczny. 

5 miesięcy temu

Zobacz podobne

Silny ból głowy po grypie - czy to powikłania? Czy warto zgłosić się do lekarza?

Witam, ostatniego czasu przechodziłem ciężko grypę i niestety mam po niej dziwne powikłania. Otóż każdego poranka mam bardzo silny ból głowy po lewej stronie, który promieniuje do oczu, po około 1,5 godziny ból ustępuje i tak jest cały czas od około 1tygodnia. Moje pytanie brzmi, czy jest się czym martwić, czy warto zgłosić się do lekarza??

Czy terapia przez internet będzie wystarczająca i czy jest na takim samym poziomie co tradycyjna?
Leczyłam się kiedyś na depresję. Od kilku miesięcy przechodzę bardzo ciężki okres i czuje już, że mam poważne objawy jej nawrotu. Chcę iść do psychologa na terapię, bo wiem, że dłużej już sama z sobą nie wytrzymam. Moje pytanie jest takie czy terapia przez internet będzie wystarczająca i czy jest na takim samym poziomie co tradycyjna, czy lepiej poszukać psychologa na miejscu. Nie potrafię nawet sama wyjść z domu bez stresu, dlatego zastanawiam się nad taka terapią on-line.
Jak radzić sobie z bałaganiarstwem u 5-latka? Zaburzenie czy etap rozwoju?
Moje dziecko od zawsze mocno się brudzi robi masakrę przy jedzeniu a ma już 5 lat jak kololoruje lub maluje to zawsze po obrazku po sobie po stole po krześle, no nie idzie nas tym zapanować. A potem się denerwuje że bałagan jest i żeby jej pomóc to ogarnąć do czystości. Uwielbia też wszelkiego rodzaju sljajmy robić błoto w piasku w misce no wszędzie ja to mówię bo świnka peppa. Ale to chyba jednak jakieś zaburzenie? Za to nie lubi czesać i myć włosów, ale wyciskać te szampony i wszelkie mazidła to tak i mazać po sobie. Proszę o pomoc
Ojciec alkoholik awanturuje się i nie daje żyć mnie i mojej partnerce. Pomagam mu, a on tego nie docenia i nie szanuje. Mam już dosyć, co robić? Jestem w kropce!
Hej. Mam wiele problemów ze sobą, ale obecnie głównie chodzi mi tylko o jeden, przez którego nie mogę w spokoju żyć. Opiszę w skrócie problem, bo żeby to wszystko zrozumieć to zapewne nikomu nie będzie się chciało tego czytać. Kilka miesięcy temu zamieszkała u mnie dziewczyna, mój ojciec mieszka na parterze. Mój ojciec jest alkoholikiem od bardzo dawna, na początku było OK potem zaczął się czepiać, nie jeść obiadów, mówić, że nie dostał, czepiać się dziewczyny o garażowanie w garażu auta itd.. Dziewczyna nie wytrzymała raz, drugi i.... Teraz był ten trzeci raz, gdzie ojciec czekał, aż dziewczyna wyjdzie z łazienki, żeby się doczepić o różne rzeczy.. Jest to opisane przeze mnie w delikatny sposób, ale w tych awanturach jest złość, wyzwiska, agresja. Gdy jest takie coś, ja i moja dziewczyna boimy się zejść, skorzystać nawet z łazienki, a serce bije mi, jakby miało wyskoczyć.. przez całe życie miałem ciężko, więc pewnie jest to powodem. Nie boję się odezwać do ojca i powiedzieć swoje, ale to nic nie zmienia, regularnie co 3 tygodnie jest taka akcja, tak być nie może. Ja potrzebuję spokojnego już życia, ojciec jest po 60-stce i jak wspomniałem, alkoholikiem siedzącym co dzień w domu. Ojciec nie potrafi sobie siąść na przysłowiowej "dupie" i dać ludziom żyć, tylko wymyśla non stop problemy których nie ma. Gdy jest dobrze to rozmawia z moja dziewczyna, dziewczyna też próbuje do niego odzywać się, mimo to, co mówił parę dni wcześniej " dla świętego spokoju ". Nic złego nie robimy mu, on tylko siedzi w domu i dwa razy do sklepu po alkohol i mógłby sobie dalej tak żyć, byleby się nie wtrącał w nasze życie ... Nie chciałem nic robić, bo myślałem ze może się coś wyklaruje czy coś, ale niestety nie.. Nie chciałem robić mu problemów, chcę żyć w zgodzie - żyję w przesądzie, że ojcu nie mogę nic złego zrobić i się go słucham nawet dla świętego spokoju ,mimo to, że jestem grubo po 20stce, po urzędach, po szpitalach to ja z nim jeżdżę i dostaję takie podziękowanie. Chcę z tym skończyć, bo ja też chcę mieć jakieś życie a to nie jest życie, bo nie pozwolę, żeby ktoś czaił się na moją dziewczynę, żeby jej ubliżyć i zwyzywać... Mam wrażenie, że ojciec nie może się pogodzić z tym, że on jest sam, a ja nie... Albo nie może się pogodzić, że ja mam kogoś i jemu to przeszkadza, bo chciałby, żebym był sam "DLA NIEGO??" Takie dwie teorie wysnułem, choć nie wiem, co już mam sobie myśleć.. Proszę o pomoc, Proszę o pokierowanie mnie. Jestem w kropce, nie wiem, w którą stronę mam się ruszyć, żeby skończyć to, co on robi.. Dziękuje i pozdrawiam
Nie jestem w stanie funkcjonować, oczekuję na leczenie. Skupiam się bardzo na leczeniu, czy to obsesja?
Jestem w trakcie oczekiwania na rozpoczęcie psychoterapii i na rozpoczęcie chodzenia do nowej psychiatrki, oba na NFZ i oba rozpoczną się w marcu 2024 r. Mam objawy depresji, fobii społecznej i nerwicy lękowej, które negatywnie wpływają na moje codzienne funkcjonowanie, nie mogę pracować, oglądać filmów, słuchać muzyki, czytać książek czy grać w gry, moja aktywność życiowa jest niska, nie jestem w stanie też wchodzić w znajomości. Jednym słowem - wegetacja. Obecnie większość dnia upływa mi na myśleniu, oglądaniu filmików i czytaniu w internecie o psychoterapii i lekach, często też zaglądam na opisy psychoterapeutki i psychiatrki, do których będę uczęszczać, ogólnie interesuję się tym co czeka mnie w marcu. Zważając na stan w jakim jestem to jedyne o czym jestem w stanie myśleć to o pomocy, którą zacznę otrzymywać za 2 miesiące. Czy to normalne? Czy raczej podchodzi to pod obsesję?
FOMO

FOMO - co to jest i jak sobie z nim radzić?

FOMO - zjawisko powszechne w erze cyfrowej. Dowiedz się, czym jest, jak wpływa na nasze życie i jak sobie z nim radzić. Zapraszamy do pouczającej podróży przez świat psychologii i mediów społecznościowych.